< Bybelnavraag uit 2 Samuel

V: In 2 Sam, wanneer is hierdie boek van 1 Sam geskei?

A: In Joodse Bybels vandag is hulle een boek. 1 en 2 Konings is ook een boek. 1 en 2 Samuel is geskei toe die Septuaginta ongeveer 250 v.C. vertaal is. In die Septuaginta word hulle onderskeidelik 1, 2, 3 en 4 Konings genoem.

Dit is nie belangrik of 1 en 2 Samuel as een boek of twee behandel word nie. Wat belangrik is, is die inhoud wat in 1 en 2 Samuel vervat is.

V: Hoe verskil 2 Samuel van 1 Kronieke 1–21?

A: Hulle dek dieselfde tydperk en is soortgelyk. Egter is 1 Kronieke meer gefokus op genealogie en laat die slegte dinge wat Dawid gedoen het, weg. Daarbenewens is die lofpsalm in 2 Samuel 22 baie soortgelyk aan Psalm 18.

V: In 2 Sam, watter argeologiese bewyse het ons van Dawid se bewind?

A: Voor 1993 het ons geen gehad nie, maar nou het ons drie argeologiese artefakte wat moontlik na Dawid verwys.

Die Tel Dan-stele is van duur klip gemaak deur 'n Arameese heerser omstreeks 800 v.C. Dit noem "Joram, seun van Ahab, koning van Israel" en "Ahasja, seun van Joram, koning van die Huis van Dawid."

Die Mesha-stele (11-18) in Moab noem "die huis [van Da]wid." Jy kan 'n prent van die Mesha-stele, ook genoem die Moabitiese Steen, sien in die Rose Book of Charts, Maps & Time Lines, bl. 77.

Die Sjosenq-reliëf in Thebe, Egipte, herdenk die inval van Farao Sjosenq/Sisak in Juda in 925 v.C. Dit noem die "hoogland/hoogtes van Dawid".

Sien http://theophilogue.com/2009/04/24/extrabiblical-evidence-for-king-david/ (4 Jan. 2014) vir meer inligting.

V: In 2 Sam 1:4-10, waarom is die woorde van die Amalekiet in stryd met die weergawe van Saul se dood in 1 Samuel 31:3-5?

A: Die besonderhede verskil. In 1 Samuel 31:3-5 het die boogskutters Saul getref. Nadat hy dodelik gewond is, het Saul selfmoord gepleeg. Die Filistyne het Saul se wapenrusting geneem om hul tempel te versier. Die Amalekiet het gesê dit was waens en ruiters, dat hy Saul gedood het, en dat die Filistyne die wapenrusting gelaat het sodat die Amalekiet dit later kon kom haal.

Die eenvoudigste antwoord is dat die Amalekiet gelieg het, omdat hy gedink het Dawid sou hom 'n beloning gee. Skynbaar het die Amalekiet by Saul uitgekom voordat die Filistyne die dooies ontbloot het, want die Amalekiet het met die kroon en armband gevlug. Dit sou ook baie nuuskierig wees as die Amalekiet as soldaat in die Israelitiese leër was. Dit is meer waarskynlik dat die Amalekiet ná die slag in die omgewing was en later gekom het om die dooies van enige kosbaarhede te ontbloot.

Josefus het verkeerdelik probeer om die woorde van die Amalekiet met 1 Samuel 31 te harmoniseer, maar daar is geen rede om dit te probeer as die Amalekiet gelieg het nie.

V: In 2 Sam 1:4-16, is daar vandag tye wanneer mense leuend vertel dat hulle sondes gepleeg het, terwyl hulle dit eintlik nie gedoen het nie?

A: In die Amalekiet se geval het hy 'n groot moontlike voordeel gesien en geen skade daaraan verbonde gesien nie. Hy sou beslis nie gedink het dat Dawid dit verkeerd sou gevind het nie. Net so kan mense vandag lieg oor die pleeg van sondes wanneer a) hulle nie dink dit is verkeerd nie, of b) hulle geen skade sien daarin om hul reputasie te verbeter nie, of c) hulle voordeel daarin sien.

Wat die Amalekiet totaal gemis het, is dat Dawid bo alles 'n edele man van eer was, en Saul, soos baie ander, nie. Baie in die wêreld verstaan nie die konsep van 'n man of vrou van eer nie.

V: In 2 Sam 1:6-15, waarom het Dawid die man gedood wat na bewering Dawid se vyand vermoor het?

A: Dawid het respek vir die amp van koning belangriker geag as hoe vinnig hy koning kon word. Dawid sou ook minder bekommerd gewees het oor God se breking van Sy belofte as oor mense wat die regering nie respekteer nie. Hierdie twee kwessies: vertroue dat God uiteindelik alles sal laat uitwerk, en vertroue dat God se tydsberekening die beste is, is ook vandag belangrike aspekte van ons geloof in God.

Aan die ander kant, as mense gehoor het dat Dawid die man wat die vorige koning vermoor het, gespaard en selfs beloon het, sou Dawid nie as 'n wettige koning beskou gewees het wat dié wat sy voorganger vermoor het, beloon nie.

V: In 2 Sam 1:19-27, wat is die struktuur van hierdie poësie?

A: Hierdie verse bevat 'n tipe Hebreeuse literêre simmetrie wat algemeen in die Ou Testament voorkom en 'n kiasme genoem word. Dit was blykbaar 'n beroemde gedig, want die outeur van 2 Samuel noem dat dit in die Boek van Jashar is. Hier is die struktuur van die gedig.

2 Sam 1:19 Jonatan (implisiet)

— 2 Sam 1:20 albei mans (implisiet)

— — 2 Sam 1:21 Saul (eksplisiet)

— — — 2 Sam 1:22-23 Jonathan en Saul (eksplisiet)

— 2 Sam 1:24 Saul (eksplisiet)

— 2 Sam 1:25-26 Jonatan (eksplisiet)

2 Sam 1:27 albei mans (implisiet)

As 'n interessante kantnota, word in Hebreeus 'n begrafnislied soos hierdie, sowel as die Boek van Klaagliede, wanneer dit met geween vergesel gaan, 'n qyn genoem. In Ierland word 'n begrafnislied wat met geween vergesel gaan, 'n "keen" genoem. Dawid het beveel dat dit aan die manne van Juda geleer moes word omdat Dawid nog nie koning oor Israel was nie.

V: In 2 Sam 1:23, waarom het Dawid gesê dat Saul "bemind en aangenaam in die lewe" was, terwyl Saul herhaaldelik probeer het om Dawid te dood?

A: Dawid sou baie gehad het om oor te kla as hy dit gekies het. Dawid was beleefd en het die vroeër en beter deel van Saul se lewe in herinnering geroep.

Menslik gesproke sou 'n mens verwag dat Dawid 'n bittere haat vir Saul in sy hart sou hê. Sy opmerkings hier toon dat hy gekies het om nie hierdie wrok te koester nie. Net so het ons 'n keuse of ons haat en wrok in ons hart wil koester of nie. Matteus 18:21-35 en 1 Korintiërs 13 wys dat ons dit nie mag doen nie.

V: In 2 Sam 1:23-24, wanneer moet ons die negatiewe en paranoïese dinge oor 'n persoon ignoreer en net die positiewe sê soos Dawid gedoen het?

A: Dawid het effens oordrewe gelyk in sy lofprysing van Saul, en die Skrif neem getrou op wat hy gesing het. Jy hoef nie iets negatiefs oor 'n persoon te sê nie; soms is dit beter om stil te bly. Daar was drie doeleindes hiermee vir Dawid. Hy wou opreg oor sy vriend Jonatan treur. Dawid wou duidelik maak dat hy nie bygedra het of gehelp het met die dood van die vorige koning nie. Dawid wou die ondersteuning van die noordelike stamme kry. 'n Sleutelpunt hiervan is dat Dawid glad geen bitterheid teenoor Saul toon nie.

V: In 2 Sam 1:26, aangesien Dawid se liefde vir Jonatan dié van vroue oortref het, beteken dit dat hulle romantiese gevoelens vir mekaar gehad het?

A: Nee. Die Hebreeuse woord hier, 'aheb, beteken 'n vriendskapsliefde. Dit word nêrens anders vir homoseksualiteit gebruik nie. Mense kan sterk vriendskapsgevoelens hê sonder dat daar 'n romantiese verhouding betrokke is.

V: In 2 Sam 2:1, wat was die gevolge daarvan dat Dawid as koning oor Juda gesalf is?

A: Dawid was reeds ongeveer vyftien jaar tevore privaat deur Samuel as koning gesalf. Maar om Dawid openlik as koning te salf sou nogal 'n opskudding veroorsaak. Eerstens sou dit 'n duidelike sein aan die Filistyne wees dat hy nie hulle vazal was nie. Tweedens het Dawid vyftien jaar gewag dat Saul, die Here se gesalfde, sou sterf voordat hy koning geword het. Maar Dawid was nie bereid om toe te laat dat Is-Boset, wat nie deur God gekies is nie, die volgende koning sou word nie. Toe Dawid koning van Juda gekroon is, sou dit 'n skeuring van die res van Israel beteken, wat tot 'n burgeroorlog sou lei.

V: In 2 Sam 2:1, waarom sou God wou hê dat Dawid Hebron as sy hoofstad moet maak?

A: Die Skrif sê dit nie, maar ons kan vyf redes sien.

1. Hebron was een van die grootste stede in Juda.

2. Geskiedkundig is Abraham en die patriarge daar begrawe.

3. Die Israeliete in die noorde het Dawid nog nie as koning aanvaar nie.

4. Hebron was in die berge, hoër as enige ander stad in Juda, en veiliger teen enige aanval. Jerusalem, 19 tot 20 myl noordoos, sou selfs beter wees, maar Jerusalem was nog onder die beheer van die Jebusiete.

5. Hebron was een van die stede van Juda waarheen Dawid voorheen buit gestuur het in 1 Samuel 30:31.

V: In 2 Sam 2:5-7, waarom het Dawid veral boodskappers na die dorp Jabesh-Gilead gestuur?

A: Hulle kon dink dat hulle optrede om Saul en Jonatan te eer die nuwe koning, Dawid, kwaad vir hulle sou maak. Dawid het doelbewus boodskappers gestuur om hulle te verseker dat dit nie die geval was nie, en Dawid het die nagedagtenis van Saul en Jonatan gerespekteer. Dit was ook slinks van Dawid se kant om op vreedsame wyse te probeer om die mense van Jabes-Gilead te oortuig om hom as koning te aanvaar.

V: In 2 Sam 2:8, waarom word Ish-bosheth in 1 Kron 8:33; 9:39 Esh-baal genoem?

A: Baäl kan heer, Here, of 'n Kanaänitiese god beteken. "Esh-Baal" beteken "vuur van Baäl", en "ish" beteken man. Saul het sy seun Ish (man) van Baäl genoem, waarskynlik met die bedoeling van meester of Here. Die skrywers of kopiste het waarskynlik die naam verander na bosheth wat skaamte beteken. Ishbosheth kan ook die Ishvi in 1 Samuel 14:49 wees.

V: In 2 Sam 2:8, waarom het Abner nie Dawid ondersteun nie?

A: As Abner dit gedoen het, sou dit sewe jaar van burgeroorlog verhoed het. Al sê die Skrif dit nie, onthou dat Abner waarskynlik een van die leërleiers was wat vroeër Dawid agtervolg het. Abner was 'n neef van Saul, so ná Saul se seun sou hy 'n aanspraak op die troon gehad het. Dikwels ly mense aan een van twee probleme. Óf hulle is nie lojaal wanneer hulle dit behoort te wees nie, óf hulle is lojaal aan wat hulle nie behoort te wees nie.

As 'n kanttekening het Dawid slegs sewe en 'n half jaar oor Juda geregeer, en Isboset het twee jaar in die noorde geregeer. Dit beteken daar was vyf en 'n half jaar dat Abner die noordelike leërs gelei het voordat hy koningmaker gespeel en Isboset, wat destyds 40 jaar oud was, gekroon het. Let wel, dit sê nie die mense van Israel het Isboset as koning gekroon nie; slegs Abner het dit gedoen. Abner was dalk baie besig om die Filistyne uit Israel uit te dryf. Abner was meer geïnteresseerd daarin om in beheer te bly as in nasionale eenheid of om Ishbosheth koning te maak. Maar nadat Ishbosheth Abner berispe het omdat hy een van Saul se byvroue as sy eie geneem het, het Abner gesien dat sy mag ingeperk is, en toe het hy na Dawid se kant oorgeloop, waar hy gehoop het om steeds mag te hê onder of langs Joab.

'n Uitstekende voorbeeld was die briljante Duitse chemikus Fritz Haber. Hy was die vader van die Haber-proses, wat 'n manier was om stikstof uit die lug te onttrek. Dit het Duitsland in staat gestel om springstowwe te vervaardig sonder om afhanklik te wees van invoer uit Chili of ander lande. Isaac Asimov se Book of Facts, bl. 254, wys daarop dat as dit nie vir Haber se werk was nie, Duitsland teen 1916 uit die Eerste Wêreldoorlog gedwing sou gewees het. Haber het Duitsland se ontwikkeling van gifgas in die Eerste Wêreldoorlog ook gelei. Isaac Asimov se Book of Facts, bl. 254, noem ook dat Haber in ballingskap gestuur is toe Hitler aan bewind gekom het, omdat Haber Joods was.

Waaraan is jy alles lojaal?

V: In 2 Sam 2:8, wanneer moet ons vandag geduldig wag dat die kwaad verdwyn, en vlug indien nodig, en wanneer moet ons opstaan en veg, hetsy vir wat God aan ons gegee het of wat God aan ander gegee het?

A: Dawid wat geduldig op Saul wag, en Dawid wat nie bereid is om Ishbosheth te verdra nie, is 'n interessante studie van wanneer dit die beste is om geduldig te wees en wanneer nie.

'n Simplistiese antwoord is om te veg wanneer God wil dat ons veg, en nie te veg wanneer God nie wil nie. Maar hoe weet ons dan wanneer God wil dat ons veg?

Christene word vervolg in vasteland-China, Noord-Korea, Afghanistan, Iran, Assam in Indië, en Noord-Nigeria. Natuurlik behoort die Verenigde State nie sy militêre mag in ses dele te verdeel en vasteland-China en die ander vyf gebiede gelyktydig aan te val om die verdruktes te verdedig nie. Hoe weet mens dus wanneer om ander te verdedig en wanneer nie?

V: In 2 Sam 2:8-11, waarom sou Abner en later Ishbosheth Israel se hoofstad aan die oostekant van die Jordaanrivier vestig?

A: Onthou, die Filistyne het 'n redelike groot stuk grond tussen Juda en die See van Galilea beset. 'n Hoofstad aan die oostekant sou vir hulle moeilik bereikbaar wees. Mahanaim was waarskynlik goed versterk, aangesien Dawid daarheen gevlug het toe hy van Absalom op die vlug was.

V: In 2 Sam 2:9, wie was die Asuriete?

A: Dit was waarskynlik mense uit 'n dorpie met die naam Ashuri. Die mense van die stam van Aser was verder weg. Hierdie was nie van Asshur nie, die vroeë hoofstad van Assirië.

V: In 2 Sam 2:10 het Ish-bosheth twee jaar geregeer, of het Dawid sewe en 'n half jaar in Hebron geregeer in 2 Sam 2:11 en 2 Sam 5:5?

A: Christene het twee verskillende antwoorde.

David het slegs sewe en 'n half jaar oor Juda geregeer: Ish-bosheth, Abner en die Israelitiese leër moes na die Filistyne se oorwinning ooswaarts oor die Jordaanrivier terugtrek. Ish-bosheth is eers as koning oor Gilead, Asjuri en Jisreël aangestel, volgens 2 Samuel 2:8-9. Eers na vyf en 'n half jaar het hulle genoeg gebied wes van die Jordaan herower. Daarom het Israel vir vyf en 'n half jaar geen koning gehad nie, toe het Ish-Bosheth twee jaar geregeer, en daarna Dawid.

Dawid het sewe en 'n half jaar lank in Hebron geregeer: Al mag daar 'n klein vertraging gewees het voordat Is-boset gekroon is, verwys die sewe en 'n half jaar lange tydperk na al die tyd wat Dawid in Hebron geregeer het voordat hy Jerusalem verower en daar geheers het. Tussen die tyd dat Ish-bosheth vermoor is en Dawid in Jerusalem geregeer het, het Dawid nêrens anders as in Hebron geregeer nie. Daarom was Ish-bosheth twee jaar lank koning oor Israel, daarna was Dawid vyf en 'n half jaar lank in Hebron koning oor beide Israel en Juda, en toe het Dawid sy hoofstad na Jerusalem verskuif.

