< Bybelnavraag uit Sagaria

V: In Sagaria, wat is 'n oorsig van die boek?

A: Hier is 'n hoëvlak-opsomming.

A. Sag 1:1-1:6 Keer terug na die HERE en draai weg van die kwaad

B. Sag 1:7-6:8 Agt visioene van die toekoms

1. Vier ruiters onder die mirtebome. Sag 1:7-17

2. Vier horings en vier ambagsmanne. Sag 1:18-21

3. Die man met die meetlyn. Sag 2

4. Skoon klere vir die hoëpriester. Sag 3

5. Die goue kandelaar en twee olyfbome. Sag 4

6. Die vlieënde rol. Sag 5:1-4

7. Die vrou in die mandjie in Babel. Sag 5:5-11

8. Die vier waens. Sag 6:1-8

C. Sag 6:9-15 Die bekroning van Jozua, die hoëpriester

D. Sag 7-8 Vast

1. Geregtigheid en deernis, nie net vas nie

2. Die belofte van 'n jaloerse God

E. Sag 9-11 Die Eerste Oracle: die Koning word verwerp

1. Nasies noord & wes vs. Israel. Sag 9:1-13

2. Die belofte van lenterain. Sag 9:14-10:12

3. Die dwase herders en die goeie herder. Sag 11

F. Sag 12-14 Die Tweede Oracle: die Koning word gekroon

1. Israel sal na God terugkeer, alhoewel twee derdes sal omkom. Sag 12-13

2. Die HERE se toekomstige stryd vir Jerusalem. Sag 14

V: Word Saggeus dikwels in ander boeke van die Bybel genoem?

A: In verhouding tot sy grootte word Sagaria vaker genoem as enige ander boek. 'n Deel van die rede is dat Sagaria baie kleiner is as die groot profete. Tog haal die Nuwe Testament uit hierdie boek ongeveer veertig keer aan.

Daar is 'n aantal ander mense in die Bybel wat ook Sagaria genoem word. Die Sagaria wat egter die skrywer van hierdie boek was, word egter genoem in Nehemia 12:4,16 en Esra 5:1; 6:14.

V: In Saggeus, wat is die ooreenkomste met die boek Openbaring?

A: Alhoewel Openbaring baie dinge bevat wat nie in Sagaria voorkom nie, word 'n groot deel van die profesie in Sagaria later in Openbaring weerspieël. Hier is 'n lys.

V: In Sag, wat is 'n paar van die ooreenkomste met die boek van Haggai?

A: Die profete was albei tydgenote van Esra, en hulle het mekaar ongetwyfeld geken, so mens kan verwag dat daar sekere ooreenkomste sal wees. Geleerdes het agtien ooreenkomste tussen Sagaria en Haggai getel.

1. Die uitdrukking "HERE van die leërskare" kom prominent voor, dit word 91 keer gebruik in Haggai, Sagaria en Maleagi. Dit word 14 keer in Haggai gebruik: Hag 1:2,5,7,9,14; 2:4,6,7,8,9 (2x),11,23 (2x)

2. Albei boeke dateer sommige van hul profesieë. Dit is oor die algemeen nie in die literatuur voor hierdie tyd gedoen nie, maar het algemeen geword tydens die Neo-Babiloniese en Persiese Rykke.

3. Albei fokus op Serubbabel die goewerneur, Jozua die hoëpriester en die volk.

4. Sagaria 4:10 en Haggai 2:3 erken dat die tempel dalk niks mag lyk nie, maar hulle mag dit nie verag nie.

Daar is ook ander ooreenkomste.

V: Volgens Sagaria 1:1, wanneer is Sagaria geskryf?

A: Volgens Sagaria 1:1 het sy bediening omstreeks 520 v.C. begin.

Sagaria 1:1 was in Oktober/November 520 v.C.

Sagaria 1:7 was 15 Feb 519 v.C.

V: In Sag 1:1, was Sagaria die seun van Berékja, die seun van Iddo, of net die seun van Iddo in Esra 5:1 en 6:14?

A: Sagaria was die seun van Berachia en kleinseun van Iddo. In Semitiese tale kan die woord vir "seun" afstammeling beteken.

V: In Sag 1:3-5 waarom word mense deur die sondes van hul ouers geraak, aangesien mense nie verantwoordelik is vir die sondes van hul vaders nie, soos in Eseg 18 gesê word?

A: Esegiël 18 wys dat God mense nie skuldig hou vir hulle vaders se sondes nie, en God laat hulle nie vir hulle vaders se sondes sterf nie. God laat hulle egter nie net ly onder die gevolge van ander se sondes nie, maar Hy vervloek soms ook 'n mens se nakomelinge.

Regverdigheid en billikheid kom nie altyd in hierdie lewe voor nie. Dit sal nie gebeur tot op die oordeelsdag nie.

V: In Sag 1:5b, waarom sou God vra of die profete vir ewig sou leef?

A: Die mense het tyd gehad om te bekering toe die profete God se aanbod aan hulle oorgedra het, maar God sou nie vir ewig wag dat hulle Sy aanbod aanvaar voordat Hy straf bring nie. Op daardie tydstip het God hulle 'n genadige uitnodiging gegee om te bekering, en hulle moes bekering terwyl die aanbod aangebied is. Gelukkig het hulle die aanbod om te bekering aanvaar. Soos die Bible Knowledge Commentary: Ou Testament, bl. 1548, sê: "die geleentheid tot bekering kan kort wees, en moet nie geïgnoreer word nie."

V: In Sag 1:5,12; 4:5,7,10,13; 5:2; 7:5,6, waarom het God so baie vrae gevra?

A: Gegewe die aantal vrae wat mense oor die Bybel gevra het, mag dit meer gepas lyk dat God dit van ons sou vra.

Eintlik het God nie vrae hoef te vra om iets nuuts te leer nie. Inteendeel, hier het God gebruik gemaak van wat ons vandag die Sokratiese metode noem om Sagaria en die lesers van hierdie boek te onderrig. God het dalk Sagaria se nuuskierigheid geprikkel, of vrae erken waaroor Sagaria gewonder het, of vrae vooruitgesien waaroor lesers nuuskierig sou wees. Soms leer mens die waarheid net deur oor vrae te peins, en nie net deur feite en antwoorde uit die kop te leer nie.

V: In Sag 1:6, wat was lofwaardig aan wat hulle hier gesê het?

A: Hulle het albei verantwoordelikheid vir hul optrede aanvaar en hulle het berou gehad oor hul bose dade. Maar elke geslag is verantwoordelik vir sy eie gehoorsaamheid. Die tempel is verwoes weens die sonde van hul vaders. Maar die herbou van die tempel is vertraag weens hul traagheid.

V: In Sag 1:7, wanneer was die maand Sabat of Shebat?

A: Dit was die elfde maand, en maande het met die nuwe maan begin. Dit sou 15 Februarie 519 v.C. wees.

V: In Sag 1:8, was hierdie agt visioene op verskillende nagte of almal op dieselfde nag?

A: Die datum wat vir die eerste visioen gegee word, en dan die frase "Toe ek opkyk" tussen die visioene, dui daarop dat dit alles op een nag plaasgevind het. Daar staan nie "drome" nie, maar visioene, en Sagaria het tydens die visioene onderbreek en teruggepraat, so Sagaria was waarskynlik wakker en het hierdie visioene gesien. Dit moes 'n slapelose nag vir Sagaria gewees het.

V: In Sag 1:8, waarom mirtebome? Waarom sê dit nie 'n ander boomsoort nie, of net 'bome' in die algemeen?

E: Eerstens kyk ons na mirtebosse, en dan beantwoord ons die vraag. 'n Mirte kan óf soos 'n boom óf soos 'n bos groei, en die Hebreeus sê nie eintlik "mirtebome" nie, net "mirte". Hulle is nogal mooi, maar in vergelyking met die majestueuse seders van Libanon het selfs mirtebome, 6 tot 8 voet hoog, nie baie meer as groot bosse gelyk nie. Hulle het 'n eetbare bessie opgelewer wat gebruik is om kos te geur en om 'n wynagtige drank te maak. Hulle was nie so ekonomies belangrik soos olyfbome nie. Hulle is geurig, al is dit nie soos die hout van 'n aloesboom nie. Mirte het dalk 'n simbool van vrede en voorspoed, en goddelike seën, verteenwoordig. Die hout is gebruik vir meubels, wandelstokke en gereedskapshandvatsels. Die aromatiese blare is gebruik as spesery, parfuum en bruidskranse vir maagdes. Babiloniërs het die mirte as 'n simbool vir bruide gebruik. Groen mirteblare was altyd aan die boom, die hele jaar deur, en mirtetakke is dikwels gebruik tydens die Loofhuttefees, wanneer mense hul eie hutte moes maak.

Mirtebome het nie regtig uitgestaan in die Bybel nie. Hulle is een van sewe soorte bome wat in Jesaja 41:19 genoem word. Die mirte, saam met die denneboom, word in Jesaja 55:13 genoem in plaas van dorings en distels. Ná Sagaria se tyd was Ester daar, wie se Hebreeuse naam, Hadassa, mirte beteken. Die enigste ander verwysing na mirtebome in die Bybel is Nehemia 8:15. Daar was baie mirtebome in die kloof onderaan die Olyfberg.

Opsommend was mirtebome algemene, alledaagse bome wat in oorvloed gesien kon word deur die inwoners van Jerusalem aan die voet van die Olyfberg, wat eskatologiese betekenis het. Natuurlik sou die Hebreeuse volk kort daarna van die rand van byna totale uitwissing gered word deur 'n "mirteboom" wat ons as Ester ken.

V: In Sag 1:8-11, wat is die betekenis van die rooi perd en die ander rooi, gevlekte en wit perde?

A: Hierdie perde het regoor die aarde gereis om die toestande van die ander volke te sien. Hulle het gevind dat die ander nasies rustig was, terwyl die Jode nie rustig was nie. Dit lyk soortgelyk aan die vier ruiters wat uitgestuur is toe elkeen van die vier seëls in Openbaring 6:1-8 geopen is, behalwe dat hulle slegs oor die aarde gekyk het, en hulle is perde, nie ruiters nie. Sommiges sien hierdie vier ruiters metafories as dieselfde as die vier waens in Sagaria 6:1-8.

V: In Sag 1:9,19,21; 2:1; 4:4,11; 5:6; 6:4, waarom het Sagaria so baie vrae gevra, en waarom is daar geen vrae meer ná hoofstuk 6 nie?

A: Maleagi en Habakuk het ook baie vrae gevra. Vrae is 'n nuttige manier om te leer, en dit is goed dat ons God ook met respek vrae vra.

Wat betref waarom daar geen meer vrae is nie, kan dit wees dat, soos in Habakuk, die laaste deel van die boek hoofsaaklik God se gee van 'n "las" van 'n profesie aan Sagaria is, terwyl die eerste deel meer 'n "interaktiewe" sessie met elke visioen was.

Aangesien ons die hele boek van Sagaria in 'n dag of twee kan lees, kan iemand naïef aanneem dat die hele boek in 'n paar dae neergeskryf is. Hierdie boek het Sagaria se volwasse lewe beslaan, en nie net het sommige van die visioene jare uitmekaar plaasgevind nie, maar Sagaria of 'n skrywer het dalk ook verskillende dele van die boek van Sagaria jare uitmekaar geskryf.

V: In Sag 1:10, wat beteken dit om die aarde te patrolleer?

A: Dit impliseer dat hulle oorheersing oor die aarde gehad het. Die Septuaginta sê: "opgestel om die aarde rond te gaan." Die Bible Knowledge Commentary: Ou Testament, bl. 1550, sê die woord impliseer hier 'n militêre patrollie of verkenningsopdrag.

V: In Sag 1:11, hoe is daar oral vrede, wanneer Hag 2:6-9, 20-23 sê dat God die aarde sal skud en koninkryke sal ontwortel?

A: Sagaria 1:11 verwys na Sagaria se huidige tyd, terwyl Haggai 2:6-9, 20-23 die huidige tyd kontrasteer met die toekomstige tyd wanneer die nasies "met al hul skatte sal kom" (Haggai 2:7; Ouer vertalings vertaal dit as "die begeerlikheid van al die nasies," en baie verstaan dit as die Messias), en God se huis is vervul met God se heerlikheid. Natuurlik sou dit nie gebeur voordat die ballinge God se huis herbou het nie.

V: In Sagaria 1:11-15, waarom is God ontevrede dat die ander nasies gerus is?

A: Die laaste deel van vers 15 verskaf die antwoord. Hierdie nasies het "by die rampspoed gevoeg" (Hebreeus) of "saamgespan om kwaadwillig aan te val" (Septuaginta). Die punt is dat die nasies wat Jerusalem aangeval het, voorspoedig was, en hulle was duidelik nog nie geoordeel vir die aanval op Juda nie. Dit sou verander.

Daar was verskillende Persiese heersers met die naam Darius, maar dit was die eerste een, Darius Hystaspes (522-486 v.C.). Hy het twee jaar voor hierdie visioene aan bewind gekom en het onmiddellik ná die nederlaag van Babilon toegelat dat ballinge terugkeer.

V: In Sagaria 1:11-15, wanneer het hierdie tydperk van rus begin, en hoe lank het dit geduur?

A: As ons na die oorloë kyk waarvan ons weet, was dit destyds relatief vreedsaam nadat die Persiërs Babilon verower het. Möglike jare van vrede is 538-536, 532, 530-529, 527-526, 523, 520, 518-514 v.C. Vir vergelykingsdoeleindes was die vorige tydperk van relatiewe vrede ongeveer 592, 590 v.C. Na hierdie tyd was die volgende tydperk van relatiewe vrede ongeveer 117-116 v.C. Die jongste jaar waarin moontlik geen oorlog was nie, was 149 n.C.

V: In Sag 1:11-15, wêreldwyd, watter oorloë en epidemies het daar op daardie tydstip plaasgevind?

A: Hier is die jare met blykbaar geen bekende oorloë nie, gevolg deur die oorloë. Daarna is daar 'n lys van plaagsterftes.

