< Pagsisiyasat sa Biblia mula sa I Pedro
T: Sa I Pedro 1:1, saan naroon ang Asia?
S: Ang Asia rito ay hindi nangangahulugan ng lupalop ng Asia. Bagkus ito'y ang lalawigang Romano na tinatawag na Asia, na nasa kanlurang ikatlong bahagi ng makabagong Turkia. Ito'y salitang Griego na ginamit ni Herodoto noong 440 B.C. para sa buong tangway ng Anatolia. Malamang na ang pinagmulan nito ay ang lalawigang Hiteo na Assuwa.
T: Sa I Pedro 1:1, bakit binanggit ni Pedro ang mga lalawigang ito ayon sa ganitong pagkakasunod-sunod?
S: Bagaman hindi ito tiyakang sinasabi ng Kasulatan, ang pagkakasunod-sunod ng mga lalawigang ito ay bumubuo ng isang ikot na pakanan, na marahil ay siyang paraan ng pagpapalaganap ng sulat. Ang “Bitinia at Ponto” ay iisang lalawigang Romano. Sa kasaysayan, ang pagbanggit sa Galacia at sa Capadocia ay nagtatakda na ang sulat na ito ay isinulat bago ang 72 A.D., sapagka't noon pinag-isang muli ng Emperador Romano na si Vespasiano ang dalawang lalawigang ito, at nanatili silang nagkakaisa hanggang sa muling paghiwalayin sila ni Emperador Adriano noong 137 A.D.
Ang talaan ay nagsisimula at nagtatapos sa Bitinia-Ponto, isang lupaing lalong hindi pa maunlad, at kasama rito ang Asia, isang lupaing lubhang mataas ang kalinangan. Noong unang panahon ng mga Griego, ang mga magdaragat na nasisiraan ng sasakyan sa mga baybayin ng Ponto ay inihahain sa mga dios ng mga taga roon. Sa mitolohiyang Griego, si Prometeo ay ginapos sa Ponto, at si Hercules ay bumaba mula roon sa daigdig ng mga patay. Sa kabilang dako naman, halos kalahati ng mga pangunahing lunsod sa Asia Minor ay nasa lalawigan ng Asia. Ang Efeso ay isang napakalaking lunsod, bagaman hindi kasinlaki ng Roma.
T: Sa I Pedro 1:1, 17 at I Pedro 2:11, dapat ba nating madama na tayo'y mga taga ibang bayan at mga manglalakbay?
S: Kung ikaw ay isang mananampalataya at hindi mo kailanman nadama na ikaw ay taga ibang bayan o manglalakbay dito, may kamalian kung gayon. Tayo'y mga taga ibang bayan sa sanglibutang ito. Tayo'y mga mamamayan ng Langit, at doon tayo tunay na nauukol. Gayon ma'y pansamantala pa tayong nasa lupa, at kung minsan ay nalilimutan ito ng mga Cristiano.
T: Sa I Pedro 1:2, ang Espiritu baga ang nagpapaging-banal sa atin, o ang katotohanan ng Dios, gaya ng sinasabi ng Juan 17:17?
S: Ang apoy baga ay pinaniningas ng taong nagkikiskis ng posporo, o ng posporo mismo? Kapuwa ito totoo. Gayon din naman, ang Espiritu ang siyang nagpapaging-banal sa atin, at ito'y ginagawa niya sa pamamagitan ng katotohanan ng Dios.
T: Sa I Pedro 1:2a, paano nagkakaugnay ang pagkahirang ng Ama, ang pagpapaging-banal ng Espiritu, at ang pagsunod kay Cristo?
S: Ang pagtukoy na ito sa Trinidad ay nagpapakilala ng isang bagay tungkol sa kanilang paggawa. Tuwing binabanggit ang paunang kaalaman o ang pagtatalaga, ang mga ito'y nauukol sa Ama. Ang Espiritu Santo ang siyang nagpapaging-banal, samakatuwid baga'y nagbubukod sa atin upang tayo'y gawing banal. Tayo'y iniligtas upang sumunod sa ating Panginoong Jesus, na siyang Verbo ng Dios. Ito'y isang pananaw na tumutugma sa pananaw ni Pablo sa Mga Taga Efeso. Sa Efeso 2:8-10, tayo'y iniligtas ng biyaya sa pamamagitan ng pananampalataya, upang gumawa ng mabubuting gawa. Sa I Pedro naman, tayo'y iniligtas ayon sa paunang kaalaman ng Ama, sa pamamagitan ng pagpapaging-banal na gawa ng Espiritu, upang sumunod kay Cristo. Magkaibang paraan ang mga ito ng pagtingin sa kaligtasan, datapuwa't kapuwa totoo.
T: Sa I Pedro 1:2b, yamang tayong mga mananampalataya ay mayroon nang biyaya at kapayapaan, ano ang pagkakaiba niyaon sa pagkakaroon nito nang sagana?
S: Tayo'y inaring-ganap na, o ipinahayag na matuwid, at ipinagkaloob na sa atin ang biyaya at kapayapaan ng Dios na nakikipagkasundo sa atin sa pamamagitan ni Cristo. Makikita natin ang lubos na katuparan ng mga ito sa langit, at hindi bago dumating iyon. Gayon ma'y nararapat tayong lumago ngayon sa kasaganaan ng biyaya at kapayapaan ng Dios. Maaaring hindi tayo magtagal sa lupa kung ihahambing sa langit, datapuwa't habang tayo'y narito, marami pang gawain ang Dios sa atin. Gayon ma'y wala sa I Pedro ang kaisipan na kapag tayo'y naligtas na, tayo'y mahihiga na lamang at walang ginagawa habang hinihintay ang Dios na gumawa ng lahat. Tayo'y nakikibahagi sa pagsasagawa ng ating kaligtasan sa pamamagitan ng ating pananahan kay Cristo at pagsunod sa kaniya.
T: Sa I Pedro 1:3 at Efeso 1:17, paano naging Dios ng Panginoong Jesucristo ang Ama maging hanggang ngayon?
S: Samantalang nasa lupa, si Jesus ay napasakop sa Ama, natuto ng pagtalima, at hindi nakaaalam ng oras ng kaniyang pagbabalik. Sinasabi ng Hebreo 13:8 na si Jesucristo ay siya rin kahapon at ngayon, oo at magpakailan man; kaya't si Jesus ay hindi “muling sumanib” sa Dios Ama. Datapuwa't maging ngayon, si Jesus ay napasasakop pa rin bilang Anak, at ang Ama ay nananatiling Ama. Kapag ang lahat ng bagay sa Paglalang ay napasuko na sa ilalim ng mga paa ni Cristo sa I Corinto 15:27-28, si Cristo ay mapasasakop pa rin sa Dios Ama.
T: Sa I Pedro 1:4, ano ang pagkakaiba ng bagay na nasisira, ng nadudungisan, at ng kumukupas? Ano ang mga halimbawa ng mga bagay na ito, at paano sila naiiba sa ating kaligtasan?
S: Ang bagay na nasisira ay maaaring naglaho na, o gaya ng bahay na natupok ng apoy, ay naroroon pa nguni't nasa lubos na kagibaan. Ang bagay na nadudungisan ay hindi na kasingbuti ng dati, gaya ng mga damit, o nabubulok at lalo pang nabubulok, gaya ng lumang pagkain. Ang mga samyo at mga kulay ay kumukupas, at ang ating pang-amoy at paningin ay maaaring humina habang tumatanda ang tao. Kung ikaw ay may isang angaw na atomong radyoaktibo, na may kalahating-buhay na limang taon, pagkaraan ng limang taon ay 500,000 atomong radyoaktibo na lamang ang matitira. Pagkaraan ng sangpung taon, 250,000 atomong radyoaktibo na lamang ang matitira. Ang mga atomong radyoaktibo ay hindi kailanman lubos na naglalaho, datapuwa't sila'y unti-unting kumukupas ayon sa isang kurbang eksponensiyal. Datapuwa't purihin ang Dios, sapagka't ang ating kaligtasan ay hindi kailanman katulad ng alinman sa mga bagay na ito. Gunigunihin na sinabi ng Dios sa isang tao na siya'y maaaring manatili sa langit sa loob ng 500 taon (na payak na ipinapalagay na ang panahon sa langit ay gaya ng sa lupa). Siya'y laging lilingon sa kaniyang likuran, na nagtataka kung kailan matatapos ang kaniyang panahon, at ang langit ay hindi magiging gayon kabuti kung hindi ito walang kasiraan. Ang ating panahon sa langit ay hindi kailanman madudungisan, at kapag tayo'y nakapanahan na sa langit sa loob ng isang angaw na taon, ito'y magiging kasingsariwa at kasingkagalak-galak ng nang tayo'y unang dumating.
T: Sa I Pedro 1:4, 7, 23-25, mahalaga ang nasisira laban sa walang kasiraan, gayon din ang hindi kumukupas sa I Pedro 3:4; 5:5b. Paano natin makikita kung ano ang walang kasiraan at hindi kumukupas?
S: Kung minsan ito'y mahirap sa mga tao sapagka't ang karamihan sa ating nakikita ay nasisira. Ang ilang tao, lalo na ang mga kabataan, ay maaaring gawing diosdiosan ang isang tanyag na mang-aawit o artista. Datapuwa't makaraan ang sangpung taon, maaaring halos nalimutan na nila ang mga iyon. Isang kawili-wiling awit noong 2005 ang pinamagatang “1985”. Ito'y tungkol sa ina ng isang lalake na nanatiling nakapako magpakailan man sa musika, sa mga tanyag na tao, at sa kalinangang Amerikano ng 1985, at kung gaano siya kakatwa at kakaiba sa anyo at sa kilos. Tatlong bagay na sinasabi ng Biblia na walang hanggan ay ang Dios, ang salita ng Dios, at ang kaluluwa ng tao. Kaya't ituon mo ang iyong isip sa mga ito, at alalahanin mo na ang iyong mga nagawa, ang iba mo pang natutuhan, at ang iyong mga mithiin ay pawang lilipas.
T: Sa I Pedro 1:4, 23, yamang tayo'y ipinanganak sa binhing walang kasiraan at iniingatan ng kapangyarihan ng Dios ayon sa I Pedro 1:5, maaari bang mawala sa isang Cristiano ang kaniyang kaligtasan?
S: Hindi nagkakaisa sa bagay na ito ang mga tunay na Cristiano. Ang mga Cristianong gaya ni John Wesley ay naniniwala na bagaman “iniingatan” ng Dios ang mga Cristiano, ang mga Cristiano mismo ay maaaring pumili na maalis sa “pag-iingat” na yaon. Ang iba naman, gaya ko, ay naniniwala na ang mga tunay na nagtalaga ng kanilang sarili kay Cristo ay hindi kailanman tatalikod.
Dapat na magkaisa ang lahat na a) ang mga mukhang Cristiano ay maaaring tumalikod magpakailan man (II Pedro 2:20-22), b) iniingatan ng Dios ang mga Cristiano na siyang mga hinirang (Efeso 1:13), c) nakikilala ng Dios kung sino ang mga hinirang, d) tayo'y makapagtitiwala sa ating kaligtasan (I Juan 5:13, 19), e) maaaring dayain ng mga tao ang kanilang sarili at magkaroon ng huwad na pagbabalik-loob (Mateo 7:22-23), at f) tayo'y inuutusang siyasatin ang ating sarili nang palagian upang matiyak na tayo'y nasa pananampalataya (II Corinto 13:5).
T: Sa I Pedro 1:5a, paano tayo iniingatan ng kapangyarihan ng Dios sa pamamagitan ng pananampalataya?
S: Hindi lamang tayo iniligtas sa pamamagitan ng Espiritu Santo; ang ating kaligtasan ay iniingatan din ng Espiritu Santo. Ang Espiritu Santo ay isang tatak na nagpapatibay ng ating kaligtasan sa Efeso 1:13-14.
T: Sa I Pedro 1:5b, paanong ang ating kaligtasan ay handang ihayag, kung ito'y nasa atin na, o tinatanggap na natin ngayon ayon sa I Pedro 1:9? Sa anong diwa ito'y isang mana ayon sa I Pedro 1:4?
S: Ang ating kaligtasan ay ipinangako sa paunang kaalaman ng Dios bago pa itinatag ang sanglibutan. Tinanggap natin ang ating kaligtasan nang tayo'y sumampalataya. Datapuwa't ang ating ganap na kaligtasan, na doo'y namumuhay tayong walang kasalanan sa kaluwalhatian sa langit na kasama ni Jesus, ay hindi matutupad hanggang tayo'y mamatay o madagit.
T: Sa I Pedro 1:6, 11, paanong ang ating pagbabata at ang mga kaluwalhatiang susunod ay katulad ng kay Cristo?
S: Nang may malaking pagtitiis, at nang walang pagdaing, si Cristo ay nagbata nang walang katarungan sa ikaluluwalhati ng Dios, at sa ikaliligtas natin. Nang may malaking pagtitiis, at nang walang pagdaing, tayo man ay dapat ding maging handang magbata nang walang katarungan sa ikaluluwalhati ng Dios, at bilang patotoo sa iba. Bukod dito, ang mga kahirapan ay mahalaga sa ating paglago. Sinabi ni George Muller, “Ang mga kahirapan ay pagkaing ikinabubuhay ng pananampalataya.” Ang Believer’s Bible Commentary p.2195.
T: Sa I Pedro 1:7, kailan ihahayag dito si Jesucristo?
S: Ito'y tumutukoy sa ikalawang pagparito ni Cristo na may kaluwalhatian sa mga alapaap ng langit, sa Apocalipsis 1:7; 19:11-17; Mateo 24:27-28; at Lucas 21:27-28.
T: Sa I Pedro 1:8, ano ang tatlong pinagmumulan ng kagalakang di masabi at puspos ng kaluwalhatian?
S: Tayo'y makapagagalak sapagka't iniligtas tayo ng Dios nang una nating ipagkatiwala sa kaniya ang ating buhay. Tayo'y makapagagalak din sapagka't ang Espiritu ni Cristo ay nananahan sa atin araw-araw. Sa wakas, tayo'y makapagagalak dahil sa darating na katuparan ng ating kaligtasan sa Langit.
T: Sa I Pedro 1:9, tayo baga'y may kaligtasan na?
S: Pansinin na ang sagot na ito ay katulad ng pagtalakay sa Efeso 1:13.
Ipinahihiwatig ng Biblia na ang Dios ay walang hanggan at hindi saklaw ng panahon. Para sa isang Dios na hindi saklaw ng panahon, ang sagot ay ang tatlo: nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap.
Si Chuck Swindoll ay sumulat ng isang mahusay na aklat-aralin sa Biblia tungkol sa kaligtasan na tumatalakay sa mga bahaging ito.
Bahagi ng paunang kaalaman at pagtatalaga sa nakaraan: Bago pa nagsimula ang panahon, nalalaman na ng Dios ang wakas mula sa pasimula at ang lahat ng ating mga araw (Awit 139:16; Isaias 44:7; Efeso 1:4; Tito 1:2).
Bahagi ng pangyayari sa kasalukuyan: Nang ating marinig ang salita ng katotohanan, at tumawag sa pangalan ng Panginoon (Roma 10:9-10), tayo'y naging bagong nilalang (II Corinto 5:17). Ang Hebreo 4:2 at ang Mga Gawa 10:44 ay nagpapakilala rin ng mga bahaging pangkasalukuyan.
Bahaging nagpapatuloy sa kasalukuyan: Habang isinasagawa natin sa ating buhay ang kaligtasang nasa atin, ang Dios ay patuloy na nagbabago ng ating buhay (Filipos 2:12-13; I Pedro 2:2; Hebreo 3:14; 4:11; 6:11).
Bahagi ng pag-asa sa hinaharap: Tayo'y nananabik sa kaganapan ng ating kaligtasan (Hebreo 9:15, 28; Roma 8:23-25; I Pedro 1:4-5, 9, 13; I Corinto 15:50-53; II Corinto 5:5).
T: Sa I Pedro 1:12a, paano ipinangaral ng mga propeta ang evangelio sa kanila sa pamamagitan ng Espiritu Santo?
S: Nang magsalita ang mga propeta tungkol sa hinaharap, hindi lamang sila naglilingkod sa mga taong nakikinig sa kanila nang panahong yaon, kundi pati sa mga susunod na sali't saling lahi. Halimbawa, sa Daniel 12:8-10, sinabi ni Daniel na hindi niya naunawaan, at sinabi sa kaniya ng Dios na ang mga salita ay hindi para sa kaniya, kundi sasarhan at tatatakan (gagawing hindi maunawaan) hanggang sa panahon ng wakas.
T: Sa I Pedro 1:12b, paanong ninanasa ng mga anghel na matunghan “ang mga bagay na ito”? Anong mga bagay ang mga ito? Ang Hebreo 2:9, 16 ay maaaring magbigay ng ilang palatandaan.
S: Ito'y tumutukoy sa kaligtasan ng mga mananampalataya. Si Jesus ay naglaan ng kaligtasan para sa mga tao, hindi para sa mga anghel, kaya't hindi mararanasan ng mga anghel ang ating nararanasan sa kaligtasan. Gayon ma'y ang mga anghel ay mga espiritung tagapangasiwa na naglilingkod sa atin. Ang kaligtasang ito sa pamamagitan ni Cristo ay saganang ipinahiwatig sa Matandang Tipan, datapuwa't hindi lubos na nahayag hanggang sa pagdating ni Cristo at ng panahon ng iglesia, ayon sa Efeso 3:9-11.
T: Sa I Pedro 1:13, paano natin inilalagak nang “lubos” ang ating pag-asa sa biyayang ihahayag?
S: Kung minsan ang mga Cristiano ay maaaring mawalan ng pag-asa at kulang ang pag-asa sa ating tahanan sa langit na darating; datapuwa't hindi iyan ang tinutukoy rito. Lalong madalas na ang mga Cristiano ay may labis na pag-asa — labis na pag-asa sa mga karagdagang bagay na hindi karapat-dapat pag-asahan. Ang pag-asa sa ating kayamanan, sa ating hanapbuhay, sa ating kalusugan, sa ating sangbahayan at mga kaugnayan dito sa lupa — ang lahat ng ito ay maaaring mawala, at sa anomang oras. Kahabag-habag ang isang tao na umaasa sa mga bagay na yaon, at nabibigo ang kaniyang mga pag-asa. Datapuwa't tayo'y nararapat na umasa sa mga bagay na walang kasiraan, sa ating kaligtasan at sa pagtungo sa ating walang hanggang tahanan.
T: Bakit ang I Pedro 1:13 at ang iba pang mga talata ay pawang nagsasabi sa atin na tayo'y magpigil sa sarili? Mayroon bang mga talata sa Biblia na nagsasabi sa atin na tayo'y pasupil kay Cristo, yamang si Jesus ang ating Panginoon?
S: Walang talatang nagsasabi sa atin na tayo'y pasupil kay Cristo; mayroon lamang mga talatang nag-uutos sa atin (nguni't hindi namimilit sa atin) na pasakop kay Jesus bilang ating Panginoon. Hindi gaya ng pagkaalihan ng demonio, na doo'y nawawala sa inaalihan ng demonio ang kakaunting kalayaang taglay niya na huwag magkasala, kay Cristo ay may sakdal na kalayaan. Ang mabuting balita ay ang taong nasa ilalim ng pagka-Panginoon ni Jesus ay lalong malaya kaysa sa taong hindi ligtas at nasa pagkaalipin ng kasalanan. Ang masamang balita ay walang Cristiano sa lupa ang umaabot kailanman sa kalagayang hindi na niya kailangang mag-ingat sa pagkatukso o sa pagkagalit sa kaniya ng Panginoon.