Die eerste siening is egter waarskynlik korrek; daar is niks wat sê dat Abner Ishbosheth onmiddellik gekroon het nie.

V: In 2 Samuel 2:19-24, waarom het Asaël net Abner nagejaag en waarom het Abner hom met die skag van sy spies geslaan?

A: Joab en Abisai het Abner ook spesifiek in 2 Samuel 2:24 agtervolg. Miskien het hulle besef dat Abner beide die mag agter die opstand en 'n bekwame generaal was, en as hulle hom net sou doodmaak, sou die Israeliete hulle onderwerp. Asahel het baie vinnig gehardloop; miskien het hy 'n ligter postuur gehad as Abner (wat ouer was) en ander. Abner het nie te bekommerd gelyk oor die feit dat Asahel hom sou doodmaak nie; maar hy het gesien dat hierdie oorlog met baie meer moeilikheid sou eindig as hy die broer van Joab en Abisai doodgemaak het. Miskien het Abner, in plaas daarvan om om te draai en die skerp punt van die spies te gebruik, net beoog om Asahel te wond. Maar ongeag wat Abner beoog het, het die hou uiteindelik Asahel, wat dit nie verwag het nie, doodgemaak.

V: In 2 Sam 2:19-24 was Asahel seker dat sy vinnige hardloop voldoende was om 'n magtige, goedgepantserde kryger te verslaan. Asahel se oormatige selfvertroue was fataal. Is daar vandag tye wanneer iemand se vaardigheid in een gebied hulle 'n vals selfvertroue in 'n ander gebied gee?

A: Dit kan algemeen wees in die sakewêreld wanneer sukses in een bedryf bestuurslede laat dink hulle kan na ander bedrywe uitbrei. Soms is hulle reg, en soms is hulle nie. Soms neem politici en dokters, wat baie ervaring of kennis in een gebied het, aan dat hul kundigheid op alle gebiede van toepassing sal wees.

V: In 2 Sam 2:26-32, waarom het Joab opgehou om Abner se leër te agtervolg?

A: Die Skrif sê nie. Miskien het Joab geweet dit was 'n sinnelose oorlog, en hy was bly om op te hou sodra Abner dit gedoen het. Maar as Abner nie die idee van genade na vore gebring het nie, sou Joab dalk die leër laat aanhou veg het om soveel Israeliete as moontlik te dood.

V: In 2 Sam 2:30-31, waarom was die verliese, 360 teenoor 20, so oneweredig?

A: Dawid het waarskynlik nuwe wapens en nuwe tegnieke geleer deur teen die Filistyne te veg, deur aan dieselfde kant as die Filistyne van Gat te veg (1 Samuel 27), en deurdat hy sommige van die Filistyne in sy leër gehad het. (Hulle is Keretiete en Peletiete genoem.) 2 Samuel 1:18 sê ook dat Dawid sy soldate geleer het hoe om boë en pyle te gebruik. Ook het Dawid ervare soldate gehad, en baie van die ervare soldate in Saul se leër is deur die Filistyne op die berg Gilboa gedood.

V: Beteken 2 Sam 3:1 dat daar die hele tyd vir sewe en 'n half jaar geveg is?

A: Dit was 'n toestand van vyandigheid, nie konstante gevegte nie. Onthou dat beide Abner en Dawid en Joab hulle hande vol gehad het om teen die Filistyne te veg. Te midde van hierdie vyandighede het Dawid by Ishbosheth versoek dat Dawid se vrou Michal aan hom teruggegee word, en Ishbosheth het sonder klaag voldoen. Soos ons later in 2 Samuel 3-4 sal sien, is daar verskillende soorte lojaliteit en verskillende soorte ontrouheid. Gedurende byna al hierdie tyd was Abner lojaal aan Ishbosheth, maar die groter vraag is: "was hy lojaal aan God?"

V: In 2 Sam 3:1-5 en 2 Sam 5:13-16, moes Dawid al hierdie vroue getrou het?

A: Nee, sommige van hulle kinders sou Dawid later baie hartseer besorg. Deuteronomium 17:17 sê dat die koning nie baie vroue vir homself moet neem nie, sodat sy hart nie van sy getrouheid aan God afgedraai word nie. Nadat Dawid Michal, Ahinoam en Abigail getrou het, het hy verder Maaká, Hagít, Abítal en Egla getrou. Die Skrif noem Chiliab/Kileab/Kalef nie weer nie, so hy het waarskynlik gesterf voordat hy 'n volwassene geword het. Drie van die seuns van sy vroue, Amnon, seun van Ahinoam; Absalom, seun van Maakä; en Adonia, seun van Haggit, sou vir Dawid baie hartseer besorg en hul lewens sou tragies eindig.

V: In 2 Sam 3:3 en 1 Kron 2:23, is daar enige argeologiese bewyse vir die koninkryk van Geshur?

A: Ja. 'n Verbrande paleis, met 'n biersif daarin, is volgens Timothy Renner en Ira Spar in "The Land of Geshur Project" in die New Jersey Archaeological Consortium Newsletter 3 (1988) gedateer tussen 1100 en 1000 v.C. Hierdie verwoesting is waarskynlik deur Joab en die Israeliete aangerig net voor Dawid egbreuk met Batseba gepleeg het.

V: In 2 Sam 3:7, wat weet ons van Rispah?

A: Rispah was Saul se byvrou, of sekondêre vrou. Toe Is-boset koning geword het, was dit gebruiklik vir konings om die byvroue van hul vader te erf. Dit sou Rispah die vrou van Is-boset se vader maak, wat nogal grillerig is. Hierdie praktyk gaan in teen Levitikus 18:8 sowel as 1 Korintiërs 5:1 in die Nuwe Testament. Toe het Abner met haar geslagsgemeenskap gehad. Ons is nie seker of Rizpah 'n sê in hierdie sake gehad het nie. Rizpah was die een wat die blootgestelde dooie liggame van sewe van Saul se manlike nakomelinge in 2 Samuel 21:8-11 beskerm het. Ten spyte van haar verlede waarin sy "rondgegooi" is, was Rizpah lojaal aan die waardigheid van haar uitgebreide familie.

V: In 2 Sam 3:8, is lojaliteit 'n tweerigtingpad, of met ander woorde, het 'n leier enige verantwoordelikheid tot lojaliteit teenoor sy volgelinge?

A: Abner het so aangeneem en het hom deur Ishbosheth se beskuldiging verraai gevoel. Mense wat 'n leier in posisie stel, verwag dat die leier sal doen waarvoor hy aangestel is. Leiers word verwag om getrou om te gee vir hul posisie en diegene onder hulle.

Let wel dat Abner nie "hond" gesê het nie, maar "die kop van 'n hond", wat steeds neerhalend is. Joodse kommentators het dit geïnterpreteer as betekenis dat Abner sy selfbeheersing verloor het en kwaadgevra het of Ishbosheth Abner net as die kop/leier van 'n trop honde gerespekteer het. Abner oordryf en spring tot 'n gevolgtrekking oor Ishbosheth se ontevredenheid oor wat Abner as net 'n klein saak beskou. Dit kon egter help om die weg te baan vir Abner om later die troon te gryp, en Ishbosheth het dit nie as 'n klein saak beskou nie.

V: In 2 Sam 3:12, wat het Abner bedoel met "Aan wie behoort die land?"

A: Dit kan 'n geval van strategiese vaagheid aan Abner se kant wees. Aan die een kant het Abner Ishbosheth koning gemaak, sodat Abner in 'n magtige posisie was om beheer oor die noordelike koninkryk te hê. Aan die ander kant was Dawid die regmatige koning wat deur God aangestel is, en Abner het erken dat Dawid werklik koning oor die hele Israel behoort te wees. Albei betekenisse sluit aan by Abner se woorde aan Dawid: "Ek het werklike beheer oor die noordelike koninkryk, en ek gee dit aan jou oor. Sorg dus asseblief goed vir my."

V: In 2 Sam 3:14-16 en 1 Sam 25:44, waarom het Dawid Michal van haar man Palti/Phaltiel weggeneem?

A: Wanneer 'n man 'n vrou trou wat nog getroud is, en die man het haar nie geskei of verlaat nie, is dit 'n ingewikkelde situasie. Dawid het haar nie vrywillig verlaat nie, maar hy is deur Michal se pa, koning Saul, gedwing om op die vlug te wees. Daar word nie genoem of Michal teen die tweede huwelik geprotesteer het of nie. David was binne sy regte as die eerste man om haar terug te eis. Daar is egter ook geen vermelding daarvan of David gedoen het wat die beste was, of of David hoofsaaklik deur liefde vir Michal of deur trots gemotiveer is nie. Aangesien sy van Palti/Faltiel "weggeneem is", dui dit daarop dat David Palti nie benadeel het nie, wat in 'n tamelik ongemaklike situasie met sy koning was. Palti en Michal was lojaal aan mekaar, maar daar was 'n vorige verbintenis tussen Dawid en Michal.

Verder, aangesien Dawid in Sauls familie "getrou" was, kon dit in die oë van die Israeliete in die noorderlike koninkryk Dawid se aanspraak op die troon ná Saul versterk het.

Hershuwing kan vandag 'n rommelige situasie wees. Ten minste is dit belangrik om met almal wat betrokke is, te praat.

In 2 Samuel 3:16 het Paltiël Michal na die dorp Bahurim gevolg, waarskynlik sowat 1,5 myl noordoos van Jerusalem. Later sou Simi, uit die huis van Saul, uit dieselfde dorp kom om Dawid te vervloek in 2 Samuel 16:5-8.

V: In 2 Sam 3:14-16 het Dawid Deuteronomium 24:1-4 oortree, wat sê dat 'n man wat sy vrou skei en sy trou met 'n ander, haar nie weer kan terugneem nie?

A: Eintlik nie. Dawid het nooit Michal geskei nie; Saul het haar van Dawid weggeneem.

V: In 2 Sam 3:24-25, waarom het Joab Abner van bedrog beskuldig en gesê hy het net gekom om op Dawid uit te spioneer?

A: Ons sien nie dat Joab enige grondslag gehad het om dit te sê nie. Dit kon egter as 'n moontlikheid voorgekom het. Joab was vinnig om dit uit te wys omdat hy nie 'n mededinger as die hoofgeneraal in Dawid se leër wou hê nie. Ook is hierdie hele oorlog deur Abner begin, en lojale manne van Juda is doodgemaak, insluitend Joab se broer, en Joab sou ongelukkig gewees het dat Dawid 'n feesmaal gehou het met sy broer se moordenaar.

Abner was baie waarskynlik eerlik in sy omgang met Dawid. In 2 Samuel 3:1, toe Dawid se magte sterker geword het en Abner s'n swakker, het Abner die eindresultaat gesien, aangesien Isboset nie vrywilliglik koninkryk sou prysgee nie. Abner kon dus sien dat dit die enigste uitweg was.

Joab het blykbaar baie van misleiding geweet. Dit was Joab wat besluit het om Abner te vermoor sonder om Dawid daarvan in kennis te stel in 2 Samuel 3:26-30. Joab het opgehou om Dawid te gehoorsaam, te volg en te dien, en het begin doen wat hy self die beste ag. Alhoewel Abner Asahel in die geveg doodgemaak het, nie per ongeluk nie, was Hebron 'n stad van toevlug, en sou Abner dus ten minste geregtig gewees het op 'n verhoor. Maar Joab het hom ook nie daaroor bekommer nie.

Soms word 'n persoon wat eerbaar optree, van ontrouheid beskuldig, selfs deur dié wat self verraderlik is. Joab het Abner van verraad beskuldig, maar dit was eintlik Joab wat verraderlik was.

V: In 2 Sam 3:26-30, was Joab lojaal aan Dawid?

A: Ja en nee. Joab het beslis 'n mate van lojaliteit aan Dawid gehad, maar Joab het sy eie belange, insluitend wraak en die behoud van sy posisie, hoër geag as sy lojaliteit aan Dawid. Net soos daar gedeeltelike gehoorsaamheid is, is daar ook gedeeltelike lojaliteit. Joab kon sy lojaliteit regverdig deur die verskonings te maak dat hy nooit Dawid verraai het nie, en hy het nie teen enigiets gegaan wat Dawid uitdruklik beveel het nie. Maar Joab het met sekerheid geweet wat Dawid wou hê, en Joab het Dawid se wil verraderlik dwarsgeboom en sy koning laat voorkom soos 'n verraderlike leuenaar. Mens kan wonder of gedeeltelike lojaliteit selfs as lojaliteit tel.

V: In 2 Sam 3:27, 2 Sam 4:6, en 2 Sam 20:10, waarom is Abner, Ish-bosheth, en Amasa almal onder die vyfde [rib] gedood?

A: Dit was waarskynlik 'n uitdrukking wat beteken dat hulle in die onderste deel van die ribbes gesteek is. Sommiges dink dit beteken "in die maag gesteek", en die BSB vertaal dit as "hom in die maag gesteek".

V: In 2 Sam 3:28-36, was Dawid se koninkryk regtig skoon van die bloed van Abner?

A: Miskien nie. Dit was Joab en sy broer Abisai wat op eie houtjie Abner vermoor het. Hulle het dalk gedink aan die verantwoordelikheid van die familielede van 'n vermoorde man (Asahel) om die moordenaar voor die gereg te bring. Abner het egter nie Asahel vermoor nie; hy het hom eervol in die geveg gedood. Nietemin het Dawid nie regverdig opgetree en Joab en Abisai gearresteer en tereggestel vir moord nie. Aan die ander kant het Dawid gesien dat as hy Joab en Abisai arresteer, dit dalk hy self sou wees wat tereggestel word; dit wil sê, as Dawid nie op God vertrou het nie.

V: In 2 Sam 3:39, waarom het Dawid Joab slegs vervloek in plaas daarvan om hom tereggestel te het?

A: Joab het gedink Abner was net 'n opportunis, en miskien was hy in 'n sekere sin. Joab wou wraak neem vir sy broer se eerlike dood in die stryd. Joab het hier getoon dat hy sowel sy eie belange as wat hy gedink het die beste vir Israel was, nagejaag het; om Dawid te volg was nie sy primêre bekommernis nie. Dawid se gebrek aan dissipline oor sy offisiere en seuns wanneer nodig blyk een van Dawid se grootste swakpunte te wees. In 'n sekere sin het Dawid sy lojale verhoudings met Joab, Abisai en sy seuns as 'n hoër prioriteit beskou as sy lojale diens om God se wil uit te voer. Dawid het gerasionaliseer dat hy nie kragtig genoeg was om Joab en Abisai te straf nie.

David het Abner gesien as 'n eervolle man sowel as 'n voormalige teenstander. Hy het opreg oor Abner getreur, maar dit was ook 'n media-gebeurtenis om almal te oortuig dat David hier niks mee te doen gehad het nie. In 2 Samuel 3:31-38 moes dit uiters, uiters ongemaklik gewees het vir Joab en Abisai om onder die mense en leiers teenwoordig te wees toe David openbaar oor Abner getreur het.

V: In 2 Samuel 4:1-2,4-8, waarom het Rechab en Baäna Is-boset vermoor?

A: Dit was waarskynlik nie as gevolg van enige haat teenoor Ishbosheth nie. Dit blyk dat Abner die koningskap tog op Ishbosheth afgedwing het. Maar met hul bekwame generaal Abner uit die weg geruim, en sommige noordelike edeles wat bereid was om oor te loop na Dawid, het paniek uitgebreek en hierdie manne het gesien dat daar geen hoop was dat die noordelike koninkryk sou oorwin nie. Hulle het ook gedink dat Ishbosheth nooit sou instem om oor te gee nie, en daarom het hulle gedink dat die enigste uitweg was om verraderlik die saak in hul eie hande te neem.

Mens sou kon argumenteer dat Refa en Baäna God se geheime/ultieme wil uitgevoer het, omdat God hierdie middel gebruik het om die hele koninkryk aan Dawid te bring. Maar hulle het teen God se geopenbaarde wil in opgetree, dat ons nie mag moord pleeg nie. God gebruik soms bose dade en bose mense om Sy doelwitte te bereik, maar dit ontslaan daardie mense nie van die verantwoordelikheid om te gehoorsaam wat God beveel het nie.

V: In 2 Samuel 4:4, 9:6-13; 16:1-4; 19:24-30; 21:7, waarom sou niemand Mephiboset as koning wou salf nie?