Jare met blykbaar geen oorloë van 859 v.C. tot Christus. (45 jaar in totaal)

637-634, 629, 628, 618-617, 602, 592, 590, 573-571, 569, 566-561, 544, 542-541, 538-536, 532, 530-529, 527-526, 523, 520, 518-514, 117-116, 98-97, 95, 28

In die jare 528, 525, 522, 521, 519 en 513–512 v.C. was die enigste bekende oorloë dié waarin die Perse betrokke was.

Oorloë van hierdie tyd

c. 650 v.C. Messeniërs rebelleer teen Spartaanse

650 v.C. Skiere/Kimmeriërs plunder Palestina

648 v.C. Assiriërs plunder die stad Babilon

646 v.C. Assiriërs verban die Elamiete

642-639 v.C. Assiriërs plunder Susa in Elam en onthoof koning Teumman

638 v.C. By die Hongrivier verslaan die Chu die Song

633 v.C. Assiriërs plunder Thebe in Egipte

632 v.C. Kylon probeer Athene inneem

c. 631/627 v.C. Kyaxares die Mediër beleër Nineve

630 v.C. Die Di-mense val Noord-China aan

628-571 v.C. Lidiërs veg teen Simiere

626/625 v.C. Babiloniërs verkry onafhanklikheid

625 v.C. Cyaxares die Mediër rebelleer teen die Skytiërs

623 v.C. Die Di-mense val Noord-China weer aan

620 v.C. Die Di-mense val Noord-China weer aan

615 v.C. Assiriese stad Arrapkha verower

614 v.C. Assiriese stad Assur verower

614 v.C. Meders probeer Nineve inneem

c.613-7-8/612 Meders plunder Nineve (Babiloniërs kom te laat)

612 v.C. Meders verower Armenië

612-609 v.C. Laaste Assiriërs vernietig

611-604 v.C. Lydia veg teen Miletus in Klein-Asië

609 v.C. Meders verower Tuspa, hoofstad van Urartia

609-606 v.C. Babiloniërs plunder noordelike Israel

609/608 v.C. Egiptenare vernietig Megiddo en val Gaza in Juda aan

606-605 v.C. Die Di-mense val Noord-China weer aan

604 v.C. By Karkemis verslaan die Babiloniërs die Egiptenare

11-12/605/604 v.C. Babiloniërs plunder Askelon in Palestina

603 v.C. Babiloniërs plunder Ekron in Palestina

601 v.C. Babiloniërs en Egiptenare veg tot 'n gelykop uitslag; daar is swaar verliese

599-598 v.C. Babiloniërs veg teen Arabiere

16/3/597 v.C. Babiloniërs verower Jerusalem

596 v.C. Babiloniërs veg teen Elamiete

595-594 Nebukadnesar II onderdruk die opstand

593 v.C. Egiptiese Psamtik II saam met Griekse, Fenisiese en Joodse huursoldate verslaan die Koninkryk Kus in Soedan

591 v.C. Egipte inval Nubie

589-587 v.C. Jode rebelleer teen die Babiloniërs

586/5-573/2 v.C. Babiloniërs beleër Tirus

585 v.C. Oorlog tussen die Mediërs en Alyattes van Lidië eindig, sonsverduistering 28/5/585

586-573 Nebukadnesar II beleër Tyrus

581 v.C. Babiloniërs deporteer meer mense uit Juda

570 v.C. Grieke in Cyrene verslaan Apries van Egipte

568-567 v.C. Apries en Babiloniërs inval Egipte

560 v.C. Kroesus verower Ioniese stede

560-547/546 Perse onderwerp koning Kroesus van Lydia

559 v.C. Meders en Babiloniërs verenig teen die Persiërs

554 v.C. Oos van die Hyrminusrivier probeer Camarina van Sirakuse afskei

554 v.C. Tiran Phalaris van Acragas, Sicilië, afgezet

553 v.C. Camarina, Sicilië probeer in opstand kom teen Sirakusa

550 v.C. Kores die Pers verslaan die Mediër Astyages

549 v.C. Perse val Assirië binne

ongeveer 550 v.C. Babilon probeer van Persië afskei, 3 000 gedood

545 v.C. Kores en die Persiërs verower Baktrië

Grieke 2,1 miljoen gemobiliseer Persiërs 5 miljoen (Herodotus)

543 v.C. Sinhalese verower die Vedda's in Sri Lanka

540 v.C. Polycrates lei opstand in Samos

540–16/10/539 v.C. Persiërs verower die Babiloniese Ryk

539 v.C. Grieke verslaan Kartagers

535 v.C. By Alalia, 120 Etruske + Kartagers vs. 60 Fokaese skepe 2 000 gedood

534-533 v.C. Tarquinius Superbus, laaste koning van Rome, vermoor baie senatore/burgers

528 v.C. Perse veg teen Egiptenare

525 v.C. Perse verower Siprus

525 v.C. By Pelusium verower Cambyses II/Perse/Arabiërs Egipte/ Psamtik III

Jode onder Persië-Ester 9:12-16 76K vermoor

524 v.C. Aristodemus van Cumae verslaan die Etruske in Italië

522 v.C. Vals Bardiya en die Persiese Burgeroorlog

522 v.C. Perse onderdruk Babiloniese opstand; Perse verower Samos

521 v.C. Perse verpletter Babiloniese opstand

519 v.C. Perse verower Gandhara, Indië

516 v.C. Darius van Persië voer veldtogte

513 v.C. Skiitiese Idanthyrsus weerhou Darius I van Persië

512 v.C. Darius I veg teen Skithiërs in Thracië

512-510 v.C. Kelte inval Etruria. Etruskeër Lars Porsena val Rome aan

510 v.C. Tarquinius Superbus, laaste koning van Rome, afgezet

510 v.C. Kroton en ander stede verwoes die Griekse stad Sybaris in Italië

510 v.C. Darius inval Suid-Rusland

510–474/473 v.C. Gou Chian van Yueh verower Fu Chai van Wu in China

508 v.C. Etruske Lars Porsena val Rome aan

507 v.C. Athene verslaan Thebe

507 v.C. Spaartaaners probeer die aristokrasie in Athene herstel.

506 v.C. Atteneërs beset Chalcis in Griekeland

504 v.C. Noordoost-Indiese Vijaya verower Sri Lanka

501 v.C. Karthagers verower Cadiz, Spanje

500/499-478 v.C. Grieks-Persiese Oorloë

500/499-496/493 v.C. Ioniese Opstand teen die Persiërs

500 v.C. Semiete inval Eritrea, Afrika

500 v.C.- Bantoe-uitbreiding in Afrika

500 v.C. Perse beleër Naxos in Griekeland

499 v.C. Perse verower Efese

498 v.C. Ioniese Grieke maak opstand teen Persië

c. 498–415 v.C. Selinus en Segesta veg in Sicilië

494 v.C. Sekessie van Romeinse plebeiers weens die skuldwette van Claudius

494 v.C. Perse plunder Miletus en beëindig die Ioniese Griekse opstand

494 v.C. By Lade, Griekse vlootgeveg: 100 vs. 210 skepe

494 v.C. By Sepeia verslaan Sparta die Argiviërs in Griekeland

492 v.C. Mardonius misluk om die Persiese vloot teen Athene te lei

490 v.C. Perse vernietig Eretria in Griekeland

8/12/490 v.C. By Marathon 10K Grieke verslaan 20K Persiërs. 192 Grieke en 6,400 Persiërs het gesterf

Peste:

Daar is min inligting oor die plae, maar hier is wat ons wel het.

765 v.C. Plaag in Assirië voor Jona

759 v.C. Plaag in Assirië voor Jona

701 v.C. Plaag van die Assiriese leër wat Jerusalem beleër, 185 000 het gesterf

700 v.C. Sifilis bekend onder Grieke in Italië

430 v.C. Plaag in Athene, Griekeland

V: In Sag 1:18-21, wat is die vier horings en die vier ambagsmanne?

A: Oor die algemeen verteenwoordig 'n horing politieke en militêre mag in Midde-Oosterse literatuur, volgens An Exegetical Commentary: Haggai, Sefanja, Maleagi bl. 110. Boge is dikwels uit horing gemaak. Daarbenewens is daar drie sienings.

Vier ryke wat oor die Jode geheers het: die Babiloniese, die Medo-Persiese, die Griekse en die Romeinse. God sê daardie ryke sal omvergewerp word. Daar is soortgelyke profesieë in die boek Daniël.

Vier Rykke wat die Jode versprei het: Egiptiese, Assiriese, Babiloniese en Medo-Persiese. (The Bible Knowledge Commentary : Ou Testament bl.1532.)

Vier rampe: Die vier horings verteenwoordig oorlog, hongersnood, wilde diere en plaag.

V: In Sag 2:1-7, wat is die betekenis van die man met die meetlyn?

A: Dit verteenwoordig voorspoed, 'n groot bevolking en veiligheid. Dit wys dat God Jerusalem vergroot en beskerm het.

V: In Sag 2:1-7, het die meetlyn hier dieselfde betekenis as in 2 Kon 21:13?

A: Nee. Hier word dit vir bou gebruik, terwyl dit in 2 Konings 21:13 vir vernietiging gebruik word. 'n Prent wat 'n metafoor is, het nie altyd dieselfde betekenis elke keer as dit gebruik word nie.

V: In Sag 2:2-4 is die jong man hier Sagaria, of die landmet?

A: Dit sou waarskynlik die opnemer wees, en Sagaria het die gesprek in sy visioen oorhoor.

V: In Sag 2:3-5, wat is die verskil tussen om op iets soos 'n muur vir beskerming staat te maak, en om net op God te vertrou?

A: Daar is drie toestande vir 'n gelowige.

1) 'n Gelowige kan hoofsaaklik op natuurlike beskerming, soos 'n muur, staatmaak, maar hoop dat God dalk ook 'n bietjie sal help.

2) 'n Gelowige kan op God vir beskerming vertrou, maar ook 'n muur bou. 'n Muur kan 'n fisiese muur wees, soos Nehemia moes bou, of 'n ander soort beskerming, soos slotte op jou deure, jou motor toesluit, lewensversekering of gesondheidsversekering.

3) 'n Gelowige kan op God vertrou en geen bykomende stappe neem om homself te beskerm nie.

In hierdie geval sê Sagaria dat God in die toekoms onder hulle sal woon, en daar sal geen behoefte aan 'n muur wees nie. In daardie tyd was daar egter 'n behoefte aan die muur wat Nehemia gebou het. Vandag is dit goed om slotte en versekering te hê. Versekering kan egter uit drie motiverings bestaan: gierigheid om baie geld in 'n ramp te maak, oorweldigende vrees vir 'n ramp, en beskerming. Slegs die derde rede vir versekering is geldig.

V: In Sagaria 2:3-5, wanneer moet ons God vertrou en "'n muur bou" soos Nehemia gedoen het, teenoor om God te vertrou en nie 'n muur te bou nie?

A: Wanneer God jou, hetsy direk of deur die Skrif, sê om "nie 'n muur te bou nie", soos in Josua 6:26 (1 Konings 16:34), moenie 'n muur bou nie. Wanneer God jou, hetsy direk of deur die Skrif, sê om 'n muur te bou, bou dit dan. Wanneer God niks daaroor sê nie, bid dan, soek die raad van ander gelowiges, en vra jouself vrae soos hierdie:

1) Sou ek hierdie muur bou om daarop staat te maak vir sekuriteit in plaas van op God?

2) As ek hoofsaaklik op God vertrou, sou dit steeds verstandig wees om hierdie muur te bou?

3) Wat sou God die beste verheerlik?

V: In Sag 2:8, Deut 32:10; Ps 17:8; Spr 7:2, wat beteken die uitdrukking "appel van Sy oog"?

A: Vandag se Engelse slenguitdrukking kom ongetwyfeld van hierdie vers af. Vandag beteken dit iemand wat veral bevoordeel word. Die oorspronklike betekenis is egter dat die donker deel van die oog as die "appel" beskou is. God sou net so versigtig gewees het om die Jode in die Ou-Testamentiese tye te beskerm as wat 'n mens versigtig sou wees om nie toe te laat dat iemand sy oog aanraak nie.

V: In Sag 2:11, wanneer sal baie nasies hulle by die HERE aansluit?

A: Christene glo dat dit gebeur het nadat Jesus gekom het. Ek weet nie hoe 'n persoon van die Joodse godsdiens dit sou beantwoord nie; dit is 'n goeie vraag om aan hulle te stel.

V: In Sag 2:13, waarom is alle mense beveel om stil te wees?

A: Die Skrif sê nie of dit uit respek, ontzag, vrees, gehoorsaamheid, omdat hulle daartoe gedwing is, of 'n kombinasie hiervan was nie. Ons kan egter drie dinge oor hierdie toekomstige gebeurtenis waarneem.

1. Dit was nie net om stil te wees nie, maar om stil te wees voor die HERE.

2. God het Homself uit Sy heilige woning opgerig.

3. 'n Groot universele stilte, waarskynlik dieselfde een, word ook in Habakuk 2:20 en Openbaring 8:1 genoem.

V: In Sagaria 3:1, was dit bewys dat Persiese dualisme die Joodse godsdiens beïnvloed het, soos Asimov se Gids tot die Bybel bl. 665 beweer?

A: Glad nie. Persiese Zoroastrers het in twee gode geglo: 'n goeie vuurgod en 'n bose demoon. Hulle het ook in baie mindere bose demone geglo, en baie van hierdie bose demone het dieselfde name gehad as gode van die Hindoeïsme. Die geloof in 'n goeie Skepper en 'n mindere bose verleiër gaan terug tot Genesis 3.

V: In Sagge 3:1-3, wat is die betekenis van Josua en Satan hier?

A: In Hebreeus beteken Jozua "Jehovah red" en is dieselfde naam wat aan Jesus gegee is. Satan beteken die teëstander. Die werklike hoëpriester hier, met die naam Jozua, is van sy sondes vergewe, soos aangetoon deur die verwydering van sy vuil klere. Jesus Christus, alhoewel Hy nooit gesondig het nie (Hebreërs 4:15), is met ons sonde bedek. "God het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde gemaak ten behoeve van ons…" (2 Korintiërs 5:21 BSB).