May mga bagay tungkol sa pagtalima kay Cristo at sa pagpipigil sa sarili, datapuwa't hindi gaya ng mga demonio at ng kasalanan, kay Cristo ay may kalayaan. Ang Dios ay nag-uutos, datapuwa't dito sa lupa ay (karaniwang) hindi niya minamabuting mamilit.
T: Sa I Pedro 1:13, ano ang iba't ibang bahagi ng pagpipigil sa sarili? Ano ang iba't ibang dahilan kung bakit nabibigo ang mga Cristiano na magpigil sa sarili sa ilang bagay?
S: Kung minsan ang isang tao ay maaaring may malaking pagpipigil sa sarili sa isang bagay, datapuwa't wala sa iba. Datapuwa't ibig ng Dios na tayo'y magpigil sa sarili sa lahat ng bagay. Sa mga bagay na makasalanan, tayo'y nararapat na magpigil sa sarili at huwag man lamang nasaing gawin ang mga iyon. Datapuwa't maging sa mga bagay na hindi makasalanan, gaya ng pagkain at ng (kakulangan sa) pagsasanay ng katawan, tayo'y nararapat ding magpigil sa sarili. Kung minsan ay sinisikap nating idahilan ang ating kakulangan sa pagpipigil sa isang bagay sa pamamagitan ng pagtuturo sa ating pagpipigil sa ibang bagay. Ang ilang Cristiano, na lubhang abala sa paglilingkod, ay maaaring mag-akala kung minsan na iyon ay sapat na dahilan sa kakulangan ng pagpipigil sa ibang bagay. Datapuwa't hindi tumutukoy si Pedro sa “kaunting pagpipigil sa sarili” o sa “bahagyang pagpipigil sa sarili”; bagkus tayo'y nararapat na magpigil sa sarili sa lahat ng bagay, upang maiharap natin ang ating sarili kay Cristo na may pagpipigil.
T: Sa I Pedro 1:14, paano nakikiayon ang ilang Cristiano, marahil nang hindi nila namamalayan, sa masasamang pita ng sanglibutan?
S: Halos sa bawa't panahon at kalinangan, may mga bagay na hayag na makasalanan na tinatanggap ng kalinangan. Maging ito man ay ang paglalasing linggo-linggo, ang mga pakikipagtunggali sa ika-16 at ika-17 siglo, ang pagsasamantala sa mga alipin mula ika-17 hanggang ika-19 na siglo, ang pagtatangi laban sa iba't ibang bansa, o ang pakikiapid ng lalake at babae at ang homoseksuwalidad sa ika-20 at ika-21 siglo.
T: Sa I Pedro 1:15, ang Dios ay laging sakdal na banal. Tayo'y hindi, at hindi kailanman maaaring maging sakdal na banal sa buhay na ito. Kung gayo'y paano tayo tinawag upang maging banal, gaya ng Dios na banal? (Ang I Pedro 1:16 ay sumisipi mula sa Levitico 11:44; 11:45; 19:2. May kahawig na kaisipan sa Levitico 20:7.)
S: May dalawang bahagi rito.
Itutok sa mga bituin: Bagaman ang taong tumututok sa mga bituin ay hindi aabot sa mga iyon, maaari pa rin siyang makarating nang lalong malayo kaysa sa taong tumututok sa lupa. Bagaman hindi natin kailanman makakamtan ang sakdal na kabanalan sa buhay na ito, tayo'y nararapat na magsikap sa sakdal na kabanalan ngayon.
Kasakdalang paghahambing/pagkagulang: Pagkatapos na pagkatapos sabihin ni Pablo na siya man ay hindi pa napasasakdal sa Filipos 3:12, sinabi niya na siya'y sakdal sa diwa ng pagiging magulang sa Filipos 3:15. Kaya't habang tayo'y nasa katawang ito sa ngayon, makaaasa tayong makakamtan ang pagkagulang at mapagtatagumpayan ang mga kasalanang madaling pumipigil at ang mga pagkaalipin sa bisyo.
T: Sa I Pedro 1:14-16, yamang hindi tayo maaaring maging sakdal na walang kasalanan at kasimbanal ng Dios, hinihingi baga sa atin ng Dios dito ang hindi mangyayari?
S: Hindi, datapuwa't may tatlong punto.
Ayon sa kalagayan, tayo'y maaaring ipahayag na banal sa paningin ng Dios.
Ayon sa karanasan, tayo'y hindi at hindi kailanman magiging sakdal na walang kasalanan sa buhay na ito sa lupa.
Sa Langit, makakamtan na natin ang ating hangarin, at ang ating karanasan ay tutugma sa ating kalagayan.
Maaaring hindi pa sakdal ang mga mananampalataya, datapuwa't walang mananampalataya na sa wakas ay nagnanais na huwag maging sakdal.
T: Sa I Pedro 1:17, paano tayong mga Cristiano dapat mamuhay rito na may takot? Sa wikang Griego, ito ang pangkalahatang salita para sa takot, phobos/phobou. Ang iba't ibang salin ng Biblia ay may “takot”, “takot na may paggalang” (BSB), “paggalang”, o “mabuti at maingat na pag-iingat”?
S: Tayo'y nararapat na tumayo na may magalang na pagkasindak sa ating Maylalang at Manunubos. Ang Dios ay siyang pinakamaibiging persona sa sansinukob, datapuwa't siya rin ang may pinakamabigat na poot. Si Pablo ay hindi natakot na mawala ang kaniyang kaligtasan, datapuwa't siya'y natakot na mawalan ng gantimpala kung siya'y tatalikod. Tayo man ay maaaring matakot din sa Impierno para sa ating mga minamahal na hindi nakakikilala sa Panginoon.
T: Sa I Pedro 1:18-19, tayo'y tinubos ng lalong mahalaga kaysa pilak o ginto, ng dugo ni Cristo. Sa I Pedro 1:7, ang ating pananampalataya ay lalong mahalaga kaysa ginto. Tunay mo bang sinasampalatayanan na ang iyong kaligtasan at ang iyong pananampalataya ay lalong mahalaga kaysa ginto? Paano mamumuhay at kikilos sa sanglibutang ito ang isang Cristianong taimtim na sumasampalataya rito, kung ihahambing sa isang Cristianong hindi gayon?
S: Ang isang Cristiano ay dapat na lalong magmalasakit sa kaniyang pakikipag-ugnayan kay Cristo at sa kaligtasan ng iba kaysa sa katiwasayan o tagumpay sa salapi. Kapuwa ang talaan ng gugulin at ang talaan ng mga araw ng isang Cristiano ay dapat magpakilala ng lalong malaking pagmamalasakit sa Kaharian ng Dios kaysa sa pagkita lamang ng salapi.
T: Sa I Pedro 1:18 at Mateo 15:9, ang sali't saling sabi baga ay laging masama?
S: Hindi. Ang sali't saling sabi sa ganang sarili ay maaaring mabuti o masama, ayon sa kung ito'y sumasalungat o hindi sa Salita ng Dios. Gayon ma'y maging ang mga makadios na kaugalian, kapag ang mga ito'y naging lalong mahalaga sa isang tao kaysa sa Dios, ay nagiging masamang diosdiosan sa taong yaon.
T: Sa I Pedro 1:19, ang kaligtasan baga ay nakasalig sa dugo ni Jesus sa krus, o sa pananatili ni Jesus nang tatlong araw sa Impierno gaya ng sinabi ni Kenneth Copeland?
S: Ayon sa When Cultists Ask p.292, sinabi ni Copeland, “Si Jesus ay bumaba sa impierno upang palayain ang sangkatauhan sa parusa ng mataas na pagtataksil ni Adan ... nang ibuhos ang kaniyang dugo ay hindi ito nagbayad-sala....”. Ito'y nasa isang sariling sulat na sinipi sa A Different Gospel ni D.R. McConnell, Hendrickson Publishers, 1988.
Narito ang lima sa maraming dahilan kung bakit mali ang pananaw na ito.
Efeso 1:7 ay nagsasabi na tayo'y may katubusan sa pamamagitan ng kaniyang dugo.
Apocalipsis 1:5 ay nagsasabi rin, “sa pamamagitan ng kaniyang dugo”.
Sa Juan 19:30, sinabi ni Jesus ang tetelestai, na isang salitang Griego sa pagtutuos ng salapi na nangangahulugang “bayad nang lubos”.
Hebreo 10:14-20 ay nagsasabi na may iisa lamang hain. Ang Hebreo 10:19-20 ay nagsasabi na ito'y sa pamamagitan ng dugo ni Jesus, sa daang dumaraan sa tabing, na ang kaniyang laman.
Sa Mga Gawa 20:28, binili ni Jesus ang iglesia sa pamamagitan ng kaniyang sariling dugo.
Sa kabuuan, ang isang Cristianismong walang dugo ay hindi tapat sa Salita ng Dios sa Biblia.
T: Sa I Pedro 1:20, Efeso 1:4; Mga Gawa 2:23; at Tito 1:2, si Cristo baga ay hinirang upang mamatay dahil sa ating mga kasalanan at tubusin tayo ng kaniyang dugo pagkatapos magkasala nina Adan at Eva, o bago pa? Bakit?
S: Si Cristo ay hinirang bilang kordero bago itinatag ang sanglibutan. Sa paunang kaalaman ng Dios, nalalaman na niya na magkakasala sina Adan at Eva, at na tayo'y mangangailangan ng isang Tagapagligtas, malaon pa bago umiral sina Adan at Eva. Gayon ma'y ang kaalaman ng Dios ay hindi nauwi sa pamimilit; ang kasalanan at pananagutan sa mga pagkakasala nina Adan at Eva, at sa atin, ay kasalanan nina Adan at Eva at natin, at hindi ng Dios.
T: Ano ang sinasabi ng I Pedro 1:20-21 na mahalaga tungkol sa pagka-Dios ni Cristo?
S: Ang ating kaligtasan ay lubos na gawa ng Dios, at hindi gawa, sa kabuuan man o sa bahagi, ng isang hindi Dios. Kung si Jesus ay tao lamang, ang ating pananampalataya at pag-asa kung gayon ay nasa isang tao na hindi Dios. Yamang si Jesus ang Daan, ang Katotohanan, at ang Buhay, ang daan, ang katotohanan, at ang buhay ay magiging isang tao lamang, at hindi Dios. Ang kaligtasan ay gawa ng Dios, sapagka't si Jesus ay Dios. Si Jesus ay ganap ding tao, datapuwa't kung siya'y hindi Dios, ang ating kaligtasan ay hindi magmumula sa Dios.
T: Ang I Pedro 2:1 ay nagsasabi, “lahat ng mga paninirang-puri”. Ano ang iba't ibang uri ng paninirang-puri? Tingnan ang Santiago 4:11-12.
S: Ang paninirang-puri ay ang pagsasabi ng masasama at hindi totoong bagay tungkol sa isang tao o bagay, samantalang ang panlilinlang na papuri ay ang pagsasabi ng mabubuti at hindi totoong bagay tungkol sa isang tao o bagay. May hayag na paninirang-puri, na payak na pagsasabi ng mga kasinungalingan at masasamang bagay tungkol sa isang tao, datapuwa't mayroon ding tusong paninirang-puri, na doo'y nagsasabi ka ng isang bagay na waring mabuti sa panlabas, datapuwa't sa ilalim ay sinisira ang pagkakatiwalaan ng isang tao. Ang isang uri nito ay tinatawag na “papuring kaliwete”, gaya ng “siya'y talagang mukhang mahusay sa kaniyang gawain, para sa isang lubhang walang karanasan at walang kamalay-malay sa nangyayari.” Ang paninirang-puri ay maaaring hayagan, datapuwa't kung minsan ang pinakamasamang paninirang-puri ay sinasabi nang palihim sa likuran ng isang tao. Ang paninirang-puri ay kadalasang ginagawa upang itaas ang sarili nang higit sa iba, o upang sirain lamang ang kaniyang mabuting pangalan. Maaari rin itong gamitin upang sirain ang pagtitiwala sa kaniyang pagpapasiya, sa kaniyang moralidad, o upang salakayin ang kaniyang pagkakatiwalaan sa pagsasalita o sa pangunguna. Aling mga uri ng paninirang-puri ang iniuutos sa mga Cristiano na iwasan? – lahat ng uri.
Kung minsan ay may wastong panahon at dako upang sabihin ang mga masamang bagay na totoo. Hindi iyon paninirang-puri kung iyon ay totoo. Gayon ma'y kahit totoo ang isang bagay, hindi nangangahulugang laging ibig ng Dios na sabihin natin ito sa lahat. Kapag nagsasabi tayo ng mga masamang bagay, dapat nating tiyakin na ang mga ito'y totoo, nakatutulong, kailangan, at siyang ibig ng Dios na iyong sabihin.
T: Sa I Pedro 2:2, gaano kaibig ng isang sanggol ang kaniyang gatas? Ano ang espirituwal na gatas ng Dios? Gayon din baga natin kaibig ang espirituwal na gatas ng Dios?
S: Ang gatas ay siyang lahat-lahat sa isang sanggol, sapagka't wala nang ibang pagkaing nakikilala ang sanggol. Kinikilala ng mga sanggol ang gatas bilang tanging bagay na makapagbibigay-kasiyahan sa kanilang gutom. Gayon din naman, dapat nating kilalanin na ang paglapit sa Dios at ang pagbasa ng kaniyang Salita ang tanging paraan upang mabigyang-kasiyahan ang ating espirituwal na gutom.
T: Sa I Pedro 2:2, nararapat baga nating nasain ang gatas ng salita, o ang matigas na pagkain sa halip na gatas gaya ng itinuturo ng Hebreo 5:12-14?
S: Gaya ng pagkaing panlaman, ang lahat ay nararapat na magnasa ng gatas, lalo na ang mga bagong panganak na Cristiano. Gayon ma'y ang gatas ay hindi sapat upang ang lalong matatandang bata ay lumaki hanggang sa pagkagulang, at hindi tayo dapat manatiling nasisiyahan sa gatas lamang, kundi magkaroon din ng matigas na pagkain.
T: Sa I Pedro 2:3, ang bawa't nakatikim baga na ang Panginoon ay mapagbiyaya ay mapupunta sa langit? Tingnan ang Hebreo 6:4-6.
S: Hindi. Kung paanong ang ilang tao ay nakatitikim nguni't hindi lumulunok, ang mga tao ay maaaring magkaroon ng isang karanasan at gayon ma'y mapahamak pa rin sa Impierno. Tayo'y iniligtas ng biyaya sa pamamagitan ng pananampalataya. Kung ang evangeliong naririnig ng isang tao ay hindi nalalakipan ng pananampalataya, siya kung gayon ay hindi ligtas at ito'y walang kapakinabangan sa kaniya, gaya ng sinasabi ng Hebreo 4:2. Ang iba pang mga talata na nagpapakilala na maging ang mga nagsisimba ay maaaring tumalikod magpakailan man ay ang Hebreo 6:4-6; 10:26-31; at II Pedro 2:20-22.
T: Ang I Pedro 2:5 ay nagsasabi na ang bahay ng Dios ay hindi isang gusali, kundi tayo, ang kaniyang iglesia. Paano maaaring napababayaan ng mga Cristiano sa Estados Unidos ang pagtatayo ng bahay ng Dios? Hulaan mo kung ilang bahagdan, sa karaniwan, ang ibinibigay ng mga iglesia sa pagmimisyon sa ibang bansa.
S: Maaaring lalo tayong nagmamalasakit sa ating sariling salapi at panahon kaysa sa kaluwalhatian ng Dios. Ang mga bilang na aking nabasa ilang taon na ang nakararaan ay na sa karaniwan, ang mga iglesiang evangelico ay nagbibigay ng humigit-kumulang 10 hanggang 13 bahagdan sa pagmimisyon sa ibang bansa. Ang mga iglesiang liberal ay nagbibigay lamang ng ilang bahagdan.
T: Sa I Pedro 2:5-8, ano-ano ang lahat ng mga “bato” na sa ibabaw nito'y itinatayo ang iglesia? Tingnan ang Efeso 2:19-22 at Apocalipsis 21:12-14.
S: Si Jesus ang pangulong bato sa panulok, ang pinakamahalagang bato na sa ibabaw nito'y itinatayo ang iglesia. Kasunod nito ang mga batong saligan ng mga apostol at ng mga propeta.
T: Sa I Pedro 2:5-8, ang mga batong pahaba na iba't iba ang laki ay maaaring gamiting lahat sa isang pader. Ang argamasa ay makapupuno sa maliliit na puwang. Datapuwa't kung ang isang bato ay may mahaba at makitid na usli, o may butas sa gitna, ito'y hindi maaaring gamitin. Paano hinaharap ng Dios ang mga butas at mahahabang usli sa ating buhay?
S: Ang mga kasalanang ayaw nating alisin sa ating buhay ay maaaring maging gaya ng mahahabang tulis na hindi lumalapat at nakausli. Kung ayaw nating alisin ang mga iyon, ang Dios ay makapag-aalis sa mga iyon, at kung minsan ang pagsaway ay maaaring maging mahapdi. Gayon din naman, kung tayo'y may isang saligang kapintasan sa pagkatao na hindi Cristiano, iyon ay maihahalintulad sa isang malaking butas sa gitna ng bato, na hahadlang sa bato na tuparin ang layunin nitong hadlangan ang ulan sa labas, o panatilihin ang malamig na hangin sa loob. Kailangang muli tayong hubugin ng Espiritu Santo, at tapalan ang mga butas at kikilin ang ating mga tulis.
T: Sa I Pedro 2:6-8, paanong si Jesus ay kapuwa pangulong bato sa panulok at batong pinakaputong?
S: Ang batong panulok ay siyang tanging panukat na pinagbabatayan ng lahat ng iba pang bahagi ng gusali. Ang batong panulok ay si Jesucristo at wala nang iba. Kasabay nito, si Jesus din ang batong pinakaputong, na siyang batong nasa pinakaitaas ng isang arko. Kung aalisin ang batong pinakaputong, ang arko ay maaaring gumuho.
T: Sa I Pedro 2:8, bakit itinalaga ng isang maibiging Dios ang ilan upang matisod?
S: Hindi kailanman sinasabi ng Kasulatan na pinilit ng Dios ang sinoman upang magkasala. Sa katunayan, ang Santiago 1:13 ay nagsasabi na ang Dios ay hindi tumutukso kanino man. Gayon ma'y yaong mga nalalaman ng Dios na pipiliing lubos na tumanggi sa kaniya ay itinalaga niya upang matisod sa maraming paraan.
T: Sa I Pedro 2:9, ano ang pagkakaiba ng bansang banal at ng bayang maharlikang mga saserdote?
S: Samantalang ang propeta ay kumakatawan sa Dios sa harap ng bayan, ang saserdote ay kumakatawan sa bayan sa harap ng Dios. Ang hari ay nangunguna sa bayan. Bagaman ang mga Cristiano ay pawang mga saserdote, hindi na natin kailangan ang iba upang kumatawan sa atin sa harap ng Dios, sapagka't ang ating Tagapamagitan ay kapuwa Dios at tao: si Jesucristo. Sinikap ni Uzias na pagsamahin ang pagiging hari at dakilang saserdote, datapuwa't pinarusahan siya ng Dios ng ketong sa nalalabing bahagi ng kaniyang buhay dahil sa pagsusunog ng kamangyan sa dambana ng kamangyan, gayong hindi siya pinahihintulutang gawin iyon. Ang mga Israelita ay isang bansang banal; ang mga Cristiano, mula sa lahat ng lahi sa bawa't bansa, ay isang bansang banal sa kasalukuyan.
T: Sa I Pedro 2:10, ano sa Matandang Tipan ang bumabanggit tungkol sa hindi pagiging bayan ng Dios at ngayo'y pagiging bayan?