A: Mephiboset was ongeveer 5 jaar oud toe hy vermink is, en hy was net ongeveer twaalf jaar oud toe Isboset gedood is (sien 2 Samuel 4:4). Sonder Abner was daar niemand om as regent op te tree en namens die kindkoning te regeer nie. Nog belangriker, 'n koning wat gestremd was, sou nie in staat wees om die leër te lei nie en dit sou vir hom moeilik wees om te reis om ander te ontmoet.

V: In 2 Samuel 4:8, moes Dawid die moord op Isboset deur Refa en Baäna gevier het, aangesien hulle gesê het die Here het die wraak verskaf?

A: Soos Dawid geweet het, moet ons besef dat jy nie alles kan glo wat iemand sê nie. Selfs al sê hulle dit was deur God, moet ons altyd die gedagte behou dat hulle dit dalk uitgedink het. Dit is waar, God kan wraak neem, maar dit gee hulle nie die reg om iemand verraadsaam te vermoor nie.

V: In 2 Sam 4:9-12, waarom sou Regab en Baäna dink dat Dawid tevrede met hulle sou wees omdat hulle Is-Boset ontrou vermoor het?

A: Skynbaar het hulle nie geweet of het hulle die Amalekiet vergeet wat beweer het dat hy Saul gedood het nie. Hulle het dit voor die hand liggend gevind dat Dawid sou meen dat die verwydering van 'n rebel teen die regmatige koning 'n goeie, die moeite werd doel was. Maar wat hulle nie gesien het nie, was Dawid se verwerping van hulle verraderlike, oneervolle middele. Hulle het toegang tot Ishbosheth se huis gehad omdat hy hulle vertrou het. Een leuse in kommunisme en ander ideologieë is "die doel heiligt die middele." Rechab en Baanah het baie verkeerdelik gedink dat Dawid die uitkoms as alles en lojaliteit as niks beskou het nie.

Iets wat hierop baie soortgelyk is, het eeue later gebeur. Toe Alexander van Macedonië die Persiese Ryk onder koning Darius verower het, en Darius vermoor is, het Alexander die moordenaars in plaas daarvan om hulle te beloon, gedood vir hulle verraadlike daad volgens die geskiedenis van Justus (12:6) en Curtius (7:5). Soos baie mense, het Alexander eer hoog geag. Alexander het waarskynlik ook besef dat hy meer legitimiteit as koning in die oë van sy Persiese onderdane sou hê as hy nie 'n verraadlike moord sou goedkeur nie.

V: In 2 Sam 4:9-12, wat is 'n paar maniere waarop mense, onsself ingesluit, kritieke inligting kan vergeet (regtig ignoreer)?

A: Rechab en Baäna was seker dat Dawid tevrede met hulle sou wees. Tog neem Dawid se reaksie aan dat hulle gehoor het wat hy met die Amalekiet gedoen het wat beweer het dat hy Saul gedood het. In die geval van baie mense wat kritieke inligting vergeet of ignoreer, is dit nie omdat hulle geheue swak is nie; eerder is dit iets anders.

Ons het "modelle" wat ons van ander mense opbou om ons te help om werklikheid sin te gee en ons verstand van bondige opsommings te voorsien oor hoe dinge werk. As ons 'n paar feite het, en hulle pas by 'n voorafbestaande model wat ons het, ekstrapoleer ons en dink dat die hele model waar is. Modelle, soos stereotipes, is vinnige, doeltreffende maniere om tot gevolgtrekkings te spring. Die probleem is dat die gevolgtrekkings verkeerd kan wees, of in hierdie geval, baie, baie verkeerd. Die probleem met die maak van modelle is dat die meeste mense net feite laat vaar wat nie by die model pas nie. Dit is baie meer bevredigend, en gee ander meer vertroue, wanneer jy sê "Ek verstaan dit alles" in vergelyking met om te sê sommige dinge maak nie sin vir my nie. As Rechab en Baanah soos die meeste mense was, het hulle nie vergeet om van Dawid en die Amalekiet te hoor nie; hulle het net daardie feit laat vaar omdat gewone konings nie so optree nie.

Vir ons sal dit wyser wees as ons altyd oop is vir die moontlikheid om nederig voor onsself en ander te erken dat sommige dinge nie by ons model pas nie. Ons het modelle nodig; ons kan nie enorme hoeveelhede tyd spandeer om 'n duisend klein besluite per dag deeglik te ontleed nie. Maar besef dat ons modelle oorvereenvoudigings is. Soos een wiskundige modelbouer dit goed gestel het: "alle modelle is verkeerd, maar sommige modelle is nuttig."

V: In 2 Sam 4:11-12, waarom sou Dawid die rebel Ishbosheth 'n regverdige man noem?

A: Dit klink soortgelyk aan wat Dawid oor Saul in sy treurlied gesing het. Sover ons kan sien, was Isboset eervol; hy het dinge op 'n eervolle wyse gedoen; dit is net dat sy doel teen God se gesalfde was. In die Amerikaanse Burgeroorlog het sommige mense Robert E. Lee daarvan beskuldig dat hy 'n verrader was, omdat hy sy getrouheid belowe het om vir ons land te veg en toe sy lojaliteit verander het. Maar dit is vals; Lee was nie 'n verrader nie. Hy het nie misleiding of verraad gebruik nie, maar het sy lojaliteit eervol verander. Ongelukkig het hy geveg, en goed geveg, vir 'n saak wat tot die permanente slawerny van Afro-Amerikaners sou lei. As hy 'n slegte generaal was, in plaas van so 'n goeie een, sou baie minder soldate, insluitend suidelike soldate, gesterf het. As jy altyd eerbaar optree, is dit wonderlik; maar maak ook seker dat jy aan die regte kant veg.

Nadat die Burgeroorlog geëindig het, is Lee nooit verhoor vir hoogverraad of oorlogsmisdade nie, omdat almal geweet het hy was onskuldig. Maar die Arlington Nasionale Begraafplaas is op sy grond geskep, waar hy altyd 'n goeie uitsig kon hê.

V: In 2 Sam 5:7, hoe groot was die vesting van Jerusalem?

A: Die vesting was 'n "fort" binne die stad en 'n plek van laaste toevlug. In 1983 het Yigal Shiloh uitgegrawe wat waarskynlik die vesting in pre-Davids-tye was, en dit is groot, 2 150 vierkante voet. Sien The Expositor's Bible Commentary, deel 3, bl. 858, en Hershel Shanks, "The City of David After Five Years of Digging" in Biblical Archaeology Review 11, 6 [1985], bl. 25-26 vir meer inligting.

V: In 2 Sam 5:8, waarom het Dawid die kreupels en blindes verag?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Aangesien die kreupels en blindes nie baie mobiel was nie, het die Jebusitiese leiers hulle die taak gegee om die soldate te wees wat die waterput bewaak het.

2. Die kreupels en blindes was gewoonlik nie deel van gevegte nie. In werklikheid is daar geen rekord dat Dawid of enigiemand anders ooit teen die kreupels en blindes geveg het behalwe in hierdie een geval nie.

3. Maar hier, aangesien hulle hul nie-vechter-status afgelê het om teen Dawid te veg, het Dawid en sy manne teen hulle geveg, ongeag hoe onaangenaam dit was.

V: In 2 Sam 5:9, 1 Kon 9:15, 2 Kon 12:20, 2 Kron 32:5, wat was die Milo (of Millo)?

A: Argeoloë is nie seker wat Millo was nie, maar die Wycliffe Bible Dictionary bl. 1120–1121 sê dit kon 'n vesting aan die noordekant van die mure van Jerusalem gewees het.

Die New International Dictionary of the Bible bl. 651 sê dit was 'n opgehoopte wal, genoem 'n rampart, buite die Stad van Dawid.

Hoe dit ook al sy, dit het strategiese belang gehad, aangesien Dawid dit opgerig het, Salomo dit versterk het (1 Konings 9:15, 24; 11:27), en Hiskia dit teen die Assiriërs versterk het (2 Kronieke 32:5).

V: In 2 Sam 5:11 en 1 Kon 5:1, aangesien Hiram van Tirus so bekend was, is hy anachronisties op die troon in Dawid se tyd geplaas soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible p.304,325 beweer?

A: Nee. Asimov sê dat Hiram van Tirus pas in 969 v.C. koning geword het, vier jaar ná Salomo (Asimov bl. 325). Die NIV Study Bible bl. 479 sê egter dat Hiram van ongeveer 978–944 v.C. geregeer het en dat hy moontlik reeds in 993 v.C. as mede-regent saam met sy vader geregeer het. Die Nelson Study Bible bl. 567 sê ook dat Hiram van Tirus van 978–944 v.C. geregeer het. Die New Geneva Study Bible bl. 480 sê dat Hiram van Tirus van ongeveer 980–947 v.C. geregeer het.

V: In 2 Samuel 5 en 6 het Dawid die ark na Obed-Edom se huis gebring nadat hy die Filistyne verslaan het, of voorheen soos 1 Kronieke 13 en 14 impliseer? ('n Moslem het dit ter sprake gebring.)

A: 1 Kronieke 13 en 14 sê nie dat dit voor die oorwinning oor die Filistyne was nie. Daar is geen probleem sodra jy besef dat die gedeeltes nie noodwendig in kronologiese volgorde hoef te wees nie. Tensy 'n gedeelte met 'toe' of 'nadat' of iets soortgelyks oorgang maak, kan hulle terselfdertyd wees of in enige volgorde.

2 Samuel 6:1 bevat die woord "weer", maar die "weer" beteken nie noodwendig ná die geveg nie. Daar is ook geen tydsorde-woord in 1 Kronieke nie.

Op 'n soortgelyke wyse sê Soera 16:115-119 dat verskeie kosse vir die Jode verbied was. Tog praat Soera 16:120 oor Abraham. Die Jode het met Jakob, Abraham se kleinseun, begin, so dit is uit orde. Is dit dus 'n probleem in die Koran? In hierdie spesifieke geval nie, omdat die Koran nie beweer het dat hierdie verse in orde was nie. Daar was geen tyd-orde-woord in Soera 16:119-120 nie.

V: In 2 Sam 5:17-8:18, wat is ongewoon aan die struktuur van hierdie gedeelte?

A: Dit is 'n literêre middel wat algemeen in Hebreeus voorkom en 'n kiasme genoem word, met simmetrie in die lyne.

— Dawid verslaan die Filistyne (5:17-25)

— — Dawid bring die ark na Jerusalem (6:1-23)

— — — God sluit 'n verbond met Dawid (7:1-17)

— — Dawid bid tot die HERE (7:18-29)

— Dawid oorwin sy vyande (8:1-14)

V: In 2 Sam 6:1-5, wat het Dawid hier gedoen wat lofwaardig is?

A: Dawid was pas die enigste koning van Juda en Israel geword, en tog het Dawid God eerste gestel. Wanneer jy suksesvol is, of as aangestelde koning oor iets, hou jy dan 'n partytjie vir jouself, of 'n aanbiddingsviering vir God, jou koning?

V: In 2 Sam 6:3 en 1 Kron 13:7, wat het Dawid hier verkeerd gedoen?

A: Dawid het God geëer deur die ark veral op 'n nuwe wa te sit. Dit was egter nie die behoorlike manier om die ark te hanteer nie. Die ark moes vervoer word deur pale deur die ringe te steek en deur die Leviete, nie diere nie, dit te dra.

Vandag kan ons soms dinge doen om God veral te eer. God wil egter hê dat ons Hom slegs op maniere eer wat nie in stryd is met wat die Bybel leer nie.

V: In 2 Sam 6:5, hoe het simbole ontstaan?

A: Alhoewel ons nie weet waar hulle vandaan kom nie, was hulle 'n baie antieke instrument. In Hebreeus kom die meervoudsvorm, mesiltayim, blykbaar van die antieke Ugaritiese woord msltm, volgens The Expositor's Bible Commentary, deel 3, bl. 879. Die mense van Ugarit het vanaf voor die tyd van Abraham aan die kus van Sirië en Libanon gewoon.

V: In 2 Sam 6:6-7 en 1 Kron 13:9-14, waarom het God Uza gedood?

A: Uzzah en die ander het onrespek vir God getoon deur die ark op 'n hobbelrige wa in 2 Samuel 6:3 te dra. Dit moes op stange gedra word, en slegs deur die Leviete. Sommiges het gedink dat God onregverdig was om Uzzah te dood omdat hy probeer het om die ark te stabiliseer.

Daar is egter drie punte om in ag te neem.

1. Uzzah en die ander het nie die ark behandel met die respek wat God hulle beveel het om dit te gee nie. Dawid het later besef dat hy verkeerd was om 'n gemaklike houding teenoor die ark toe te laat in 1 Kronieke 15:13.

2. God was blykbaar meer bekommerd oor die respek wat mense vir die ark getoon het, as oor die vraag of dit in die modder beland het of nie. Modder sou die goud tog nie skade berokken nie.

3. Wat God se voorwerpe van aanbidding betref, het God die reg om die reëls te stel. Ons diens aan God moet volgens God se voorwaardes wees, nie ons eie nie.

V: In 2 Sam 6:6-7, waarom het God nie die Filistyne wat die ark hanteer het, gedood nie, aangesien God Uzzah gedood het omdat hy dit aangeraak het in 2 Sam 6:6-7?

A: Die Bybel sê nie of die Filistyne die ark met hul hande of met die pale hanteer het nie. Hoe dit ook al sy, het God geweet dat hulle nie bewus was van God se reëls oor die ark nie, en God neem in ag hoeveel 'n persoon kon weet, soos Romeine 4:15; 5:13 wys.

V: In 2 Sam 6:7, beteken dit dat omdat die ark as heilig beskou word, ons relikwieë moet vereer soos die Ortodokse en Katolieke kerke dit doen?

A: Nee. As dit wel verband gehou het met "relikwieë", sou dit ondersteun dat mens 'n relikwie nooit mag aanraak nie, eerder as om relikwieë te vereer. Daar is drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Uzzah is gedood omdat hy die wet oor die aanraking van die ark oortree het (Numeri 4:15), nie weens 'n gebrek aan aanbidding of verering nie.

2. Die Israeliete moes respek hê vir hierdie ark van die Here, maar dit is 'n ander soort respek as om menslike dinge te respekteer.

3. Alhoewel respek vir God se volk, op aarde en in die hemel, goed is, verskil dit van verering. Verering verskil van respek, aangesien verering bid tot of bid deur die beeld of standbeeld insluit.

V: In 2 Sam 6:20, waarom het Dawid (na bewering) sonder klere in die openbaar gedans?

A: Dawid was nie naak nie; hy het 'n linnene efod gedra, volgens 2 Samuel 6:14. Dawid was nie in koninklike mantels geklee of het opgetree op 'n manier wat Migaal gedink het 'n koning behoort op te tree nie, en Migaal het hom daarvoor gekritiseer.

Dit is een ding om 'n persoon te kritiseer om hulle te help verbeter. Dit is iets anders om 'n persoon op so 'n manier te kritiseer dat jy wys dat jy geen respek meer vir daardie persoon het nie.

V: In 2 Sam 6:20, hoe moet ons dit opneem as 'n mede-gelowige ons sarkasties bespot terwyl ons die Here behaag?

A: Let op vier goeie dinge wat Dawid gedoen het.

Geen vergelding nie: Ons moet nie wraak soek nie (Lukas 6:27-36 en Matteus 5:43-44) of vergelding pleeg (1 Petrus 2:23).

Verweer: Ons moet ons optrede verdedig deur te verduidelik dat wat ons doen reg is. Net so sê Romeine 14:16 dat jy nie moet laat wat jy goed ag, as kwaad beskryf word nie.

Voortsetting: Dawid beklemtoon dat hy daarmee sal voortgaan.

Hou jou fokus op God, nie op die spotter nie: Ons moet kies om nie toe te laat dat 'n paar slegte woorde ons ervarings van God se aanbidding bederf nie.

V: In 2 Sam 6:23, het Michal nie kinders gehad weens haar opmerkings teenoor die koning nie?

A: Ja, dit is wat hierdie vers wys. Michal het geen kinders gehad nie weens haar kommentaar wat haar man, die koning, oneerbiedig behandel het. Die Bybel is egter stil daaroor of die onvermoë om kinders te hê aan God of aan Dawid se afwesigheid te wyte was.

Maar hoe dit ook al sy, een ontroue, ongoddelike woord van iemand van wie jy sou verwag om getrou en goddelik te wees, kan 'n langdurige uitwerking hê. Matteus 12:36 sê: "Maar Ek sê vir julle dat die mense sal rekenskap gee op die dag van oordeel vir elke onversigtige woord wat hulle gespreek het." (BSB). Dit laat ons geneig wees om tot dieselfde slotsom te kom wat Jakobus in Jakobus 1:19 aan ons geleer het.