V: In Sagaria 3:3 wat verteenwoordig die vuil klere? In Openbaring 3:5, 6:11, 19:8 word wit mantels in die hemel genoem wat die regverdige dade van die heiliges verteenwoordig.

A: Dit verteenwoordig nie die persoonlike sondes van die hoëpriester nie, omdat die hoëpriester 'n simbool van Jesus is. Maar die vuil klere verteenwoordig wel sonde, aangesien Jesus by die kruis met ons sonde bedek is. Maar net soos die hoëpriester, ook met die naam Josua/Jesus, weer in skoon, gepaste klere geklee is, sou Jesus ook weer in geregtigheid geklee word.

V: In Sag 3:8, Sag 6:12, Jes 4:2, Jes 11:1, Jer 23:5 en Jer 33:15, wie is die Tak?

A: Dit is die Messias, 'n nakomeling van Dawid, wat ons vandag as Jesus Christus ken. Die boek deur 'n Joodse skeptikus, Asimov's Guide to the Bible bl. 665 oor Sagaria 3:8, sê ook dat dit 'n duidelike aanduiding van die koms van die Messias was.

V: In Sag 3:9 en Sag 4:10b, wat is die betekenis van die steen met sewe oë?

A: Dit is waarskynlik dieselfde sewevoudige Gees van God wat in Jesaja 11:2 en Openbaring 1:4 genoem word.

V: In Sag 3:9, hoe sou die ongeregtigheid van die land in een dag verwyder word?

A: Ons sondes is verwyder op die dag toe Jesus vir ons aan die kruis gesterf het. Dit is 'n goeie vraag om aan Joodse mense te stel: hoe dink julle sou God die ongeregtigheid van die land in een enkele dag verwyder?

V: Is Sag 3:9 en 3:10 messiaans?

A: Op 'n indirekte wyse, ja. Daar is vier soorte messiaanse profesieë: direk, indirek, tipologies en tipologies-profeties. Dit is 'n indirekte profesie oor die Messias. Dit noem nie die Messias direk nie, maar dit kan nie gebeur voordat die Messias kom nie.

V: In Sag 3:10, wat beteken dit dat elke man onder sy wingerdstok en sy vyeboom sal sit?

A: Dit sou 'n algemene tyd van vrede wees, waarskynlik gedurende die Millennium. Dit neem tyd vir wingerde en vyebome om te groei; dus sou hierdie vrede vir 'n lang tyd duur.

V: In Sag 4:2-7, wat is die twee olyfbome en die kandelaar?

A: In Salomo se tempel was die cherubim van olyfhout gemaak en met goud oorgedra. Die deure van die binneste heiligdom was ook van olyfhout gemaak met cherubim-versierings. Die twee olyfbome is waarskynlik die twee getuies wat in Openbaring 11:4 genoem word. Sien die bespreking oor Openbaring 11:4 vir die identiteit van hierdie twee mans.

V: In Sagaria 4:2-7, wat is die verband tussen die twee olyfbome en die menorah?

A: Al kan 'n menorah olyfolie verbrand, is die verband hier nouer as dit. Die twee olyfbome voorsien voortdurend olie aan die menorah om te verbrand.

V: In Sag 4:6b, wat beteken "Nie deur krag of mag nie, maar deur My Gees" hier?

A: God sê dat Hy Sy wil in hierdie dinge sal volbring – die goue kandelaar, die twee olyfbome en die herbouing van Jerusalem – sonder om menslike militêre, politieke of ander menslike kragte te gebruik.

V: In Sag 4:7, hoe verander 'n "groot berg" in "'n vlakte"?

A: In hierdie konteks is die groot berg 'n skynbaar onoorwinlike hindernis om te doen wat God sê. Dit lyk of God nie net daarvan hou om te wys dat Hy Sy wil kan volbring nie, maar dat Hy Sy wil kan volbring deur selfs die grootste hindernisse wat in die pad kan wees, te oorkom.

V: In Sag 4:7, vind jy soms hindernisse om God te dien? Wanneer jy tot God bid om dit weg te neem, waarom verwyder Hy dit dikwels nie onmiddellik nie?

A: Hindernisse kan fisies wees (gesondheid, geld, afstand, ens.), intern (moedeloosheid, versoeking, luiheid, ens.), of ander mense (familie, teenstand, ens.). Soms verwyder God onmiddellik hindernisse, en soms doen Hy dit nie. Soms gebruik God dit om ons karakter te ontwikkel, veral ons volharding. Ons dink dikwels aan God as iemand wat geduldig lank wag, maar God wag nie net nie; Hy gebruik tyd om ons en ons geduld te ontwikkel.

V: In Sag 4:10, wat verteenwoordig die loodlyn?

A: Die loodlyn self verteenwoordig niks nie. Maar die loodlyn in die hand van Serubbabel is 'n teken wat die profesie bevestig dat hulle die tempel sal bou. Die tempel is op 13 Maart 515 v.C. voltooi.

V: In Sag 4:10, wat is die "klein dinge" waarvan hier gepraat word?

A: Spesifiek verwys dit na die Tempel, wat nogal klein en eenvoudig sal lyk in vergelyking met die tempel voor die ballingskap. Dit kan ook verwys na Jerusalem op die berg Sion. In die algemeen, alhoewel ons ontmoedig kan raak as ons na die klein resultate van ons aanvanklike stappe van gehoorsaamheid kyk, is God tevrede met klein stappe, aangesien dit uitgroei tot groter dinge en groter stappe. Onthou dat God dinge nie sien soos mense dit sien nie, en ons moet probeer om dinge deur God se oë te sien.

V: In Sagaria 4:10, waarom het God en mense so verskillende perspektiewe op wat groot is en wat klein is?

A: Eerstens, kom ons kyk na drie dinge: hulpbronne, tyd en sekerheid.

Hulpbronne: Soos 'n bederfde kind fokus ons dikwels op wat ons nie het nie en wat ons wens ons het, in plaas van op wat ons wel het. Soos Hudson Taylor gesê het: "God se werk, gedoen op God se manier, sal nooit aan God se voorsiening gebrek hê nie." Ons moet steeds beide God en ander vra vir die hulpbronne wat ons nodig het, maar ons moet besef dat die stryd aan die Here is, nie aan ons nie.

Tyd: Ons dink ons het nooit genoeg tyd nie. God het ons nie genoeg tyd gegee om alles te doen wat ons dalk wil doen nie, maar Hy het ons genoeg tyd gegee om te doen wat Hy wil hê ons moet doen. Ons moet versigtig wees om nie die tyd wat God ons gegee het, te mors nie, maar God het ons genoeg tyd gegee vir wat Hy wil hê, insluitend tyd vir verfrissing en rus ook.

Sekerheid: Soos 'n bang kind vrees ons die onbekende en wil ons alle risiko minimaliseer. Ons vergeet dat God die toekoms met sekerheid ken, selfs meer sekerheid as wat ons die verlede ken. God wil nie hê ons moet roekeloos en riskant wees nie, maar Hy wil hê ons moet uitstap en ons gemaksone vir Hom verlaat.

Nietemin is geen van die voorgaande die fundamentele oorsaak waarom mense dikwels dinge met 'n ander perspektief as God sien nie. Soms het ons 'n ander perspektief as God omdat ons nie weet wat God se perspektief is nie. Maar meer gereeld het ons reeds 'n idee van God se perspektief, en ons kies om op die probleme te fokus wat ons sien met hulpbronne, tyd en sekerheid in plaas van op God en ander.

V: In Sagaria 4:11-12, hoe sou 'n Christen se lewe, gekenmerk deur dat hy deur ander vervul word, verskil van die lewe van 'n Christen wat olie aan ander voorsien?

A: 'n Christen kan 'n morele lewe lei, kerk toe gaan en leer, en steeds basies 'n "nemer" wees in plaas van 'n "gewer". Hulle kan by ander Christene leer, wat goed is, maar hulle moet ook direk by God leer deur gebed en die bestudering van Sy Woord. Ons moet almal mekaar dien, en dit is goed en reg dat ander Christene jou dien. Maar bestee ander meer tyd daaraan om u te dien, of bestee u meer tyd daaraan om ander te dien? Daar is 'n tyd in 'n Christen se geestelike wandel wanneer dit reg en gepas is dat hulle meer van ander moet leer en meer deur ander bedien moet word; dit word genoem 'n baba in Christus te wees. Maar geleidelik moet ons volwasse word tot sterk jong mans en vroue, en dan wyse raadgewers, terwyl ons in die geloof wandel.

V: In Sagaria 4:11-12, alhoewel ons olie vir ander moet voorsien, moet gelowiges uiteindelik leer om hul "olie" van God te ontvang. Hoe ontvang ons ons "olie" van God?

A: Ons word vervul deur tyd saam met God deur te bring, in Bybelstudie en gebed. Ons ervaar ook God se teenwoordigheid deur die dag, terwyl ons vir Hom leef.

V: In Sag 5:1-4, wat is die betekenis van die vlieënde rol?

A: Dit is dieselfde afmetings as die Tabernakel, en 'n vlieënde rol sou vinnig oordeel bring. Die groot grootte van die rol sou 'n skaduwee oor 'n groot landstreek werp.

V: In Sag 5:5-11, wat is die betekenis van die vrou in die mandjie en Babilon?

A: Die vrou verteenwoordig goddeloosheid, en die wind neem haar na haar tuiste, in Babilon. Die afgodsdiens in die land sou onwillekeurig na Babilon gaan, en dit sou daar vir 'n rukkie bly. Aan die een kant het die westerse astrologie van Babilon gekom. Maar wat dit oorskadu, is die sleutelrol wat die vrou Babilon in die eindtyd sal speel, as 'n toevlugsoord vir die bose en 'n plek waar gelowiges na toe kan vlug. Babilon word genoem in Openbaring 17-19, Jesaja 21:9; 48:20; en Jeremia 50:2-8.

V: In Sag 6:1-8, wat verteenwoordig die vier waens?

A: Dit is vier geeste uit die hemel wat die aarde patrolleer. Hul doel en uitwerkings verskil van dié van die vier perdebestryders in Openbaring 6:1-8.

V: In Sag 6:5, is dit vier "geeste", of "winde"?

A: Die Hebreeuse woord ruah kan albei beteken, maar hul aktiwiteit dui daarop dat hier geeste bedoel word. Tog het Sagaria moontlik hierdie woord doelbewus met beide betekenisse gebruik.

V: In Sag 6:8, hoe is God se Gees rus gegee in die land in die noorde?

A: Hierdie profesie sê dat God se volk rus in die noorde sal hê. Daar is vier moontlikhede vir die spesifieke vervulling van hierdie profesie.

Persie is in die noorde beskou (Jesaja 41:25; Jeremia 50:3; 51:48). Dit was eintlik in die noordooste, maar om van Israel na Persie te gaan, sou mens eers reguit noord toe gaan.

Chasare: Na ongeveer 700 n.C. het 'n Turkse stam, die Chasare genoem, die grootste deel van die oostelike Oekraïne verower. In plaas daarvan om moslems te word en die Bisantyniërs te vervreem, of Christene te word en die moslems te vervreem, het hulle gekies om tot die judaïsme te bekeer. Sommiges mag egter dink dat dit nie 'n vervulling van Sagaria 6:8 is nie, aangesien sommige Christene glo dat die Jode sedert die kruisiging nie meer God se uitverkore volk is nie.

Later in die geskiedenis: Aan die een kant kon Christene ná Moslemverowerings na Europa emigreer en veiliger wees. Tog was Christelike inwoners in baie Moslemlande deur die Middeleeue en selfs vandag redelik veilig, solank hulle die ekstra belasting (jizyah) betaal het wat op Jode en Christene gehef is.

'n Toekomsperiode: Mens kan dit vervul sien gedurende die eindtye. Joël 2:20 noem ook indringers uit die noorde.

V: In Sag 6:9-15, wat is ongewoon aan die struktuur van hierdie gedeelte?

A: Dit is 'n literêre middel wat 'n kiasme genoem word.

Die woord van die HERE het tot my gekom

..Neem 'n offer van die ballinge

….die huis van Josia

……Neem silwer en goud, maak 'n pragtige kroon

……..sit dit op die hoof van die hoëpriester

……….Hy sal die tempel van die HERE bou

……..sit op Sy troon en regeer… 'n priester op Sy troon

……die kroon

….as 'n gedenkteken in die tempel van die HERE

..Selfs dié wat ver weg is, sal kom en bou

Onderwerp julle aan die stem van die HERE julle God

V: In Sag 6:10, wie was Tobië?

A: Dit was waarskynlik dieselfde persoon wat saam met Serubbabel en Josua in Esra 2:60 teruggekeer het.

V: In Sag 6:12-13 was die Tak die een wat die Tempel van die Here sou bou, maar wie is die Tak?

A: Die Tak is Jesus Christus. Deur Sy dood word ons ingesluit as 'n deel van God se tempel. Om meer hieroor te sien, lees Hebreërs 3:1-6; 1 Korintiërs 6:19; 1 Petrus 2:5-6; en Sagaria 6:15.

V: In Sagaria 6:13 het dit oorspronklik krone (meervoud) gesê, en is dit later verander toe die profesie vals geblyk het, soos Asimov se Gids tot die Bybel op bl. 666 beweer?

A: Nee. Die Hebreeus sê steeds "kroone" terwyl die Septuaginta en die Siriësch "kroon" sê. Die Doodsee-rolle het nie hierdie vers nie. Hoe dit ook al sy, stem Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 665 oor Sagaria 3:8, saam dat die Spruit die Messias is. Die profesie is in Jesus vervul.

V: In Sagaria 7:1-2, waarom het hulle in die vyfde en sewende maande gevas?

A: Dit is nêrens in die Ou Testament beveel nie; hulle het self besluit om dit te doen om te treur oor die verlies van hul tempel en hul land. God het nie gesê vas in die algemeen was verkeerd nie, maar Hy was nie behaaglik nie dat hulle op hul verlies van die tempel gefokus het in plaas daarvan om hul verhouding met Hom reg te stel. Soms kan ons meer gefokus wees op óf God se werk, of op wat ons verloor het, as op om nader aan God te kom. God het nie gesê dat hulle optrede verkeerd was nie, maar dat hulle prioriteite verkeerd was.