S: Malamang na tinutukoy ni Pedro ang Oseas 1:9-10, na doo'y tinawag ni Oseas ang kaniyang anak na Lo-ammi, na nangangahulugang hindi ko bayan, sa talatang 9. Datapuwa't sa talatang 10 ay sinasabi ni Oseas na yaong mga tinawag na “hindi ko bayan” ay tatawagin ngayong “mga anak ng buháy na Dios”.
T: Sa I Pedro 2:10, hindi baga nagpapakita ang Dios ng kaawaan sa lahat, yamang ang Dios ay mahabagin sa lahat ng kaniyang ginawa sa Awit 145:8, 18?
S: Ang Dios ay nagpapakita ng isang pangkalahatang kaawaan sa lahat ng kaniyang ginawa. Binibigyan niya sila ng buhay, ng hininga, at ng ikabubuhay. Gayon ma'y may karapatan ang Dios na magpakita ng tanging kaawaan sa sinomang kaniyang ibigin. Ang Dios ay nagpakita ng tanging kaawaan sa mga Israelita, maging pagkatapos na sila'y sumuway sa kaniya nang di mabilang na ulit. Ang Dios ay nagpakita ng tanging kaawaan kay Saulo na taga Tarso at sa maraming tao sa kasalukuyan. Gayon ma'y huwag mong ipagwalang-bahala ang kaawaan ng Dios. Ang Dios ay matuwid sa lahat, datapuwa't siya'y nagpakita ng tanging kaawaan kay Jacob at sa kaniyang lahi na hindi niya ipinakita kay Esau at sa kaniyang lahi, gaya ng ipinakikilala ng Roma 9:11-15.
T: Sa I Pedro 2:11, sa anong mga paraan tayo'y mga taga ibang bayan at mga manglalakbay sa sanglibutang ito? Sa anong mga paraan tayo'y hindi gayon? Tingnan ang Juan 17:9, 11, 13-19, Filipos 3:18-20 at Colosas 3:1-4; II Corinto 5:16; at Roma 12:2.
S: Hindi ito ang ating tahanan, at hindi tayo mga mamamayan dito. Tayo'y nananabik na makarating sa ating tahanan, sa langit. Hindi tayo nauukol dito magpakailan man; tayo'y nagdaraan lamang.
Si Henry C. Morrison, isang misionero sa Africa sa loob ng 40 taon, ay nagkasakit at kinailangang maglayag pabalik sa Amerika. Nang dumaong ang malaking barko ay may isang malaking parada. Ang dating pangulong si Theodore Roosevelt ay nakasakay rin sa barko, at ang malaking banda ay para sa kaniya pagkatapos ng kaniyang pangangaso sa Africa. Ang misionero ay malungkot na nag-iisip na tumanggap si Roosevelt ng ganito kalaking pagdiriwang, gayong ang tanging ginawa niya ay bumaril ng mga elepante, samantalang siya'y nagligtas ng mga kaluluwa — bakit walang pagdiriwang na sumalubong sa kaniya? Nagsalita sa kaniya ang Dios, na nagsasabi, ‘Datapuwa't hindi ka pa nakauuwi sa iyong tahanan.’ Ang ating tahanan ay wala rito, kaya't huwag kang lubhang magpakaginhawa. Ang ating tahanan at ang ating pagkamamamayan ay nasa langit. Tayo'y nararapat na maging “hindi taga sanglibutan”. Sa kabilang dako, sa kasalukuyan ay nararapat tayong maging “nasa sanglibutan” at makisalamuha sa lahat ng uri ng tao rito, sa halip na mamuhay nang hiwalay. Tayo'y nasa lupain ng kaaway, sapagka't si Satanas ang siyang may hawak sa sanglibutang ito, bagaman ang Dios ay makapangyayari sa kaniya.
T: Sa I Pedro 2:12, ano ang limang paraan ng pagpaparatang ng mga pagano sa mga Cristiano ng paggawa ng masama noong panahong yaon? Ano ang hindi kukulangin sa limang paraan ng pagpaparatang ng mga hindi Cristiano sa mga Cristiano ng paggawa ng masama sa kasalukuyan?
S: Narito ang limang paraan.
1. Kakatwang pakinggan sa ngayon, datapuwa't ang mga paganong Romano ay nagparatang sa mga Cristiano na sila'y mga “ateo”. Sila'y tinawag na mga ateo sapagka't hindi sila sumasampalataya sa mga dios ng Roma.
2. Ang mga Cristiano ay nagsalita tungkol sa Hapunan ng Panginoon, at sila'y pinaratangan ng mga pagano ng pagkain ng laman ng tao.
3. Sinabi ng mga Cristiano na sila'y nagiibigan sa isa't isa, at sila'y pinaratangan ng mga pagano ng kahalayan at ng pakikiapid sa kamag-anak.
4. Nang mangyari ang mga kapahamakang likas at ang mga digmaan, ang mga Cristiano ang sinisi, sapagka't sinasabing ang kanilang kakulangan ng paggalang sa mga dios ng mga Griego at Romano ang naging dahilan ng pagkagalit ng mga dios. Mangyari pa, gaya ng itinuro ng isang Cristiano noong unang panahon, ang mga kapahamakan at mga digmaan ay nangyari na rin bago pa pumarito si Cristo sa lupa.
5. Ang mga Cristiano ay hindi sumasamba ni naghahain sa Emperador ng Roma, kaya't sila'y itinuring na walang pag-ibig sa bayan at hindi tapat sa Imperio.
T: Sa I Pedro 2:13, 17, paano napasakop ang mga Cristiano noong panahong yaon sa isang masamang emperador gaya ni Nero? Sa palagay mo, lalo baga noong mahirap ang pagpapasakop at pagpaparangal sa mga pinuno, o ngayon?
S: Ang mga unang Cristiano na nagsasalita ng Griego ay gumamit ng isang paglalaro ng salita upang ipagkaiba ang “mga kautusang ayon sa batas”, na hindi sumasalungat sa mga utos ng Dios, at ang “mga kautusang labag sa batas”, na sumasalungat. Ang mga maingat ay tumatalima sa mga kautusang ayon sa batas, datapuwa't tahimik na sumusuway sa mga labag sa batas, gaya ng paghahain sa emperador.
T: Sa I Pedro 2:13, 17, kung ang isang bansang demokratiko ay may pinuno at mga kagawad ng parlamento o kongreso na kumikilos nang laban sa mga pinahahalagahan ng Cristiano, paano natin sila nararapat pa ring igalang? Paano natin sila nararapat salungatin?
S: Nararapat nating igalang ang katungkulan, at huwag silang hamakin ni alipustain. Datapuwa't maaari rin tayong magsikap na ipagtanggol yaong mga pinag-uusig nila, at gumawa at mag-abuloy ng panahon at salapi upang huwag na silang mahalal na muli.
T: Sa I Pedro 2:17, nararapat baga talaga nating igalang ang lahat ng may kapamahalaan, maging ang mga pinuno ng mga huwad na relihion, ng mga pangkat ng mga tampalasan, at ng mga mapaniil na pamahalaan?
S: Ang I Pedro 2:17 ay nagsasabi na igalang ang lahat ng tao nang nararapat, at nararapat nating ilapat ang utos na ito sa hindi kukulangin sa apat na paraan.
1. Tanging igalang ang mga pinunong may kapamahalaan. Hindi sapagka't ang tao ay tiyak na karapat-dapat sa karangalang ito (kung minsan ay hindi), kundi nararapat nating igalang ang kanilang katungkulan sa pamahalaan. Halimbawa, sa isang lipunang demokratiko, kung hindi mataas ang ating pagpapahalaga sa Punong Ministro o sa Pangulo, maaari tayong magsumikap laban sa kaniyang muling pagkahalal, at hikayatin ang iba na huwag siyang iboto. Gayon man, dapat nating kilalanin na ang taong yaon sa kasalukuyan ay siyang ating pinuno sa pamahalaan. Hindi tayo dapat magsalita upang hamakin ang kapamahalaan ng kaniyang katungkulan.
2. Igalang ang lahat ng tao nang nararapat. Nilalang ng Dios ang lahat, ang lahat ay nagtataglay ng larawan ng Dios (bagaman sa kalagayang nahulog), at si Cristo ay namatay bilang pantubos sa lahat (I Timoteo 2:6). Maging ang isang lubhang masama na gaya ni Saulo na taga Tarso ay maaaring lumapit kay Cristo.
3. Ang ating paggalang sa lahat ay dapat na walang pagtatangi ayon sa kayamanan (Santiago 2:1-7), lahi o kasarian (Galacia 3:28-29), o kabataan (I Timoteo 4:12), maliban na tayo'y nararapat magbigay ng tanging paggalang sa matatanda (Levitico 19:32).
4. Nararapat din nating igalang ang ating mga kapatid na lalake at babae kay Cristo, bilang bahagi ng ating walang hanggang sangbahayan.
Para sa ilang tiyak na halimbawa kung paano igalang ang mga tao, sangguniin ang I Timoteo 5:1-8.
T: Sa I Pedro 2:18, bakit nararapat na pasakop ang isang alipin sa kaniyang panginoon, lalo na sa isang malupit na panginoon? Anong gantimpala ang ipinangako?
S: Ang mga alipin sa lipunang Romano, gayon din ang mga alipin sa ibang panahon at sa silangang Africa sa kasalukuyan, ay may kakaunting matatakbuhan laban sa isang malupit na panginoon. Ang pagpapasakop sa kanila marahil ang pinakamatalinong hakbang sa maraming pagkakataon. Ang pagtitiis sa pagbabatang walang katarungan ay isang paraan upang sila'y maging patotoo at luwalhatiin ang Dios. Sa wakas, sa praktikal na pananaw, ang karamihan sa mga naninirahan sa Imperio Romano ay mga alipin, at ang mga aliping pinalaya ay walang gaanong mapupuntahan.
T: Sa I Pedro 2:21-25, ano ang hindi kukulangin sa dalawang kaugnayan ng mga pagbabata ni Cristo at ng ating mga pagbabata?
S: Ang mga pagbabata ni Jesus ay isang halimbawa sa atin. Kung paanong si Cristo ay nagbata nang walang katarungan, tayo man ay nararapat ding maging handang magbata nang walang katarungan. Bagaman ang pagkamatay ni Cristo sa krus dahil sa ating mga kasalanan ay isang pangyayaring walang katulad, ang ating pagbabata ay maaaring magamit upang dalhin ang evangelio sa iba, na nagpapatotoo sa katotohanan ng evangelio sa ating sariling buhay.
T: Sa I Pedro 3:1, paano mahihikayat ng isang asawang babae ang kaniyang asawa kay Cristo nang walang salita?
S: Hindi sinasabi ni Pedro na ang mga asawang babae ay hindi dapat magsalita; bagkus pinatitibay niya na ang patotoo ng kanilang pamumuhay ay dapat na maging gayon na ang mga asawang lalake ay mahihikayat kay Cristo kahit hindi nila naririnig sa kanila ang Evangelio.
T: Sa I Pedro 3:1-7, bakit kamalian ang sabihin na itinuturo nito na tayo'y nararapat lamang mangaral nang walang salita?
S: Minsan, nang ako'y may hanapbuhay sa tag-araw sa isang kompanya ng teknolohiya, may isang malaking kainan na doo'y kumakain ang mga tao. Ako'y nakikipag-usap sa isang lalake, at napag-usapan namin na ako'y umaasang maging isang misionero, at sinabi ng lalake, “Sinasabi ko na nga ba, inakala kong ikaw ay isang Mormon!” Bagaman madali kong ipinaliwanag na ako'y isang Cristiano at hindi isang Mormon, kung ikaw ay nagsasalita tungkol sa mga bagay na espirituwal datapuwa't hindi mo ipinakikilala na ikaw ay isang Cristiano, kung gayo'y kanino ka nga ba talaga sumasaksi?
Nabalitaan ko ang tungkol sa isang lalaking may katamtamang gulang na naging isang Cristiano at nagsabi nito sa kaniyang mga kasamahan sa tanggapan. Isang Cristiano na nagtatrabaho roon ang bumati sa kaniya, at ang bagong Cristiano ay tumingin sa kaniya nang may pagtataka. Sinabi niya, nalalaman mo baga na ikaw ang dahilan kung bakit ipinagpaliban ko ang pagiging Cristiano sa loob ng maraming taon? Nagulumihanan ang matandang Cristiano at nagtanong kung bakit. Sinabi ng nakababatang Cristiano na bago siya lumapit kay Cristo, nalalaman niya na ang kaniyang buhay ay magulo. Datapuwa't nang tingnan niya ang matandang Cristiano, na waring may kapayapaan, kasiyahan, at maayos na pamumuhay, hindi niya nalalaman na ito'y isang Cristiano, at inakala niya na kung ang matandang Cristiano ay makapagkakaroon ng maayos na pamumuhay nang hindi Cristiano, siya man ay hindi na rin kailangang maging gayon.
Tiyak na malalaman ng isang asawang lalake na ang kaniyang asawa ay isang Cristiano (at gayon din naman ang kabaligtaran). Datapuwa't ang asawang lalake, at ang ibang mga tao rin, ay maaaring lubhang malayo kay Cristo anupa't tumatanggi silang makarinig ng anoman tungkol kay Cristo. Datapuwa't kung nalalaman nila na ikaw ay isang Cristiano, ang iyong pamumuhay kung gayon ay maaaring maging patotoo sa kanila, kahit hindi sila makinig sa iyong mga salita. Lalong mabuti na magkaroon din ng mga salita, datapuwa't kahit walang salita ay maaaring maging patotoo ang iyong pamumuhay.
T: Sa I Pedro 3:1-7, paano nahihikayat nang walang salita ang mga asawang lalake na hindi sumasampalataya, o ang ibang mga tao man?
S: Kung nalalaman ng isang tao na ikaw ay isang Cristiano, datapuwa't ayaw niyang tanggapin ang iyong mga salita, makikita pa rin niya ang iyong ilaw na lumiliwanag sa pamamagitan ng iyong pamumuhay. Lubhang madilim ang mga bagay noong panahon ng mga Romano. Kapag wala ang mga asawang lalake, karaniwan sa kanila ang makiapid. Sa katunayan, maging kapag sila'y nasa tahanan, kung ang isang aliping babae ay tumanggi sa paglapit ng kaniyang panginoon, siya'y parurusahan sa pamamagitan ng pagputol sa kaniyang ilong. Datapuwa't kapag wala ang mga asawang lalake, ang mga asawang babae ay maaaring makiapid sa mga aliping lalake. Ang nangyari kay Jose at sa asawa ni Potiphar ay hindi kakaiba noong panahon ng mga Romano. Ang Imperio Romano ay may tinatayang 70 angaw na naninirahan, at 40 hanggang 50 angaw sa kanila ay mga alipin.
T: Sa I Pedro 3:3, nararapat baga sa mga babae ang magtirintas ng buhok, magsuot ng ginto, o magsuot ng magagarang damit?
S: Hindi iyon ang dapat pagmulan ng iyong kagandahan, sapagka't tunay ngang ang tunay at nananatiling kagandahan ay hindi maaaring magmula roon. Kung inaakala mo na “kailangan” mong gawin ito upang magmukhang maganda, o ibig mong magmukhang lubhang maganda kung ihahambing sa ibang mga babae, nararapat kang mag-isip na muli. Ang iyong kagandahan ay dapat magmula sa iyong pagkatao, hindi sa Sears o sa Macy’s.
Gayon ma'y hindi lahat ng magagandang damit at mga hiyas ay masama. Sa talinghaga ay dinamtan ng Panginoon ang Jerusalem ng mga mainam na damit at mga hiyas sa Ezekiel 16:10-13.
T: Sa I Pedro 3:3-4, sa palagay mo, ano ang mga hangganan ng pagpapaganda ng mga babae sa kanilang sarili sa ating kalinangan? – at ng mga lalake naman?
S: Noong panahong yaon, ang mga babae ay nagsusuot ng mamahaling hikaw at pulseras na ginto upang ipakilala ang kanilang kalagayan sa lipunan. Ang I Pedro 3:3-4 ay may kaugnayan sa kasalukuyan, kapuwa sa mga lalake at sa mga babae, sa hindi kukulangin sa tatlong paraan.
Pagpaparangya: Ang mga lalake ay maaaring bumili ng mga relos na nagkakahalaga ng $2,000 (o $1,500 para sa lalong mura) upang ipakita lamang sa mga maaaring maging kliyente kung gaano sila kayaman. Nabalitaan ko ang tungkol sa isang tagapayong inhinyero na bumili ng ilang huwad na relos na Rolex, na nagkakahalaga lamang ng ilang dolyar ang bawa't isa, mula sa ibang bansa. Sa isang paglalakbay sa barko na kasama ang isang kliyente, tinapik niya ang kaniyang pulso, dumaing na ang mga Rolex na ito ay hindi mahusay magpakilala ng oras, at hinubad ito at inihagis sa dagat. Mangyari pa, hindi nalalaman ng kliyente na iyon ay huwad. Kung minsan ang mayayamang tao ay gumugugol ng malaking salapi sa mga hiyas, damit, sasakyan, at tahanan, upang ipakilala ang kanilang kalagayan. Sa kabilang dako, ang alipin ni Isaac ay nagbigay sa magiging asawa ni Isaac na si Rebeca ng dalawang pulseras na ginto at isang hikaw sa ilong. Yamang ang pagsusuot ng hikaw na ginto sa ilong sa kalinangang yaon ay hindi masama sa bayan ng Dios, ang pagsusuot ng hikaw na ginto sa kasalukuyan ay hindi rin masama. Datapuwa't ang punto ay huwag gumugol ng malaking halaga ng salapi sa mga hiyas.
Ang pagiging kaakit-akit sa laman: Ang mga babae ay kadalasang bumibili ng mga damit na nagpapakita ng katawan at hindi mahinhin upang sila'y lalong maging kaakit-akit. Mangyari pa, malamang na hindi nila iniisip kung gaano magiging tapat ang isang lalake na naaakit sa kanila dahil lamang sa kanilang mga damit. Gayon din naman, nabalitaan ko ang tungkol sa isang binatilyo na may magarang sasakyan noong mataas na paaralan, at ang kaniyang kasintahan ay lubhang naliligayahang sumakay sa kaniyang magandang sasakyan. Datapuwa't nang masira niya ang kaniyang sasakyan, iniwan siya ng kaniyang kasintahan. Ang ilang lalake ay nagbubuhat ng pabigat, hindi lamang dahil sa kalusugan, o upang magaling sa palakasan, kundi upang lalong maging kaakit-akit sa mga babae. Ang paglalaan ng panahon upang maging malusog ay mabuti, datapuwa't ang pagpapalaki nang husto ng kalamnan, kapag hindi ito naiingatan, ay nagiging taba pagdating ng araw. Ang iba naman ay gumagamit ng mga steroid, na lubhang mabisa sa pagpapalaki ng kalamnan, datapuwa't maaaring humantong sa mga suliranin sa kalusugan, pati na sa atake sa puso.