V: In 2 Sam 6:23, waarom was Michal die res van haar lewe kinderloos?

A: Die Skrif sê nie, maar daar is vier moontlikhede.

1. Sy kon nooit kinders hê nie. Let wel dat sy ook geen kinders by Paltiël gehad het nie.

2. Dawid het doelbewus nie kinders by haar wou hê nie, aangesien sy hom nie gerespekteer het nie.

3. Dawid was nie dikwels by haar nie, en sy het nie swanger geraak nie.

4. Dawid was dikwels by haar, maar God het Michal kinderloos gemaak nadat sy onrespek vir haar man getoon het.

Ongeag dit, is die Skrif stil daaroor dat Michal ooit haar hart verander het, en na óf Dawid óf God teruggekeer het om vergifnis te vra.

Die Skrif is stil oor die direkte rede waarom sy geen kinders gehad het nie. Miskien is die rede waarom die Skrif stil is, dat ons dit nie hoef te weet nie. Die les vir ons hier is dat Michal nie haar man en Israel se koning in ere gehou het nie, en deur watter meganisme ook al, het God haar daarvoor gedissiplineer.

V: In 2 Sam 7:1-2, kom alle goeie voornemens wat ons het eintlik van God af?

A: Nee. Alhoewel God alles weet wat ons dink (Psalm 139:2), en alles wat ons sê voordat ons dit sê (Psalm 139:4), kies God om ons nie soos marionette te beheer nie. Sommige goeie dinge kom uit 'n gelowige se eie inisiatief, soos 2 Korintiërs 8:17 wys. In hierdie geval het Dawid 'n goeie voorneme gehad, maar dit was nie God se wil dat Dawid hierdie voorneme sou uitvoer nie. Dit is belangrik om God se wil te gehoorsaam, nie net goeie voorneme te volg nie. Goeie voorneme is geen vervanging vir gehoorsaamheid nie.

V: In 2 Samuel 7:3-17, was Natan 'n valse profeet omdat hy eers vir Dawid gesê het om te doen wat hy wou?

A: Nee. Om 'n ware profeet te wees beteken nie dat jy nooit iets in die fout sal sê nie. Dit beteken dat, wanneer 'n ware profeet as profeet spreek en sê: "Dit is wat die HERE sê", dit God se ware woord is.

V: In 2 Sam 7:13,16 staan daar dat Salomo se koninkryk blykbaar vir ewig sou duur, maar dit het nie. Hoe verduidelik ons dit?

A: 2 Samuel 7:5-17 is een geheel profesie aan Dawid wat 'n dubbele vervulling het: dit handel oor Dawid se nageslag, beide onmiddellik en op die lang termyn. Sodra Dawid gesterf het, sou sy eie nageslag, Salomo, koning word en dit sou Salomo wees wat die Tempel sou bou. Op die lang termyn belowe 2 Samuel 7:13 dat die troon van Salomo se koninkryk vir ewig gevestig sou word.

Die Bybel sê ook dat die Messias van Dawid sou wees: Jeremia 23:5; en in die Nuwe Testament Lukas 3:31; Handelinge 13:22-23; Openbaring 22:16.

Baie Joodse Talmoed sê die Messias sal uit Dawid se geslag kom. Volgens The Expositor's Bible Commentary, vol. 9 bl. 298, het sekere groepe in die Latere Judaïsme dit oorweeg, soos 4QFlor.

Dit blyk dat hierdie op twee verskillende maniere waar is. Biologies het Jesus deur Maria gekom, wat 'n afstammeling van Dawid was, maar nie van Salomo nie, in Lukas 3:23-31. Regs, maar nie biologies nie, was Jesus die seun van Josef, 'n nakomeling van beide Dawid en Salomo in Matteus 1:6-16. Biologies was Jesus dus van Dawid af deur Maria, maar koninkryk is nie deur die moeder oorgedra nie. Dus sou Jesus, op grond van Maria alleen, geen reg op die koningskap in Israel gehad het nie. Maar aangesien Jesus regs Josef se seun was, het Jesus wel 'n reg op die troon gehad.

Daar is egter twee interessante newe-kwessies hier.

As Jesus inderdaad biologies van Josef afkomstig was, sou 'n Skriftelike profesie verbreek gewees het. Josef was 'n nakomeling van koning Jekonja (Jehjojakin), 'n nakomeling van Salomo, in Matteus 1:11-12. Tog sê Jeremia 22:30 dat geen nakomeling van Jekonja ooit weer op die troon sal sit nie.

'n Tweede kwessie is dat sedert die ballingskap daar geen nakomeling van Dawid was wat koning was nie, en min Jode vandag selfs weet van watter stam hulle afkomstig is (alhoewel sommige priesters met die van Cohen dit weet). Dus, vanuit 'n streng Joodse perspektief, lyk dit of hierdie profesie misluk het—tensy natuurlik Salomo se troon vir ewig deur Christus gevestig is.

V: In 2 Sam 7:18-29, wat is die belangrikheid van Dawid se houding hier?

A: Aan die een kant sou dit vir Dawid baie teleurstellend gelyk het. Dawid het aangebied om 'n Tempel vir God te bou met al sy eie hulpbronne, en God het hom hier uitdruklik van die hand gewys. Dawid het so graag 'n huis vir God wou bou. God het "nee" gesê, maar God het omgedraai en 'n lewende huis vir Dawid gebou, deur Salomo en sy nageslag.

Ons kan spekuleer dat aangesien God geweet het wat Dawid met Batseba en die Moabitiese manne sou doen, Hy nie gedink het dit is gepas dat Dawid die een sou wees om die tempel te bou nie.

Soms wil ons iets doen om God te help omdat ons dink God het ons nodig. In werklikheid is dit God wat vir ons sorg, nie andersom nie.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 328 vir meer inligting.

V: In 2 Sam 8:2, was Dawid reg om twee derdes van die Moabitiese mans te dood?

A: Dawid was hier baie streng. Sy doel was blykbaar nie om al die Moabiete te dood nie, maar om hul vermoë om in opstand te kom te verminder. Nêrens in die Skrif staan daar dat God hierdie optrede goedgekeur het nie. Inteendeel, 1 Konings 5:3 sê dat God nie wou hê Dawid moes die een wees wat die Tempel bou nie, omdat Dawid 'n man van oorlog was.

V: In 2 Sam 8:3, het Dawid Hadadezer verslaan, of Hadarezer soos in 1 Kronieke 18:3 gesê word?

A: Hierdie eenletterverskil in die Hebreeus is waarskynlik 'n kopieerfout. Bible Difficulties & Seeming Contradictions bl. 130 sê dat die Hebreeuse letters "d" en "r" op mekaar lyk.

V: In 2 Sam 8:4 het Dawid 1 700 ruiters gevang, of 7 000 waenspanryers/ruiters soos 1 Kronieke 18:4 sê?

A: Dit was duisend waens en 7 000 waenspaners. Beide 1 Kronieke 18:4 en die Doodsee-rolle van 2 Samuel 8:4 sê 7 000. Die Griekse Septuaginta-vertaling sê ook 1 000 waens en 7 000 ruiters. Dus is die 1 700 in die Masoretiese teks van 2 Samuel 8:4 byna sekerlik 'n kopieerfout. When Critics Ask bl. 171–172, Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 184, The Expositor's Bible Commentary deel 4 bl. 398, en die NIV Study Bible oor 2 Samuel 8:4 sê dieselfde. Die Masoretiese teks het ook 'n grammatikale fout wat aandui dat 'n woord weggelaat is.

V: In 2 Sam 8:17 waarom word Ahimelek as die seun van Abiatar aangedui, aangesien Abiatar se vader, wat gedood is voordat Dawid koning geword het, Ahimelek geheet het?

A: Daar is twee moontlikhede.

Kopieerfout: Dit is waarskynlik dat die name omgekeer is. In beide 2 Samuel 8:17 en 1 Kronieke 18:16 lees die Siriëese weergawe "Abiatar, seun van Ahimelek" in plaas van "Ahimelek, seun van Abiatar" soos in die Masoretiese teks en die Septuaginta. (2 Samuel 8:17 en 1 Kronieke 18:16 is nie in die Doodsee-rolle bewaar nie.) Sien The New Geneva Study Bible bl. 438 en die New International Bible Commentary bl. 380 vir meer oor hierdie siening.

Kleinseun wat na 'n grootvader vernoem is: As 'n kleinseun na sy gemartelde grootvader vernoem is, het die jong Ahimelech waarskynlik nie tot priester aangestel geword tot in die laaste deel van Dawid se bewind nie. Die Expositor's Bible Commentary, vol. 3, bl. 911, sê hierdie praktyk, papponymie genoem, was algemeen. (sien 1 Kronieke 6:9b-10a; 7:20). Sien The Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 466 vir hierdie siening.

V: In 2 Sam 8:18, hoe was Dawid se seuns priesters, aangesien Dawid uit die stam van Juda gekom het en nie Levi nie?

A: Hulle was nie priesters nie; daar is geen bewys dat Dawid se seuns enige priesterlike pligte in die tempel gehad het nie. Alhoewel die Hebreeuse woord hier die algemene woord vir priesters is (kohen), sê 1 Kronieke 18:17 dat hulle as hoofamptenare gedien het. When Critics Ask bl. 172 wys daarop dat die Hebreeuse woord ook dienaar, minister of raadgewer beteken.

V: In 2 Sam 8:18, wie was die Keretiete en die Peletiete?

A: Dit was Filistyense soldate wat lojaal in Dawid se leër gedien het. Hulle was onder die bevel van Dawid se bevelvoerder Benaïas volgens 2 Samuel 8:18.

In die besonder kom die woord Krty in die Ugaritiese taal voor en verwys dit na mense van die eiland Kreta. Dus was die Krethiërs waarskynlik nie net Filistyne nie, maar die stam van Filistyne wat spesifiek vanaf die eiland Kreta afkomstig was.

V: In 2 Sam 9:1-13, wat is die struktuur van hierdie hoofstuk?

A: Dit is geskryf as 'n kiasme, 'n algemene kenmerk van Hebreeuse poësie.

9:1 Dawid wil guns bewys aan Saul se familie

- 9:2-5 Dawid praat met Siba, Saul se dienaar

- - 9:6-8 Dawid bewys guns aan Mephiboset

- 9:9-11a Dawid praat met Siba, Saul se dienaar

9:11b-13 Dawid bewys guns aan Saul se familie deur Mephiboset

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 3, bl. 916 vir meer inligting.

V: In 2 Sam 9:1-13, waarom was Dawid vriendelik teenoor die kreupel Mephiboset, aangesien hy, volgens 2 Sam 5:8, gehaat het dat die kreupels en blindes Jerusalem sou verdedig?

A: Al kon die kreupels en blindes nie goed veg nie, het Dawid dit gehaat om hulle te moes doodmaak om die akwaduk wat Jerusalem van water voorsien, in te neem. Die feit dat Mephiboset kreupel was, het Dawid se vriendelikheid teenoor hom nie groter of kleiner gemaak nie.

Kan goeie soldate vandag 'n soortgelyke gevoel hê? As 'n soldaat sou jy ooit 'n klein kind wou skiet? Wat as die klein kind 'n AK-47-geweer vasgehou het en dit op jou gerig het? Ja, jy sou hom doodmaak, maar jy sou nie goed voel daaroor nie, en jy sou die omstandighede wat jou daartoe gedwing het, verfoei.

V: In 2 Sam 9:1-13, waarom was Dawid vriendelik teenoor Mephiboset?

A: Dawid was nie vriendelik teenoor Mephiboset omdat hy toevallig oor hom gestruikel het nie. Inteendeel, Dawid het gekies om Mephiboset op te spoor omdat hy maniere gesoek het om barmhartig teenoor Sauls familie te wees, om te demonstreer dat hy geen haat teenoor hulle gekoester het nie. Davids het 'n belofte aan Jonatan in 1 Samuel 20:42 gemaak om vir hom en sy familie te sorg, en David was 'n man van eer. Dit is die essensie van wat verbonds liefde in die Ou Testament is, 'n beloofde verbintenis en vertroue. Alhoewel Jonatan dood was en niks meer kon doen om David te help of te benadeel nie, sou David sy verbintenis nakom om vir Jonatan se nakomelinge te sorg.

Mephiboset het egter waarskynlik nie van hierdie belofte geweet nie en was geskok oor Dawid se vriendelikheid. Mephiboset was kreupel (2 Samuel 4:4) omdat sy voedster hom geneem het om van Dawid te vlug. Mephiboset sou destyds ongeveer vyf jaar oud gewees het. Konings het dikwels al die kinders van hul voorgangers doodgemaak, en dit is aanvaar dat Dawid soos 'n tipiese koning sou optree en dieselfde sou wil doen. Dawid was egter nie 'n gewone koning nie.

Mephiboset kan allegories beskou word as 'n verlore persoon. Hy is 'n arm uitgeworpene, kreupel en sonder 'n manier om na Dawid te kom. Maar uit genade en verbondsliefde het Dawid Mephiboset na Jerusalem laat bring en vir hom gesorg.

Sien die New International Bible Commentary bl.380, The Expositor's Bible Commentary vol.3 bl.916-918, The Tony Evans Bible Commentary bl.329-330, die Evangelical Commentary on the Bible bl.218-219, die Believer's Bible Commentary bl.332-333, en The Bible Knowledge Commentary : Ou Testament bl.466 vir meer inligting.

V: In 2 Sam 9:1 het Dawid dit ná die teregstellings van Saul se seuns gesê, soos in Asimov se Gids tot die Bybel bl. 309 beweer word?

A: Asimov beweer dat Dawid dit ná die teregstellings gesê het, omdat dit nie moeilik sou gewees het om lede van Saul se familie voor die teregstellings te vind nie.

Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

Op soek na 'n seun wat lojaal aan hom is: Dawid het nie gesê hy was net op soek na een van Saul se seuns nie. Inteendeel, Dawid het gesê hy was op soek na een van Saul se seuns aan wie hy uit genade vir Jonatan goedheid kon bewys.

Nie kronologies nie: 2 Samuel 21:1 sê die teregstelling van Saul se seuns het plaasgevind "tydens die bewind van Dawid", en dit is nie noodwendig kronologies nie. Met ander woorde, dit is moontlik dat Asimov hier dalk gelyk het.

V: In 2 Samuel 9:4, waar was Lo-Debar?

A: Lo-Debar was oos van die Jordaan en suid van die See van Galilea. Hierdie dorp sou 'n veilige plek wees ver van Jerusalem, oorkant die Jordaanrivier, en naby die woestyn waar Dawid na die woestyn kon ontvlug as hy dit nodig geag het. Die New International Dictionary of the Bible bl. 599 sê dat die dorp nog nie gevind is nie. Die Wycliffe Bible Dictionary bl. 1044 en The Expositor's Bible Commentary deel 3 bl. 917 sê dat, alhoewel die ligging nie seker is nie, argeoloë dink dat die plek by Umm ed-Dabar kan wees, ongeveer 8 tot 10 myl suid of suidoos van die See van Galilea. Lo-Debar beteken ook "niks".

V: In 2 Sam 10:2,4-8, aangesien Dawid se oorspronklike motief blykbaar was om goedheid aan Nahash se seun te bewys, waarom het Dawid dan oorlog teen hom gevoer?

A: Dawid het niks geweet, goed of sleg, oor Hanun, die seun van Nahash, maar hy wou die lewe van 'n koning wat 'n bondgenoot was, eer. Miskien het Dawid net 'n behoorlike politieke formaliteit nagekom, maar Hanun se edeles, moontlik paranoïes oor 'n groter koninkryk langs Ammon, het vir Hanun voorgestel dat hy dit heel anders moet interpreteer. Toe Hanun onverwags gewys het dat hy Dawid se vyand wou wees, het Dawid hom sy sin gegee. Hanun het minagting vir Dawid betoon en was nie bang om dit te demonstreer nie. Dawid het waarskynlik geredeneer dat as hy nie optree nie, ander nasies Israel ook sou minag.

V: In 2 Sam 10:2,4-8, hoe kan dit dat om paranoïes te wees, of die slegste bedoelings by ander aan te neem, 'n selfvervullende profesie word?

A: Wanneer jy sleg van ander verwag, is dit maklik om te laat glip dat jy verwag dat hulle teen jou sal wees. Wanneer mense weet dat jy hulle nie vertrou nie en selfs dink hulle sal jou kwaad aandoen, kan hulle onmiddellik nadink: "Is daar 'n rede waarom hulle so oor my voel?", "Is daar iets wat ek moet weet om myself teen hulle te verdedig?", en "Moet ek optree op die manier wat hulle verwag dat ek sal optree?"