V: In Sagaria 7:3-6, wanneer aanvaar God geween en vas, en wanneer nie?

A: God aanvaar altyd egte en opregte geween en vas vir sonde. Selfs al is iemand nie heeltemal opreg nie, kan hulle steeds vas, maar wees eerlik teenoor God oor hul gebrek aan volle opregtheid.

1. God aanvaar egter nie geween en vas wat nie opregte berou is nie.

2. Hy aanvaar nie huil en vas as 'n "ooreenkoms" om Hom te dwing om iets te doen nie.

3. God aanvaar nie geween en vas tot ander gode as geween en vas tot Hom nie.

V: In Sag 7:4-6, hoe het die mense gevas vir hulleself?

A: Hulle was besig om oor hul verlies van die tempel te treur, maar God wou hê hulle moes nader tot Hom kom en werk om hul tempel te herbou. Nou was nie die tyd om te treur nie, maar die tyd om te herbou, en hulle was stadig om dit te doen.

V: In Sag 7:8-10, hoe is geregtigheid, barmhartigheid en deernis beter as 'n vas?

A: Jesus het gesê die tweede grootste gebod is om jou naaste lief te hê soos jouself. Vast kan goed wees om jou te help om jou toewyding aan God te fokus. Maar vas gaan oor jouself. Geregtigheid, barmhartigheid en deernis dien hoofsaaklik God deur ander te help.

V: In Sag 8:2, Eks 20:5; 34:14; Deut 4:24; 5:9; 6:15; Jos 24:19; Nah 1:2; 1 Kor 10:22, waarom is God jaloers, aangesien 1 Kor 13:4 sê liefde is nie jaloers nie, en God is liefde?

A: God kan wees wat Hy wil. God is liefde, maar God is ook ander dinge. Ons behoort op 'n mindere wyse baie van God se eienskappe te deel: liefde, barmhartigheid, goedheid, waarheid, wysheid, heiligheid, ensovoorts. Maar ander eienskappe van God mag ons nie hê nie, soos wraak neem, vereer word en jaloesie. En natuurlik moet ons twee kenmerke kweek wat God in die hemel nie het nie: geloof en hoop.

V: In Sag 8:3 was Jerusalem eens die plek vir Salomo se Tempel, maar sedert daardie tyd, met afgodsdiens en die verwoesting van die tempel deur die Babiloniërs, het Jerusalem nie meer soos 'n baie heilige plek gelyk nie. Maar Sag 8:3 sê dat God dit weer Heilig sal laat genoem word. Hoe kan God 'n persoon se lewe weer heilig maak?

A: Dinge is net heilig, of nie, omdat God dit so verklaar, en om geen ander rede nie. Maar God het gesê ons sou 'n heilige priesterdom en nasie wees in 1 Petrus 2:5,9, en God het vir ons die verantwoordelikheid gegee dat ons liggame 'n tempel moet wees, heilig aan die Here in 2 Korintiërs 6:16-17, 2 Petrus 3:11, en Hebreërs 12:14.

V: In Sagaria 8:4-5 het mense vreugde gedefinieer as 'n geluk wat in 'n verhouding met God bestaan ongeag die omstandighede, maar gewone geluk is net gebaseer op die omstandighede. Praat Sagaria 8:4-5 oor vreugde of net gewone geluk?

A: Sagaria 8:4-5 praat van geluk wat gebaseer is op omstandighede, en dit is ook OK. Dit dui daarop dat dit 'n vreedsame tyd sonder vrees sal wees, en die teenwoordigheid van bejaarde mense dui daarop dat mense tot op 'n hoë ouderdom kon lewe, eerder as om deur oorlog, hongersnood of siekte gedood te word.

V: In Sagaria 8:4-5 het Jerusalem baie hartseer herinneringe gehad, eers van opstand teen God, en toe van die hartseer van die beleg, verwoesting en ballingskap. Maar God belowe dit sal weer 'n gelukkige plek wees. Wanneer iemand wat van God afgedwaal het terug wil kom, kan God hulle weer in 'n gelukkige plek laat wees?

A: Beslis. Wanneer 'n persoon bekering beoefen en hom aan God onderwerp, selfs nadat hulle gedissiplineer is, kan God hulle weer vreugde gee. God kan "julle vergoed vir die jare wat deur sprinkane opgeëet is" (Joël 2:25), en ongeag of die lyding uit dissipline of ander redes was, kan God, soos by Job, mense weer voorspoedig laat wees. Natuurlik sien sommige mense hierdie herstel nie in hierdie lewe nie; maar ons sal dit in die Hemel sien.

V: In Sag 8:9-13, waarom word hierdie boodskap omraam met "laat julle hande sterk wees"?

A: Behalwe dat die inhoud van die boodskap self bemoedigend is, het God hulle uitdruklik gesê om sterk, ywerig en entoesiasties oor hul taak te wees. Om te weet dat 'n taak nie tevergeefs is nie en dat dit God se wil is, gee motivering om 'n taak te verrig. Ons moet egter daardie motivering gebruik om werklik die take te verrig wat God wil hê.

V: In Sag 8:10, hoe en waarom keer God soms elke man teen sy naaste?

A: Dit kan 'n geregtelike verharding wees, soortgelyk aan hoe God Farao se hart verhard het nadat Farao self dit verhard het. As 'n persoon probeer om soveel as moontlik van ander te kry, sou dit net regverdig wees dat ander probeer om soveel as moontlik van daardie persoon te kry. Een straf vir gierigheid en om voordeel uit ander te trek, is die twis wat ontstaan wanneer ander sien hoe daardie persoon regtig is.

V: In Sag 8:13, hoe kan 'n vloek, selfs 'n vloek van God, in 'n seën verander?

A: Wanneer 'n individu of 'n nasie hul bekeer en terugdraai na God, selfs nadat hulle gedissiplineer, gestraf of verwoes is, het God 'n wonderlike manier om selfs 'n vloek in 'n seën te verander. Romeine 8:28 sê dat alle dinge saamwerk ten goede vir dié wat Hom liefhet. Dit kan straf, verwoesting en vloeke insluit.

V: In Sag 8:14, waarom toon God soms geen barmhartigheid nie, en waarom het God nou besluit om hier barmhartigheid te toon?

A: Verdien almal 'n tweede kans? Ons verdien niks van God nie, nie eers genade of deernis nie. As iemand nie vir 'n tweede kans vra nie, nie 'n tweede kans wil hê nie, of net sou doen wat hulle voorheen gedoen het as hulle een gekry het, waarom sou ons dan dink hulle verdien 'n tweede kans, hetsy van God of van ons? Maar hierdie mense van God in Sagaria 8 het egter berou gehad, en God het dit behaag om hulle 'n ander kans te gee en aan hulle genade, barmhartigheid en ontferming te betoon.

V: In Sagaria 8:14, waarom sou God hulle straf vir hulle vaders wat Hom geprikkel het, aangesien Esegiël 18 sê dat God nie seuns tot die dood bring vir die sondes van hulle vaders nie?

A: Nêrens in die Skrif staan daar dat God hulle sou straf of skuldig sou hou as die nasie berou het en hulle nie in die weë van hul vaders geloop het nie. Wanneer hulle egter op 'n sekere wyse leef, soos hul ouers gedoen het, sal hulle dieselfde straf ontvang. As iemand se ouers hulle slegte dinge leer, en hulle die slegte dinge volg wat hul ouers hulle geleer het, sal God hulle aanspreeklik hou, nie net hul ouers nie.

V: In Sag 8:21-23, wanneer sal baie nasies die HERE in Jerusalem soek?

A: Dit sal waarskynlik gedurende die Millennium gebeur.

V: In Sag 8:23, verwys die term "Jood" slegs na iemand uit die suidelike koninkryk Juda, of na beide die noordelike en suidelike koninkryke?

A: 'n "Jood" het verwys na iemand in die suidelike koninkryk, selfs in die tyd van die ballingskap. Maar ná die ballingskap, aangesien hoofsaaklik mense uit die suidelike koninkryk teruggekeer het, het dit begin verwys na alle Israeliete wat hul identiteit behou het.

Suidelike koninkryk: Die term in 2 Konings 16:6 verwys na "Jode". 2 Konings 25:25 verwys na Jode; dit is reg rondom die tyd van die Babiloniese ballingskap, en verwys na mense in die suidelike koninkryk.

In 2 Konings 18:26,28, 2 Kronieke 32:18, en Jesaja 36:11,13, gedurende die tyd van Jesaja en Hiskia, toe Sanherib en die Assiriërs Jerusalem beleër het, het hulle na die Joodse taal verwys.

Beniël was in die suidelike koninkryk. Tydens die ballingskap was Mordegai 'n Benjamiet wat agt keer in die boek Ester as 'n Jood aangespreek is. Paulus was ook van Beniël in Filippense 3:5.

V: In Sagaria 9–14, watter bewyse is daar dat hierdie gedeelte deur 'n ander skrywer geskryf is as hoofstukke 1 tot 8?

A: Geen. Sommige liberale kritici het dit veronderstel op grond daarvan dat die twee orakels 'n verskuiwing in klem en inhoud vertoon.

V: In Sag 9:1, waar is die land van Hadrach?

A: Dit word ook Hatarikka genoem. Dit is in die noordwestelike deel van hedendaagse Sirië noord van Hamath aan die Orontesrivier.

V: In Sag 9:1-9, waarom sou God presies kwaad wees vir hierdie twee lande, Sirië/Libanon en Filistyë, sowel as vir Babilon in Sag 2:7-10?

A: Hier is die redes wat in Sagaria gegee word.

Tirus (aan die kus) het 'n vesting gebou en silwer en goud opgehoop soos stof en modder in Sagaria 9:3-4.

Die Filistyne het trots en bloedige geweld gehad in Sagaria 9:6-7.

Babilon het Sion geplunder in Sagaria 2:8.

Babilon sou die tuiste wees van die vrou van goddeloosheid in Sagaria 5:7-11.

Oor die algemeen was God se vloek op onderdrukkers wat God se volk oorweldig het in Sagaria 9:8b.

Miskien kan dit vandag ook wees dat God kwaad is oor 'n land om presies dieselfde redes.

V: In Sag 9:5, wanneer sal Askelon nie bewoon wees nie?

A: Toe die Babiloniërs Palestina binnegeval het, het hulle Filistië verwoes soos hulle Juda verwoes het. Ashkelon is later herbou, omdat Judas Makkabeus dit verower het in 1 Makkabeërs 10:86; 11:60. Natuurlik sê Sagaria 9:5 nie dat Ashkelon vir ewig verlate sou wees nie.

V: In Sag 9:5-7, Amos 1:6-8, Sefanja 2:4-5, waarom word slegs vier van die vyf hoof Filistyse stede genoem, en nie Gat nie?

A: Ons weet nie of die stad Gat nog op daardie tydstip bestaan het nie. Assiriese rekords noem "Gimti in die land van Ashdod", maar daar is geen historiese verwysings daarna nie. 'n Moslemse begraafplaas op die terrein beperk verdere opgrawing.

V: In Sag 9:13, wanneer sou die Jode en Grieke veg?

A: Dit het plaasgevind ná die tyd van Alexander die Grote, toe die Makkabeërs van 175–163 v.C. teen die Seleukiede in opstand gekom het.

V: In Sag 10:1-2, sondig mense soms deur nie dinge van God te vra nie, maar in hierdie geval kontrasteer God mense wat van afgode vra vir die dinge wat God voorsien. Watter dinge voorsien God, wat mense vandag dikwels van ander vra?

A: Op 'n oppervlakvlak materiële dinge, finansies, gesondheid, pret en plesier. Op 'n dieper vlak liefde, respek, sekuriteit en betekenis. Soms doen mense dinge wat mal lyk, as gevolg van hul verdraaide pogings om hierdie dinge by ander te kry.

V: In Sag 10:2b-3, wie presies is die herders op wie God hier kwaad is?

A: Dit is nie net valse leraars nie, want dit sê die mense mis 'n herder. Eerder is dit die herders wat in hulle plig versuim om mense te lei. Sommige van hulle mag dalk valse dinge leer, maar ander mag dalk net niks doen nie.

V: In Sag 10:3, waarom sê God dat Hy die bokke (BSB "leiers") sal straf?

A: Dit kan verwys na die herders van bokke, met ander woorde die leiers van mense wat nie God se skape was nie. Alternatiewelik kan dit verwys na bokgode en dié wat hulle aanbid.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1166 vir meer oor die siening van bokherders, en The Bible Knowledge Commentary : Old Testament bl. 1564 vir die siening dat hulle valse herders is.

V: In Sag 10:4, Jes 22:23-25, Eseg 15:3, wat verteenwoordig 'n pen?

A: In alle gevalle moes die pen onroerbaar wees, en kon dinge daaraan opgehang word. Die pen sal egter uiteindelik afgebreek word. Hesekiel 15:3 sê 'n pen moet van sterk hout gemaak word, nie net van 'n wingerdstok nie.

V: In Sagaria 10:4, hoe verskil die sterkte van 'n hoeksteen, 'n paal en 'n boog van mekaar? Watter soort sterkte beskryf jou geestelike krag die beste?

A: 'n Hoeksteen moet sterk wees, want 'n gebou rus daarop, en dit moet die regte afmeting hê, want ander word daardeur gemeet. 'n Peg, of dit nou is om 'n tent op te hou, of om dinge aan 'n muur op te hou, moet onroerbaar en onveranderlik wees, en jy kan vertrou dat wat jy aan die peg hang, daar sal bly. Enigiets wat aan die peg vasgemaak is, behoort nie te skuif nie. In teenstelling hiermee beweeg 'n boog baie, maar net in sekere rigtings. Ons moet soos 'n rots wees waarop mense kan staatmaak, en erken dat ons ware hoeksteen Christus is. Ons moet 'n pen wees waarop mense vir gesonde leer en wyse raad kan staatmaak, en nie raad wat verander na gelang van hoe die politieke winde waai nie. Maar ons moet nie net waaksaam wees nie, maar ook aktief in die verdediging van die skare teen aanvalle.

V: In Sagaria 10:6 gee God 'n kosbare belofte dat Hy hulle sal antwoord. Watter maniere is daar waarop God ons nie antwoord nie, omdat ons versuim om te vra?