Kawalan ng tiwala sa sariling anyo: Ang mga tao ay kadalasang abalang-abala sa kanilang anyo. Ilang taon na ang nakararaan, isinama ako ng aking amo (at kaibigan) na isang Indiong Tamil sa pananghalian, at sa iba't ibang paksang aming napag-usapan, sinabi niya na ang mga Indio ay may mga pahid na ginagamit bago sila mag-asawa upang pumuti ang kanilang balat. Ibig niyang itanong sa akin kung bakit ang mga Amerikanong puti ay nagtutungo sa mga pagawaan ng pagpapakulay ng balat upang umitim ang kanilang balat. Hindi ko malaman kung paano siya sasagutin. Ang radyasyong UV ay nagpapatanda sa iyong balat, at maaaring magdulot ng kanser sa balat, at ang bisang ito ay pinakamalakas sa mga taong mapuputi ang balat. Sa katunayan, kung ang isang taong maputi ang balat ay malubhang nasunog sa araw nang higit sa makalawa sa iisang bahagi, lalong lumalaki ang panganib na magkaroon siya ng kanser sa balat doon. Sa palagay ko ang sagot ay na ang mga tao ay likas na hindi nasisiyahan sa kung ano ang nasa kanila, kundi nakahilig na mag-isip na ang nasa iba ay lalong mabuti. Sinabi sa akin na isang kinahihiligan ngayon ng mga lalake ang dumaing na ang kanilang panga ay hindi gaanong nakausli o “parisukat” at magnais ng operasyon sa panga upang subuking baguhin iyon. Ang mga maliliit ay nagnanais na sana'y matangkad sila; ang matatangkad, lalo na ang ilang dalaga, ay nagnanais na sana'y maliit sila. Ang wastong pananaw ng Cristiano ay hindi ang pagtungo sa kabilang dulo, na lubhang magmalasakit sa iyong anyo anupa't ibig mong maging pinakapangit hangga't maaari, kundi ang huwag lubhang magmalasakit sa iyong sarili. Kung ikaw ay nawalan ng ngipin at ibig mong mapalitan, o ikaw ay naaksidente at ibig mo ng operasyong pagbabalik-anyo, iyon ay hindi masama, datapuwa't hindi kailangang magpakalabis ang isang tao.
T: Ang I Pedro 3:6 ay nagsasabi sa mga asawang babae na huwag padala sa takot. Sinasabi nito na tayong lahat ay hindi dapat matakot sa kinatatakutan ng iba sa I Pedro 3:14b. Ayon sa panahon at kalagayan ng sulat, anong uri ng takot sa palagay mo ang pangunahing tinutukoy ni Pedro?
S: Ang kagyat na takot ay ang pag-uusig sa ilalim ni Nero at ng mga sumunod na Emperador. Hindi lamang pinapatay ni Nero ang mga Cristiano; ipinapapatay niya sila sa mga mabangis na hayop sa mga palabas na hayag sa madla, sinusunog niya sila hanggang sa mamatay, at nagpapataw siya ng iba pang mga pagpapahirap. Ang isang tao ay hindi lamang kailangang maging matapang sa kaniyang sarili, kundi matapang din sa pagkaalam na ang kaniyang mga minamahal ay pahihirapan din.
T: Sa I Pedro 3:6 at Genesis 18:12, nararapat baga na tawagin ng isang asawang babae ang kaniyang asawa na “panginoon”?
S: Binabanggit ni Pedro ang salita ni Sara bilang isang papuri, hindi bilang isang utos. Gayon ma'y ginagamit ni Pedro ang mga salita ni Sara upang ilarawan ang utos sa I Pedro 3:5 na ang mga asawang babae ay pasakop sa kanilang mga asawa bilang ulo ng sangbahayan. Basahin ang Efeso 5:22-23 para sa iba pang aral tungkol dito.
T: Sa I Pedro 3:7, ang mga babae baga ay tunay na sisidlang lalong mahina?
S: Ang mga asawang babae ay karaniwang (nguni't hindi laging) lalong mahina ang katawan kaysa sa kanilang mga asawa. (Maaaring sabihin ng ilan na ang isang mainam na baso na porselana ay lalong marupok kaysa sa isang tasang lata.) Gayon ma'y pinatitibay ng kasulatan na ang mga lalake at mga babae ay pawang magkasinghalaga sa paningin ng Dios sa Galacia 3:28-29. Kawili-wiling malaman na ang Galacia 3:28-29 ay maliwanag na siyang pinakamatandang kilalang sinaunang kasulatan na nagsasabing ang mga lalake at mga babae ay magkapantay. Tingnan ang Hard Sayings of the Bible p.712-714 para sa ibang sagot.
T: Sa I Pedro 3:7, paano mahahadlangan ang ating mga panalangin ng kawalan ng pakundangan sa ating mga asawa?
S: Ito'y maaaring kapuwa isang pangkalahatang pagmamasid at isang tiyak na pangako (sa paraang pasalungat).
Pangkalahatang pagmamasid: Sinabi ni Jesus sa Mateo 5:23-24, kung ikaw ay naghahandog ng iyong hain at naalaala mo na ang iyong kapatid ay may anomang laban sa iyo, huwag mong ihandog ang iyong hain. Iwan mo ang iyong hain sa harap ng dambana, makipagkasundo ka muna sa iyong kapatid, at saka ka pumaroon at ihandog mo ang iyong hain. Tiyak na ito'y nauukol din kung ang iyong kapatid na babae ay may anomang laban sa iyo.
Tiyak na pangako: Sinabi ng Dios na hindi niya didinggin ang ating mga panalangin kung tayo'y nagtatangi ng kasamaan sa ating puso (Awit 66:18-19), nagtatakip ng ating pakinig sa daing ng dukha (Kawikaan 21:13), o kung tayo'y masama (Kawikaan 15:29; Isaias 59:1-3). Hindi tayo dinirinig ng Dios kung pinipili nating huwag dinggin ang Dios (Zacarias 7:11-13, at ipinahihiwatig sa Kawikaan 28:9). Gayon din naman, kung tayo'y gumagawa ng mali sa ating mga asawa, at pinipili nating huwag silang pakinggan, maaaring hindi tayo dinggin ng Dios hanggang tayo'y magsisi sa ating mga kasalanan.
T: Sa I Pedro 3:8, nararapat baga tayong maging laging magalang? Si Jesus, si Juan Bautista, si Pablo, at si Pedro ay hindi laging magalang hangga't maaari.
S: Ang talatang ito ay nagsasabing maging magalang, hindi maging laging magalang. Si Jesus, si Juan Bautista, at si Pablo ay kadalasang magalang. Gayon ma'y tinawag ni Jesus at ni Juan Bautista ang mga Fariseo na lahi ng mga ulupong sa Mateo 23:33; Mateo 3:7. Si Pablo ay hindi gaanong magalang kay Elimas sa Mga Gawa 13:11. Si Pedro mismo ay hindi gaanong magalang kay Simon na manggagaway sa Mga Gawa 8:20, 22. Sa halip na tanggapin ang I Pedro 3:8 nang hiwalay, nararapat nating unawain ang bawa't talata kasama ng nalalabing bahagi ng Biblia, at maging magalang sa pangkalahatan, datapuwa't sumaway rin at magpumilit kapag iyon ang pinakamabuti.
T: Sa I Pedro 3:8, ano ang kahulugan ng pamumuhay na may pagkakaisa sa isa't isa?
S: May tatlong bahagi.
Pasalungat: Hanapin mo kung ano ang iyong ginagawa na ikinayayamot ng ibang mga tao at itigil mo iyon. Anomang ikinayayamot mo sa iba, alin sa dalawa: matuto kang makisama roon, o mahinahon mong ipaalam iyon sa kanila upang kanilang itigil. Ang kahulugan nito ay ang pakikisama sa iba nang walang alitan.
Pasang-ayon: Datapuwa't ang pagkakaisa ay hindi nagtatapos doon. Ang ibang mga tao baga ay naliligayahang makasama ka? Ikaw baga ay naliligayahang makasama ang iba? Ang iba't ibang tao ay may iba't ibang “wika ng pag-ibig” upang ipadama sa kanila na sila'y minamahal, pinahahalagahan, at tinatanggap. Sa ilan, ito'y maaaring maliliit na kaloob; sa iba, ang pagyakap; sa iba naman, ang paggugol ng panahon na kasama sila sa isang gawain. Kung tatawagan ko sa telepono ang iyong asawa, sasabihin baga sa akin ng iyong asawa na siya'y tunay na naliligayahang makasama ka, o hindi? Ang iyong mga anak baga ay naliligayahang makasama ka, at ikaw sila? Ang iyong sangbahayan sa Panginoon (ang ibang mga Cristiano) baga ay naliligayahang makasama ka? Kung hindi, ano ang magagawa mo upang mapabuti ito?
Saligan: Magkakaroon ng lalong malaking pagkakaisa, sa pag-aalis ng mga bahaging masama at sa pagpapatibay ng mga bahaging mabuti, kung ikaw at sila ay babasa at susunod sa salita ng Dios. Kung ang inyong mga kalooban ay nakaayon sa Dios, kung gayo'y nakaayon din kayo sa isa't isa.
T: Sa I Pedro 3:9-11, paanong karaniwan sa sanglibutan ang gumanti ng masama sa masama at ng alipusta sa alipusta? Bakit hindi natin ito nararapat gawin?
S: Ang sanglibutan ay nag-iisip ayon sa “kautusan”, ayon sa paghihiganti sa mga tao, ayon sa pagpaparusa sa mga taong gumagawa sa iyo ng masama. Ang mga Cristiano ay nararapat na magpala sa mga umuusig at umaalipusta sa kanila, gaya ng iniuutos ni Jesus sa Lucas 6:27-36.
T: Ang I Pedro 3:13 baga ay nangangahulugan na ang mga taong “masigasig sa paggawa ng mabuti” ay hindi kailanman mapapahamak?
S: Bagaman ang mga mananampalataya ay hindi kailanman magbabata ng malaking kapahamakan ayon sa pananaw ng walang hanggan, malamang na hindi iyon ang tinutukoy ng talata rito.
Ang mga taong gumagawa ng mabuti ay hindi kailanman makatuwirang magbabata ng kapahamakan dahil sa paggawa ng mabuti, at ang bayan ng Dios ay hindi kailanman dapat magparusa sa iba dahil sa paggawa ng mabuti. Gayon ma'y ang kasunod na talata, ang I Pedro 3:14, ay kumikilala na ang mga tao ay kadalasang nagbabata nang walang katarungan sa buhay na ito, dahil sa paggawa ng mabuti.
T: Sa I Pedro 3:15, bakit nararapat na mangatuwiran ang mga Cristiano tungkol sa kanilang pananampalataya, o ipinahihiwatig baga ng Juan 3:16 at ng Mga Gawa 16:31 na tayo'y nararapat lamang sumampalataya?
S: Gaya ng ipinakikilala ng I Pedro 3:15, tayo'y may kapuwa katuwiran at pag-asa. Sinasabi ng isang tanyag na kasabihan na ang tunay na pananampalataya ay “lumalampas sa katuwiran datapuwa't hindi sumasalungat dito.” Wala tayong mapatutunayang anoman nang may lubos na katiyakan, maging kung ang araw ay sisikat bukas. Tayo'y nararapat na magpaliwanag sa ibang mga tao ng mga dahilan kung bakit ang Cristianismo ay makatuwiran at magsikap na hikayatin ang iba na maging mga Cristiano, gaya ng sinasabi ng II Corinto 5:11.
Gayon ma'y dapat nating mapagtanto na hindi tayo makapagbabalik-loob ng kahit isang tao kay Cristo. Ang Espiritu Santo ang nagpapabalik-loob sa mga tao, at kung wala ang gawa ng Espiritu Santo, walang pag-asa na ang sinoman ay lalapit kay Cristo. Tingnan ang When Critics Ask p.531-532 at ang When Cultists Ask p.293 para sa lalong malawak na mga sagot.
T: Sa I Pedro 3:15, paano tayo nararapat na laging may sagot, datapuwa't may kaamuan at paggalang?
S: Nararapat tayong magkaroon ng sagot sa anomang tapat na tanong o pagtutol ng isang hindi mananampalataya. Datapuwa't hindi masama ang sumagot ng, “Hindi ko alam, datapuwa't babalikan kita.” At pagkatapos ay hanapin ang sagot at balikan sila. May katamtamang posibilidad na ang tanong nila ay kabilang sa mahigit 8,200 tanong na sinasagot sa www.BibleQuery.org. Tatlo pang punto na dapat isaalang-alang sa pagsagot.
Kung paano ito hindi dapat gawin: Isang websayt na hindi Cristiano, sa pagtalakay sa New Age, ay nagsabi, “Ang mga tao [ng New Age] ay gumagamit ng mga kristal upang makipag-ugnayan sa mga lalong mataas na katalinuhan. Ang mga taong nagbabayad ng ganoong halaga ng salapi para sa mga bato ay maliwanag na nangangailangan ng pakikipag-ugnayan sa mga lalong mataas na katalinuhan.” Ang suliranin kung ito'y sasabihin ng isang Cristiano ay hindi dahil pinupuna nito ang kilusang New Age, kundi dahil hinahamak nito ang mga taong nadaya ng kilusang ito.
Kung paano ito dapat gawin: Sa kalooban, ang ating saloobin ay nararapat na maging saloobin ng pag-ibig na hindi makasarili sa ibang tao. Nararapat nating naisin na sila'y lumapit kay Cristo at mamuhay sa kagalakan na kasama ng Dios, at natin, magpakailan man. Sa halip na lubhang mag-ingat sa ating mga salita upang hadlangan ang paglabas ng isang masamang saloobin, lalong mabuti na huwag nang magkaroon ng masasamang saloobin sa iba sa simula pa lamang, at payak na sabihin kung ano ang nasa ating puso.
Sa tiyakang pananalita, maaari kang sumagot sa isang tanong sa paraang humahamak sa kanila, at hindi na nila ibig pang mag-isip tungkol sa Cristianismo. Ang iyong pangunahing punto sa pagsagot sa kanilang tapat na pagtutol ay hindi ang “sila'y dapat sisihin sapagka't sila'y mali” kundi ang “ito'y mali dahil sa mga dahilang ito, at ang katotohanan ay ganito at ganito dahil sa mga dahilang ito.”
Kung kailan ito hindi dapat gawin: Paano mo malalaman kung ang kanilang pagtutol ay tapat o hindi? Ang isang paraan ay tanungin sila: kung ang kanilang tanong ay masasagot para sa kanila, ilalapit baga sila niyon sa pagtanggap kay Jesus bilang kanilang sariling Panginoon at Tagapagligtas? Kung ang sagot nila ay “oo”, kung gayo'y hanapin mo ang sagot. Datapuwa't kung ang sagot nila ay hindi, kung gayo'y hindi iyon tapat na pagtutol, at nararapat mo silang tanungin kung ano kaya ang maglalapit sa kanila sa pagtanggap kay Jesus bilang kanilang Panginoon at Tagapagligtas, at doon mo na ituon ang iyong panahon.
Igalang ang mga tao, datapuwa't huwag pasiglahin ang paggalang sa huwad na relihion: Sinasabi ng I Corinto 10:20 na ang mga bagay na inihahain ng mga Gentil ay inihahain nila sa mga demonio. Tiyak na hindi gaanong nagpakita ng paggalang si Elias kay Baal sa I Hari 18:27. Hindi iginalang ni Jesus ang aral ng mga Saduceo sa Mateo 22:29-32. Ang saloobin ni Jesus sa mga Fariseo at sa kanilang aral ay hindi rin lalong magiliw sa Mateo 23:13-33, na tinawag niya silang mga libingang pinaputi at lahi ng mga ulupong. Sa kabilang dako, si Jesus ay naging magiliw kay Nicodemo, isang Fariseo, sa Juan 3:3-10.
T: Sa I Pedro 3:16-17, ano ang kinalaman ng ating mga pagbabata dahil sa paggawa ng mabuti sa mga pagbabata ni Cristo?
S: Sa isang dako, ang ating buhay at mga pagbabata ay walang magagawang anoman upang magdagdag o magbawas sa pagbabatang ginawa ni Cristo para sa atin nang siya'y mamatay sa krus dahil sa ating mga kasalanan. Datapuwa't sa kabilang dako, ang ating mga pagbabata ay maaaring magbukas ng daan upang mapalaganap ang pasabi ng evangelio, magpakilala sa mga hindi sumasampalataya ng katotohanan ng kapayapaan at kalakasan ni Cristo sa ating buhay, at luwalhatiin ang Dios habang tayo'y sumusunod sa mga bakas ni Cristo. Ang lahat ng ating mga pagbabata ay maliit at maikli kung ihahambing sa malaking kagalakang mapapasa atin sa langit magpakailan man.
T: Sa I Pedro 3:18b, yamang si Jesus ay binuhay sa espiritu, nangangahulugan baga ito na hindi rin siya nabuhay na maguli sa katawan? (Ang mga Saksi ni Jehova at ang Unification Church ni Rev. Moon ay tumatanggi sa pagkabuhay na maguli ni Jesus sa katawan.)
S: Hindi. Sinasabi ng talatang ito na si Jesus ay binuhay ng Espiritu Santo. Ni ang talatang ito ni ang alinmang iba ay hindi gumagamit ng salitang “lamang” upang sabihin na si Jesus ay binuhay lamang sa espiritu. Ang patay na bangkay ni Jesus ay binuhay ayon sa Mga Gawa 2:30-32; 13:35-37; 10:39-41; Mga Gawa 1:3; I Corinto 15:1-7.
Kung minsan ang mga tao ay nagkakaroon ng iba't ibang sagot kapag sila'y nagtatanong ng iba't ibang tanong. Kung ang tanong ay “maaari ko bang palabasin na ang talatang ito ay nangangahulugan ng ibig kong kahulugan”, maaari silang magkaroon ng isang sagot. Datapuwa't kung ang iyong itatanong ay “ano ang tunay na ibig sabihin ni Pedro”, kung gayo'y magkakaroon ka ng ibang sagot. Ang ilan ay magsisikap mangatuwiran na yamang si Cristo ay binuhay ng Espiritu, si Jesus ay hindi binuhay sa katawan din. Datapuwa't si Cristo ay binuhay ng Espiritu kapuwa sa katawan at sa Espiritu. Nagsalita si Pedro tungkol sa pagkabuhay na maguli ni Jesucristo mula sa mga patay sa I Pedro 1:3. Bagaman ang mga Judio ay naniniwala sa isang buhay pagkatapos ng kamatayan, itinatanggi ng mga Saduceo ang pagkabuhay na maguli ng katawan mula sa mga patay, at pinatitibay naman iyon ng mga Fariseo. Nang gamitin ni Pedro ang salitang pagkabuhay na maguli, nalalaman ng kaniyang mga mambabasang Judio kung ano ang kaniyang ibig sabihin. Walang katibayan na ang sinoman sa sinaunang kasaysayan ay nagsabi, “hindi, ang mga Saduceo ay mali sa pagtanggi sa isang pagkabuhay na maguli, datapuwa't iyon ay isang pagkabuhay na maguli sa espiritu lamang.” Ang I Pedro 1:21 ay nagsasalita tungkol sa “Dios, na sa kaniya'y bumuhay mula sa mga patay, at sa kaniya'y nagbigay ng kaluwalhatian; ano pa't ang inyong pananampalataya at pagasa ay sumasa Dios.”
T: Sa I Pedro 3:18b-20, sa maikling salita, sa palagay mo, paano nangaral si Cristo sa mga espiritung nangasa bilangguan?
S: Hindi nagkakaisa ang mga Cristiano tungkol dito. Kabilang dito ang mga taong nabuhay noong kapanahunan ni Noe at nangamatay sa baha. Iniisip ng ilan na pagkatapos ng kaniyang kamatayan at bago ang kaniyang pagkabuhay na maguli, ipinahayag ni Cristo ang kaniyang pasabi (na walang pagkakataon ng pagsisisi) sa mga nangamatay. Ang ikalawang pananaw, na nag-uugat pa sa unang iglesia kina Ireneo ng Lyon, Clemente ng Alejandria at Hipolito, na pawang bago ang 235 A.D., ay na si Cristo ay nangaral sa mga hindi kailanman nagkaroon ng pagkakataong makarinig ng evangelio, hindi upang bigyan ang sinoman ng ikalawang pagkakataon, kundi upang bigyan ang mga tao ng “unang pagkakataon”.
T: Sa I Pedro 3:19-20, saan ba talaga nagtungo si Jesus nang siya'y mamatay?
S: Una ang maikling sagot, at pagkatapos ay ang mahabang sagot.