V: In 2 Sam 10:7-19, hoe kon Joab en Dawid 'n gekombineerde leër van Ammoniete en Siriërs verslaan?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Om as 'n waenspanryder teen 'n swak toegeruste leër te veg, is 'n relatief veilige werk. Jy hoef net pyle van 'n afstand af te skiet. As die leër te naby kom, kan jy net die perde verder wegjaag. Infanterie sou nie 'n waenstormloop kon stop as hulle net kort swaarde gehad het nie.

2. Dit is egter 'n ander saak om teen goed-toegeruste infanterie te veg. Die Israeliete was ervare in die veg teen Filistyense strydwaens. Hulle het pyle gehad, en 'n saamgetrapte groep infanteriebogskutters sou meer gekonsentreerde vuurkrag as strydwaens hê. 'n Muur van infanterie met lang spiese sou 'n strydwaenaanval stop.

3. Eeue later het die Persiese koning Darius dit tot sy ontsteltenis geleer, toe die falange van die Masedoniese leër, wat hoofsaaklik uit infanterie bestaan het, keer op keer massiewe getalle Persiese ruiters verslaan het.

V: In 2 Sam 10:17-19 wat was die gevolge van hierdie oorlog?

A: Nahash, koning van die Ammoniete, is lank gelede deur Saul in 1 Samuel 11 verslaan nadat die Ammoniete Jabees-Gilead aangeval het. Daar word vermoed dat hy Dawid gehelp het toe Dawid 'n vlugteling van Saul was. Daarom wou Dawid sy deelneming betuig toe koning Nahash gesterf het. Hierdie oorlog was oorspronklik net om Hanun, koning van die Ammoniete, te straf vir die skandelike behandeling van Dawid se ambassadeurs, soortgelyk aan wat met krygsgevangenes gedoen sou word. Dawid het dit erken vir wat dit was: 'n oorlogsverklaring. Maar toe Hanun baie bondgenote uit die verskeie Arameese (Siriese) koninkryke inbring, het die Israeliete gesien dat dit nie 'n maklike stryd sou wees nie in 2 Samuel 10:11-12. Die twee leërs van Israel het uiteindelik almal verslaan en kon ryke tot by die Eufraatrivier hom dien. Politiek en militair het dit gelyk of dit 'n groot oorwinning vir die Israeliete was. Maar soms moet ons in die middel van groot sukses versigtig wees om nie ons wag te laat sak en iets sleg toe te laat infiltreer nie, soos die volgende hoofstuk wys.

Die egbreuk met Batseba was 'n keerpunt in Dawid se bewind. Daarna sou hy respek onder die mense verloor en hy sou verskeie opstote hê. Die gevegte en die noue ontkoming aan vernietiging met Absalom was belangriker krisisse as die verwerwing van die land tot by die Eufraat.

V: In 2 Sam 10:18 was daar 700 waenspanbestuurders, of 7 000 waenspanbestuurders soos 1 Kron 19:18 sê?

A: Dit kan óf een wees. Dit is blykbaar 'n kopieerfout in die Masoretiese teks.

2 Samuel 10:18 sê 700 strydwaens en 40 000 ruiters in die Masoretiese teks en die Septuaginta.

1 Kronieke 19:18 sê 7 000 manne wat in waens geveg het en 40 000 infanteriste in die Masoretiese teks en die Septuaginta.

Dit was waarskynlik 700 mans wat in waens geveg het en 40 000 voetmanne.

Die leer van die onfeilbaarheid beteken dat ons glo dat die Bybel sonder enige fout (insluitend werklike teenstrydighede) in die oorspronklike manuskripte was, maar ons erken dat sommige kopieerfoute tydens die oordrag voorgekom het.

Objektief kan niemand bewys of weerlê dat dit 'n kopiis-fout of 'n fout in die oorspronklike manuskripte was nie. Egter,

1. Gegewe die vele argeologiese bevestigde stellings in die Ou Testament, en

2. Aangesien die meeste van die ander plekke waar daar werklike teenstrydighede in moderne kopieë is, met getalle te make het,

Dus is die bewyse nie afdoende nie, maar dit dui eerder op 'n kopieerfout.

V: In 2 Sam 11-12, wat is die struktuur van hierdie twee hoofstukke?

A: Hierdie is as 'n kiasme gerangskik, en dit is een van die langer kiasmes in die Skrif.

11:1 Dawid stuur Joab om Rabba te beleër

- 11:2-5 Dawid laat Batseba swanger word

- - 11:6-17 Dawid laat Uria doodmaak

- - - 11:18-27a Joab stuur 'n boodskapper na Dawid

- - - - 11:27b Die Here is baie ontevrede

- - - 12:1-14 Die Here stuur 'n boodskapper na Dawid

- 12:15-23 Die Here laat Dawid se pasgebore seun sterf

- 12:24-25 Dawid laat Batseba weer swanger word

12:26-31 Joab stuur vir Dawid om Rabah te verower

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 3, bl. 927, 940 vir meer inligting.

V: In 2 Sam 11:1-5, aangesien Dawid 'n man van God was, hoe kon hy 'n ander man se vrou begeer, egbreuk pleeg, iemand dronk maak en 'n moord beveel? ('n atheïs het dit gevra.)

A: Daar is geen verdediging van Dawid nie; Dawid het groot gesondig deur hierdie dinge te doen. Hy was in 'n gemaklike posisie; hy was heer oor alles—alles, blyk dit, behalwe homself. Hy was lui in plaas daarvan om met die leër te gaan, hy was in 'n sekere sin "te gemaklik", en hy het 'n afdwalende oog gehad. Dawid het in oorwinning met God geloop, en daar is geen aanduiding dat Dawid beoog het om te val nie. Inteendeel, Dawid het homself in 'n kwesbare posisie geplaas en het nie weggesien nie, maar het eerder op sy versoeking gereageer. Deuteronomium 27:24 beklemtoon hoe kwaad dit is dat iemand hul naaste in die geheim doodmaak.

Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Die kwessie hier is nie 'n beweerde teenstrydigheid in die Bybel nie. Die Skrif het bloot die bose dinge wat Dawid gesê en gedoen het, opgeteken. Dawid het nie net daaraan gedink om dit te doen nie; Dawid was 'n man van aksie en het dit uitgevoer. Soms is dit 'n slegte ding om 'n man van aksie te wees.

2. 'n Probleem hier is die teenstrydigheid in Dawid. Dawid was 'n man na God se eie hart, maar 2 Samuel 12:10 sê Dawid het God hier verag. Tog is baie mense op 'n stadium in hul lewens dubbelgesind (sien Jakobus 1:8). Daar was nog altyd huigelaars, en ons kan almal saamstem dat Dawid hier 'n huigelaar van die eerste graad was.

3. Die werklike kwessie is waarom God steeds iemand soos Dawid sou liefhê en gebruik. Daar is vier baie eenvoudige punte oor hierdie kwessie.

3.1 God kan doen wat Hy wil met wie Hy wil. Wie is ons om vir God te sê hoe om Sy skepsels te gebruik?

3.2 God het geweet dat Dawid 'n opregte liefde vir Hom gehad het. Die les hier is dat, alhoewel nie elke skynheilige 'n opregte gelowige is nie, sommige skynheiliges tog opregte gelowiges kan wees, en 'n opregte liefde vir God onder hulle skynheiligheid kan hê.

3.3 God het Dawid liefgehad en hom streng gedissiplineer vir sy skynheiligheid. Streng dissipline kan 'n vorm van God se liefde wees: alhoewel dit op daardie tydstip ongewens is, kan dit vrugte van bekering dra.

3.4 Nadat Dawid berou gehad het, het God hom ten volle vergewe. Daar was steeds gevolge en dissipline vir Dawid; tog is Dawid vergewe. Ons moet ander wat berou het, ook vergewe. Romeine 15:7 sê dat ons mekaar moet aanvaar soos Christus ons aangeneem het.

Vir 'n ander maar aanvullende antwoord, hier is wat Today's Handbook for Solving Bible Difficulties bl. 260-261 sê oor die werklike kwessie.

"Hou die feit in gedagte dat baie min van God se uitverkore instrumente sonder fout was, of selfs nie ernstige sonde gehad het nie. Moses was 'n moordenaar. Dawid was 'n egbreker en 'n moordenaar. Jakob was 'n bedrieër en Abraham was 'n leuenaar. Jona was 'n rassis wat in opstand gekom het teen die idee dat God die Assiriërs sou vergewe. En wat van Petrus se impulsiviteit en die twispuntgeeste wat deur Jakobus en Johannes getoon is? Tog het God hulle almal gebruik.

God kan gebruik wie Hy wil. Hy het Bileam, die Syriese profeet, gebruik. Hy het Kores, die Persiese koning, gebruik. Hy het selfs Farao en sy hardheid van hart gebruik om Sy plan te bevorder. … Ek vind hierdie kennis bemoedigend."

V: In 2 Sam 11:1, het Dawid gewoonlik tuis gebly wanneer die leër oorlog toe gegaan het?

A: Nee. Dawid het saam met die leër gegaan in 2 Samuel 5:2; 8:1-14; en 10:17. Toe Dawid egter ouer geword het, het sy manne hom gevra om in die stad te bly in 2 Samuel 18:3; 21:17.

V: In 2 Sam 11:3, wat weet ons van Batseba se agtergrond?

A: Batseba se man Uria was 'n Hetiet, en Hetiete was gewoonlik werkers in die tempel. Uria se naam beteken "die HERE is my lig", so sy ouers was waarskynlik gelowiges. Batsheba se vader was Eliam, een van Dawid se dappere manne in 2 Samuel 23:34. Eliam was die seun van Ahitub, Dawid se wyse raadgewer. Later, toe Absalom teen Dawid in opstand gekom het, het Ahitub sy lojaliteit aan Absalom gegee in plaas van aan Dawid. Miskien het die manier waarop Batsheba haar eerste man verloor het, 'n slegte smaak in sy mond gelaat.

V: In 2 Sam 11:1-5, wat vertel dit ons oor die verslag in 2 Samuel?

A: Hofchronikeurs sou gewoonlik die annale van die koning neerskryf; en die koning het direkte beheer gehad oor wat ingesluit of weggelaat is. Hierdie gedeelte wys dat hierdie verslag nie onder die beheer van die koning was nie. Nie Dawid of Salomo sou waarskynlik wou hê dat hierdie inligting bekend gemaak moes word nie, dus was dit nie onder hulle beheer nie.

V: In 2 Sam 11:3 waarom word Eliam, Batseba se vader, in 1 Kronieke 3:5 Amiel genoem?

A: Daar is ten minste 22 pare plekke in die Ou Testament waar mense twee name gehad het. Sien die bespreking oor Eksodus 2:18 vir die antwoord.

V: In 2 Sam 11:8v, waarom het Dawid vir Uria 'n geskenk gegee?

A: Dit sou die skynbare indruk gee dat Dawid Uria bevoordeel en teenoor hom dankbaar was. Dit sou ook aan ander wys dat Dawid baie gunstig teenoor Uria gestem was. In werklikheid was dit 'n vuil, goedkoop truuk. Dit was waarskynlik nie as gevolg van 'n skuldgevoel nie, oor wat Dawid daarna met Uria sou doen. Dawid het saamgesweer om ander oor sy bedoelings te mislei, sonder om in die minste om te gee vir Uria.

V: In 2 Sam 11:8f, is daar vandag tye wanneer iemand 'n vuil, goedkoop geskenk gee aan iemand om wie hulle nie omgee nie?

A: Dawid se hele motivering was om sy sonde te begrawe, selfs al het dit beteken dat hy ook Uria moes begrawe. 'n Eksplisiete omkoopgeskenk is 'n bietjie soos dit; maar daar is ook implisiete omkoopgeskenke. Wanneer jy 'n geskenk ontvang, veral 'n vrygewige geskenk, van iemand wat jy nie gedink het so baie genegenheid en dankbaarheid teenoor jou het nie; is dit goed om stilweg vir jouself te vra waarom. Is daar iets wat hulle van jou wil hê, en is hulle eerlik en opreg daaroor?

V: In 2 Sam 11:11, wat voel Dawid hier?

A: Dawid het waarskynlik 'n mengsel van frustrasie en desperaatheid tot op die punt van paniek. Hy het gedink hy het die perfekte plan om sy sonde te bedek, behalwe dat Uria te lojaal was om deel te neem. Onbewustelik het Uria dit "in sy gesig gewryf" deur haar "my vrou" te noem in plaas van "Batsheba". Uria het haar by haar rol genoem. Uria het geweet wie hy was, en hy het geweet wie sy vrou was, net soos Dawid vergeet het wie hy was.

V: In 2 Sam 11:14-21, wat was dubbel onregverdig daaraan?

A: Dit was natuurlik onregverdig dat Uria, Dawid se lojale kampioen, op so 'n verraadagtige wyse vermoor sou word. Maar wat het die Israelitiese soldate rondom hulle gedoen om tereggestel te word deur die verraad van Dawid en Joab? Hul enigste "misdaad" was dat hulle in die pad van Dawid se wellus gekom het. Dawid se kwaad was nie net op Uria gerig nie, maar hy was bereid om ander getroue omstanders te offer om sy sonde van een nag toe te smeer.

V: In 2 Sam 11:15-27, hoe kan godsalige gelowiges, wat regtig, regtig goed begin, deur mag korrup raak? Hoe kan dit verhoed word?

A: Geen gelowige, maak nie saak wie hulle is nie, is so goed dat hulle hul wag kan laat sak. Dieselfde Dawid wat nie koning Saul, wat hom agtervolg het, wou doodmaak nie, sou Uria en dié rondom hom doodmaak. Dieselfde Dawid wat gerou het oor die dood van Saul en die edele Jonatan, het blykbaar nie gerou oor die dood van die lojale Uria, wie se dood hy veroorsaak het nie. Dit behoort 'n waarskuwing vir ons te wees. Maar as dit nie vir die genade van God en ons daaglikse nadering tot God was nie, kon ons soos hy of soos Demas in die Nuwe Testament eindig.

As iemand hul wag kon laat sak, sou mens dink dit sou Paulus wees. En tog het Paulus self gesê: "Weet julle nie dat daar in 'n wedloop almal hardloop, maar net een die prys ontvang nie? Hardloop dan so dat julle die prys kan behaal. Almal wat aan die spele deelneem, oefen met streng dissipline. Hulle doen dit vir 'n verganklike kroon, maar ons vir 'n onverganklike kroon. Ek hardloop dus nie soos een wat net in die rondte hardloop nie; Ek slaan nie net in die lug nie. Nee, ek tug my liggaam en maak dit my slaaf, sodat ek, nadat ek vir ander gepreek het, self nie onbevoeg bevind word nie." 1 Korintiërs 9:24-27 (BSB). Paulus praat met gelowiges wanneer hy sê dat ons onsself moet ondersoek om te sien of ons "in die geloof" is in 2 Korintiërs 13:5.

Om ons daarvan te weerhou om ons wag te laat sak, moet ons naby God bly en in gemeenskap met ander wees wat ons aanspreeklik kan hou.

V: In 2 Sam 11:16, wat wys dit oor Joab se lojaliteit?

A: Eerder het ons gesien dat Joab inderdaad lojaal aan Dawid was, maar hy was selfs meer lojaal aan sy eiebelang. Maar hier is Joab meer lojaal aan sy leier as aan wat reg is. Lojaliteit kan 'n goeie ding wees, maar lojaliteit is sleg as dit aan iets is wat God nie wil hê nie. Aangesien Joab net gedeeltelik lojaal aan Dawid was, het hy selfs minder lojaliteit gehad aan wat reg is.

Urija word in 2 Samuel 23:39 as een van Dawid se top 37 soldate gelys, maar jy kan sien waar Urija se lojaliteit hom gebring het, deur 'n gedeeltelik lojale generaal en 'n verraderlike koning te dien.

V: In 2 Samuel 12:1-12, waarom het Natan hierdie benadering gebruik om met Dawid oor sy sonde te praat?

A: Twee moontlike redes, waarvan albei waar kan wees.

1. Koning Dawid het reeds geweet dat wat hy gedoen het, kwaad was. Dawid het hier nie instruksie of korreksie nodig gehad nie; hy het berisping nodig gehad. Natan het Dawid op so 'n wyse genader dat sy "verdedigingsmeganismes" nie geprikkel sou word nie. Toe Natan 'n beroep op Dawid se sterk sin vir geregtigheid gedoen het en Dawid se woede oor hierdie "onnamige onderdrukker" opgewek het, het Natan die saak swaar op Dawid laat neerkom.