A: Soms vra ons nie, omdat ons vergeet of omdat ons self te hard probeer. Ander kere vra ons nie omdat ons dink dit is te klein 'n saak om God daaroor te bekommer nie. Ander kere dink ons nie God sal omgee om te help nie. Maar ons behoort tog te vra en te sien wat God doen.

V: In Sagaria 10:6-10, watter redes kan jy sien waarom God Sy volk versterk en herstel?

A: Hier is 'n paar moontlike redes wat gegee word.

God het meegevoel met hulle gehad (Sagaria 10:6)

Hulle harte sal in die HERE jubel (Sagaria 10:7b)

God verlos hulle (Sagaria 10:8b)

Hulle sal aan God dink, selfs al is hulle in verre lande (Sagaria 10:9a)

God wil hulle bymekaarmaak sodat hulle talryk sal wees (Sagaria 10:10)

V: In Saggeus 10:6-10, hoe sou u as leier of bemoedigingspersoon vir iemand sorg wat deur hul predikant, of deur God, in die steek gelaat voel? Wat kan ons hulle belowe?

A: Die probleem met elke kerk is dat dit gelei word deur feilbare leiers wat nie sondeloos is nie. As iemand na hul leiers kyk, en nie na God nie, is dit byna 'n waarborg dat hulle op 'n stadium teleurgesteld sal wees, omdat ons almal foute maak, hetsy in lering, in dade, of selfs net in houdings. Maar as ons bemoedig word deur die goeie wat ons wel sien, en na Jesus kyk as ons voorbeeld, kan ons beter gehoorsaam aan Romeine 15:7, om mekaar te aanvaar net soos Christus ons aangeneem het. Ons moet valse leraars en die onbekeerdes uit die kerk verwyder, maar ons moet ook erken dat niemand perfek is nie. 'n Grap met 'n punt sê dat as jy ooit die perfekte kerk vind, moenie daarby aansluit nie, want as jy dit doen, sal jy dit bederf.

V: In Sag 10:8 en Jes 5:26 (KJV), is dit onvanpas dat God na bewering "sist", soos die Moslem Ahmad Deedat beweer?

A: Eintlik sê Sagaria 10:8: "Ek [God] sal vir hulle fluit om byeen te kom." Net so sê Jesaja 5:26 dat Hy "vir diegene aan die einde van die aarde fluit" (BSB). Die NKJV het ook "fluit". Dus is dit nie onvanpas vir God om iemand te roep en hulle moet kom en doen wat Hy beveel nie.

V: In Sag 10:11, wanneer sal die toekomstige trots van Assirië neergeslaan word?

Eerstens wat nie die antwoord is nie, dan die antwoord.

Nie die antwoord nie: Nadat die Turke die Midde-Ooste verower het, het hulle Armeniërs en Assiriese Christene vervolg. Daar was egter nie meer baie Assiriërs oor nie, en beslis nie genoeg om op trots te wees nie.

Die antwoord: Na Alexander was die twee hoofryke die Ptolemaeus van Egipte en die Seleusiede van Sirië. Aangesien Egipte en [As]irië genoem word, was dit waarskynlik 'n kopiëringsfout vir Sirië.

Hoe dit ook al sy, was die land van die Assiriërs deel van die Seleusidiese Ryk.

V: In Sag 10:11, wanneer sal die septer van Egipte vertrek?

A: Vanaf die tyd van die Babiloniërs af sou daar nooit weer 'n Farao wees nie. Egipte sou nooit weer 'n onafhanklike land wees nie, behalwe vir 'n kortstondige opstand teen die Persiërs, en onder die Griekse Ptolemaeërs, en baie, baie later onder die Moslem-Fatimiede, en natuurlik in moderne tye.

V: In Sag 10:12, hoe kan God iemand in die HERE versterk?

A: Alhoewel ons reeds gered is wanneer ons Christus eers aanvaar, het ons 'n verantwoordelikheid om in die Here sterk te groei. En ons is nie in staat om hierdie verantwoordelikheid self na te kom nie. Maar ons is steeds verantwoordelik om ons aan die Heilige Gees oor te gee, sodat ons Hom nie net toelaat om ons te verander nie, maar dit aktief begeer. Verandering beteken dat ons ophou om dinge op die ou manier te doen en te dink, en begin om dinge op God se manier te doen en te dink, die manier waarop Hy wil hê ons moet. Spandeer jy genoeg tyd aan bid, die lees van God se Woord, om saam met ander gelowiges te wees om self versterk te word en hulle te versterk, en om te doen wat jy weet God wil hê jy moet doen?

As jy terugkyk op jou lewe vyf jaar gelede in vergelyking met nou, hoop ek dinge het verander. Ek hoop jy is nader aan God, meer gehoorsaam aan Hom, wyzer in Sy Woord, en beter toegerus met 'n passie om ander te dien en met hulle te deel. Ek hoop dat oor vyf jaar, as die Here uitstel, jy nader aan God sal wees as wat jy nou is.

V: In Sagaria 11:1-3, waarom sou dit sê dat vuur die magtige seders van Libanon sou verslind en die bome vernietig?

A: Die bome is 'n metafoor vir die krag en skoonheid van Libanon, en dit beteken dat die krag en skoonheid van Libanon tot niet gebring sou word. Vandag is Libanon 'n land wat steeds skoonheid het, maar 'n aantal slagtings beleef het, sowel deur Moslems as deur dié wat hulself Christene noem.

V: In Sagaria 11:5, wat is die kenmerke van herders wat omgee vir hul skape, teenoor herders wat nie omgee nie?

A: Sagaria 11:5-6 wys dat hulle net omgegee het vir hul skape ter wille van die geldelike gewin wat dit vir hulle sou inbring. Hulle sal die mense onderdruk. 'n Herder moes nie veronderstel wees om 'n paar van sy meester se skape aan die kant te verkoop nie. Hy is in diens geneem om na die skape om te sien, hulle teen wolwe te beskerm, te verhoed dat hulle van kliffe af val, hulle teen die winterkoue te beskerm, en hulle rond te beweeg sodat hulle genoeg kon eet en drink.

V: In Sag 11:7, wat is die twee stafies?

A: Twee kenmerke van Dawid se koninkryk, eenheid tussen die noorde en suide, en God se guns, is albei gebreek. Daar blyk 'n verband te wees tussen die innerlike kenmerk om in God se guns te wees en die sigbare, uiterlike teken van eenheid.

Genade hier is hoofsaaklik God se beskerming teen Israel se vyande. Natuurlik het genade, in die sin van behaaglik wees in God se oë, reeds ontbreek. Aangesien dit die geval was, is die verdeeldheid tussen Israel en Juda nie net deur God voorspel nie, dit is deur God gelei in 1 Konings 11:29-33; 12:22-24.

V: In Sag 11:7, hou hierdie twee stafs verband met die twee stukkies hout in Eseg 37:15-23?

A: Nee. Esegiel vertel ons dat die twee stafies in Esegiel 37 Israel en Juda verteenwoordig. Sagaria vertel ons dat die twee stafies in Sagaria "Gunste" en "Eenheid" is.

Elke keer as die woord 'stok' in die Bybel gebruik word, simboliseer dit nie noodwendig dieselfde ding nie. Wat dit betref, is 'n derde voorbeeld 'n rieteel in Esegiël 29:6, wat duidelik as Egipte aangedui word. Net soos die metafoor van die rieteel van Egipte, in 'n ander hoofstuk van die Bybel, geen verband hou met die twee stafies nie, het die metafoor van die twee stafies ook geen verband met die twee stafies in Sagaria 11:7 nie.

V: In Sagaria 11:8, wat is die betekenis van die afdanking van drie herders in een maand?

A: Hierdie kan wees

1. Drie individue

2. Die amp van koning, priester en profeet

3. Priesters, leraars en siviele regters

In Jeremia 25:34-38 berispe God ook die leiers van die volk as herders.

V: In Sagaria 11:8-9, wanneer 'n leier goed is, waarom raak volgelinge steeds moeg of verafsku hom of haar?

A: Dit is dikwels omdat die volgelinge dink hulle word teruggehou om iemand of iets beter te kry. Soms lei 'n leier mense in die rigting waarin hulle behoort te gaan, maar dit mag nie die pad wees wat hulle wil neem nie, veral as dit ongemak of opoffering behels. 'n Christelike leier mag wil hê dat mense nader aan God moet kom, en die mense wil dit nie doen nie. Soms het die leier 'n siening oor hoe hy die mense moet lei, en die mense het 'n baie ander siening oor wat die leier moet doen.

V: In Sag 11:10, wanneer het God verbonde gebreek?

A: God het nog nooit Sy woord gebreek nie. Wanneer God egter 'n belofte maak wat gekondisioneer is deur die gedrag van die mense, en die mense aanhou om nie aan die voorwaarde te voldoen nie, kom daar 'n tyd wanneer God sê dat die voorwaardelike belofte nie vervul sal word nie. Een van die meer bekende voorwaardelike beloftes, wat nie altyd vervul is nie, vind ons in 2 Kronieke 7:14.

V: In Sagaria 11:12-13, wat is die betekenis van dertig silwerstukke?

A: Sagaria self laat dit as 'n raaisel, ten minste tot 'n tyd wat vir hom in die toekoms lê. Eksodus 21:32 stel 30 silwerstukke vas as die prys wat betaal moet word vir 'n os wat 'n slaaf beseer. Natuurlik het Judas later Jesus vir 30 silwerstukke verraai.

V: In Sagaria 11:13 behoort die woord "potter" regtig "skatkis" te wees?

A: Dit is onseker. Die Siriacs sê hier "skatkis". Die Hebreeus sê "potter", en die Septuaginta sê "smeltkroes".

V: In Sag 11:14; 1 Kon 11:11-13, 12:22-24, wie het die eenheid tussen Juda en Israel gebreek, en waarom?

A: God het dit gedoen, maar daar is eintlik drie aanvullende antwoorde. God het belowe om dit te doen, God het mense as Sy agente gebruik, en God het hulle daarvan weerhou om weer saam te kom. In 1 Konings 11:11-13, nadat Salomo ongehoorsaam was, het God vir Salomo gesê dat Hy die grootste deel van Israel van sy huis sou wegneem. Aangesien hy egter sy vader Dawid gehad het, sou God dit nie in Salomo se leeftyd doen nie, maar in die leeftyd van sy seun. Die aktiewe agent hiervan was die koppigheid van Salomo se seun Rehabeam en die mense se onwilligheid om nog langer gedwonge arbeid te verrig. Rehabeam was van plan om die probleem op te los deur die leër byeen te roep om die noordelike stamme weer te verower, maar God het sy profeet Semaja gestuur om vir Rehabeam en al die mense te sê om nie weer saam te verenig nie, omdat "dit is My doen". 'n Groep wat hulself die plaaslike kerk noem, sê dat verdeeldheid onder gelowiges een van die ernstigste sondes is, en hulle gee voorbeelde van die verdeelde koninkryk. Vyandskap en twis onder Christene is 'n ernstige sonde, maar om van God af te draai was ernstiger, en God het nie eenheid van die twee koninkryke gewens toe hulle Hom nie met hul hele hart gevolg het nie.

V: In Sagaria 11:16-17, wie is hierdie nuttelose herder?

A: Daar is twee sienings oor hierdie vers.

Antichris: Dit verwys waarskynlik na die antichris.

Nuttelose leiers, soos in die Joodse opstand teen Rome in 66 n.C. Die New Geneva Study Bible, bl. 1480, stel hierdie siening voor.

V: In Sag 12:1, hoe vorm God presies die gees van die mens in hom?

A: Die Skrif sê nie hoe nie. Daar is twee sienings wat sommige Christene het, en dit is moontlik om die twee sienings te kombineer.

Tradusianiese siening: Een van die twee hoofaspekte van tradusianisme hou verband met die vorming van mense. Net soos mense se fisiese liggame gevorm word uit selle van hul ouers se liggame, sê hierdie siening dat hul siel gevorm word uit hul ouers se siele. Net soos die ouers se fisiese liggame nie verminder word wanneer 'n kind gebore word nie, word die ouers se siele ook nie verminder wanneer 'n kind gebore word nie. Tradusianisme het sommige lelike aspekte, soos dat babas skuldig is vir die sondes van hul ouers en grootouers (in stryd met Ezechiël 18), maar mens kan aan hierdie aspek van tradusianisme vashou sonder die ander, lelike aspekte. Augustinus, die Lutherse kerke, en dalk 'n minderheid van Calviniste, het histories aan tradusianisme vasgehou. Die Grieks-Ortodokse Kerk hou oor die algemeen aan 'n tradusiane siening vas oor waar siele vandaan kom, maar hulle verwerp erfopvolging van skuld.

Skeppingsleer-beskouing: (Nie verwant aan die Skepping in Genesis nie) Net soos God Adam uit niks geskep het, skep God vandag elkeen van ons geeste "van nuuts af". Slegs ons fisiese liggame en ons geestelike samestelling het 'n erfbare komponent, maar dit word deur ons gene gedra en nêrens anders nie. Ons siele het in hierdie beskouing geen erfbare komponent nie.

Kombinasie-beskouing: Hebreërs 4:12 sê dat die woord van God selfs siel en gees, gewrigte en murg skei. Volgens 'n Christelike mediese dokter, met 'n Meestersgraad in Godgeleerdheid, wat my oor hierdie teologiese siening ingelig het, is dit aan die einde van die langbene byna menslik onmoontlik om been en murg te skei. Die been is soos 'n rooster, wat met murg gevul is. Op 'n soortgelyke wyse kan ons siel kenmerke van ons ouers hê soos Tradusianisme sê, en ons gees kan van nuuts af geskep word. Baie sê die siel is die sitplek van verstand, wil en emosies, en baie glo dat intelligensie en emosionele samestelling dikwels 'n erfbare komponent het.

V: In Sag 12:1, wat is poëties aan die hemele en die aarde?

A: Ons kan bly wees dat God nie elke enkele ding wat Hy geskep het, genoem het nie, anders sou ons nooit by die res van die hoofstuk uitkom nie. Wanneer God sê dat Hy die hemele en die aarde uitgespan het, bedoel Hy ook alles anders. Hierdie literêre middel om twee dele of uiterstes te gebruik om alles daartussen te impliseer, word 'n "merismus" genoem. 'n Merismus is 'n tipe sinecdoche, waar een of meer dele vir die geheel staan.