Maikling sagot: Si Jesus ay nagtungo kasama ng mga patay na mananampalataya sa Paraiso. Hindi napatutunayan ni napasisinungalingan na si Jesus ay maaaring napasama rin sa mga patay na hindi sumasampalataya at sa mga demonio.
Mahabang sagot: Kung tayo'y nasa kadiliman na walang anomang kasulatang tutulong sa atin sa paksang ito, narito kung ano ang lahat ng mga posibilidad:
a) Kawalan ng pag-iral,
b) Langit na kasama ng Ama, ng Espiritu, at ng lahat ng mga anghel
c) ang dako ng mga patay na banal,
d) ang dako ng mga patay na hindi sumasampalataya,
e) ang dako ng mga demonio,
f) ang dako ng lahat ng mga patay,
g) ang mga patay na banal ay nasa Langit na,
h) ang dako ng mga demonio at ng mga patay na hindi sumasampalataya na magkasama,
i) ang dako ng lahat ng mga patay at ng mga demonio. (Ang iisang dako ay maaaring may iba't ibang silid)
Narito ang mga talata na magbabawas sa mga posibilidad
Lucas 23:43: Sa magnanakaw sa krus, sinabi ni Jesus, “Ngayon ay kasama kita sa Paraiso.” Ang “ngayon” ay bago pa ang pagkabuhay na maguli. Inaalis nito ang lahat ng mga posibilidad maliban sa b), c), f), g), at i). (Pansinin na hindi sinabi ni Jesus ang “Langit”, kundi ang “Paraiso”.)
Mga Gawa 2:27, na sumisipi sa Awit 16:10, ay nagsasabi na si Jesus ay nagtungo sa isang dakong tinatawag na Hades (Griego) at Sheol (Hebreo). Ang salitang ito ay isinasalin na “libingan” sa mga makabagong salin, at “Impierno” sa King James Version; pinananatili ng BSB ang “Hades.” Gayon ma'y naroon sa Sheol ang mga patay na mananampalataya, at naroon din sa Sheol ang mga hindi sumasampalataya. Kaya't si Jesus ay hindi tuwirang nagtungo sa Langit mula sa krus. Sa limang natitirang posibilidad, inaalis nito ang lahat maliban sa c), f), at i). Si Jesus ay kasama alin man sa mga patay na banal, o sa lahat ng mga patay, at marahil sa mga demonio.
Marami ang nagsasabi na ang I Pedro 3:19-20 at ang I Pedro 4:6 ay may kaugnayan din. Tingnan din ang kasunod na tanong at ang pagtalakay sa I Pedro 4:6.
T: Sa I Pedro 3:19-20, kanino nangaral si Cristo rito pagkatapos na siya'y mamatay?
S: Tingnan muna ang naunang tanong. Hindi nagkakaisa ang mga tunay na Cristiano sa sagot sa tanong na ito.
1) Sinasabi ng ilan na si Cristo ay nangaral sa mga taong namatay bago ang pagkapako kay Cristo sa krus.
1a) Sinasabi ng ilan na si Cristo ay nangaral sa mga hindi kailanman nagkaroon ng pagkakataong magpasiya tungkol sa Evangelio, upang magawa nila ang gayon ding pagpili na kanilang gagawin kung sila'y buháy.
Isang guro ng pananaw na ito si Clemente ng Alejandria sa Stromata (193-202 A.D.) aklat 6 kap.6 p.490-492. Sinabi ni Clemente na sa mga matuwid ayon sa Kautusan ng Dios, ang pananampalataya lamang ang kulang. Sa mga walang Kautusan, datapuwa't matuwid ayon sa kanilang pilosopia, kailangan nila ang kapuwa pananampalataya at pagsisisi sa pagsamba sa diosdiosan. “Pagdaka, sa pagkahayag ng katotohanan, sila man ay nagsisi rin sa dati [nilang mapagsamba sa diosdiosan na] pamumuhay.” Ante-Nicene Fathers 2 p.490.
Ireneo (182-188 A.D.) ay sumulat, “Dahil din sa dahilang ito kung kaya't ang Panginoon ay bumaba sa mga dakong nasa ilalim ng lupa, na ipinangangaral din doon ang kaniyang pagdating at [ipinahahayag] ang kapatawaran ng mga kasalanan na tinanggap ng mga sumasampalataya sa kaniya. Ngayon, ang lahat ng sumampalataya sa kaniya ay yaong may pag-asa sa kaniya, samakatuwid baga'y yaong mga nagpahayag ng kaniyang pagdating, at napasakop sa kaniyang mga pamamahala, ang mga taong matuwid, ang mga propeta, at ang mga patriarka, na sa kanila'y pinatawad niya ang mga kasalanan sa gayon ding paraan na ginawa niya sa atin,... Sapagka't ‘ang lahat ng tao ay hindi nangakaabot sa kaluwalhatian ng Dios,’ at hindi inaring-ganap sa ganang kanilang sarili, kundi sa pamamagitan ng pagdating ng Panginoon,” Irenaeus Against Heresies aklat 4 kap.27.1 ANF tomo 1 p.499
Sumulat din siya, “At dahil dito, ang lahat ng bagay ay [sa pangkalahatang pagsang-ayon] inilagay sa ilalim ng kapangyarihan niyaong tinatawag na Kataastaasan, at Makapangyarihan sa lahat. Sa pagtawag sa kaniya, maging bago pa dumating ang ating Panginoon, ang mga tao ay iniligtas kapuwa sa mga pinakamasasamang espiritu, at sa lahat ng uri ng mga demonio, at sa bawa't uri ng kapangyarihang tumalikod.” Irenaeus Against Heresies aklat 2 kap.6.2 p.365
Hipolito (222-235/6 A.D.): “Siya [si Jesus] na naging tagapangaral ng Evangelio sa mga patay, ang manunubos ng mga kaluluwa, at ang pagkabuhay na maguli ng mga nalibing;” Fragment from Commentary on Psalm 19 or 20 p.170. Gayon din kap.7.14 p.189
Origenes (225-254 A.D.) ay nagsabi rin ng kahawig nito sa Origen Against Celsus aklat 2 kap.43 p.448 (225-254 A.D.).
1b) Iniisip ng ilan na si Cristo ay nangaral lamang sa mga mananampalataya ng Matandang Tipan (na karamihan ay Judio).
2) Sinasabi naman ng iba na si Cristo ay nangaral sa mga anghel na nagkasala at/o sa mga patay na itinakuwil, na ipinaaalam sa kanila ang Evangelio nang hindi sila inaakay sa pagbabalik-loob. Tingnan din ang I Pedro 4:6. Maraming Lutherano ang naniniwala sa pananaw na ito.
3) Ang ikatlong pananaw ay na si Cristo ay nangaral “sa pamamagitan ni Noe” sa mga “ngayo'y” patay na. Tingnan ang Christian Theology ni Millard Erickson (Baker) p.773-776 at ang NIV the Making of a Contemporary Translation p.59-60 para sa iba pang paliwanag tungkol sa pananaw na ito. Ang I Pedro 1:11 ay nagsasabi na ang “Espiritu ni Cristo” ay nagsalita sa pamamagitan ng mga propeta ng Matandang Tipan.
Gayon ma'y wala sa mga pananaw na nasa itaas ang nangangahulugan na ang mga tao ay nagkakaroon ng ikalawang pagkakataon pagkatapos ng kamatayan.
Bilang karagdagang paliwanag, ang pariralang “nanaog sa impierno” ay wala sa orihinal na Kredo ng mga Apostol, datapuwa't ito'y isiningit sa anyong Aquileiano ng Kredo ng mga Apostol noong humigit-kumulang 390 A.D..
T: Ang I Pedro 3:19 baga ay sumusuporta sa pagkakaroon ng ikalawang pagkakataon ng mga hindi sumasampalataya pagkatapos ng kamatayan?
S: Hindi. Tingnan ang naunang tanong at ang I Pedro 4:6. Bagaman ito marahil ay tumutukoy sa mga patay, walang palatandaan na ang mga tao ay binibigyan ng ikalawang pagkakataon. Ang Kasulatan ay puspos ng pagmamadali na ang lahat ng nakarinig ay magpasiya sa buhay na ito bago sila mamatay. Idinidiin ng Hebreo 3:13-15 ang pagtawag sa Panginoon ngayon, habang tinatawag pang “Ngayon”.
T: Sa I Pedro 3:21, sa anong diwa tayo iniligtas ng pagbautismo sa tubig?
S: Ang tubig na nakapaligid sa daong ay isang talinghaga ng ating bautismo. Hindi iniligtas ng tubig si Noe, datapuwa't si Noe at ang pito pang tao ay iniligtas ng Dios sa pamamagitan ng tubig. Ang paghuhugas ng tubig sa katawan ay hindi nagliligtas sa atin, datapuwa't ang ating pangako ng isang mabuting budhi sa Dios sa pamamagitan ng bautismo ay nagpapakilala na tayo'y iniligtas sa pamamagitan ng pagkabuhay na maguli ni Jesucristo.
Maliwanag na hindi ginamit ni Pedro ang ikalawang bahagi ng I Pedro 3:21 upang salungatin ang unang bahagi ng I Pedro 3:21. Si Jesus ang nagliligtas sa atin, hindi ang tubig. Yamang hindi maaaring halinhan ng tubig ang pagbangon ni Jesus para sa atin, ano kung gayon ang ibig sabihin ni Pedro? Ang I Pedro 3:21 mismo ang nagbibigay sa atin ng sagot sa dalawang bahagi.
A. Ayon sa ating pananaw, ang pagbautismo sa tubig ay walang kabuluhan bilang isang paghuhugas na pangseremonya. Bagkus, ang pagbautismo sa tubig ay may malaking kabuluhan bilang “pangako ng isang mabuting budhi sa Dios.”
B. Ayon sa pananaw ng Dios, ang pagbautismo sa tubig ay walang kabuluhang nakapagliligtas. Bagkus, ang pagbautismo sa tubig ay may malaking kabuluhan bilang iyong pakikiisa na “nagliligtas sa iyo sa pamamagitan ng pagkabuhay na maguli ni Jesucristo.” (Tingnan din ang Colosas 2:12.)
Kung paanong si Noe ay iniligtas “sa pamamagitan ng tubig” at hindi “ng tubig”, tayo man ay iniligtas din “sa pamamagitan ng tubig.” Bukod dito, narito ang apat pang pangunahing aral tungkol sa pagbautismo sa tubig.
1. Ang lahat ng mananampalataya, nang walang itinatangi, ay inuutusang magpabautismo (Mga Gawa 2:38).
2. Ang utos na magpabautismo ay hindi kailanman inalis. (Tingnan ang Mateo 28:19-20.)
3. Kung ang isang tunay na mananampalataya ay mamatay bago mabautismuhan, maaari pa rin siyang isugo ng Dios upang makasama ni Jesus. Sa katunayan, ang lahat ng may Espiritu Santo ay mga anak ng Dios (Roma 8:14).
4. Maaaring iligtas ng Dios ang mga tao at bigyan sila ng Espiritu Santo bago sila mabautismuhan (Mga Gawa 10:44-48).
Ang bautismo ay isang anyo ng pagtutuli, at gaya ng ipinakikilala ng Roma 4:10-11, ang pananampalataya ni Abraham ay ibinilang na katuwiran bago siya tinuli, at ang pagtutuling yaon ay isang tatak ng katuwiran.
Sa kabuuan, ang bautismo ay hindi siyang sanhi ng isang bagong buhay kay Cristo. Ito'y pangako ng isang mananampalataya sa Dios ng isang bagong buhay kay Cristo.
T: Sa I Pedro 3:22, paanong si Jesus ay nasa kanan ng Dios, yamang si Jesus ay Dios?
S: Ang Ama ay Dios, si Jesus ay Dios, at ang Espiritu ay Dios; at may iisa lamang Dios. Ang Tatlo ay magkakaiba datapuwa't hindi mapaghihiwalay. Ngayon sa langit, si Jesus ay nasa kanan ng Dios Ama. Ang iba pang mga talata na nagpapakilala kay Jesus sa kanan ng Dios [Ama] ay: Mateo 22:44; 26:64; Marcos 13:26; 14:62; 16:19; Lucas 20:42; 22:69; Mga Gawa 2:34; 7:56; Roma 8:34; Efeso 1:20; at Hebreo 1:3; 10:12.
Ang salitang “Dios” ay may apat na kahulugan sa pagtukoy sa Trinidad. Kung minsan ang Dios ay nangangahulugan ng:
Ama: I Pedro 1:2, 3; Efeso 1:3, 17; 3:14; 5:20; I Tesalonica 1:1; 3:11; II Tesalonica 1:1-2; 2:16; Tito 1:4
Jesus: Juan 1:3; Colosas 1:16-17; Hebreo 1:6-9; Juan 9:38; II Corinto 11:3; Juan 20:28-29; Apocalipsis 5:8-9; Apocalipsis 22:20
Espiritu: Roma 8:9-16; Lucas 1:35; I Juan 4:12-16; I Corinto 3:16 laban sa I Corinto 6:19; Mga Gawa 5:4
Ang Dios sa Trinidad ay ipinahihiwatig sa Mateo 3:16-17; 28:19; II Corinto 13:14; I Pedro 1:2; Efeso 2:18; 3:14-17; I Tesalonica 1:3-5; Apocalipsis 4:8; I Corinto 12:4-6; Roma 15:16; Hebreo 9:14; Judas 20, 21; II Tesalonica 2:13-14; Juan 15:26.
Ang dalawang paglitaw ng salitang “Dios” sa Hebreo 1:8-9 ay maliwanag na nangangahulugan kay Jesus sa una at sa Ama sa ikalawa. Sa I Pedro 3:22, ang “Dios” dito ay nangangahulugan ng Ama. Tingnan din ang pagtalakay sa Efeso 1:3, 17 para sa iba pang kaalaman.
T: Sa I Pedro 4:1-2, yaong mga nagbata dahil kay Cristo baga ay wala nang kasalanan ngayon?
S: Yaong mga namatay dahil kay Cristo ay wala nang kasalanan, datapuwa't hindi iyon ang pangunahing punto ng mga talatang ito. Sa mga nagbata dahil kay Cristo, ang mga tukso ng kasalanan ay kadalasang waring lalong malayo at hindi gaanong kaakit-akit.
T: Sa I Pedro 4:1-2, paanong ang pagbabata ay naglalayo sa atin sa kasalanan?
S: Ipinahihiwatig ng I Pedro 4:2 na kapag ang isang tao ay nakapagtiis ng pagbabata dahil kay Cristo, hindi niya pinahahalagahan ang mga kalayawan ng kasalanan. Ang pagbabata ay maaaring magtuon ng isip ng isang tao, at magpaalaala sa kaniya ng pangmatagalan at walang hanggang pananaw.
T: Sa I Pedro 4:3, ikaw baga ay magiging panatag na katabi ang isang Cristiano na gumawa ng mga bagay na ito bago siya nagsisi at lumapit kay Cristo? At ang isang pumatay ng ibang mga Cristiano — gaya ni Pablo? Anong saloobin ang nararapat nating taglayin sa mga Cristianong gaya niyaon?
S: Nararapat tayong maging panatag sapagka't sa paningin ng Dios ay wala tayong lalong malaking karapatan kaysa sa kanila. Kapag ang isang sakdal at Banal na Dios ay tunay na nagpatawad sa isang tao sa kaniyang mga kasalanan, ang ating pagpapatawad ay hindi dapat maging lalong mahirap kamtan kaysa sa pagpapatawad ng Dios.
T: Sa I Pedro 4:3-4, ano ang mga paraan na ipinahihiwatig ng makasalanang lipunan sa kasalukuyan na ikaw ay hindi karaniwan kung hindi mo ipagpapatuloy ang paggawa ng mga kasalanang ito?
S: Kung minsan ang mga tao ay pinipilit na uminom ng alak at maglasing. Hindi sila itinuturing na lalaking-lalake, marunong makibagay, o kahanga-hanga kung hindi nila gagawin iyon. Kung minsan ay may panggigipit ng mga kasamahan na saktan ang iyong katawan sa ibang mga paraan, gaya ng paninigarilyo o ng mga bawal na gamot. Kung minsan ang isang dalaga ay sumisiping sa kaniyang kasintahan, kahit hindi niya ibig, kundi dahil sa takot na siya'y iiwan ng kaniyang kasintahan kung hindi. Manatili kang malinis, kapuwa para sa Dios at para sa iyong magiging asawa.
T: Sa I Pedro 4:6, paano ipinangaral ang Evangelio sa mga patay?
S: Gaya ng tinalakay sa I Pedro 3:19b-20, hindi nagkakaisa ang mga Cristiano tungkol dito. Ang isang pananaw ay makikita sa salin ng NIV, na may salitang “now” [ngayon] (gayon din ang BSB), na nangangahulugang si Cristo ay ipinangaral sa mga taong yaon samantalang sila'y buháy pa. Ito'y nararapat na tumukoy sa mga tao, hindi sa mga anghel na nagkasala, sapagka't ang mga anghel na nagkasala ay hindi itinuturing na “patay”. May apat na maaaring pagpapakahulugan.
1. Ang mga taong ito ay patay na ngayon, datapuwa't sila'y buháy sa lupa nang ipangaral sa kanila ang Evangelio. Tingnan ang When Cultists Ask p.296 para sa iba pang paliwanag tungkol sa pananaw na ito.
2. Narinig ng mga taong ito ang Evangelio pagkatapos na sila'y mamatay, at sa wakas ay nagkaroon sila ng pagkakataong gawin ang gayon ding pagpapasiya para kay Cristo na kanilang gagawin kung sila'y buháy.
3. Narinig ng mga mananampalatayang ito ng Matandang Tipan ang Evangelio pagkatapos na sila'y mamatay, at ang lahat ng mga ito ay naligtas.
4. Ang mga hindi sumasampalataya noong panahon ng Matandang Tipan ay pinagsabihan ng Evangelio na kanila rin namang tatanggihan. Bagaman maling inaakala ng Difficulties in the Bible p.183-189 na ang I Pedro 4:6 ay tumutukoy sa mga anghel na nagkasala, wasto naman nitong itinuturo na may dalawang salita para sa “mangaral” sa wikang Griego. Ang isang salita ay nangangahulugang “ipangaral ang Evangelio”, ang ikalawang salita ay nangangahulugang “magpahayag ng isang bagay”, at ang ikalawang salita ang ginamit dito.
Gayon ma'y ang huling bahagi ng talatang 6 ay nagsasabi, “upang sila'y mangahatulan ayon sa mga tao sa laman, datapuwa't mangabuhay ayon sa Dios sa espiritu.” Ipinahihiwatig nito na mali ang mga pagpapakahulugang 1 at 4.
Itinuro ng unang iglesia na ang evangelio ay ipinangaral sa ilan pagkatapos na sila'y mamatay.
Ang Pastor ni Hermas (h.115-155 A.D.) aklat 3 talinghaga 9 kap.16 p.49 (bahagi lamang) ay tumutukoy sa mga namatay bago si Cristo at bago nabautismuhan. Sinasabi nito na ang mga apostol at ang mga guro [walang pagbanggit kay Cristo] ay nangaral nito sa mga natutulog na.