2. Dawid was 'n koning wat pas die dood van 'n waardevolle en lojale dienaar beveel het. Terwyl Natan reeds sy lewe waag om Dawid te berispe, sou hy 'n indirekte, maar effektiewe benadering wou gebruik.

Let ook daarop dat God nie vir Natan gesê het om Dawid dadelik te berispe nie. Daar het tyd verloop sodat die hartstog kon bedaar, Dawid skuld kon voel, en 'n geleentheid vir Dawid om op sy eie te bekering, verby was.

V: In 2 Sam 12:1-12, wat kan ons leer uit Natan se meesterlike benadering?

A: Daar is ses interessante punte in Natan se ongemaklike gesprek.

1) Op hierdie stadium kon Dawid sonde in ander makliker sien as in homself. Hy kon die splinter in 'n ander se oog sien, maar nie die balk in sy eie nie (Matteus 7:3-5). Sonde doen dit met mense, dit gee hulle keuseblindheid. Daarom het Natan 'n storie vertel wat gelyk het of dit oor iemand anders gaan.

2) Natan kon 'n analogie van 'n kalf, 'n handelaar wat beroof word, of iets anders gebruik het, maar Natan het 'n lam gebruik, iets waarmee Dawid die herder emosioneel maklik kon identifiseer.

3) Natan het die omstandighede genoeg verander dat Dawid nie sou herken dat hierdie gelykenis oor hom gaan nie. Hy het dus nie 'n analogie van 'n lojale dienaar of 'n huwelik gebruik nie. Maar die ryk man met baie skape het na Dawid en sy vroue verwys, en die arm man het na Uria en sy vrou verwys.

4) Dawid het 'n eervolheidsgevoel gehad en 'n medelye met 'n oulike lam en sy eienaar. Nathan het op daardie deugde by Dawid beroep gedoen.

5) Teen die einde van hierdie verhaal is Dawid se woede teenoor die ryk man, as gevolg van Dawid se eerbied en deernis vir die arme eienaar van die lam, geskok deur die blootstelling van Dawid se skandelike, genadelose behandeling van Uria.

6) Toe Natan sê: "Jy is daardie man!", is Dawid se oë geopen vir die onreg. As herder van Israel het hy die omvang van die skade wat hy aan die trop aangerig het, besef.

V: In 2 Sam 12:5-6, wat is interessant aan Dawid se reaksie op die ryk man in Natan se verhaal?

A: Aanvanklik sê Dawid dat die onderdrukkende man vir dit moet sterf, al sê die wet nie dat dit die dood verdien nie (anders as wat Dawid gedoen het volgens Levitikus 20:10 en 24:17). Toe bemeester Dawid sy woede en sê dat die ryk man vier lammers aan die arm man moet betaal, wat is wat Eksodus 22:1 sê. Dit is nuuskierig dat vier van Dawid se seuns gesterf het: Batseba se eerste seun (2 Samuel 12:18), Amnon (2 Samuel 13:28-29), Absalom (2 Samuel 18:14-15) en later in Salomo se tyd Adonia (1 Konings 2:25).

Nadat Natan hom aangespreek het, het Dawid geantwoord: "Ek het gesondig teen die HERE", nie "kom ons laat Natan teregstel nie."

V: In 2 Samuel 12:8, waarom het God vir Dawid verskeie vroue gegee, as poligamie [vermeendlik] 'n sonde was?

A: Poligamie was nie 'n sonde nie. Sommige dinge is in die Ou-Testamentiese tyd beoefen, maar ons het 'n hoër standaard sedert Jesus gekom het. In die Ou-Testamentiese tyd het Jesus gesê God het sekere dinge (soos egskeiding) toegelaat omdat hulle harte hard was. Ek dink poligamie is nog so 'n saak. Die Bybel het egter gesê dat 'n koning nie te veel vroue mag hê nie, en dat Salomo gesondig het deur soveel vroue te hê (Nehemia 13:26; 1 Konings 11:2-11).

Die Ou Testament gee die voorbeeld van monogamie (Adam en Eva, maar nie Lisa ook nie), en wys die probleme wat met poligamie by Abraham, Jakob, Salomo, ensovoorts, voorgekom het, maar die Bybel verbied poligamie nie eintlik nie. Daarenteen, as 'n man poligamies is, word hy in 1 Timoteus 3:2 ongeskik geag om 'n ouderling te wees.

Terloops, daar is ongeveer 50 000 sekte-aanhangers in die Verenigde State wat vandag poligamies is; hulle word Fundamenteel-Mormone genoem. Hulle oortree Romeine 13:1, wat sê dat ons die regerende owerhede moet gehoorsaam. Baie van hulle woon in suidelike Utah, noordwestelike Arizona en Nevada.

Wanneer ek met Mormone getuienis voer, is daar baie dinge waaroor mens met hulle kan praat, maar nie almal is ewe winsgewend nie. Die belangrikste punte hou verband met:

a) Glo in die ware, Allerhoogste God

b) Glo in die ware Jesus

c) Glo in die waarheid oor verlossing

d) Glo in die regte Skrif.

As 'n persoon oor daardie vier dinge verkeerd is, maak dit nie saak waarin hulle reg is nie. In plaas daarvan om oor poligamie met Mormone te praat, sou ek liewer praat oor waarom hulle in 'n mindere god glo, waarom Joseph Smith, toe hy sy tweede vrou getrou het, dit vir sy eerste vrou geheimgehou het. Aangesien die anti-swart leerstelling in hulle skrif in 1978 verander is, en die LDS hulle leerstelling verander het om poligamie te verbied, watter ander leerstellings is daar in die Mormonisme wat verwerp behoort te word?

Vir enigiemand maak dit 'n verskil of 'n mens die Bybel lees om te antwoord: "wat is die meeste wat ek kan wegkom," teenoor om dit te lees om te antwoord: "wat is God se perfekte wil vir my." As iemand in die Ou-Testamentiese tye die Bybel op die eerste manier gelees het, sou hulle gesien het dat egskeiding en ander dinge aanvaarbaar is.
Aan die ander kant kon iemand in die Ou-Testamentiese tyd Maleagi 2:16 lees: "Want Ek haat skeiding," sê die HERE, die God van Israel. Net so is poligamie nie God se volmaakte wil nie, maar dit is toegelaat.

V: In 2 Samuel 12:9 het Dawid basies Uria aan God se vyande oorgegee. Is daar vandag tye wanneer 'n gelowige dalk voordeel kan sien daarin om iets aan hul vyande of die vyande van God te gee?

A: Soms gee mense geld, toestemming of geloofwaardigheid aan 'n bose persoon om 'n doel vir hulself te bereik. Ander kere gee mense hul integriteit, reputasie, familie en ander verhoudings op om 'n bose doel vir hulself te bereik. Die gevolg van wat Dawid gedoen het, was dat hy God se gebod verag en oneer oor God se waarheid gebring het.

'n Skaarsterm vir 'n ooreenkoms met die duiwel is 'n "Faustiese ooreenkoms" in Engels; die Duitse byvoeglike naamwoord is "faustisch". Dit is vernoem na Faust, 'n werklike Duitse alchemist en astroloog. Hierdie legende is later in 'n boek omskep, en daarna in 'n Franse opera. 'n Faustiese ooreenkoms is 'n slegte transaksie waar die persoon 'n hoë prys betaal vir iets wat op kort termyn aanloklik lyk.

'n Ander slengterm vir slinksheid is "Byzantyns". Die Bisantynse het dinge gedoen soos om vrede te maak met hul vyande, soos die Bulhare, en dan in die geheim geld te betaal aan die vyande van die Bulhare, die Petsjenegen, om hulle te kry om die Bulhare aan te val.

God het Dawid se hart gebreek met die dood van sy kinders. Dawid het oor sy sonde geskryf in Psalm 51.

V: In 2 Sam 12:13, wat is die belangrikheid van Dawid se reaksie?

A: Dawid het gevas om God se hart te roer. God het reeds besluit wat Hy gaan doen, en toe die baba gesterf het, het Dawid geweet daar was geen sin om God te vra vir wat God anders bepaal het nie.

V: In 2 Sam 12:15-23, waarom het God die eerste kind van Dawid en Batseba laat sterf?

A: Dit was nie die kind se straf nie, maar die straf vir die skuld van Dawid en Batseba. God sal uiteindelik alles regstel, en ons moet tot dan wag om volledige geregtigheid op aarde te sien.

Sommige Calviniste sê dat omdat babas sterf, dit "bewys" dat babas skuldig is aan Adam se sonde. Dit is vals redenasie, want om gevolge te ly, bewys nie skuld nie. Anders sou die feit dat katjies sterf, "bewys" dat hulle ook skuldig is aan Adam se sonde. Die waarheid is egter dat die hele skepping aan die val onderhewig gemaak is, soos Romeine 8:19-22 sê.

Gevolgtrekking:

1. Alle Christene stem saam dat pasgebore babas geen persoonlike sondes van hul eie het nie.

2. Alle Christene stem saam dat almal met 'n sondige natuur gebore word.

3. Ongelukkig stem nie alle Christene nog saam dat die ly van gevolge nie skuld bewys nie.

V: In 2 Sam 12:20, waarom het Dawid God aanbid net nadat sy seun gesterf het?

A: Jy behoort God te aanbid wanneer jy reg met God is. Jy behoort ook te aanbid wanneer jy ongehoorsaam was en nou weer reg met God wil wees. In Dawid se vlug van Saul, die vermaning deur Natan en die dood van sy kind, was Dawid glad nie wrokkig of bitter teenoor God nie. Dawid het gebid dat God hom van hierdie slag sou red, en toe God dit nie gedoen het nie, het Dawid daarna steeds God aanbid.

V: In 2 Sam 12:20, sou God aanbidding soos hierdie aanvaar?

A: Ja. God aanvaar alle opregte aanbidding van Hom. Aanbidding van afgode is egter nie aanbidding van Hom nie, soos 1 Korintiërs 10:20 en 2 Korintiërs 6:15-17 duidelik wys.

V: In 2 Sam 12:21, wat sê dit oor die Katolieke praktyk om vir die dooies te bid?

A: Dit sê dat Dawid geen sin gesien het in die bid vir sy seun wat oorlede was nie. Katolieke glo in die bid vir die dooies weens 'n gedeelte in die Katolieke en Ortodokse Apokrifa (2 Makkabeërs 12:46), wat nie in Protestantse of Joodse Bybels is nie. Maar Dawid het net vir die kind gebid terwyl die kind nog geleef het.

V: In 2 Samuel 12:21-23, het Dawid en Batseba se eerste seun na die hemel gegaan, of nie?

A: Niks dui daarop dat hy nie hemel toe gegaan het nie, en hy het waarskynlik wel. Egter bewys 2 Samuel 12:21-23 nie werklik dat hy hemel toe gegaan het nie. Toe Dawid gesê het hy sou gaan waar sy seun was, het hy die graf (Sheol) bedoel, nie noodwendig die hemel nie. In Mesopotamië is die graf "die land van geen terugkeer" genoem.

V: In 2 Sam 12:23, wat het Dawid bedoel toe hy gesê het die kind sal nie na hom terugkeer nie, maar dat hy na die kind sou gaan?

A: Die Bybel praat dikwels van Sjoel, wat die Griekse Septuaginta en die Griekse Nuwe Testament "Hades" noem. Dit beteken die graf, en almal het daarheen gegaan. Joodse mense het geleer dat daar twee afdelings in die doderyk was: die paradys waar godvresende mense heen gegaan het, en die tronk, waar bose mense heen gegaan het. Sommiges meen Dawid sê die kind is nou in die paradys en Dawid sal na die paradys toe by hom gaan. Hierdie vers kan egter net bewys dat die kind na die doderyk gegaan het, en dat Dawid uiteindelik ook in die doderyk sou wees.

V: In 2 Sam 12:25, waarom is hy Salomo genoem as God hom Jedidja genoem het, wat "geliefd by die HERE" beteken?

A: Dawid en Batseba het hom reeds Salomo genoem, wat soortgelyk klink aan die woord vir "vrede". Daarna het God deur Nathan hom Jedidja genoem om te wys dat God hom liefgehad het en hom nie sou doodmaak nie. Jedidja was eintlik nie sy naam nie, maar net 'n bynaam. Dit was egter nie ongewoon vir 'n persoon om twee name te hê nie, so dit kon ook sy naam gewees het.

V: In 2 Sam 12:28, waarom het Joab so met Dawid gepraat?

A: Joab en Dawid het mekaar al lank geken. Joab het geweet hy kon Dawid nie beveel nie, maar hy het regtig wou hê Dawid moes kom en dit moes lyk of hy besig was om iets te doen. Daarom het Joab 'n vals dreigement gemaak dat hy die stad na homself wou hernoem om Dawid te motiveer om te kom. Joab was bo alles lojaal aan homself. Maar aangesien hy nie bedreig was nie, was Joab ook lojaal aan Dawid, en hy wou hê Dawid moes kom omdat Joab geweet het dit sou die beste lyk vir sy koning, en Joab het na Dawid se beste belange omsien.

Joab het na Dawid se belange omgesien, maar hier sonder volle respek. Dit is amper asof Joab sê: "Dawid, ek wil nie weet wat jy in Jerusalem besig was om te doen nie, maar jy moet nou hierheen kom soos 'n behoorlike koning." Hierdie geringe onrespek vir 'n ou vriend is egter niks in vergelyking met hoe ander Dawid later sou onrespekter nie.

V: In 2 Sam 12:30, hoe swaar was hierdie kroon?

A: Dit was ongeveer 75 pond of 34 kg. Duidelik kon 'n man nie hierdie kroon dra sonder 'n ondersteunende standaard nie. Maar die kroon was waarskynlik nie om te dra nie, maar om te vertoon.

V: In 2 Sam 12:31, het Dawid sommige Ammoniete doodgemaak deur hulle onder sae, byle en in die baksteenoven te sit?

A: Waarskynlik nie. Liewer het Dawid die gevangenes gedwing om sager en byle te gebruik om te saag, en om bakstene in die baksteenoond te maak. Die New International Bible Commentary bl. 383 sê dat laasgenoemde die oorheersende siening is.

V: In 2 Sam 13:1-22, wat is die struktuur van hierdie hoofstuk?

A: Dit is in 'n diep chiasme gerangskik.

13:1-2 Amnon het na Tamar geil geraak

- 13:3-5 Jonadab raai Amnon aan om Tamar te verkrag

- - 13:6-9a Tamar kom kook en voed Amnon

- - - 13:9b Amnon beveel sy dienaars om almal te vertrek

- - - - 13:10-14a Amnon beveel Tamar om by hom in die bed te kom; sy weier

- - - - - 13:14b-15a Amnon verkrag Tamar en sy wellus verander in haat

- - - - 13:15b-16 Amnon beveel Tamar om te gaan, ondanks haar smeekbedes

- - - 13:17 Amnon beveel sy dienaar om terug te keer en Tamar uit te jaag

- - 13:18-19 Tamar verlaat

- 13:20 Absalom sê vir Tamar om nie bekommerd te wees nie; Absalom sal daarvoor sorg

13:21-22 Absalom haat Amnon

In die middel hiervan is 2 Samuel 13:15 'n kiasme.

Amnon het haar gehaat

- Met 'n haat

- - Groot

- - - Uiters

- - - Inderdaad

- - Groot

- Was die haat

waarmee hy haar gehaat het.

V: In 2 Sam 13:1-2, aangesien dit Nagat se profesie vervul het, het God hierdie sonde gestuur?

A: Nee, maar God, wat Amnon se bose en ongedissiplineerde hart geken het, het toegelaat dat Amnon uit die hand loop. God kan nie net die goeie wat Hy sal doen voorsien nie, maar Hy kan ook die goeie en die slegte wat mense sal doen voorsien, en sou doen as hulle die geleentheid kry. God sien nie net voor wat mense sou doen nie, Hy kan hulle ook in staat stel om hul voornemens as deel van Sy plan te vervul.

V: In 2 Sam 13:5,7-8, waar het Jonadab hierdie idee gekry?

A: Alhoewel ons dit nie weet nie, was dit nie ongehoord om 'n suster te laat kom om 'n sieke te versorg nie. 'n Egiptiese liefdesgedig (c.1303-1200 v.C.) in Hooglied en die Ancient Egyptian Love Songs bl.13 sê: "Ek sal binne gaan lê, en ek sal siekte voorgee. Dan sal my bure inkom om te sien, en dan sal (my) suster saam met hulle kom. Sy sal die dokters skaam maak (want sy) sal my siekte verstaan."