V: In Sag 12:1-4, in watter mate word ons, vir goed of kwaad, beïnvloed of beheer deur ons genetika, ouers se opvoeding, omgewing/samelewing en ons eie vrye wil?

A: Alhoewel ons nie die volledige antwoord ken nie, is hier 'n paar algemene waarnemings om die antwoord in konteks te plaas.

1. Genetika, ouers se opvoeding, omgewing/samelewing, ens. is almal faktore, maar dit is nie afsonderlike faktore nie; hulle werk saam.

2. Jy kan nie tot 'n oplossing kom sonder om 'n persoon se eie keuses in ag te neem nie. Andersins kan jy nie die geval van identiese tweelinge verklaar wat in dieselfde huis grootgemaak is nie, waar een 'n professor by 'n kollege word en die ander weens dwelms in en uit die tronk is. Hulle het albei dieselfde omgewing met dieselfde potensiaal vir dwelms gehad, maar een het in daardie verslawing verval en die ander het daarvan weggebly.

3. Wanneer daar 'n ernstige situasie is, hoeveel beïnvloed dit die karakter van die betrokke persoon? Die antwoord, tot 'n groot mate, is dat dit aan die persoon is om te besluit. Sal die persoon die res van sy of haar lewe op daardie verlies of voorval gefikseer wees, of sal die persoon dit van hom afskud, homself optel en aanhou gaan? Wanneer twee mense hul hande oor die klaviertoetse sit en met dieselfde krag druk, sal jy dieselfde klankvolume kry? Dit hang af: druk een die demperpedal in, of is die klavier se toetsdeksel toe, sodat hy nie eers die toetse raak nie? Deur te kies om op iets te bly peins of dit te vergeet, kan vrye wil wiskundig gesproke as 'n soort terugvoerlus dien.

V: In Sag 12:2, waar anders sou God 'n "drankebeker" vir die volke maak, en waarom?

A: Kom ons verstaan wat die Skrif sê oor metaforiese bekers.

Die Here het gesê Hy het 'n beker wyn met speserye gemeng, wat die goddeloses in Psalm 75:8 moet drink. Die Skrif verwys dikwels na die beker van God se toorn in Jesaja 51:17,22; Jeremia 25:15-29; Jeremia 51:7; Klaagliedere 4:21; Esegiël 23:31-33; Habakuk 2:15-16; Openbaring 14:10; Openbaring 16:19.

Die beker van Babilon is in Openbaring 17:4; 18:6.

Aan die positiewe kant het Dawid gesê God het vir Dawid sy deel en sy beker toegewys in Psalm 16:5. Dawid het gesê sy beker het oorlopend vol geword in Psalm 23:5. 'n Beker is 'n metafoor vir verlossing in Psalm 116:13.

Dit het 'n ernstige maar positiewe betekenis in Matteus 20:22-23; 26:39-42.

Jesus het gebid dat hierdie "beker" van Hom af weggeneem word in Matteus 26:39-42; Markus 14:36. Hy het dit ook genoem in Johannes 18:11.

'n Bekker kan vir beide vreugde en hartseer wees, en dieselfde bekker soms albei, soos dit was met die bekker in Benjamin se sak in Genesis 44:2-17.

V: In Saggeus 12:3-4, waarom het so baie mense die Jode aangeval?

A: Die Jode is deur God as Sy volk gekies; en Satan lyk of hy 'n besondere haat teenoor hulle het. Dit manifesteer hom in die menslike sfeer op ten minste vier verskillende maniere.

Rykdom: Een rede is die waargenome konsentrasie van rykdom deur baie Jode wat verkieslik onder mekaar handel dryf. Net voor die Eerste Wêreldoorlog het Duitsland baie geld van sommige van sy ryker Joodse burgers geleen vir die oorlog. Toe die oorlog begin het, is sommige van hulle van hoogverraad beskuldig, sodat die regering hulle nie hoef terug te betaal nie.

Mense: Vir sommige, soos Hitler, wou hy die Jode as 'n volk uitroei. Of 'n Jood arm of ryk was, Hitler wou van hulle almal ontslae raak, en geld, grond of selfs godsdiens het niks daarmee te doen gehad nie. Hitler het ook probeer om sigeuners en homoseksuele mense uit te roei.

Land: Vir ander is die kwessie die land Palestina. Aan die een kant sê die Jode dat dit sedert die tyd van Josua altyd hul voorvaderland was, behalwe vir die 70-jarige periode van die Babiloniese ballingskap. As iemand sê dit behoort aan die vorige eienaar voor 1949, dan behoort die grond deel van Groot-Brittanje te wees. Of as dit ouer as dit moet wees, dan behoort die grond deel van Turkye te wees, wat alles is wat van die Ottomaanse Ryk oor is. Aan die ander kant het sommige Palestyne steeds 'n sleutel na hul huis of woonstel in Israel, van voor 1949, toe hulle tydens die oorlog verdryf is. As Israel al die grond wou hê, insluitend die Wesbank en Gazastrook, behoort dan alle Palestyne Israeliese burgers met stemreg te wees? Aan die ander kant, as die Wesbank en Gazastrook een (of twee) afsonderlike lande behoort te wees, waarom sit Israel dan Joodse nedersettings daar? Ander Moslems het gesê dat enige grond wat ooit deur Moslemleërs verower is, eintlik eiendom is wat terug behoort te gaan na Moslems, of dit nou Israel of Spanje is.

Stad: 'n Arabiese skrywer het insiggewend gepraat oor die geestelike kwelling wat hy "Jerusalem-waansin" genoem het. Dit is 'n besetenheid met die besit van die stad wat soveel probleme veroorsaak het. Soveel mense gee soveel om vir Jerusalem, selfs meer as wat hulle omgee vir God. Moslems beskou oor die algemeen Jerusalem as die derde heiligste stad in die Islam. In die Moslem-Koran, Soera 17, word vertel van Mohammed se nagreis waarin hy bonatuurlik na die verste moskee gedra is, en van daar af op 'n buraq (soort van gevleuelde donkie) na die hemel gery het. Moslems (insluitend Bukhari vol.5 boek 58 hoofstuk 40 nr.228 bl.148-149) sê dit was Jerusalem. Daar was egter geen moskee in Jerusalem gedurende daardie tye nie (sien al-Tabari vol.12 bl.195-196; Ibn-i-Majah vol.1 boek 4 hoofstuk 7 nr.753 bl.414). Dit is "tragi-komies" dat al hierdie stryd oor 'n stad te danke is aan een soera in die Koran oor 'n moskee wat destyds nie in Jerusalem kon bestaan het nie.

V: In Sagaria 12:7-11; 14:2-8,12, wanneer sal die nasies wat Jerusalem beleër, vernietig word?

A: Dit verwys blykbaar na die stryd aan die einde van die Millennium. Dit word genoem in Openbaring 20:7-9. Esegiël 38-39 bespreek dit ook.

V: In Sag 12:10, hoe het Hebreeuse manuskripte dit weergegee?

A: Daar is drie maniere.

Die meerderheid Hebreeuse tekste lui: "hulle sal kyk na My, die Een wat hulle deurboor het."

'n Paar Hebreeuse manuskripte lees "tot by die een wat hulle deurboor het."

Ander Hebreeuse manuskripte lui: "hulle sal na My kyk in die plek van hom wat hulle deurboor het." (d.w.s. iemand anders as God is deurboor)

V: In Sag 12:8-9, wat is twee maniere waarop God mense kan beskerm, en hoe sal God dit hier doen?

A: God kan ons uit 'n beproewing haal, of God kan ons versterk om 'n beproewing deur te kom. In hierdie geval versterk God hulle om die beproewing deur te kom.

V: In Sag 12:10, wie is "Hom wat hulle deurboor het", vir wie hulle treur "soos mens treur oor 'n eniggeborene"?

A: Daaruit word afgelei dat dit dieselfde persoon is waaroor in die eerste deel van Sagaria 12 gepraat word: die Messias. Alhoewel sommige Jode kort ná Pinkster in Christus geglo het, het die meerderheid nie so geglo nie. Sagaria 12:10 verwys waarskynlik na die eindtyd, wanneer baie Jode sal kom om Christus te volg. Ander aanduidings hiervan is in Romeine 11:25-26 en waarskynlik die tweede deel van die dubbele vervulling van Maleagi 4:5-6. Amos 8:10 blyk van dieselfde gebeurtenis in die eindtyd te praat.

V: In Sag 12:10, profeteer dit twee komste van Christus?

A: Ten minste moet selfs 'n skeptikus saamstem dat dit van twee gebeure spreek. Die eerste gebeurtenis is 'n veragting en verwerping, en die tweede gebeurtenis is 'n rou oor hul vorige verwerping.

Hard Sayings of the Bible bl. 345–346 wys daarop dat die reguitheid van die Hebreeuse grammatika hier in die vertaling deur die New Jewish Publication Society se vertaling Tanakh: The Holy Scriptures (1988) verskuil word, wat sê, "Maar Ek sal die huis van Dawid en die inwoners van Jerusalem met 'n gees van deernis en barmhartigheid vervul; en hulle sal oor My ween oor die geslagtes, en hulle klaag soos oor 'n geliefde seun…" Walter Kaiser sê egter in Hard Sayings of the Bible, bl. 346, dat dit "die reëls van die Hebreeuse grammatika breek om die voor die hand liggende implikasies van hierdie Hebreeuse vers te vermy." Spesifiek

a) dit verdraai die werkwoord "deurboor" van aktief na passief

b) verander een van die onderwerpe "hulle" in 'n voorwerp

Soos Kaiser dit stel: "Dit is 'n heldhaftige poging om die logiese implikasie te omseil dat die een wat praat, die een is wat deurboor is…" Kaiser was waarskynlik te vriendelik teenoor die Joodse volk wat die Hebreeuse grammatikareëls oortree het om hierdie vers in Engels te vertaal om by hul teologie in te pas.

Kaiser gaan voort om te sê dat ander Joodse uitleggers hierdie vers wel korrek vertaal, maar sommige van hulle dit interpreteer as verwysend na twee Messiasse. Een Messias wat gely het, en die ander Messias wat nie ly nie, maar wat in heerlikheid sal kom.

V: In Sag 12:11, hoe was daar groot geween in Hadad Rimmon op die vlakte van Megiddo?

E: Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

Nie die antwoord: Babiloniërs, Feniciërs en ander was bekend daarvoor dat hulle gehuil het vir Tammuz, 'n Babiloniese godheid, wat volgens die mite elke herfs deur die magte van die onderwêreld gedood is en elke lente weer tot lewe gekom het. Dit sou egter vreemd wees as God hier huil vir 'n afgod noem. Verder het heidene en goddelose Jode gehuil vir die Babiloniese god Tammuz, nie vir die afgod Hadad Rimmon nie, wat die Semitiese god "Hadad die Donderer" beteken.

Die antwoord: Hadad Rimmon was die naam van 'n plek op die vlakte van Megiddo. Die stryd ná die Millennium vind daar plaas, want dit word ook Armageddon genoem. Op die vlakte, aan die voet van die berg Megiddo, is waar Gideon die Midianiete in Rigters 6:33 verslaan het, die Filistyne Saul en Jonatan in 1 Samuel 31 gedood het, en die bose koning Ahasja se dood in 2 Konings 9:27. Maar die geween verwys waarskynlik na die dood van die goeie koning Josia toe hy teen die Egiptenare geveg het in 2 Konings 23:29-30. Die Egiptenare wou nie teen Josia veg nie, en Josia se dood en die nederlaag van die leër van Juda was sinloos.

V: In Sag 12:11-13, wat is kenmerkend aan hierdie rou?

A: Dit is beide diep emosioneel en georganiseer. Elke stam het opvallend op sigself gehuil; sodat geen stam sou sê, "ons hoef nie te treur nie", aangesien dit net die plig van die ander stamme was. Dit was 'n gesamentlike treur, hoofsaaklik om 'n verskoning aan God oor te dra.

V: In Sag 13:1, wanneer sal hierdie fontein van reiniging geopen word?

A: Dit is geopen toe Jesus vir ons sondes gesterf het. Let wel dat daar nie gesê word dat almal gereinig sal word nie, net dat dit oop sal wees vir reiniging. In 'n ander sin sal dit oop wees vir die Jode aan wie hier gerig word wanneer hulle besef dat Jesus die Messias is.

V: In Sag 13:2, wanneer sal daar geen meer afgode in die land wees nie?

A: In daardie tyd was daar geen afgode onder die Jode in die land Palestina nie. Aangesien die woord "land" ook "aarde" beteken, verwys hierdie toekomstige profesie waarskynlik na die tyd gedurende die Millennium.

V: In Sag 13:1-2, wat is die verskil tussen sonde en onreinheid?

A: Alhoewel dit byna sinonieme is, is daar 'n klein verskil tussen die twee. Sonde het eintlik twee betekenisse; dit kan verwys na sondige dade, maar dit kan ook verwys na die sondige natuur en begeertes in ons. Onreinheid verwys na die onreine toestand waarin 'n sondaar weens sonde verkeer.

'n Eksegetiese Kommentaar: Haggai, Sagaria, Maleagi bl. 328 sê dat sonde "te make het met gebrek aan ooreenstemming met die goddelike wil, en laasgenoemde [onreinheid] met die toestand of staat van verontreiniging wat deur enige oortreding van die beginsels van heiligheid veroorsaak word. Die een is meer 'n aktiewe uitdrukking van sonde en die ander 'n passiewe gevolg." Hulle is dus soos twee kante van dieselfde muntstuk.

V: In Sag 13:2 het afgode duidelik met sonde te doen, maar wat is die verhouding tussen afgode en onreinheid?

A: Terwyl sonde 'n oorsaak is van die aanbid van afgode, is onreinheid 'n gevolg daarvan. Onreine dinge, soos vullisdromme en urinoere, kan nie vir beter dinge gebruik word nie, soos om goeie klere of kos te bêre. Romeine 3:12 sê dat 'n mens waardeloos kan word, sonder om te spesifiseer hoe. Maar 2 Konings 17:15 en Jeremia 2:5 sê dat om waardelose afgode te volg, 'n mens waardeloos maak. Afgode wek God se toorn op volgens Deuteronomium 32:21; 1 Konings 16:13,26.