Irenaeus Against Heresies (182-188 A.D.) aklat 4 kap.27.1 p.499 “Dahil din sa dahilang ito kung kaya't ang Panginoon ay bumaba sa mga dakong nasa ilalim ng lupa, na ipinangangaral din doon ang kaniyang pagdating at [ipinahahayag] ang kapatawaran ng mga kasalanan na tinanggap ng mga sumasampalataya sa kaniya. Ngayon, ang lahat ng sumampalataya sa kaniya ay yaong may pag-asa sa kaniya, samakatuwid baga'y yaong mga nagpahayag ng kaniyang pagdating, at napasakop sa kaniyang mga pamamahala, ang mga taong matuwid, ang mga propeta, at ang mga patriarka,... Sapagka't ‘ang lahat ng tao ay hindi nangakaabot sa kaluwalhatian ng Dios,’ at hindi inaring-ganap sa ganang kanilang sarili, kundi sa pamamagitan ng pagdating ng Panginoon,”
Irenaeus Against Heresies (182-188 A.D.) aklat 2 kap.6.2 p.365 “At dahil dito, ang lahat ng bagay ay [sa pangkalahatang pagsang-ayon] inilagay sa ilalim ng kapangyarihan niyaong tinatawag na Kataastaasan, at Makapangyarihan sa lahat. Sa pagtawag sa kaniya, maging bago pa dumating ang ating Panginoon, ang mga tao ay iniligtas kapuwa sa mga pinakamasasamang espiritu, at sa lahat ng uri ng mga demonio, at sa bawa't uri ng kapangyarihang tumalikod.” Irenaeus Against Heresies aklat 2 kap.6.2 p.365
Clemente ng Alejandria (193-202 A.D.) ay nagsabi na si Cristo ay nangaral sa mga pumanaw sa buhay na ito bago ang kaniyang pagdating. Stromata aklat 6 kap.6 p.492.
Si Tertuliano (198-220 A.D.) ay bumanggit na si Cristo ay nagtungo sa Hades “upang doon ay gawin niyang kabahagi ng kaniyang sarili ang mga patriarka at ang mga propeta.” (Ito'y bahagya lamang na sumusuporta sa punto, sapagka't hindi nito sinasabi kung si Jesus ay nangaral sa kanila o hindi.) A Treatise on the Soul kap.55 p.231.
Hipolito (222-235/6 A.D.): “Siya [si Jesus] na naging tagapangaral ng Evangelio sa mga patay, ang manunubos ng mga kaluluwa, at ang pagkabuhay na maguli ng mga nalibing;” Fragment from Commentary on Psalm 19 or 20 p.170. Gayon din kap.7.14 p.189
Origenes (225-254 A.D.) “datapuwa't gayon din, nang siya'y maging isang kaluluwa, na walang takip ng katawan, siya'y nanahan sa gitna ng mga kaluluwang yaon na walang takip ng katawan, na pinababalik-loob sa kaniyang sarili yaong mga nagsisipayag sa kanila, o yaong mga nakita niya, dahil sa mga kadahilanang siya lamang ang nakaaalam, na lalong angkop sa gayong landas.” Origen Against Celsus aklat 2 kap.43 p.448.
Tingnan ang The Complete Book of Bible Answers p.184-186 at ang When Critics Ask p.534-535 para sa ibang sagot. Tingnan din ang pagtalakay sa I Pedro 3:19-20.
T: Sa I Pedro 4:7; 1:13; 5:8, waring idinidiin ni Pedro ang pagpipigil sa sarili. Paano ka natutulungan ng pagpipigil sa sarili sa pananalangin? Paano ka natutulungan ng pagkakaroon ng mahinahong pag-iisip sa pananalangin?
S: Ang pagpipigil sa sarili ay nakatutulong sa hindi kukulangin sa tatlong iba't ibang paraan. Binibigyan ka nito ng disiplina upang magbukod ng panahong sinadya para sa pananalangin. Tinutulungan ka nitong magtuon sa iyong mga panalangin, kapuwa nang nag-iisa at kasama ng iba kapag sila'y nananalangin. Sa wakas, sinasabi ng Dios na hindi niya didinggin ang ating mga panalangin kung tayo'y nagtatangi ng kasamaan sa ating puso (Awit 66:18-19), nagtatakip ng ating pakinig sa daing ng dukha (Kawikaan 21:13), masama (Kawikaan 15:29; Isaias 59:1-3), o kung pinipili nating huwag dinggin ang Dios (Zacarias 7:11-13, at ipinahihiwatig sa Kawikaan 28:9).
T: Sa I Pedro 4:7, sa anong diwa “malapit na” ang wakas ng lahat ng mga bagay?
S: Apat na punto na dapat isaalang-alang sa pagsagot.
1. Ang Griego rito ay “ng lahat ng bagay datapuwa't ang wakas ay malapit na”, kaya't ang lahat ng bagay ay payak na nangangahulugang “lahat ng bagay.”
2. Ang salitang “malapit na” ay siya ring ginamit sa Santiago 5:8 sa pagsasalita tungkol sa Ikalawang Pagparito ni Jesus.
3. Sa harapan ni Pedro, sinabi ni Jesus sa Mateo 24:36 na walang taong nakaaalam ng oras o ng araw ng pagbabalik ni Jesus.
4. Ang “malapit na” ay hindi nangangahulugan na hinuhulaan ni Pedro ang araw ng muling pagparito ni Jesus. Bagkus, sinasabi ni Pedro na sa alinmang araw ngayon ay maaaring muling pumarito si Jesus. Ito'y nararapat na maging pampasigla upang “mangagpakahinahon, at mangagpuyat sa pananalangin.”
Tingnan din ang pagtalakay sa Filipos 4:5, I Tesalonica 4:15, at Apocalipsis 22:6-20 para sa iba pang kaalaman.
T: Sa I Pedro 4:8, Santiago 5:20, at Kawikaan 10:12, paano tinatakpan ng pag-ibig ang karamihang kasalanan o pagsalangsang?
S: Una ay ang dalawang bagay na hindi siyang sagot, at pagkatapos ay ang sagot.
Hindi siyang sagot
Tinakpan ni Jesus ang ating mga kasalanan sa isang paraan sa pamamagitan ng pagdadala ng kapatawaran sa lahat ng ating mga kasalanan laban sa Dios, at sa gayon, ang pag-ibig ng Dios ay nagtatakip ng karamihang kasalanan. Bagaman ang pag-ibig ni Cristo sa atin sa krus ay hindi lamang nagtakip kundi nagbayad-sala pa sa ating mga kasalanan, hindi iyon ang pangunahing tinutukoy rito.
Ikalawa, ang ating pag-ibig at patotoo ay maaaring magpasigla sa mga tao, maging sa mga hindi Cristiano, na huwag magkasala. Gayon ma'y ang talatang ito ay hindi tumutukoy sa paghadlang sa kasalanan, kundi sa pagtatakip sa mga kasalanang nagawa na.
Ang sagot
Nagsasalita si Santiago sa kalagayan ng pagbabalik sa isang tao sa katotohanan, at ang I Pedro ay nagsasalita sa kalagayan ng pananalangin at ng maningas na pag-ibig sa iba. Ang ating pag-ibig ay “nagtatakip” ng mga kasalanan sa hindi kukulangin sa apat na iba't ibang paraan.
Para sa ating sarili: Ang pag-ibig sa Dios at sa iba ay nagpapahina ng tukso sa atin na gumawa ng mga bagay na lumalapastangan sa Dios o hindi nakatutulong sa ibang mga tao. Habang tayo'y naglilingkod sa iba, kadalasan ay lalo tayong nagiging hindi makasarili at hindi gaanong nagnanais na bigyang-kasiyahan ang mga makasalanang pita.
Para sa mga hindi sumasampalataya: Kapuwa sa mga karaniwang hindi sumasampalataya at sa mga erehe, ang pagtulong sa kanila na makarating sa tunay na pananampalataya kay Cristo ay nagliligtas sa kanilang kaluluwa sa kamatayan, at ang kanilang mga kasalanan ay natatakpan.
Pagpapatawad: Ang ating pagkahanda na patawarin ang mga kasalanan ng iba laban sa atin at panumbalikin ang isang taong nahulog ay nagtatakip sa kaniyang kasalanan, at maaaring magpagaan sa kaniyang paglapit sa Panginoon na may pagsisisi.
Para sa iba: Ang ating pananalangin na ang iba ay makapanindigan laban sa tukso, at ang ating pagbabalik sa iba sa katotohanan, upang magsisi sa mga dating kasalanan, at huwag nang magpatuloy sa kasalanan. Ang ating kababaang-loob (samakatuwid baga'y ang pagkakaroon ng tunay na larawan ng ating sarili) na tayong lahat ay marumi at makasalanan sa harap ng Dios, at kung hindi dahil sa biyaya ng Dios ay lalo pa tayong gagawa ng masama, ay maaaring magpaging lalong kaakit-akit sa isang tao na iwan ang kaniyang kasalanan, at lumapit o manumbalik kay Cristo. Sa pagpapakilala ng maningas na pag-ibig sa iba, tayo'y maaaring maging pampasigla sa kanila upang “magpatuloy” at manatili sa kanilang paghahangad ng kabanalan at ng pag-ibig sa iba.
Tingnan ang Hard Sayings of the Bible p.706-708 at ang Now That’s a Good Question p.161-162 para sa mga sagot na tumutugma rito.
T: Sa I Pedro 4:9, bakit mahalaga ang pagpapatuloy sa isa't isa — nang walang bulong-bulungan? Tingnan ang Hebreo 13:2 at Santiago 2:25.
S: Anoman ang iba pang dahilan, ito'y mahalaga sapagka't iniuutos ito ng Kasulatan. Ito'y isang praktikal na paraan upang ipakilala ang ating pag-ibig sa iba, kapuwa sa mga Cristiano at sa mga hindi Cristiano. Sinasabi ng Hebreo 13:2 na, gaya ni Abraham, ang ilang nagpapatuloy ng mga tao ay nangakapagpatuloy sa mga anghel nang hindi nila nalalaman.
Ang pagpapatuloy ay hindi lamang ang pagbibigay sa isang tao ng matutuluyan sa magdamag, o ang pag-anyaya sa isang tao na dumalaw sa iyong tahanan. Kasama rin dito ang pagiging mapagbigay sa pagpapahiram sa isang tao ng iyong mga ari-arian o ng iyong sasakyan, ang pagpapasakay sa isang tao, o ang pagbibigay ng kaunti mong panahon para sa ibang tao.
Ang isang pangalawang bahagi ng pagpapatuloy ay ang pag-iingat na maging kaaya-aya ang iyong tahanan, o ang iyong sasakyan, upang maanyayahan mo ang mga tao sa iyong tahanan o mapasakay mo sila.
T: Sa I Pedro 4:10, sa palagay mo, bakit idinidiin ni Pedro na gamitin natin ang mga kaloob na ating tinanggap?
S: Ang Dios ay nagbibigay sa bawa't mananampalataya ng ilang uri ng mga talento at mga kaloob. Datapuwa't hindi nagbigay ang Dios sa sinomang mananampalataya ng isang kaloob upang aksayahin, pabayaan, o gamitin sa mga layuning makasarili o hindi makadios. Sa sinomang binigyan ng marami, ay marami ang hihingin. Pananagutin tayo ng Dios, hindi sa hindi paggamit ng mga kaloob na hindi niya kailanman inilaan sa atin, kundi sa mga kaloob na kaniyang ibinigay sa atin. Ang tanong na dapat mong itanong sa iyong sarili ay hindi lamang, “ginagamit mo baga ang mga kaloob ng Dios”, kundi “ginagamit mo baga ang mga kaloob ng Dios sa kaniyang mga layunin?”
T: Binabanggit ng I Pedro 4:10 na ang biyaya ng Dios ay nasa “sarisaring” anyo. Ginagamit nito ang gayon ding salitang Griego (poikilos) para sa mga pagsubok, mga tukso, o masasamang pita sa I Pedro 1:6, Santiago 1:2, II Timoteo 3:6; at Tito 3:3. Sa palagay mo, ano ang kahalagahan ng iisang salitang Griego, na maaaring mangahulugang sarisari ang kulay, para sa dalawa?
S: Ang isang kahulugan ay na ang mga tukso at mga pagsubok ay dumaratal sa iglesia sa iba't ibang paraang “sarisari ang kulay”, datapuwa't ang Dios ay nagpapakilala rin sa atin ng kaniyang biyaya sa iba't ibang paraang sarisari ang kulay. Sa bawa't tuksong dumaratal sa isang tao, nangangako ang Dios na gagawa ng daang malalabasan, ayon sa I Corinto 10:13. Tuwing dumaratal ang isang pagsubok sa isang kalipunan ng mga mananampalataya, ang Dios ay makagagawa rin ng daang malalabasan para sa kanila.
T: Sa I Pedro 4:11, paano dapat ang ating pananalita ay maging gaya ng sa Dios na nagsasalita?
S: Makikita natin ang kahulugan nito sa pagmamasid sa mga kahawig na parirala sa palibot ng talatang ito. Anomang kaloob ang nasa atin ay nararapat nating gamitin bilang mga tapat na katiwala ng biyaya ng Dios. Kung paanong ang sinomang naglilingkod ay nararapat maglingkod ayon sa lakas na ibinibigay ng Dios, ang sinomang nagsasalita ay nararapat magsalita ayon sa mga salitang ibinibigay ng Dios. Hindi masama na ibahagi ang ating sariling mga palagay bilang ating mga palagay, datapuwa't:
1. Huwag magdagdag - Huwag kailanman lumampas sa nasusulat at ituro ang ating sariling mga palagay na para bang salita ng Dios (Kawikaan 30:5-6; I Corinto 4:6).
2. Huwag mawala ang tuon - Magtuon sa salita ng Dios sa halip na sa palagay ng tao (I Corinto 2:1-2; I Timoteo 1:3-4, 6; Colosas 2:3, 8).
3. Huwag magbawas sa salita ng Dios. Huwag itanggi, ni tahimik na piliing huwag magsalita tungkol sa ilang katotohanan.
4. Huwag lapastanganin ang salita ng Dios, sa pamamagitan ng pagsasalita tungkol dito nang walang pakundangan sa iba.
Ang isang Cristiano ay maaaring magsikap na “tulungan ang Dios” sa pamamagitan ng pagsasalita ng anomang inaakala niyang pinakamabuti, upang ipagtanggol ang Dios. Datapuwa't hindi iyon ang sinasabi ni Pedro na ating gawin, kundi bagkus ang magsalita ng mismong mga salita ng Dios. Tayo'y nararapat na magtanggol sa pananampalataya, datapuwa't nararapat nating ipagtanggol ang pananampalataya ayon sa paraan ng Dios, hindi ayon lamang sa ating paraan. Wala namang sinomang lumalapit kay Cristo nang hindi kumikilos ang Dios sa kaniyang buhay, kaya't hindi baga lalong makatuwiran na gawin natin ang mga bagay ayon sa paraan ng Dios? Tingnan din ang Kawikaan 30:6 at I Corinto 4:6.
T: Sa I Pedro 4:11b, ano ang pagkakaiba ng isang Cristianong naglilingkod sa Dios at ng naglilingkod ayon sa lakas na ibinibigay ng Dios?
S: Kapag ikaw ay naglilingkod sa Dios sa iyong sariling lakas, maaaring hindi ito sapat sa sandaling yaon, at maaaring maubos ito pagdating ng araw. Datapuwa't kapag ikaw ay naglilingkod sa Dios ayon sa lakas ng Dios, maaari kang laging tumanggap ng karagdagang lakas mula sa Dios.
T: Sa I Pedro 4:12, anong mahigpit na pagsubok na tulad ng apoy ang malapit nang mangyari?
S: Ang mga Cristiano ay malapit nang dumanas ng matinding pag-uusig mula sa pamahalaang Romano, pati na ang madalas na pagsusunog sa kanila hanggang sa mamatay. Nasusulat na kung minsan ay binabalot ni Nero ang mga Cristiano ng pagkit, at sinisilaban sila na parang “mga buháy na kandila.” Gayon ma'y maging ang pagkamatay sa gayong uri ng apoy ay lalong mabuti kaysa sa mapahamak magpakailan man sa Dagatdagatang Apoy.
Ang unang iglesia ay hindi baguhan sa mahigpit na pagsubok na tulad ng apoy. Sa pagtalakay sa paglilitis at sa sumunod na pagpatay kay Policarpo, alagad ni apostol Juan, si Evaresto ay sumulat “Datapuwa't muling sinabi sa kaniya ng proconsul, ‘Ipasusunog kita sa apoy, yamang hinahamak mo ang mga mabangis na hayop, kung hindi ka magsisisi.’ Datapuwa't sinabi ni Policarpo, ‘Ako'y iyong pinagbabantaan ng apoy na nagniningas nang isang oras, at pagkaraan ng kaunti ay namamatay, datapuwa't hindi mo nalalaman ang apoy ng darating na paghuhukom at ng walang hanggang kaparusahan, na nakalaan sa mga masasama. Datapuwa't bakit ka nagluluwat? Gawin mo ang iyong ibig.’” Martyrdom of Polycarp (h.169 A.D.) kap.11 p.41
T: Sa I Pedro 4:13, paano tayo nakikibahagi sa mga pagbabata ni Cristo? Bakit tayo nararapat magalak doon?
S: Bagaman si Cristo lamang ang namatay upang bayaran ang buong parusa sa ating mga kasalanan, ang kaniyang malaking pagbabata ay isang halimbawa sa atin upang tiisin ang lalong maliliit na pagbabatang dinaranas natin. Ang ating pagbabata ay maaaring magamit sa ikaluluwalhati ng Dios, kahit walang sinoman sa lupa ang nakababatid nito. Kung minsan ay ginagamit ng Dios ang ating mga pagbabata upang dalhin ang evangelio sa mga taong kung hindi gayon ay hindi makaririnig o ayaw makinig. Tingnan din ang Colosas 1:24.
T: Sa I Pedro 4:14, ang Espiritu ng kaluwalhatian baga ay siya ring Espiritu Santo?
S: Oo. Ang Espiritu ng kaluwalhatian ay isang paglalarawan sa Espiritu Santo, ang Espiritu ng Dios.
T: Sa I Pedro 4:16, sinabi ng ilang tagasunod ni Jesus na ang salitang “Cristiano” ay makalawa lamang lumilitaw sa Biblia, dito sa kalagayan ng pagbabata, at sa itinawag ni Haring Agripa kay Pablo sa Mga Gawa 26:28. Kaya't sinasabi nila na hindi natin kailangang taglayin ang pangalang “Cristiano” sa kasalukuyan. Paano mo sasagutin iyon?
S: May tatlong sagot na nagtutugma sa isa't isa.
Sapat na ang minsan sa I Pedro 4:16 upang ipakilala na tayo'y nararapat magbata dahil sa pagtataglay ng pangalang Cristiano, sa halip na sikaping makaiwas sa pagbabata sa pamamagitan ng pagkakaila na tayo'y Cristiano.
Ang mga tagasunod ng mga apostol at ang unang iglesia ay nangahas na tawagin ang kanilang sarili na mga Cristiano, at hindi nila ito ikinaila maging sa harap ng kamatayan. Sa katunayan, bago ang Nicea ay may nakatalang 41 manunulat na Cristiano na tumawag sa mga mananampalataya na mga Cristiano. Tingnan ang www.Biblequery.org/History/ChurchHistory.WhatEarlyChristiansTaught.html upang malaman kung sino sila.
Ang ilan sa mga ayaw makilala bilang mga Cristiano ay ayaw makiisa sa kasintahang babae ni Cristo, ang iglesia.
T: Sa I Pedro 4:17, paano nagpapasimula ang paghuhukom sa sangbahayan ng Dios?
S: Sa dalawang magkaibang paraan: ngayon at sa hinaharap.
Sa buhay na ito, tayo'y binabantayan ng Dios, sinusubok tayo, at pinarurusahan tayo bilang mga anak (Hebreo 12:5-13). Ang mga Cristiano ay maaaring hatulan sa buhay na ito, at tumanggap ng karagdagang pagpapala, o ng pagsaway bilang halimbawa sa kanilang sarili at sa iba, pati na ang maagang kamatayan.