V: In 2 Sam 13:5,7-8 het Jonadab voorgestel dat Amnon Dawid onbewustelik gebruik om sy bose plan te bevorder. Is daar sedertdien gevalle waar 'n bose persoon 'n onbewuste persoon gebruik het om hul bose planne te bevorder?

A: Hier is 'n paar voorbeelde.

Die mees algemene scenario is "lawfare", waar iemand die wet of kontrakte, wat in goeie trou deur een party onderteken is, gebruik om iemand onregverdig te benadeel. Dit beteken nie noodwendig dat die bose persoon probeer om onregverdig te wees nie; dit kan wees dat hulle geen begrip het van wat regverdig is nie.

'n Tweede voorbeeld, met Dawid, Uria en Joab, is om 'n boodskap te stuur om kwaad te doen deur 'n onskuldige persoon.

'n Derde voorbeeld is wat die Hindawi-saak genoem word. Dit het op 17 April 1986 plaasgevind toe Nezar Hindawi, 'n Jordaniër, saam met sy 32-jarige, vyf maande swanger Ierse vriendin, Anne-Marie Murphy, van Londen na Tel Aviv gereis het. Hy het met haar gebreek toe hy uitgevind het sy is swanger, toe het hy weer met haar saamgekom en gesê hy wil haar trou. Hy het vir haar 'n werk as skoonmaker by die Hilton Hotel in Betlehem gekry. Hy het vir haar gesê hy moes op 'n latere vlug reis omdat sy visum langer sou neem. Hindawi, wat Mike Royko "daardie edele Moslem-kryger" genoem het, het sy swanger vriendin 'n koffer met 'n bom daarin gegee, sodat dit in die lug sou ontplof en almal sou doodmaak. Die koffer het deur die Britse sekuriteit gekom, maar 'n El Al-sekuriteitswag was agterdogtig, aangesien daar geen Hilton Hotel in Bethlehem was nie. Hy het 'n handmatige sekondêre ondersoek gedoen om te sien waarom die leë koffer steeds swaar was, en hy het die bom gevind. Hindawi is tot 45 jaar tronkstraf gevonnis. Sien https://www.timesofisrael.com/35-years-after-el-al-bomb-plot-security-staff-recount-stopping-unwitting-bomber/ vir meer inligting.

'n Vierde voorbeeld is dat daar eendag 'n persoon gevang is wat onwettige dwelms op 'n vliegtuigvlug vervoer het en hulle het geen idee gehad nie. 'n Vriend van hulle het vir hulle 'n stuk bagasie geleen, en hulle moes dit uiteindelik by die bestemming gaan haal. Die reisiger het nie geweet dat daar onwettige dwelms in die voering van die stuk bagasie ingenaai was nie.

'n Vyfde voorbeeld is dat iemand in Pakistan vir 'n rukkie weggegaan het en 'n Christen gevra het om sy goedere te bêre. Die Christen het gesê: "seker". Die Christen het nie geweet dat die persoon 'n geweer onder sy goedere gehad het nie. Die polisie het hiervan kennis geneem en die Christen gearresteer omdat daar 'n geweer in die persoon se besittings was. Die Christen moes geld betaal om vrygelaat te word.

Terloops het Jonadab sy naam in 'n slegte grap verander. Sy naam beteken "Die HERE is Edel".

V: In 2 Sam 13:6, hoe het Amnon homself siek gemaak?

A: Amnon het net voorgegee om siek te wees. Al kan 'n mens siek word deur dinge te eet of te drink wat naarheid kan veroorsaak, is daar geen aanduiding dat Amnon dit hier gedoen het nie; hy het voorgegee om siek te wees. Toe hy Tamar fisies gedwing het, het hy fisies gesond genoeg gelyk, al was hy nie geestelik gesond nie. David is deur wellus verblind met Batseba, en nou kon hy die optrede en latere gevolge aanskou van sy seun wat "siek van wellus" was. Dit het waarskynlik egter veroorsaak dat David naar gevoel het.

V: In 2 Sam 13:6-7, wat kan ons hier van Dawid oor ouerskap leer?

A: Iemand wat God liefhet, soos Dawid, kan steeds 'n slegte ouer wees as hulle ouerskap nie ernstig genoeg opneem nie. Dawid se eerste fout was nie dat hy versuim het om Amnon te straf nie. Voor dit was Dawid se dissipline so slap dat Amnon gedink het hy kon daarmee wegkom.

David het sy kinders liefgehad en van hulle gehou. Maar wanneer 'n ouer nie genoeg liefhet vir hul kinders om hulle te dissiplineer nie, dan is dit dalk dat hulle die gevoel van die verhouding meer liefhet as die seun of dogter.

David het sy kinders emosioneel liefgehad, veral toe hy hulle deur die dood verloor het. Ons het egter geen bewyse dat hy sy ouersorg getoon het nie. Hy het Amnon nie gedissiplineer nie; hy het Tamar nie getroos nie, en hy het nie eens met Amnon gepraat nie. David was afstandelik teenoor Absalom. Dat Tamar sê dat David haar sou laat trou met haar halfbroer, dui daarop dat sy 'n gebrek aan opleiding in God se Woord gehad het. David het God se Wet liefgehad, en hy het sy kinders liefgehad. Ongelukkig het Dawid blykbaar nooit besef dat hy die verantwoordelikheid gehad het om sy kinders God se Wet te leer nie, en dit sou 'n demonstrasie van sy liefde gewees het.

V: In 2 Sam 13:6-7, wat is vandag maniere waarop 'n persoon die "verhouding" meer kan liefhê as die persoon self?

A: Toe ek op hoërskool was, het ek van 'n seun geweet wat 'n meisie en 'n mooi motor gehad het. Maar eendag het hy die motor in 'n ongeluk verwoes, en toe het die meisie met hom gebreek. Iemand mag sê dat hulle hul gade liefhet, maar as die gade iets verkeerd doen, soos ouer of armer word, lyk dit of die liefde verlore geraak het. Maar miskien was die liefde eintlik nie verlore nie, omdat dit nooit regtig daar was in die eerste plek nie. As jy sê jy is lief vir iemand, maar dan gebeur daar iets, soos dat hulle in 'n slegte ongeluk beland, in 'n brand verbrand, of 'n baie ernstige beroerte kry, sou jy hulle steeds liefhê? God roep ons op om ander mense lief te hê, en soms dink ons ons doen dit, maar ons doen dit nie; ons is eintlik net lief vir die verhouding. Ondersoek jou gevoelens teenoor jou familie en vriende. Is jy regtig lief vir hulle, of is jy net lief vir die verhouding en hoe hulle jou laat voel?

Een manier om te weet, is dat as die ander persoon dinge doen wat verkeerd is, of wat selfvernietigend is vir hulself en ander, sou jy bereid wees om 'n ongemaklike gesprek te voer en dit vir hulle te sê, of sou jy dit maar laat gaan? Ware liefde gee om, selfs al loop jy die risiko dat die persoon jou nie meer sal mag nie.

V: In 2 Sam 13:11-17, waarom het Amnon se gevoel teenoor Tamar so vinnig van wellus na haat verander?

A: Amnon se "liefde" het so vinnig verdwyn omdat daar nooit regtig liefde was nie, net wellus. Hy het haar soos 'n ding behandel en nie as 'n persoon nie. Alhoewel liefde en haat teenoorgestelde is, is wellus en haat nie noodwendig onverenigbaar nie. Toe Amnon bevredig was, het hy besef dat hy waarskynlik verskriklike gevolge sou ondervind vir wat hy gedoen het. As die oudste seun het hy net sy kans om die volgende koning te word in gevaar gestel. Dit het gelyk of Amnon sy skuldgevoelens op Tamar geprojekteer het. Dit was nou duidelik vir Amnon, Tamar en uiteindelik almal dat Amnon se wellus vir Tamar se liggaam nie beteken het dat hy haar liefgehad het nie.

Toe Amnon sy dienaar beveel om die deure toe te maak en Tamar uit te sluit, is die deur in 'n sekere sin ook vir Amnon toegemaak. Sy lot is besegel.

V: In 2 Sam 13:11-29 en 2 Sam 16:22, behoort kinders Bybelse figure soos Absalom en Amnon as rolmodelle wat respek en bewondering verdien, te beskou? ('n atheïs het dit gevra.)

A: Natuurlik nie; niemand het ooit hierdie mans as rolmodelle beskou nie. Die Bybel sê nie dat ons hierdie mans as helde van die geloof moet beskou nie, net soos ons Judas en Kajafas ook nie so moet beskou nie. Die Bybel dokumenteer objektief baie bose dade wat goddelose mans gedoen het.

Hierdie "nie-kwessie" blyk te dui dat sommige atheïste fundamenteel nie verstaan wat die Bybel leer nie. Die Bybel is nie 'n opgepoetste propagandadokument wat 'n spierwit prentjie van die mensdom skilder nie. Nee, dit is 'n eerlike, realistiese portret van mense, godvresend en goddeloos soos hulle is. Sou dit nie wonderlik wees as almal die verskil tussen die "goeie ouens" en die "slegte ouens" kon onderskei sonder dat hulle wit of swart hoede soos in die TV-weserns hoef te dra nie.

V: In 2 Sam 13:13, wat is drie moontlike redes waarom Tamar gesê het om die koning te vra en hy sou hulle laat trou?

Eerstens is incest verbied in Levitikus 18:9, 11; 20:17; Deuteronomium 27:22. Tamar het dit moontlik vir een van twee redes gesê, en moontlik ook vir 'n derde aanvullende rede.

1) Tamar was onkundig oor wat die Tora oor incest gesê het. Dit is die mees waarskynlike antwoord. Om susters en halfsusters te trou was redelik algemeen onder Egiptiese koninklikes en later Persiese koninklikes. Hul voorvader Abraham het sy halfsuster Sarah getrou in Genesis 20:12.

2) Tamar het geweet, maar sy het gelieg en probeer enigiets sê om op enige moontlike manier van Amnon ontslae te raak.

3) 'n Derde moontlike rede is dat, alhoewel Tamar 'n onskuldige slagoffer in dit alles was, dit baie sleg vir haar sou lyk; hoe kon mense seker wees dat sy teen haar sin was as sy 'n oordeelstuitval gehad het toe sy ingestem het om alleen met Amnon te wees? Sy het desperaat probeer om haar reputasie te red nadat dit sonder haar eie skuld deur die modder gesleep sou word.

V: In 2 Sam 13:16-17, waarom sou Tamar dink dat dit 'n groter onreg sou wees as Amnon haar wegstuur?

A: Die manier waarop Amnon haar laat uitgooi het en die deur gesluit het, sou impliseer dat sy die een was wat hom probeer verlei het. Hier was 'n rein vrou, wat haar vader gehoorsaam het, wie se reputasie en eer skielik in net 'n paar minute van haar ontnem is sonder dat dit haar skuld was. 2 Samuel 13:19-20 wys dat sy verbrysel was. Dit is nie dat Amnon hier 'n heeltemal afsonderlike sonde gepleeg het nie. Eerder het hy dinge erger gemaak deur sy eerste sonde te vererger. Dawid het dieselfde gedoen nadat hy Batseba geneem het, toe hy besluit het om Uria te laat doodmaak.

Maar hoe baie Amnon nou vir Tamar gehaat het, sou Absalom Amnon nog meer haat.

V: In 2 Sam 13:20, waarom het Absalom vir Tamar gesê om nie so bekommerd te wees oor verkragting nie?

A: Daar is twee verskillende sienings.

Onopregte vertroosting: Absalom het probeer om Tamar te troos deur haar te raai om nie daaroor te bly dink nie. Absalom was egter nie opreg hier nie, omdat hy self nie so gevoel het nie. Of op daardie tydstip of iewers daarna het Absalom die plan gesmee om wraak op Amnon te neem deur hom te vermoor.

Jonadab en Absalom wat saam samesweer: 'n Tweede siening was dat Absalom lankal beplan het om koning te word, en hy was bereid om enigiets of enigiemand te offer om dit te bereik, insluitend sy suster en halfbroer. Hierdie siening sê dat Jonadab saam met Absalom was om Amnon te verlei om sy suster te verkrag, sodat Absalom nie verras was toe dit gebeur het nie. Absalom kon toe gesien word asof hy 'n rede gehad het om die seun wat in die erfopvolging vir die troon was, te vermoor. Daarna het Absalom na sy oupa se koninkryk gevlug en twee jaar gewag totdat Dawid se woede bedaar het.

V: In 2 Sam 13:21, waarom was Dawid hier presies kwaad?

A: Daar is waarskynlik drie redes. Die eerste is dat hy natuurlik kwaad was dat sy eie dogter onteer is.

Alhoewel Dawid kwaad was dat Amnon dit gedoen het, het Dawid self egbreuk gepleeg met Batseba en haar man laat doodmaak. Dawid het dalk onthou wat God deur Natan gespreek het, en Dawid het uitgevind dat God nie vergeet het nie.

Die derde rede is meer kompleks. Amnon was die eerstgeborene, die volgende in die ry vir die troon. Levitikus 20:17 sê dat incest met die dood gestraf moet word, om nie eens van verkragting te praat nie. Moes Dawid God se wet eerste stel, of die liefde vir sy seun Amnon eerste stel? God, en almal anders sou die antwoord sien. Die antwoord was dat Dawid sy seun eerste gestel het. Om Amnon te berispe sou so 'n ongemaklike gesprek gewees het dat ons geen rekord het dat Dawid selfs 'n woord tot Amnon gesê het nie. As herinnering, toe Ruben by Jakob se byvrou ingegaan het, het Ruben sy reg as eerstgeborene in Genesis 35:22; 49:4 verloor. Daar word nie gesê dat Dawid selfs dit vir Amnon gedoen het nie. Dawid sou nie vir geregtigheid opstaan toe dit sy eie seun betref het nie.

V: In 2 Sam 13:21, hoe kan dit vandag op sommige gelowiges van toepassing wees?

A: Dawid het God opreg liefgehad; maar ons sien hier dat hy sy seun meer liefgehad het. Wanneer ons ons kinders meer liefhet as wat ons God liefhet, blyk dit dat ons ons kinders geen guns doen nie.

V: In 2 Sam 13:24-25, waarom het Absalom vir Dawid gevra om na die "moordpartytjie" te gaan?

A: Absalom het op daardie stadium nie probeer om Dawid te dood of die troon oor te neem nie, aangesien Absalom nie een van die koning se seuns behalwe Amnon gedood het nie. Omdat daar baie skerp messe was om skaapwol mee af te skeer, sou hulle Amnon se lewe neem. Absalom het sy manne beveel om Amnon te dood; hy het hom nie persoonlik gedood nie, net soos Dawid nie persoonlik Uria gedood het nie.

Absalom het waarskynlik geweet dat Dawid nie kon kom nie. Hy het Dawid gevra om verdachting af te lei en Dawid te mislei om te dink dit was 'n onskuldige plan.

Die gerug, wat slegs op spekulasie berus dat al die koningsseuns gedood is, het moontlik deels ontstaan omdat al Gideon se seuns deur Gideon se seun Abimeleg in Rigters 9:5 gedood is.

V: In 2 Sam 13:29, waarom het Absalom saam met die ander seuns van die koning gevlug?

A: Eerstens kan Absalom se vlug die vals indruk gee dat hy, soos die ander seuns, nie van die sluipmoordplaan geweet het nie. Tweedens het Absalom tyd nodig gehad om na Talmai in sy grootvader se koninkryk Geshur, oos van die See van Galilea, te vlug.

V: In 2 Samuel 13:32-33, hoe het Jonadab dit so vol vertroue geweet?

A: Jónadab was die een in 2 Samuel 13:3-5 wat voorgestel het dat Amnon voorgee hy is siek om sy suster te verkrag. Of Jónadab het hoopvol gepraat om die voorval te bagatelliseer, of Jónadab het van te voren geweet wat Absalom sou doen. Jonadab was nie regtig 'n vriend van Amnon nie. Een belangrike vraag wat nooit gevra is nie, maar wat Dawid moes gevra het, was: "Jonadab, hoe weet jy dit?" Miskien kon Jonadab gesê het dat hy net na Absalom se motief vir wraak verwys het, om die feit te verdoesel dat hy eintlik voorgestel het dat Amnon dit moes doen.

V: In 2 Sam 14:1-20, wat is die struktuur van hierdie hoofstuk?

A: Dit is 'n ietwat diep kiasme met die volgende organisasie.

14:1 Joab "wou weet"

- 14:2-3 Joab sê vir die wyse vrou wat om te sê

- - 14:4-5a Die vrou doen 'n versoek aan die koning

- - 14:5b-10 Die vrou se eerste beroep

- - - 14:11 Sy versoek suksesvol dat haar seun se lewe gespaard word

- - 14:12-17 Die vrou maak haar tweede beroep.