Afgode kan eksplisiet wees, soos Baäl, Astarte, Krishna, Boeddha, ens. Afgode kan ook implisiet wees, soos reputasie, geld, alkohol, seks, gierigheid of sekuriteit. Selfs goeie dinge, soos 'n werk, gesondheid, 'n lewensmaat of kinders, kan 'n afgod wees as dit belangriker as God geag word. Eendag het ek kinderskerk gelei by 'n Chinese kerk, en alhoewel ek dit nie kan onthou nie, het ek blykbaar die stelling gemaak dat dit belangriker is om God te volg as jou klavierlesse. Die volgende week het 'n ma na my toe gekom en, terwyl sy so 'n bietjie giggelend was, gesê dat haar seun daardie dag huis toe gekom het en gevra het of dit regtig waar was. Alhoewel sy hom verseker het dat dit so was, moet ouers in die algemeen hul kinders direk mondelings vertel wat belangrik is in die lewe. Jou voorbeeld kan luider praat as woorde, so moet jy beide voorbeeld en woorde hê om oor te dra wat belangrik is.

V: In Sag 13:3-6, wanneer sal profesie ophou bestaan?

A: Die Skrif sê nie uitdruklik wanneer nie, maar hierdie gedeelte van Sagaria spreek van die toekomstige millennium. 1 Korintiërs 13:8 praat ook van 'n tyd wanneer profesie en tale sal ophou.

In 'n mindere sin het profete en openbaring vir 'n tydperk van net ná hierdie tyd tot by Christus en Johannes die Doper opgehou. Miga 2:6 praat ook daarvan dat mense nie meer profete van God wil hoor nie.

V: In Sag 13:7, is hierdie goeie herder Christus, en wanneer sal die goeie herder geslaan word?

A: Jesus het in hierdie vers van Sagaria na Homself verwys in Matteus 26:31, 56 en Markus 14:27.

V: In Sag 13:8-9, wanneer sal die profesie dat twee derdes sal sterf vervul word?

A: Sagaria sê dit nie. Dit sal waarskynlik gedurende die groot verdrukking wees.

V: In Sag 14:1-2, waarom dink u dat God toelaat dat sulke gebeure plaasvind?

A: Dit sal lyk of alles verlore is wanneer Christus persoonlik kom om hulle te verdedig. Wanneer leërs Jerusalem in Joël, Miga en Esegiël omsingel, word die stad gespaard. Maar in hierdie geval word die stad wreed verower. Die Griekse vertaling van die Hebreeuse woord sara is thlipsis, wat die woord is wat Jesus vir die Groot Verdrukking gebruik het. Lukas 21:24 noem wanneer die tye van die heidene vervul is.

Dit kan nie verwys na die Romeinse verwoesting van Jerusalem in 70 n.C., of aan die einde van die Bar Kochba-opstand in 135/136 n.C., omdat in albei gevalle slegs die Romeine, en nie alle nasies nie, teen Jerusalem was, en hulle het nie toegelaat dat meer as die helfte van die bevolking in hul huise bly nie.

V: In Sagaria 14:3-5 waar kom God nog met "al die heiliges by Hom" aan?

A: Jesus en die hemelse leërs kom in Judas 14-15; Openbaring 19:11-21.

V: In Sag 14:4-5, waar anders pas die Olyfberg in die eindtyd in?

A: Die Olyfberg is 330 voet hoër as die Tempelberg. Dit is nuuskierig dat die Olyfberg nêrens in die Ou Testament so genoem word behalwe hier nie, en die "Opgang van die Olywe" (Hebreeus; BSB "Olyfberg") in 2 Samuel 15:30.

Druwe: Joël 3:9-17; Openbaring 14:14-20

Die vlug langs die Olyfberg was die roete wat Dawid gevolg het toe hy van sy seun Absalom gevlug het in 2 Samuel 15:16-30.

Olyfberg/Getsemane: Matteus 26:36-56; Markus 14:32-50; Lukas 19:37; 21:37; 22:39-53

Edom: Joël 3:19; Obadja; Maleagi 1:4-5

Groot stryd van Gog en Magog: Openbaring 20:7-10

Die Joodse volk het geweet dat dit betekenis gehad het. Van die 8ste tot die 11de eeu n.C. is daar gereeld gebede op die Olyfberg opgedra.

V: In Sag 14:6-8, watter ander gedeeltes bespreek dit?

A: Kosmiese tekens is in Jesaja 13:9-10; Joël 2:31; 3:15; Amos 5:18; Matteus 24:29-30; Openbaring 6:12-14; 8:8-12; 9:1-18; 14:14-20; 16:4,8-9

V: In Sagaria 14:10, aangesien die Araba 'n baie droë en plat streek was, wat beteken dit?

A: Vandag is die Midde-Ooste droër as in Bybelse tye. Hierdie profesie oor die toekoms kan na daardie feit verwys.

V: In Sag 14:12-15, wanneer sal hierdie plaag plaasvind?

A: Dit sal gebeur wanneer Gog en Magog Jerusalem omsingel. Jy kan meer hieroor lees in Openbaring 20:7-9 en Esegiël 38-39.

V: In Sag 14:12-21 wanneer sal hierdie vreeslike tyd plaasvind, gevolg deur alle nasies wat die Loofhutfees vier?

A: Dit sal waarskynlik gedurende die Millennium gebeur.

V: In Sag 14:14, aangesien God alleen in die begin die stryd voer, waarom veg Juda hier?

A: Alhoewel die Skrif dit nie in hierdie spesifieke geval sê nie, kan ons die vraag uitbrei en vra waarom God van ons vra om enigiets vir Hom te doen, aangesien Hy alles self kan doen? God het ons nie nodig nie. Maar God gee ons die voorreg om deel te hê aan Sy werk, en om goeie dinge vir Hom te volbring.

V: In Sag 14:18, waarom word Egipte hier spesifiek genoem as dié wat gestraf word?

A: Miskien sal dit profeties wees dat Egipte traag sal wees om na Jerusalem te kom. Dit is interessant dat Egipte genoem word, aangesien dit in Egipte tog selde reën. Egipte is egter heeltemal afhanklik van die Nylrivier, wat by die Victoriameer begin en gevoed word deur die oorvloedige reëns van Sentraal-Afrika. God kan die reën in een gebied verminder om 'n uitwerking in 'n ander gebied te bewerkstellig. Die Septuaginta en Siriësch sê: "daar sal 'n plaag wees", in plaas van "die reën sal nie op hulle val nie."

V: In Sag 14:20-21, wat is ongewoon aan die struktuur hier?

A: Dit is ongewoon vir moderne lesers, maar nie vir antieke lesers nie. Dit is 'n antieke poëtiese konstruksie wat 'n kiasme genoem word.

Op daardie dag

... HEILIG AAN DIE HERE sal op die klokkies van die perde ingeskryf word,

...... die kookpotte in die huis van die HERE sal wees soos die besprinkeltafels voor die altaar.

......... Elke pot in Jerusalem en Juda sal heilig wees aan die HERE van die leërskare,

... en almal wat slagoffers bring, sal kom en potte neem en daarin kook.

...Daar sal nie meer 'n Kanaäniet [of handelaar] in die huis van die HERE van die leërskare wees nie

op daardie dag.

Die kiasme is uit An Exegetical Commentary: Haggai, Sagaria, Maleagi, bl. 365.

V: In Sag 14:21, hoe word potte metafories toegepas?

A: Potte was die laagste voorwerpe in die tempel; dit was houers vir as. Dit sê nie net dat hulle heilig sal word nie, maar dat almal se potte heilig sal word.

Terwyl die heilige skale van die verlede slegs by die altaar was, sal hierdie heilige potte deur almal gebruik word. Die Gibeoniete was Kanaäniete wat 'n verdrag met Josua gemaak het en tempelbediendes was. Hulle was 'n "kompromie" wat God in die tempeldiens toegelaat het. Maar daar sal geen kompromieë soos hierdie in die toekomstige tempel wees nie. Almal wat kom, sal seuns en dogters van God wees.

V: In Sag 14:21, wanneer was die Kanaäniete in God se huis?

A: Die Gibeoniete was mense wat in Kanaän gewoon het en 'n verdrag met die Israeliete in Josua 9:23,27 gemaak het. Sommige tempelbediendes (wat nie priesters of Leviete was nie) het ná die ballingskap teruggekeer in Nehemia 7:26-56 en Esra 2:43-54. Die tempelbediendes sou Gibeoniete gewees het.

V: In Sagaria, wat is van die vroegste manuskripte wat vandag nog bestaan?

A: Doodsee-rolle: (c. 1 v.C.) Daar is 3 kopieë van Sagaria onder die Doodsee-rolle, genoem 4Q76 (=4QXIIa), 4Q80 (=4QXIIe), en 4Q82 (=4QXIIg). (The Dead Sea Scrolls Translated bl. 478-479).

4Q76 (=4QXIIa) bevat Sagaria 14:18

4Q80 (=4QXIIe) bevat Sagaria 1:4-6,9-10,13-14; 2:10-14; 3:2-10; 4:1-4; 5:8-11; 6:1-5; 8:2-4,6-7; 12:7-12

4Q82 (=4QXIIg) bevat Sagaria 10:11-12; 11:1-2; 12:1-3

Nahal Hever is 'n grot naby Engedi wat 'n fragment van die kleiner profete in Grieks bevat (8 Hev XIIgr). Volgens Manuskripte van die Griekse Bybel bl. 34 is dit tussen 50 v.C. en 50 n.C. geskryf. Dit is tydens die Bar Kokhba-opstand teen Rome verborge. Dit is 'n hersiening van die Septuaginta, gemaak in Judea, en byna identies aan die Masoretiese teks. Dit bevat Sagaria 1:1-4,12-14; 2:2-4,7-9,11-12,16-17 (=LXX 1:19-21; 2:3-5, 7-8, 12-13); 3:1-2,4-7; 8:19-21,23; 9:1-5.

Die wadi Murabb'at-rol (Mur XII) is van omstreeks 132 n.C. Dit bevat Sagaria 1:1–4 plus ander klein profete.

Oor die algemeen, bewaar in die Doodsee-rolle, Nahal Hever en wadi Murabb'at, is die volgende verse van Sagaria: 1:1-6,9-10,12-14; 2:2-4,7-14,16-17; 3:1-10; 4:1-4; 5:8-11; 6:1-5; 8:2-4,6-7,19-21,23; 9:1-5; 10:11-12; 11:1-2; 12:1-3,7-12; 14:18.

Die Siriëse vertaling

Christelike Bybelhandskrifte, vanaf ongeveer 350 n.C., bevat die Ou Testament, insluitend Sagaria. Twee hiervan is Vaticanus (325-350 n.C.) en Alexandrinus (c. 450 n.C.), waar die boeke van die twaalf kleiner profete voor Jesaja geplaas is. Sagaria is in beide Vaticanus en Alexandrinus volledig.

Sinaïtikus (340-350 n.C.) het ook die volledige boek Sagaria. Dit begin op die bladsy ná Haggai eindig. Dit eindig op dieselfde bladsy waar Maleagi begin.

V: Watter vroeë skrywers het na Sagaria verwys?

A: Voor-Nikeense skrywers wat na verse in Sagaria verwys of daarop alludeer, is:

Die Jood Philo van Alexandrië (15/20 v.C.–50 n.C.) verwys na Sagaria 6:12, behalwe dat die Masoretiese teks sê "wie se naam die Tak is" terwyl Philo sê, "wie se naam Oos is".

Epistel van Barnabas (c.70-130 n.C.) hoofstuk 2 bl. 138 haal Jeremia 7:22 en Sagaria 8:17 aan as deur die Here.

Justin Martyr (c.138-165 n.C.) noem Job en Sagaria in Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 103, bl. 251

Justin Martyr verwys na Sagaria 3:1 as deur Sagaria in Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 79, bl. 238

Die Herder van Hermas hfst. 31 bl. 53-54 (ongeveer 115-155 n.C.) verwys na Jeremia 13:20 en Sagaria 11:15-17 oor afgedwaalde herders.

Melito van Sardis (170-177/180 n.C.) (implisiet) noem die "Ou Testament" en lys die boeke. Hy lys nie die twaalf kleiner profete afsonderlik nie, maar noem hulle Die Twaalf. Fragment 4 uit die Boek van Uittreksels, bl. 759

Teofilus van Antiochië (168-181/188 n.C.) haal aan uit Sagaria 7:9,10 in sy Brief aan Autolycus, boek 3, hoofstuk 7, bl. 115.

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) "En Sagaria ook, onder die twaalf profete, wat aan die volk die wil van God wys, sê: 'Dit verklaar die Here, die Almagtige: Pas ware geregtigheid toe, en toon elkeen genade en barmhartigheid aan sy broer. En onderdruk nie die weduwee, die wees, die proseliet en die arm nie; en laat niemand kwaad beplan teen sy broer in sy hart nie." Irenaeus Tegen die Ketters boek 4 hoofstuk 17.3 bl. 483

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) haal die messiaanse profesie Sagaria 12:10 aan in Irenaeus teen die ketterye, boek 24, hoofstuk 9, bl. 508.

Klemens van Aleksandrië (193-217/220 n.C.) haal aan uit Sagaria 3:2 in Aansporing tot die heidenen hfst. 10 bl. 197 en Sagaria 9:9 in Die Instrukteur boek 1 hfst. 5 bl. 213.