Sa Langit, ang lahat ng mananampalataya ay haharap sa tinatawag na “paghuhukom sa luklukang bema” upang sila'y mabigyan ng mga gantimpala sa Langit dahil sa kanilang mga gawa. Inilalarawan ni Pablo ang paghuhukom sa mga Cristiano tungkol sa mga gantimpala o sa pagkawala ng mga ito sa I Corinto 3:11-15.
Tingnan ang Hard Sayings of the Bible p.721-722 para sa ibang sagot.
T: Sa I Pedro 5:1-4, ano ang apat na utos na pasang-ayon at dalawang utos na pasalungat na ibinibigay ni Pedro sa mga matanda?
S: Narito ang anim na utos.
Pangalagaan ang kawan ng Dios
Sapagka't kayo'y may kusang loob
(pasalungat) Hindi dahil sa mahalay na pakinabang
Masigasig na maglingkod
(pasalungat) Hindi nagpapanginoon sa kawan
Maging mga halimbawa
Dito ay lalong itinutuon ni Pedro ang pansin sa kung paano sila naglilingkod, kaysa sa sila'y naglilingkod. Kung hindi ka nagiging pastor ayon sa paraang ibig ng Dios na ikaw ay maging, marahil ay hindi talaga ibig ng Dios na ikaw ay maging pastor. Sinasabi ng Hebreo 13:17 na ang mga pastor ay magsusulit ng kanilang pangunguna sa harap ng Dios. Sa kabilang dako, kung ikaw ay isang mabuting pastor, tatanggap ka ng gantimpala sa langit dahil sa iyong tapat na paglilingkod ayon sa I Pedro 5:4.
T: Ano ang sinasabi ng I Pedro 5:1-4 tungkol sa aral ng Katoliko hinggil sa paghahalili ng papa?
S: Wala anoman. Inaangkin ng aral ng paghahalili ng papa na si Pedro ang unang papa, at ang ulo ng buong iglesia pagkatapos ni Jesus. Gayon ma'y si Pedro mismo ang nagsasabi sa I Pedro 5:1-4 na siya'y isa lamang kapuwa matanda.
T: Sa I Pedro 5:4, tayo'y tumatanggap ng putong na hindi kumukupas, samantalang sa mga palarong Istmiano ay pinuputungan ang mga nagtagumpay ng isang koronang yari sa lantang perehil ayon sa The Expositor’s Bible Commentary tomo 12 p.250-251. Ano ang pagkakaiba ng putong na kumukupas at ng putong na hindi kumukupas? Ano ang ilang putong na kumukupas na taglay ng mga tao sa kasalukuyan?
S: Ang dalawang uri ng putong ay kapuwa magandang tingnan sa simula. Datapuwa't ang putong na kumukupas ay lalong pumapangit sa paglipas ng panahon, at sa wakas ay iwinawaksi at itinatapon. Ang ating mga putong na hindi kumukupas sa langit ay mananatiling kasingbuti at kasingluwalhati pagkaraan ng 10,000 taon gaya nang una nating tanggapin.
Sa lupa ay maraming putong na kumukupas: kayamanan, katanyagan, karangalan, kalagayan sa lipunan, datapuwa't ang lahat ng ito ay pansamantala. Magsumikap kang mabuti para sa isang putong na hindi kumukupas na hindi kailanman lalabo.
T: Sa I Pedro 5:5a, ano ang kahulugan ng “gayon din naman”, yamang hindi sinasabing sila'y nasa itaas ng sinoman?
S: Kung paanong ang mga matandang nabanggit na ay nararapat maging masigasig sa paglilingkod, hindi nagpapanginoon sa iba kundi nagiging mga halimbawa, ang mga kabataang lalake man ay nararapat ding maging gayon. Mangyari pa, ang ilang kabataang lalake, habang sila'y lalong gumugulang, ay nagiging mga matanda pagdating ng araw.
T: Sa I Pedro 5:5, ang “mangagbigkis” (sa Griego ay egkombosasthe) ay isang bihirang salita na tumutukoy sa isang alipin na nagbibigkis ng tapis bago maglingkod sa isang panginoon. (Ito'y gaya ng ginawa ni Jesus sa Juan 13:4-17.) Tingnan ang The Expositor’s Bible Commentary tomo 12 p.251 at ang The Bible Knowledge Commentary : New Testament p.856. Bakit gagamitin ni Pedro ang pariralang ito?
S: Bukod sa nakita mismo ni Pedro si Jesus na nagbibigay ng halimbawa, ito'y tumutukoy sa pagbibigkis upang maglingkod, hindi sa pagbibihis upang humanga ang iba, o upang makatawag-pansin sa iyong sarili.
T: Sa I Pedro 5:5b at Santiago 4:6; Mateo 23:12 at Kawikaan 3:34, sa palagay mo, bakit sumasalangsang ang Dios sa mga palalo at nagbibigay ng biyaya sa mga mapagpakumbaba?
S: Maaaring dahil ito sa ilang dahilan.
Ikinagagalit ng Dios kapag nakikita niya ang kasalanang ito.
Masama ito sa tao kapag inilalagay niya ang kaniyang sariling karangalan o mabuting pangalan nang higit sa pagkakilala sa Dios.
Hindi ito mabuti sa iba, kung sila'y makakita ng isang mananampalatayang palalo.
T: Sa I Pedro 5:5b-6, mayroon bang anomang paraan ng pagpapakumbaba na, kung ipagagawa sa iyo ng Dios, ay mahihirapan kang tumalima? Bakit?
S: Ang ilang tao ay maaaring mapagpakumbaba sa ilang paraan datapuwa't hindi sa ibang paraan. Hindi lamang mali, kundi kamangmangan din, ang hamakin ang mga taong iba ang kasta, kalagayan sa kabuhayan, lahi, o pangkat-etniko. Ang ilang tao ay hindi palalo sa ganitong paraan, datapuwa't sila'y palalo sa pag-aatubiling aminin na sila'y nagkamali, o sa pag-aatubiling aminin kapag sila'y nagkasala.
T: Sa I Pedro 5:7, paanong ang kabalisahan ay isang kasalanan ng kawalan ng pananampalataya?
S: Maaari at nararapat nating ihagis sa Dios ang ating mga kabalisahan sapagka't tayo'y may pananampalataya na kaya niyang asikasuhin ang lahat ng ating mga suliranin. Kung pipiliin nating huwag gawin iyon, sa pag-aakalang lalong mabuti para sa atin na hawakan ang ating mga kabalisahan sa ating sarili, kung gayo'y hindi natin inilalagak ang ating pananampalataya sa Dios sa puntong ito. Ang pananampalataya sa Dios ay hindi lamang ang paniniwala sa mga wastong bagay, kundi pati ang pagtitiwala ng ating buhay sa kaniyang pag-iingat.
Isa pa, sa I Pedro 5:7, ang “inihahagis” o “ipinupukol sa ibabaw”, ang salitang Griego na epiripsantes, ay nasa aoristo, na nangangahulugang ito'y isang bagay na kusa nating pinipiling gawin sa ganang atin.
T: Sa I Pedro 5:8, bagaman si Satanas ay kadalasang tuso, hindi iyon ang larawang ibinibigay ni Pedro rito. Sa palagay mo, bakit maaaring ihalintulad ni Pedro si Satanas sa isang leong umuungal?
S: Gaya ng isang gutom na leon, si Satanas ay walang tigil at walang awa. Kung minsan ang isang bata at mabilis na leon ay maaaring tahimik na sumubaybay sa kaniyang sisilain, sa pagkaalam na mananaig siya sa pamamagitan ng bilis. Ang isang matandang leon ay umuungal, kapuwa upang gulatin ang sisilain hanggang sa ito'y mataranta, at upang hamunin ang mga batang leon na umatras. Ang paghahalintulad ni Pedro kay Satanas sa isang leong umuungal ay angkop din sapagka't inihagis ni Nero ang mga Cristiano sa mga leon sa arena.
T: Sa I Pedro 5:9, ang salitang Griego para sa “labanan” (antistete) ay siya ring salita sa Santiago 4:7 at sa Efeso 6:11-13. Ano o sino ba talaga ang nararapat nating labanan?
S: Nararapat nating labanan ang diablo, at siya'y tatakas sa atin. Ang ating kaaway ay hindi ang mga hindi sumasampalataya, na sila mismo ay nabibitag sa kasalanan, kundi si Satanas at ang mga demonio mismo.
T: Sa I Pedro 5:10, ang Griegong de ay maaaring isalin na “datapuwa't” o “at”. Alin sa palagay mo ang nararapat, at bakit?
S: Bagaman ang salitang Griego ay maaaring isalin sa alinmang paraan, marami ang nagtuturing na ang “datapuwa't” ang pinakamalapit na salin, sapagka't ang naunang talata tungkol kay Satanas na gumagala gaya ng leon at sa mga Cristianong nagbabata ay isang pagsalungat sa Dios ng buong biyaya at walang hanggang kaluwalhatian.
Sa kabilang dako, may ilang nagtuturing na ang pinakamabuting pili ay ang “at” (gaya ng pagkakasalin ng BSB), sapagka't binabanggit ng naunang talata ang mga pagbabata, at ang talatang ito ay nagsasalita tungkol sa pagkatapos ninyong makapagbata nang kaunting panahon.
Marahil ang pinakamabuting paraan ay ang unawain ang salitang ito, sa talatang ito, ayon sa pagkakasabi ng Griego: kapuwa “datapuwa't” at “at”. Yamang ang Dios ay gumagawa ng lahat ng mga bagay sa ikabubuti ng mga umiibig sa kaniya (Roma 8:28), ang mga “datapuwa't” ng sanglibutan ay nagiging mga “at” ng Dios.
T: Sa I Pedro 5:13, saan naroon ang Babilonia na binabanggit ni Pedro?
S: Ang Babilonia ay isang lihim na pangalan sa gitna ng mga unang Cristiano para sa Roma. Lubhang hindi malamang na si Pedro ay nasa mga guho ng Babilonia nang panahong yaon. Lubha ring hindi malamang na si Pedro ay tumutukoy sa isang maliit na himpilan ng hukbo sa Egipto na tinatawag na Babilonia.
T: Sa I Pedro 5:13 at Apocalipsis 14:8; 16:19; 17:5; 18:2-21, sino pa ang tumukoy sa Babilonia bilang Roma bukod sa mga Cristiano at sa Biblia?
S: Bagaman hindi tiyakang sinasabi ng I Pedro 5:13 na ang Babilonia ay ang Roma, halos sa pangkalahatan ay nauunawaan ito ng mga Cristiano, kapuwa noong una at sa kasalukuyan, na tumutukoy sa Roma. Halos lahat ng mga unang Cristiano at maraming Cristiano sa kasalukuyan ay nagsasabi rin na ang Babilonia sa Apocalipsis ay tumutukoy sa Roma o sa Iglesia Katolika Romana. (Ang ikalawang pananaw ay na ito'y ang literal na Babilonia.) Gayon ma'y maraming tao ang hindi nakababatid na si Pedro ay hindi siyang unang nagturing sa Babilonia bilang lihim na pangalan ng Roma. Ang aklat na apokripong 4 Ezra 3:1, 28, 31 ay tumutukoy sa Babilonia bilang Roma. Gayon din ang aklat na pseudepigrapo ng mga Judio na Apocalipsis ni Baruc 10:1-3; 11:1; 67:7, at gayon din ang Mga Orakulong Sibilino 5.153-168; 5:434.
Bilang karagdagang paliwanag, ang Babilonia noong kapanahunan ni Pedro ay isang ilang na may iilang tao lamang na naninirahan doon, ayon kay Diodoro ng Sicilia (56-36 B.C.) sa kaniyang akda 2.9.9 at kay Estrabon (na namatay noong 19 A.D.) sa Geography 16.1.5.
Ang mga unang manunulat na Cristiano na nagsabing ang Babilonia ay tumutukoy sa Roma, maging sa I Pedro 5:13 o sa Apocalipsis, ay ang mga sumusunod:
Tertuliano (198-220 A.D.) An Answer to the Jews kap.9 p.162 at Five Books Against Marcion aklat 3 kap.13 p.332 (kapuwa nasa ANF tomo 3)
Hipolito (222-235/6 A.D.) (Ipinahihiwatig) Treatise on Christ and Antichrist kap.49 ANF tomo 5 p.214.
Instructions of Commodianus (h.240 A.D.) kap.41 p.210-211
Victorino, obispo ng Petau sa Slovenia (pinatay dahil sa pananampalataya noong 304 A.D.) Commentary on the Apocalypse mula sa ikapitong kapitulo talatang 8 p.352, sa ikadalawangpu't isang kapitulo talatang 17 p.357-358, at mula sa ikalabingdalawang kapitulo talatang 3 p.355.
Pagkatapos ng 325 A.D.
Agustin ng Hipona (388-410 A.D.) “Datapuwa't yamang ang mga bagay ng mga Griego ay lalong kilala natin kaysa sa mga bagay ng mga Asirio, at yaong mga masikap na nagsiyasat sa kalumaan ng pinagmulan ng bansang Romano ay sumunod sa pagkakasunod-sunod ng panahon mula sa mga Griego hanggang sa mga Latino, at mula sa kanila hanggang sa mga Romano, na sila man ay mga Latino, dahil dito ay nararapat nating banggitin, kung saan kinakailangan, ang mga hari ng Asiria, upang mahayag kung paanong ang Babilonia, gaya ng isang unang Roma, ay tumakbo sa kaniyang landas kasabay ng lunsod ng Dios, na isang taga ibang bayan sa sanglibutang ito. Datapuwa't ang mga bagay na nararapat isingit sa akdang ito sa paghahambing sa dalawang lunsod, samakatuwid baga'y ang makalupa at ang makalangit, ay nararapat kunin halos mula sa mga kaharian ng mga Griego at ng mga Latino, na doo'y ang Roma mismo ay gaya ng ikalawang Babilonia.” Ang Lunsod ng Dios aklat 18 kap.2 p.362
X Agustin ng Hipona (388-410 A.D.) Ang Lunsod ng Dios aklat 18 kap.41 (NPNF1 tomo 2 p.385). ... (bahagya lamang; hindi tuwiran) sa pagtalakay sa Atenas ay nagsasabi, “Bagaman may ilang totoong bagay na sinabi roon, gayon ma'y ang mga kasinungalingan ay binigkas na may gayon ding kalayaan; ano pa't hindi kamalian na ang gayong lunsod ay tumanggap ng pamagat na mahiwagang Babilonia. Sapagka't ang Babilonia ay nangangahulugang kaguluhan, gaya ng naaalaala nating naipaliwanag na natin.”
Ang mga sumunod na manunulat na Katoliko na nagturo rin na ang Babilonia ay may kaugnayan sa Roma ay ang mga sumusunod:
Cardinal Cayetano, isang katunggali ni Martin Luther, ay naniwala na ang Babilonia ay magiging ang Iglesia Katolika sa hinaharap.
Cardinal Gibbons Faith of our Fathers sa edisyong 1917 sa pahina 106 (http://www.666man.net/BabylonSymbolForRome.html Nob 2007)
at ang The Catholic Encyclopedia http://www.newadvent.org/cathen/11744a.htm (Nob 2007)
Tingnan ang http://www.earlychristianwritings.com/1peter.html para sa iba pang kaalaman tungkol sa Babilonia bilang Roma at sa I Pedro.
T: Sa I Pedro 5:13, yaong mga nasa Babilonia (samakatuwid baga'y sa Roma) ay bumabati. Hindi nito sinasabi kung ang mga Cristiano ay nasa “Babilonia” nang sapilitan, sapagka't pinili nilang maging naroon, o ang ilan ay sa isang paraan at ang ilan ay sa iba. Kailan natin nararapat piliing manatili sa isang dakong madilim sa espiritu bilang ilaw para sa Dios, at kailan tayo nararapat “tumakas sa Babilonia” tungo sa mga dakong lalong magiliw sa espiritu?
S: Maraming Cristiano ang nasa mga dakong madilim sa espiritu sa sanglibutan sa kasalukuyan, at wala silang pagkakataong makaalis. Tinatawag sila ng Dios upang maging ilaw sa isang dakong madilim, at mamulaklak kung saan sila itinanim.
Datapuwa't kapag ang mga Cristiano ay may mapagpipilian, tungkol sa pananatili sa isang madilim na iglesia, sa isang madilim na lupain, o sa paggawa sa isang kompanya sa isang dakong madilim sa espiritu, narito ang ilang bagay na dapat isaalang-alang.
Ikaw baga ay nagiging mabisang saksi kung saan ka naroroon? Nalalaman baga ng mga tao na ikaw ay isang mananampalataya, at ang mga tao baga ay lalong nailalapit kay Cristo at/o lumalapit kay Cristo? Habang lumilipas ang panahon, ang mga tao baga ay lalong nagiging bukas sa evangelio?
O, habang lumilipas ang panahon, ikaw baga ay lalong nanlalamig sa evangelio? Nagsisimula ka bang ituring ang iyong sarili na lubhang mabuti, sapagka't maihahambing mo ang iyong sarili sa kanila?
Kung ikaw ay naninirahan sa isang dako na kasama ang iyong asawa at sangbahayan, sila baga ay nagiging ilaw kung saan sila naroroon? O sila baga'y lalong nanlalamig?
Ikaw baga ay isang Cristianong “nag-iisang mandirigma” kung saan ka naroroon, o mayroon kang ibang mga mananampalataya na iyong makakasama sa pakikisama at sa paglilingkod? Kung ikaw ay nag-iisa, isaalang-alang ang “muling pagtitipon” sa paglipat sa isang dako na doo'y may iba pang mga kamanggagawa.
T: Kailan isinulat ang I Pedro?
S: Ang karamihan sa mga Cristiano ay nagkakaisa na ito'y isinulat sa madaling panahon pagkatapos ng 63-64 A.D., gaya ng ipinakikilala ng The Bible Knowledge Commentary - New Testament at ng New Bible Dictionary. Gayon din naman, ang The NIV Study Bible at ang New Geneva Study Bible ay nagsasabing sa pagitan ng 60-68 A.D.
Para sa isang pananaw na hindi Cristiano, si Asimov sa Asimov’s Guide to the Bible p.1164 ay naniniwala na ito'y isinulat pagkatapos ng 90 A.D., na magiging pagkatapos ng kamatayan ni Pedro, sapagka't inaangkin niya na ang pag-uusig ni Domiciano (81-96 A.D.) ay “ang unang pagkakataon na unang nadama ng mga Cristiano sa Asia Minor ang isinaayos na paniniil mula sa pamahalaang sentral.”
Ang New Bible Dictionary (p.974-976) ay nagbibigay ng mga dahilan kung bakit mali ang lalong huling petsa.
Dahil sa Pangalan: Noong kapanahunan ng iglesia sa Bagong Tipan, datapuwa't hindi na sa mga sumunod na panahon, ang Pangalan ni Jesus ay lubhang idinidiin. Ang mga Cristiano ay nagbata “dahil sa pangalan” (Mga Gawa 5:41; 9:16). Ang mismong pangalan ni Jesus ay mahalaga (Marcos 9:37, 41; 13:13; Lucas 21:12; Mga Gawa 2:21, 38; 3:6, 16; 4:12, 17, 30; 5:28). Gayon din naman, sinabi ni Pedro na tayo'y “inaalipusta dahil sa pangalan ni Cristo” (I Pedro 4:14).
Walang paninirang-puri ng mabibigat na krimen: Noong kapanahunan ni Plinio ang Nakababata (112 A.D.), ang mga Cristiano ay sinisiraang-puri ng mga karumal-dumal na krimen ng kahalayan at ng pagkain ng laman ng tao, datapuwa't ang I Pedro ay walang sinasabing anoman tungkol sa mga Cristiano na sinisiraang-puri ng gayong mga krimen. Lalong makahulugan, binabanggit ng I Pedro 4:15 na sa pinakamarami, ang mga Cristiano ay pinupuna bilang “mga mapakialam sa mga bagay ng iba”, na hindi kasimbigat na pagkakasala. Ang I Pedro 3:16 ay nagsasalita tungkol sa mga masama na nagsasalita ng paninirang-puri laban sa mabuting asal ng mga Cristiano. Kaya't ipinahihiwatig na ang I Pedro ay isinulat bago pa ang kapanahunan ni Plinio ang Nakababata.
Hindi tiyak na pag-uusig na itinatakda ng batas: Yamang ang pananalita ng I Pedro ay hindi tumutukoy sa “pagkilos ng batas”, ang I Pedro ay nagsasalita tungkol sa pag-uusig sa pangkalahatan, hindi sa mga tiyak na batas sa ilalim ni Domiciano. Ipinahihiwatig nito na ito'y isinulat bago si Domiciano (81-96 A.D.).
Tingnan din ang pagtalakay kung kailan isinulat ang II Pedro.
T: Sa I Pedro, paano natin malalaman kung ang nasa atin sa kasalukuyan ay isang mapagkakatiwalaang pagkakaingat ng orihinal na isinulat?
S: May hindi kukulangin sa tatlong dahilan.
1. Ipinangako ng Dios na iingatan niya ang kaniyang salita sa Isaias 55:10-11; Isaias 59:21; Isaias 40:6-8; I Pedro 1:24-25; at Mateo 24:35.
2. Katibayan ng unang iglesia. Narito ang ilan sa mga manunulat na tumukoy sa mga talata sa I Pedro.
Si Clemente ng Roma (96-98 A.D.) ay maaaring sumipi mula sa I Pedro sa tatlong dako. Sa madalas na pagtukoy ni Clemente sa kasulatan, sinisipi niya ang huling kalahati ng I Pedro 4:8, na siya ring ikaapat na bahagi ng Santiago 5:20: “Ang pag-ibig ay nagtatakip ng karamihang kasalanan” sa I Clemente kap.49 tomo 1 p.18.
Si Clemente ng Roma (96-98 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 5:5b (katulad ng Santiago 4:6; Kawikaan 3:34) I Clemente kap.30 tomo 1 p.13
Si Clemente ng Roma (96-98 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 3:20, na siya ring Genesis 7 at II Pedro 2:5, sa I Clemente kap.7 tomo 1 p.7.
Si Ignacio (100-107/116 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 2:5: “na inihasik nila, bilang mga bato ng templo ng Ama, na inihanda para sa gusali ng Dios Ama” Sulat sa mga Taga Efeso kap.9 p.53
Si Ignacio (100-107/116 A.D.) ay sumisipi sa isang maliit na bahagi ng I Pedro 5:5, na siya ring ikaapat na bahagi ng Santiago 4:6 at ng Kawikaan 3:34. “Sapagka't nasusulat, ‘Ang Dios ay sumasalangsang sa mga palalo.’” Sulat sa mga Taga Efeso kap.5 p.51
Sulat kay Diogneto (h.130-200 A.D.) kap.6 p.27 ay tumutukoy sa I Pedro 2:11
Sulat kay Diogneto (h.130-200 A.D.) kap.8 p.28 ay tumutukoy sa I Pedro 3:15 (4 sa 30 salita)
Sulat ni Bernabe? (h.70-130 A.D.) Ang The Expositor’s Bible Commentary tomo 12 p.215 ay bumabanggit ng maraming unang manunulat na tumukoy sa I Pedro, kasama ang Sulat ni Bernabe, datapuwa't wala akong nasumpungang anomang pagtukoy sa Sulat ni Bernabe.
Si Policarpo (110-155 A.D.) ay sumisipi sa buong I Pedro 2:22 sa Sulat sa mga Taga Filipos kap.8 p.35.
Si Policarpo (110-155 A.D.) ay sumisipi sa unang kalahati ng I Pedro 3:9. Sulat sa mga Taga Filipos kap.2 p.33. Sinisipi rin niya ang huling ikaapat na bahagi ng I Pedro 1:11 sa kap.5 p.34. Sinisipi niya ang unang kalahati ng I Pedro 2:23 kap.8 p.35. Sinisipi ni Policarpo ang unang kalahati ng I Pedro 2:24 sa kap.9 p.35. Tumutukoy siya sa I Pedro 1:8 sa kap.1 p.33, sa I Pedro 1:13 sa kap.3 p.33, at sa I Pedro 4:7 sa kap.7 p.34
Didache (=Aral ng Labingdalawang Apostol) (h.60-120 A.D.) tomo 7 kap.1 p.377 ay sumisipi sa ikaapat na bahagi ng I Pedro 2:11.
Didache (=Aral ng Labingdalawang Apostol) (h.60-120 A.D.) tomo 7 kap.16 p.382 ay tumutukoy sa I Pedro 4:12, “ang apoy ng pagsubok”
Si Papias (130-150 A.D.) ay tumutukoy sa pangalan ng mga aklat ni Marcos, ni Mateo, ng Unang Sulat ni Juan at ng Sulat ni Pedro. Pirasong 6 mula sa Kasaysayan ng Iglesia ni Eusebio aklat 3 kap.39 p.173. Si Eusebio ang sumusulat, at pinag-alinlanganan niya ang II Pedro, kaya't ang Sulat ni Pedro ay tumutukoy sa I Pedro.
II Clemente (120-140 A.D.) kap.16 p.255 ay sumisipi sa I Pedro 4:8b.
II Clemente (120-140 A.D.) kap.14 p.255 ay tumutukoy sa I Pedro 1:20.
Ang Pastor ni Hermas (h.115-155 A.D.) ay sumisipi sa kalahati ng I Pedro 5:7 sa aklat 1 kap.10 p.16-17.
Ang Pastor ni Hermas (h.115-155 A.D.) aklat 1 kap.3 p.14 ay maaaring tumukoy sa I Pedro 3:20; Efeso 5:26) sa “pinagbubuklod ng di nakikitang kapangyarihan ng Panginoon.”
Ang Pastor ni Hermas ay walang iba pang pagtukoy sa I Pedro.
Ireneo (182-188 A.D.) ay sumisipi sa buong I Pedro 1:8 bilang “sinasabi ni Pedro sa kaniyang Sulat” Irenaeus Against Heresies aklat 4 kap.9.2 p.472
Si Ireneo (182-188 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 2:16 bilang “sinasabi ni Pedro”. Irenaeus Against Heresies aklat 4 kap.16.5 p.482
Si Ireneo (182-188 A.D.) ay tumutukoy sa 5 ½ talata sa I Pedro. Ang mga ito ay: I Pedro 1:8; 2:16, 23. Sinisipi niya ang kalahati ng I Pedro 1:12 at tumutukoy siya sa I Pedro 3:19, 20
Clemente ng Alejandria (193-202 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 1:21, 22 bilang kay Pedro sa kaniyang Sulat. Stromata aklat 3 kap.18 p.402
Si Clemente ng Alejandria (193-217/220 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 4:3 bilang kay Pedro. The Instructor aklat 3 kap.12 p.291
Si Clemente ng Alejandria (187-202 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 1:6-9 bilang kay Pedro sa kaniyang sulat. “Upang ang pagsubok sa inyong pananampalataya, na lalong mahalaga kay sa ginto na nasisira bagaman sinusubok sa apoy, ay masumpungang ikapupuri at ikaluluwalhati at ikararangal sa pagkahayag ni Jesucristo;” Stromata aklat 4 kap.20 p.433
Si Clemente ng Alejandria (193-217/220 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 2:1-3 bilang kay Pedro. The Instructor aklat 1 kap.6 p.220
Si Clemente ng Alejandria (193-217/220 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 2:9-10a sa Exhortation to the Heathen kap.4 p.189.
Si Clemente ng Alejandria (193-217/220 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 1:12f sa Who Is the Rich Man That Shall Be Saved? p.598
Si Clemente ng Alejandria (193-202 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 1:21-22 bilang “si Pedro sa kaniyang sulat” Stromata aklat 3 kap.18 p.402
Si Clemente ng Alejandria (193-202 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 1:14-16 sa Stromata aklat 3 kap.18 p.402
Si Clemente ng Alejandria ay may kabuuang humigit-kumulang 28 pagtukoy sa I Pedro. Tinutukoy niya ang mga sumusunod na talata ng I Pedro: 1:6-9, 12f, 14-19, 21-22; 2:1-3, 5, 11-12, 15-18, 24; 3:1-4, 8, 13, 19-20; 4:3, 8, 12-14; 5:5
Tertuliano (198-220 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 2:20 na nagsasabi, “Sa pakikipag-usap sa mga Cristiano sa Ponto, si Pedro, sa anomang paraan, ay nagsasabi,” sa Scorpiace kap.12 p.645. Sinisipi rin niya ang I Pedro 4:12 sa gayon ding kapitulo sa p.645.
Hipolito (222-235/236 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 1:24, 25. The Refutation of All Heresies aklat 6 kap.5 p.76
Si Hipolito (222-235/236 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 3:19: “Siya'y ibinilang din sa mga patay, na ipinangangaral ang Evangelio sa mga kaluluwa ng mga banal,” Treatise on Christ and Antichrist kap.26 p.209
Origenes (225-254 A.D.) ay sumisipi sa bahagi ng I Pedro 3:18-20 bilang “si Pedro sa kaniyang Pangkalahatang Sulat”. Origen’s Commentary on John aklat 6 kap.18 p.368
Si Origenes (225-254 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 2:5 bilang kay Pedro. Origen’s Commentary on John kap.23 tomo 9 p.404
Cipriano ng Cartago (h.246-258 A.D.) ay sumisipi mula sa “sulat ni Pedro sa Ponto” sa Treatise 12 ikatlong aklat 36, 37, 39. Si Cipriano ang tanging manunulat na nagdaragdag ng “sa Ponto” sa paglalarawan sa sulat na ito. (Ang Ponto ay nasa hilagang gitnang bahagi ng Asia Minor.)
Si Cipriano ng Cartago (h.246-258 A.D.): “Si Pedro rin, na kaniyang apostol, ... Sapagka't siya'y sumulat sa kaniyang sulat, at nagsabi,” at sinisipi ang I Pedro 4:12-14. Epistles of Cyprian Sulat 55 kap.2 p.347-348
Firmiliano ng Cesarea, sa kaniyang sulat kay Cipriano (256 A.D.), ay tumutukoy sa I Pedro: “Gaya rin naman ng itinakda ni Apostol Pedro, na nagsasabi, ‘Gayon din naman ang bautismo ang magliligtas sa inyo;’” (I Pedro 3:21) Sulat 74 kap.15 p.394
Si Pedro ng Alejandria (306, 285-311 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 3:18b ayon sa The Greek New Testament kapuwa sa ikatlong edisyon at sa ikaapat na binagong edisyon nina Aland at iba pa. Gayon ma'y hindi ko pa ito napatutunayan sa mga sinulat ni Pedro ng Alejandria na nasa akin.
Victorino ng Petau (pinatay dahil sa pananampalataya noong 304 A.D.) ay sumisipi sa bahagi ng I Pedro 2:9 bilang kay apostol Pedro Commentary on the Apocalypse of the Blessed John p.344
Si Metodio (270-311/312 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 2:10 sa The Banquet of the Ten Virgins Diskurso 4 kap.4 p.324
Atanasio (318 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 2:22 sa Incarnation of the Word kap.17 p.45
Bilang karagdagang paliwanag, ang Kanon ni Muratori (h.170 A.D.) ay hindi nagsama ng Santiago, Hebreo, I at II Pedro, o ng ikatlong sulat ni Juan.
Pagkatapos ng Nicea
Kasaysayan ng Iglesia ni Eusebio (323-326 A.D.) aklat 3 kap.3 p.133-135 ay tumatalakay sa mga aklat ng Bagong Tipan. Sinasabi niya na ang I Pedro ay tunay, datapuwa't ang II Pedro ay pinagtatalunan.
Ammonas (ikaapat na siglo)
Eusebio ng Emesa (h.359 A.D.)
Atanasio (367 A.D.) ay nagtatala ng mga aklat ng Bagong Tipan sa Festal Letter 39 p.552
Si Atanasio (h.341 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 1:12 sa kaniyang akdang On Luke 10:22 kap.6 p.90.
Hilario ng Poitiers (355-367/368 A.D.) ay sumisipi sa 1/4 ng I Pedro 4:19 bilang kay Pedro. On the Trinity kap.12.4 p.219
Synopsis Scripturae Sacrae (350-370 A.D. o ikalimang siglo) ay bumabanggit ng dalawang aklat ni Pedro bilang bahagi ng Bagong Tipan. Sinisipi nito ang buong I Pedro 1:1-2.
Marcelo ng Ancira (humigit-kumulang 374 A.D.)
Ambrosiaster (pagkatapos ng 384 A.D.)
Cirilo ng Jerusalem (h.349-386 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 3:22 bilang kay Pedro sa Lektura 14:29 p.102
Si Cirilo ng Jerusalem (h.349-386 A.D.) ay bumabanggit kay Pedro sa “Pitong Pangkalahatang Sulat nina Santiago, Pedro, Juan, at Judas” sa Lektura 4.36 p.28
Si Cirilo ng Jerusalem (h.349-386 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 1:17. Catechetical Lectures Lektura 7 kap.14 p.47.
Si Cirilo ng Jerusalem (h.349-386 A.D.) ay sumisipi sa unang kalahati ng I Pedro 1:11. Catechetical Lectures Lektura 17 kap.4 p.125.
Ambrosio ng Milan (370-390 A.D.) ay sumisipi sa kalahati ng I Pedro 3:4 bilang kay San Pedro. Duties of the Clergy Aklat 1 kap.70 p.13.
Gregorio Nacianceno (h.330-391 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 5:8b. Second Theological Oration kap.28.2 p.289
Gregorio ng Nisa (h.356-397 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 2:22 bilang “sinasabi nito” Against Eunomius aklat 6 kap.3 p.186
Si Gregorio ng Nisa (h.356-397 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 1:24, na siya ring Isaias 40:8. Funeral Oration on Meletius p.514.
Didimo na Bulag (398 A.D.)
Epifanio ng Salamina (360-403 A.D.)
Rufino (374-406 A.D.) ay sumisipi sa I Pedro 3:10-20 bilang kay Pedro. A Commentary on the Apostles’ Creed kap.30 p.554
Juan Crisostomo (namatay noong 407 A.D.) ay sumisipi sa unang tatlong-kaapat na bahagi ng I Pedro 1:24. Commentary on St John Homilia 42 tomo 14 p.154.
Si Juan Crisostomo (-407 A.D.) ay sumisipi mula sa I Pedro 2:12 sa Homilies on Hebrews Homilia 28.4 p.493
Niceta ng Remesiana (pagkatapos ng 414 A.D.)
Jeronimo (373-420 A.D.) ay tumatalakay sa mga aklat ng Bagong Tipan. Tiyakang binabanggit niya ang bawa't isa sa apat na evangelio, ang mga sinulat ni Pablo sa pitong iglesia, ang Hebreo, ang mga sinulat ni Pablo kay Timoteo, kay Tito, at kay Filemon. Pagkatapos ay tinatalakay ni Jeronimo ang Mga Gawa ng mga Apostol. Pagkatapos ay tinatalakay niya ang pitong sulat nina Santiago, Pedro, Juan, at Judas. Sa wakas ay tinatalakay niya ang Apocalipsis ni Juan. Sulat 53 kap.9 p.101-102.
Agustin ng Hipona (388-430 A.D.)
Nilo (h.430 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 5:8
Marcos na Ermitanyo (pagkatapos ng 430 A.D.)
Acacio ng Melitene (h.438 A.D.)
Cirilo ng Alejandria (444 A.D.)
Speculum (ikalimang siglo)
Konsilyo ng Calcedonia laban sa mga Monofisita (451 A.D.)
Quodvultdeus (h.453 A.D.)
Teodoreto ng Ciro (obispo at mananalaysay) (423-458 A.D.)
Lucifer ng Cagliari (461 A.D.)
Varimadum (445/480 A.D.)
Vigilio (484 A.D.)
Juan ng Damasco (706-749 A.D.) “...pitong Pangkalahatang sulat, samakatuwid baga'y isa kay Santiago, dalawa kay Pedro, tatlo kay Juan, isa kay Judas...” Exposition of the Orthodox Faith aklat 4 kap.17 p.90
3. Katibayan ng mga erehe at ng iba pang mga manunulat
X Si Marcion (h.160 A.D.) ay hindi nagsasama ng I at II Pedro, ng I, II, at III Juan, o ng Judas.
Ang Gnostikong Evangelio ng Katotohanan (140-150/180 A.D.)
Ang ereheng si Prisciliano (385 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 1:22; 5:8.
Ang ereheng si Pelagio (416-418 A.D.) ay tumutukoy sa I Pedro 3:8
Ang ereheng Pelagiano na si Juliano ng Eclano (h.454 A.D.)
4. Ang pinakamatatandang manuskrito ng I Pedro na nasa atin ay nagpapakilala na may maliliit na pagkakaiba-iba sa mga manuskrito, datapuwa't walang kamaliang may kabuluhan sa teolohia.
p72 Mga Papiro ng Bodmer 7 at 8: I Pedro 1:1-5:14, II Pedro 1:1-3:18 at Judas 1-25. h.300 A.D. Isang larawan ng bahagi ng manuskritong ito (na nagpapakita ng II Pedro 1:16-2:2) ay nasa The Eerdmans’ Bible Dictionary p.820 at sa The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts p.468. Sinasabi ng ikalawang pinagkunan na ang sulat-kamay ay isinulat “sa isang kamay na pandokumento.”
p74 (=Bodmer 17) Mga Gawa 1:2-5, 7-11, 13-15, 18-19, 22-25; 2:2-4; 2:6-3:26; 4:2-6, 8-27; 4:29-27:25; 27:27-28:31; Santiago 1:1-6, 8-19, 21-23, 25, 27; 2:1-3, 5-15; 18-22, 25-26; 3:1, 5-6, 10-12, 14, 17-18; 4:8, 11-14; 5:1-3, 7-9, 12-14, 19-20; I Pedro 1:1-2, 7-8, 13, 19-20, 25; 2:6-7, 11-12, 18, 24; 3:4-5; II Pedro 2:21; 3:4, 11, 16; I Juan 1:1, 6; 2:1-2, 7, 13-14, 18-19, 25-26; 3:1-2, 8, 14, 19-20; 4:1, 6-7, 12, 16-17; 5:3-4, 9-10, 17; II Juan 1, 6-7, 13; III Juan 6, 12; Judas 3, 7, 12, 18, 24 (ikapitong siglo)
ikapitong siglo - 1968 - The Text of the New Testament ay may Santiago 2:4 at I Pedro 1:12
ikapitong siglo - 1975 - Aland at iba pa, ikatlong edisyon
ikaanim na siglo - 1998 - Aland at iba pa, ikaapat na binagong edisyon
p81 I Pedro 2:20-3:1; 3:4-12 (ikaapat na siglo)
Vaticanus [B] (325-350 A.D.), Sinaiticus [Si] (340-350 A.D.), at Alexandrinus [A] (h.450 A.D.) ay may buong I Pedro.
Koptikong Bohairico [Boh] ikatlo/ikaapat na siglo
Koptikong Sahidico [Sah] ikatlo/ikaapat na siglo
Siriakong Peshitta [Syr P] 375-400 A.D.
Ephraemi Rescriptus ikalimang siglo
Armenio [Arm] mula sa ikalimang siglo
Georgiano [Geo] mula sa ikalimang siglo
Tingnan ang www.BibleQuery.org/1 Peter Manuscripts.html para sa iba pang kaalaman tungkol sa mga unang manuskrito ng I Pedro.