Klemens van Alexandrië (193-205 n.C.) "In die vyfde jaar van sy bewind het Ezechiël in Babilon geprofeteer; ná hom Nahum, toe Daniël. Ná hom het Haggai en Sagaria weer in die tyd van Darius die Eerste vir twee jaar geprofeteer; en toe die engel onder die twaalf. Na Haggai en Sagaria het Nehemia, die hoofkelner van Artasasta, die seun van Acheli die Israeliet, die stad Jerusalem herbou en die tempel herstel. Tydens die ballingskap het Ester en Mordegai geleef, wie se boek nog steeds bestaan, asook dié van die Makkabeërs. Gedurende hierdie gevangenskap is Misael, Ananias en Azaria, omdat hulle geweier het om die beeld te aanbid en in 'n vuurherd gegooi is, deur die verskyning van 'n engel gered. In daardie tyd is Daniël, weens die slang, in die leeukuil gegooi; maar omdat hy deur God se voorsienigheid deur Ambakub behou is, word hy op die sewende dag herstel. Stromata boek 1 hoofstuk 21 bl. 328

Tertullianus (198–220 n.C.) haal Sagaria 14:14 aan as deur Sagaria. 'n Antwoord aan die Jode, hoofstuk 9, bl. 162.

Origenes (225-254 n.C.) "En hoe profeet Sagaria oor Christus wanneer hy sê," en haal Sagaria 9:9 aan. Kommentaar op Johannes boek 10 nr.17 bl.395

Novatianus (250/254–256/7 n.C.) haal Sagaria 7:6 (Septuaginta) aan as deur Sagaria. Oor Joodse Vleise hfst. 5 bl. 649

Traktaat teen Novatian hfst.14 bl.662 (c.248-258 n.C.) haal Sagaria 11:16 aan as deur Sagaria.

Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) "Ook in Sagaria sê God: 'En hulle sal deur die smal see trek, en hulle sal die golwe in die see slaan, en hulle sal al die dieptes van die riviere droogmaak; en al die hoogmoed van die Assiriërs sal beskaamd staan, en die septer van Egipte sal weggeneem word.'" Traktaat van Cyprianus, Traktaat 12, tweede boek, hoofstuk 6, bl. 518

Siprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) "In Jesaja … in die 117de Psalm … Ook in Sagaria … Ook in Deuteronomium: … Ook in Jisoe [Jozua] die seun van Navé" Verhandelings van Siprianus Verhandeling 12 h.2.16 bl.522

Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) haal die volgende aan as profetie dat die Jode die Verlosser aan die kruis sou vasmaak. Jesaja 65:2; Jeremia 11:19; Deuteronomium 28:66; Psalm 22:16-22; Psalm 119:120; Psalm 141:2; Sefanja 1:7; Sagaria 12:10; Psalm 88:9.

Adamantius (c.300 n.C.) parafraseer Sagaria 7:10; 8:17 as deur die profeet. Dialoog oor die Ware Geloof Eerste Deel nr.13 bl.56. (Adamantius praat)

Adamantius (c.300 n.C.) haal Sagaria 9:9; 8:17 aan as deur die profeet. Dialoog oor die Ware Geloof Eerste Deel nr.25 bl.69. (Adamantius praat) (Dit is die enigste verwysings na Sagaria in Adamantius)

Victorinus van Petau (gemartel in 304 n.C.) haal Sagaria 4:14 aan as deur Sagaria in Kommentaar op die Openbaring, 11de hoofstuk vers 4, bl. 354.

Methodius van Olympus en Patara (270–311/312 n.C.) haal Sagaria 4:1–3 aan as deur Sagaria. Die Banket van die Tien Maagde, toespraak 10, bl. 350

Lactantius (c.303-c.325 n.C.) "Ook sê Sagaria" en haal Sagaria 12:10 aan in Epitome van die Goddelike Institusies, hoofstuk 46, bl. 241

Na Nicea

Athanasius van Alexandrië (367 n.C.) (Implisiet omdat hy die twaalf profete noem) "Daar is dus, van die Ou Testament, twee-en-twintig boeke in getal; … dan die Profete, met die twaalf wat as een boek beskou word…." Athanasius Paasbrief 39 hfst. 4 bl. 552.

Aphrahat die Siriese (337-345 n.C.) haal Sagaria 4:2 aan as deur die profeet Sagaria. Geselekteerde Demonstrasies Demonstrasie 1 hfst. 8 bl. 347-348.

Ephraem Syrus (350–378 n.C.) verwys na Sagaria 2:3 in Hymne op die Geboorte Hymne 2 bl. 227

Efraem die Siriese (350–378 n.C.) kan na Sagaria 2:8 verwys in Sewe Hymnes oor die Geloof, Hymne 2, bl. 296. Efraem het geen ander bewaarde verwysings na Sagaria nie.

Basilus van Kappadokië (357–378 n.C.) haal gedeeltes uit Sagaria 10:1,2 aan as deur Sagaria. Brief 210 hfst. 6 bl. 251

Cyril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) noem die boeke van die Profete, sowel van die Twaalf as van die ander. Miga 3:8 soos in Miga, Joël 2:28 soos in Joël, Haggai 2:4 soos in Haggai, Sagaria 1:6 soos in Sagaria. Kategetiese Lesings Lesing 16.29 bl.122

Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.)

Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.)

Gregorius van Nyssa (c.356-397 n.C.)

Didymus die Blindes (398 n.C.) het 'n volledige kommentaar op Sagaria

Johannes Chrysostomos (-407 n.C.) noem Sagaria 5:7,8 by Sagaria, vol.10 Kommentaar op Matteus, Prediking 38, bl.253

Orosius/Hosius van Braga (414-418 n.C.)

Sozomenus se Kerkgeskiedenis (370-380/425 n.C.)

Rufinus (374-406 n.C.), wat Origen (225-254 n.C.) vrylik vertaal, verwys na Sagaria 3:1 as deur Sagaria. de Principiis boek 3 hfst.2 bl.329

Jerome (373-420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numere, Deuteronomium, die Pentateug, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia, Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.

Augustinus van Hippo noem Haggai, Sagaria en Maleagi in Die Stad van God boek 17 hfst. 35 bl. 380

Augustinus noem Haggai en Sagaria in Kommentaar op die Psalms, Psalm 148 bl. 676.

Die semi-Pelagiaanse Johannes Cassianus (419–430 n.C.)

Theodoret van Cyrus (423–458 n.C.)

Onder ketels en vervalste boeke

Pseudo-Hippolytus (225-235/6 n.C.) haal die helfte van Sagaria 12:10 aan as 'n verwysing na Christus in fragment 40 bl. 252. Dit het Hippolytus se styl, maar behalwe dit weet ons nie dat dit deur Hippolytus geskryf is nie.

Apostoliese Konstitusies (c.380 n.C.) boek 5 afdeling 3 hoofstuk 19 bl. 447-448 haal 'n deel van Sagaria 12:10 aan as verwysend na Christus.

Apostoliese Konstitusies (c.380 n.C.) boek 5 afdeling 3 hoofstuk 20 bl. 448 haal Sagaria 9:9 aan as wat Sagaria sê.

Die Pelagiaanse ketter Teodorus van Mopsuestia (392–423/429 n.C.) het 'n volledige kommentaar op die boek Sagaria geskryf.

Q: In Sag, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse en Griekse Septuaginta?

A: Hier is 'n paar voorbeelde van die vertalingsverskille tussen die Masoretiese teks en die Griekse Septuaginta, tensy anders vermeld. Waar die BSB die Masoretiese teks volg, word die Masoretiese lezing uit die BSB aangehaal.

Sag 1:3 "tell" vs. "you shall/will say"

Sag 1:3 "die HERE van die leërskare" ontbreek in sommige Septuaginta by die laaste twee keer.

Sag 1:6 "Maar het my woorde en my verordeninge, wat ek my dienaars, die profete, beveel het, nie julle vaders bereik nie?" vs. "Maar ontvang julle (meervoud) my woorde en my verordeninge, alles wat ek deur my Gees beveel aan my dienaars, die profete, wat in die dae van julle vaders gewoon het"

Sag 1:8 "onder die mirtebome in die dal" vs. "tussen die skaduryke berge"

Sag 1:8 vir die tweede perd "sorrel" vs. "dapplegrys en gevlek" (Septuaginta) vs. "gevarieerd" (Pesjitta-Siriacs en Vulgaat) vs. "witgevlek" (Targum)

Sag 1:10 ook Sag 1:11 "onder die mirtebome" vs. "tussen die berge"

Sag 1:11 "is in rus en kalm" vs. "is bewoon"

Sag 1:12 "was kwaad" vs. "het verwaarloos"

Sag 1:15 "Ek is fel kwaad vir die volke wat gerus is" vs. "En Ek is baie kwaad vir die heidene wat saamspan om aan te val"

Sag 1:15 "hulle het by die rampspoed gevoeg" vs. "verenig om kwaadwillig aan te val"

Sag 1:16 "Ek het teruggekeer" vs. "Ek sal terugkeer"

Sag 1:17 "Proklameer verder" vs. "En die engel wat met my gepraat het, het vir my gesê: Roep"

Sag 1:17 "goedheid" vs. "welvaart"

Sag 1:17 "troos" (Masoreties) vs. "ontferm oor" (Septuaginta) (slegs die eerste letter sou anders wees in Hebreeus)

Sag 1:19 "Jerusalem" ontbreek in 'n paar Septuaginta, en "Israel" ontbreek in 'n paar Septuaginta

Sag 1:21 "Juda verstrooi" vs. "Juda verstrooi, en hulle het Israel in stukke gebreek"

Sag 1:21 "om hulle te verskrik en hierdie horings van die nasies af te werp" vs. "om hulle te slyp vir hulle hande, ja, die vier horings, die nasies"

Sag 1:21 "land van Juda" vs. "land van die Here"

Sag 2:6 "verstrooi na die vier winde" vs. "verstrooi soos die vier winde"

Sag 2:8 "my oog" (Masoreties) vs. "Sy oog" (4Q12(e), en 'n Hebreeuse skryfkundige verandering)

Sag 3:4 "en Ek sal hom aantrek" vs. "en [jy] trek hom aan" (Septuaginta)

Sag 3:8 "die Tak" (Masoreties) vs. "dageraad" (Septuaginta, Tiodorus van Mopsuestia se Kommentaar op Sagaria hfst. 4 bl. 345 en hfst. 6 bl. 355, Didimus se Kommentaar op Sagaria hfst. 2 bl. 49)

Sag 4:2 "sewe en sewe pype" (Masoreties) vs. "sewe pype" (Septuaginta)

Sag 4:5 "priesters by die priesters" (Masoreties, Antiokse vorm van die Septuaginta, Teodorus van Mopsuestia se kommentaar op Sefanja h.1 bl.288) vs. "priesters" (res van die Septuaginta)

Sag 4:9 "jy (singulier) sal weet" (Masoreties) vs. "julle (meervoud) sal weet" (Kaïro-manuskripte, Siriies, Targume, Vulgaat)

Sag 5:6 "hulle oog" (Hebreeus, Siries) vs. "hulle ongeregtigheid" (Septuaginta)

Sag 6:7a "sterk perde" (alle Masoreties) vs. "rooi" (Siriacs, Aquila)

Sag 6:10 "Heldai, Tobia en Jedaia" as name (Masoreties) vs. sowel name as beroepsvaardighede (Antiokhense Septuaginta en geïmpliseer deur Theodorus van Mopsuestia in Kommentaar op Sagaria hoofstuk 6 bl. 355) vs. net as beroepsvaardighede (die res van die Septuaginta.)

Sag 6:11 en 6:14 "kroone" (Masoreties) vs. "kroon" (sekere Septuaginta, Siries, Targume)

Sag 6:13 [ontbreek] (Masoreties) vs. "...en die priester sal aan sy regterhand wees." (Septuaginta) (onwaarskynlik)

Sag 6:14a "die krone" (Masoreties) vs. "die kroon" (Septuaginta, Siries)

Sag 6:14b Die naam "Helem" (Masoreties, Targum, Vulgaat) vs. "Heldai" (Siriies)

Sag 8:12 "die saad sal voorspoedig wees" (Masoreties) vs. "Ek sal vrede saai" (Septuaginta) vs. "haar saad [sal wees] vrede" (Siriies, Targum Neb. (=Targum van die Profete))

Sag 9:10 "Ek sal afsny" (Masoreties) vs. "Hy sal afsny" (Septuaginta)

Sag 9:15 "sal drink en brul soos met wyn" vs. "sal hulle insluk soos wyn" (NRSV-voetnoot sê die Hebreeus is "sal drink soos wyn" en die Grieks is "sal hulle bloed drink soos wyn")

Sag 10:11 "Hy sal deurgaan" vs. "Hulle sal deurgaan"

Sag 11:7 "veral" (Masoreties, Targum, Vulgaat) vs. "die Kanaäniete" (Septuaginta)

Sag 11:13 "potter … potter in the house of the LORD" (Masoreties) vs. "furnace … furnace in the house of the Lord" (Septuaginta) vs. treasury (Siriacs)

Sag 11:16 "soek die jonges" (Masoreties) vs. "soek die afgedwaaldes" (Septuaginta, Vulgaat)

Sag 12:10 "hulle sal na My aansien, die Een wat hulle deurboor het." (Masoreties, Septuaginta) vs. "Hulle sal na die Een aansien wat hulle deurboor het" (Theodotion, Joh 19:37). As die eerste lezing verkies word, het Joh 19:37 eenvoudig "My" na "die Een" verander om dit op Christus toe te pas. Die vertaling van die Septuaginta deur Brenton lui egter: "En hulle sal na My kyk, omdat hulle My bespot het". Tertullianus (198-220 n.C.) het geskryf: "...Hom wat hulle deurboor het, en sal hul borste slaan, stam vir stam." (An Answer to the Jews, hoofstuk 14, bl. 172.)

Sag 14:2 "verkrag" (Kethib Hebreeus) vs. "mee gemeen" (Qere Hebreeus) (Qere versag die taal)

Sag 14:5 "God" vs. "my God" (Sien An Exegetical Commentary: Haggai, Sagaria, Maleagi bl. 346.)

Sag 14:5 "saints met U/jou" (Masoreties) vs. "saints met Hom/hom" (Septuaginta, Targum, Vulgaat)

Sag 14:18 "die reën sal nie op hulle val nie" (Masoreties) vs. "hulle sal die plaag ontvang" (Septuaginta, Siries) (Sien An Exegetical Commentary: Haggai, Zechariah, Malachi bl. 366.)

Tensy anders vermeld, is Skrifaanhalings geneem uit The Holy Bible, Berean Standard Bible (BSB), wat aan die publieke domein toegewy is: https://berean.bible