- - 14:18-19a Die koning vra die vrou 'n vraag

- 14:19b-20a Sy erken dat Joab haar ingelig het

14:20b Die koning "weet"

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 3, bl. 975 vir meer inligting.

V: In 2 Sam 14:1-9 en 13:21, wat moes Dawid eers gedoen het om Amnon vir verkragting en incest te straf, en later Absalom vir moord, aangesien Dawid self egbreuk en moord gepleeg het?

A: Dit was moeilik vir Dawid om enigiets te doen, aangesien hy nie openbaar berou oor sy sonde getoon en aangebied het om die gevolge te dra nie. Natuurlik het God deur Nathan gespreek dat Dawid nie tereggestel sou hoef te word vir sy sondes nie. Om Amnon te dissiplineer sonder om soos 'n skynheilige te lyk, moes Dawid eers bely het. Maar aangesien hy nie bereid was om dit te doen nie, het Dawid waarskynlik gedink hy sou meer respek verloor deur sy seuns te straf vir dinge wat soortgelyk was aan wat hy gedoen het. Natuurlik het Dawid se gebrek aan optrede ook respek vir hom laat verloor.

David moes ten minste onmiddellik Amnon van die troon gediskwalifiseer het. Ruben het die reg van eerstgeborene verloor toe hy met Jakob se byvrou geslaap het in Genesis 35:22; 49:3-4. As Dawid Absalom openlik berispe het, sou dit dalk die mense se verwagtinge dat Absalom die volgende koning sou wees, verflou het.

V: In 2 Sam 14:1-9, waarom het Joab hierdie strategie gebruik om Dawid te oorreed om Absalom terug te roep?

A: Die Keil-Delitzsch-kommentaar op die Ou Testament, deel 2, bl. 411, meen dat Joab 'n aantal reguit versoeke aan Dawid gerig het sonder sukses. Die hof kon waarskynlik sien dat Dawid na sy seun verlang het, maar daar was geen manier om Dawid die eerste skuif te laat maak sonder dat hy sou vrees dat mense hom sou afkeur omdat hy Absalom genade bewys het nie. Toe kry Joab, 'n taktiese genie, 'n idee. Dit was soortgelyk aan Natan se strategie, en Joab het waarskynlik geredeneer dat as dit een keer gewerk het, dit dalk 'n tweede keer vir hom sou werk. Dit het egter hierdie keer nie so goed gewerk nie.

Die vrou het hier op Dawid se medelye gespeel. Dawid het oor Absalom gerou en die vrou was ook in rousaad, of het ten minste so gelyk. Later sou Dawid die gevolg van sy medelye sien toe Absalom in opstand gekom het en probeer het om Dawid dood te maak. Natuurlik het Dawid nie veel medelye vir Uria getoon nie.

David het sterk vir geregtigheid vir ander opgetree, maar hy was swak daarin om geregtigheid te handhaaf wanneer sy eie kinders die skuldiges was. Of dit nou hoofsaaklik Joab se wysheid, die vrou se wysheid, of albei was, het die vrou David in 'n hoek ingedryf. Aangesien hy simpatie met die vrou se (fiktiewe) seun gehad het, moes hy konsekwent wees en sy eie seun terugbring.

V: In 2 Sam 14:15-23, sien ons enige berou aan Absalom se kant?

A: Geen nie. In werklikheid het Absalom nou gesmee om die troon oor te neem. In plaas daarvan om berouvol en onderdanig te wees, was Absalom manipulerend. Dawid sou omtrent 60 jaar oud gewees het, en Absalom omtrent 30. Absalom was nou oud genoeg om koning te wees, behalwe dat iemand in sy pad gestaan het. Absalom het besluit dat hy koning sou word, en dat hy Dawid sou laat betaal daarvoor dat hy Amnon glad nie gestraf het nie, en daarvoor dat hy Absalom nie regtig vergewe het nie.

Aan die een kant sê Absalom dat as hy skuldig is aan 'n kapitaalmisdryf, hy gereed is om tereggestel te word. Aan die ander kant is 'n man wat 'n vrou verkrag het, tereggestel, en Absalom het daardie straf voltrek.

Wat Dawid betref, het hy nie aan Absalom kwytskelding verleen of hom onskuldig verklaar nie; hy het net gesê dat hy nie tereggestel sou word nie. Toe hy Absalom 'n jong man noem, het hy dalk meer gedink aan hoe hy Absalom gesien het, en sy volwassenheid, as aan die feit dat hy ongeveer 30 jaar oud was.

V: In 2 Sam 14:15-23, wanneer moet ons iemand wat verkeerd gedoen het vergewe en herstel?

A: Jesus het gesê ons moet altyd vergewe, selfs al vra hulle nie om vergifnis nie. Maar as iemand geld van jou gesteel het, en hulle toon geen berou nie, moet jy hulle toegang tot jou bankrekening gee? Natuurlik nie. As hulle nie hul verkeerde dade erken nie, as hulle nie om vergifnis vra en berou toon nie, moet jy eerlik besef dat hulle dit baie waarskynlik weer sal doen as hulle die geleentheid kry. Jesus het in Matteus 10:16 gesê ons moet "slim soos slange en onskuldig soos duiwe" wees.

V: In 2 Samuel 14:24,28, was Dawid reg om nie vir Absalom sy gesig te laat sien nie?

A: Nee. Halfvergifnis werk nie goed nie. Gedeeltelike vergifnis is glad nie vergifnis nie, en die persoon wat vergewe word, weet dit. Vergifnis met 'n knauw word nie goed ontvang nie en is gedoem om te misluk. Dawid het 'n "gedeeltelike straf" aan Absalom opgelê. Dit was nie regtig 'n ernstige straf nie, maar dit het Absalom van Dawid vervreem. Dit het Absalom teenoor sy vader verbitterd gemaak. Dawid en Absalom het mekaar twee jaar lank nie gesien nie.

As Absalom waarskynlik die volgende in die ry vir die troon was, en Absalom nie eens in Jerusalem kon wees of sy vader se gesig kon sien nie, is dit nie 'n resep vir sukses nie. Joab het dit geweet en probeer om die situasie reg te stel.

V: In 2 Sam 14:26 hoe kon Absalom se afgesnyde hare 200 sekels weeg?

A: Selfs al was dit 'n ligter tempelsjekel, sou dit steeds die gewig op vier of vyf pond (1,8 tot 2,3 kg) kan plaas, wat baie hoog is. Die gemiddelde persoon laat sy hare met 'n halwe duim per jaar groei, alhoewel daar baie variasie is; sommige mense laat hul hare met 'n duim per maand groei. Die wêreldrekord is ongeveer 2 duim per maand. As Absalom dit net een keer per jaar afgesny het, is dit baie hare, maar selfs dan sou dit nie vier pond (1,8 kg) weeg nie, tensy hy sy hare van vorige jare ook bewaar het. Maar in 1 en 2 Samuel is daar baie plekke waar daar variasies in getalle is. In hierdie geval het ons geen ander verwysing na wat die korrekte getal is nie. Hoe dit ook al sy, die punt is dat Absalom nogal ydel oor sy hare was. Natuurlik sou Absalom se hare hom later sy dood inlei.

Absalom se hare kan beskou word as 'n waarskuwende verhaal oor trots. Sy trots in sy hare het hom vasgevleg en vasgevang waar hy nie kon wegkom nie, en uiteindelik was dit fataal. Soms, wanneer 'n persoon, veral 'n politieke leier, 'n koers inslaan wat uiteindelik deur almal as verkeerd of dwaas beskou word, kan hulle nie die voor die hand liggende ding doen en koers verander nie, omdat hulle in trots vasgevleg is. Vra 'n potensiële leier of hulle al ooit 'n fout gemaak het. As hulle nog nooit 'n fout gemaak het wat hulle kan bely nie, sal jy 'n leier kry wat liewer die motor sal laat bots as om te draai om 'n ongeluk te vermy. Jy sien dit by Napoleon, Hitler, Stalin wat nie sy troepe toegelaat het om terug te trek nie, en die Franse Marshal Philippe Pétain wat so seker was dat die Duitsers nie deur die ondoordringbare Ardenne-woud kon inval nie, en die Franse militêre smeekbedes om hulp geïgnoreer het toe die Duitsers dit wel gedoen het. In Augustus 1945 het die Japannese militêre leiers Anami, Umezu en Toyoda, die helfte van die ses lede van die Hoogste Oorlogsraad, aangevoer dat die Japannese ná die atoombomme moes aanhou veg. Toe Keiser Hirohito hulle beveel het om oor te gee en 'n radiotoespraak aan sy mense op te neem, het Majoor Hatanaka en ander offisiere 'n generaal vermoor wat geweier het om by hulle aan te sluit en 'n kortstondige, mislukte staatsgreep uitgevoer om te verhoed dat daardie radioboodskap uitgesaai word. Hulle was van plan om die Keiser onder huisarres te plaas en in plaas daarvan 'n vervalste boodskap te stuur. Die ander generaals het egter nie saamgestem nie, en die staatsgreep-samenzweerders het selfmoord gepleeg. In meer onlangse tye, wanneer ons na die "koppige volharding" van Saddam Hoessein, die Iraanse wag, en Poetin se "spesiale militêre operasie" in Oekraïne kyk, kan ons verbaas wees oor hulle dwaasheid om nie nederlaag in 'n onvermydelike situasie te erken nie. Maar waarom behoort ons verras te wees dat hulle net so dwaas is soos ander leiers wat voor hulle geleef het? Een leier wat die handdoek ingegooi het, waarskynlik sy eie lewe red voordat dinge erger geword het, was Bashar al-Assad, voormalige leier van Sirië, maar hy was 'n uitsondering.

Sien https://www.reddit.com/r/Naturalhair/comments/1ipt9ah/has_anyone_consistently_grown_23_inches_of_hair/ en https://en.wikipedia.org/wiki/Ky%C5%ABj%C5%8D_incident vir meer inligting.

V: In 2 Sam 14:27 het Absalom drie seuns gehad, of het hy geen seuns gehad om sy naam voort te dra nie, soos 2 Sam 18:18 sê?

A: Waarskynlik albei. In die antieke tyd het ongeveer die helfte van alle kinders moontlik gesterf voordat hulle volwassenheid bereik het. Keil en Delitzsch noem dat die name van die seuns gewoonlik genoem word, maar hulle word nie in 2 Samuel 14:27 genoem nie. Daar sou geen rede vir hierdie weglating wees nie, behalwe dat hulle jonk gesterf het.

Absalom het 'n gedenkteken vir homself opgerig weens sy hartseer dat hy geen seuns gehad het wat as 'n gedenkteken vir hom kon dien nie. Gewoonlik sou 'n persoon wat geen kinders het nie, nie so sensitief wees oor die feit dat hy niemand het om sy naam voort te dra nie, soos iemand wat kinders gehad het wat gesterf het.

V: In 2 Samuel 14:29-32, wat wys dit oor Absalom?

A: Absalom was intelligent en manipulerend. Absalom kon nie met Joab praat nie, omdat Joab nie gekom het toe hy uitgenooi is nie. Daarom het Absalom seker gemaak dat hy Joab se aandag kry. Soms kom dinge egter terug om jou te byt. Absalom het min besef dat dit 'n koers sou inslaan wat sou eindig met Joab wat Absalom persoonlik sou doodmaak, ondanks Dawid se opdrag om Absalom te spaar.

V: In 2 Sam 15:1-12, is daar enige ander voorbeelde van seuns wat die troon van hul vader wou afneem?

A: Die koning van Assirië is deur sy seuns vermoor in 2 Kronieke 32:21. Ook, alhoewel die besonderhede nie dieselfde is nie (die seun was die regmatige erfgenaam), was die situasie soortgelyk.

In Ugarit (voor Dawid se tyd) het Prins Jassib sy vader, koning Keret, uitgedaag.

Yassib dreig: "Luister aandagtig na my! As vyande die land binnegeval het terwyl jy siek was, sou hulle jou uitgedryf het, jou in die berge ingedwing het. Jou siekte het jou nalatig gemaak: jy het nie na die saak van die weduwee geluister nie, jy het nie na die saak van die armes geluister nie, jy het nie die onderdrukker veroordeel nie, jy het nie die weeskind in die stad gevoed nie, … noch die weduwee in die land… Trek terug uit die koningskap, Laat my regeer. Staak jou mag, Laat my op jou troon sit." Dit is in Don C. Benjamin se Old Testament Parallels: Laws and Stories From the Ancient Near East [Mahwah: Paulist, 1991] bl. 205. Aangehaal uit The Expositor's Bible Commentary vol. 3 bl. 989–990.

V: In 2 Sam 15:6, hoe steel iemand mense se harte?

A: Soos baie politici in latere tye, was Absalom vaardig daarin om mense te belowe dat hy hulle bekwaam kon lei, sonder om eintlik iets te doen. Om mense hiervan te oortuig, het Absalom die ag wat ander vir Dawid gehad het, verlaag. Selfs vandag probeer mense dikwels om hulself goed te laat lyk deur ander af te trek.

Absalom was aantreklik en bo alles bekoorlik. Mense het dikwels 'prente' van hoe 'n leier behoort te lyk, en hulle neig daartoe om mense te ondersteun wat by daardie beelde pas, ongeag of hulle 'n goeie leier sou wees of nie. Byvoorbeeld, in Amerikaanse presidentsverkiesings wen die langer kandidaat in die groot meerderheid van gevalle. Belangriker nog, Absalom het voorgegee om omgee te gee vir hulle en hul belange ter harte te neem. Absalom was geduldig; hy het hierdie fase van sy komplot vier jaar lank volgehou. Toe Absalom die fees in Hebron gehou het, het hy 200 mans uitgenooi wat niks van Absalom se komplot geweet het nie. Sodra hulle daar was, was hulle in 'n hoek gedryf; dit sou baie moeilik vir hulle gewees het om in die openbaar te sê: "Nee, ek dink nie so nie. Ek gaan Dawid ondersteun."

V: In 2 Sam 15:7-12, wat het Absalom gedoen wat ander sedertdien ook gedoen het?

A: Absalom het sy godsdienstige praktyk gebruik om ander te mislei. Absalom het die verskoning gemaak dat hy na Hebron gaan om 'n gelofte aan God te betaal en godsdienstige offers te bring. Sy skynvereering van God was 'n verskuiling vir sy verraad. Sedertdien het baie mense godsdiens (insluitend, maar nie beperk nie tot die Christendom) gebruik om mense te kry om saam te gaan met hul bose planne.

In die Islam is soldate vertel dat as hulle vir Allah veg, hulle seker kon wees dat hulle, ongeag hul verlede, die Paradys sou bereik. In die Rooms-Katolisisme, beginnende met Pous Urbanus II, is aan diegene wat in die eerste kruisvaart die kruis geneem het, vergifnis van sondes belowe. Net so het Pous Eugenius III op 1 Desember 1145 die pauslike bul Quantum praedecessores uitgereik en vergifnis van sondes belowe aan almal wat die Tweede Kruisvaart voltooi het of onderweg gesterf het.

Sien https://www.reddit.com/r/AskHistorians/comments/76jtys/i_gather_that_papal_indulgences_were_first_issued/ en https://en.wikipedia.org/wiki/Quantum_praedecessores vir meer inligting.

V: In 2 Sam 15:7, behoort dit 40 jaar of 4 jaar te sê?

A: Dit behoort vier jaar te sê, wat meer in ooreenstemming is met Absalom se lewensduur. Die Masoretiese teks sê 40 jaar, maar die Septuaginta, Siriëse, Arabiese, Vulgaat, Theodoret en Josefus sê almal 4 jaar. Sien die BSB-teks en die voetnote van die NKJV, NIV en NRSV.

V: In 2 Sam 15:7,20 hoe het Absalom 'n gelofte aan die Here afgelê?

A: Absalom het dit net gesê om na Hebron te gaan om gekroon te word as koning. Of Absalom het gelieg en geen gelofte afgelê nie, of dalk het Absalom die waarheid vertel. Daar is ander gevalle in die geskiedenis waar aanspraakmakers op die troon 'n gelofte aan hul god afgelê het as hulle koning sou word. Dus, Absalom kon 'n gelofte aan God afgelê het, maar nie elke gelofte wat aan God afgelê word, is 'n goeie gelofte nie.

Absalom het waarskynlik Hebron nie net gekies omdat hy daar gebore is nie, maar omdat dit die ouer hoofstad was en sommige mense dalk nie tevrede was dat die hoofstad na Jerusalem verskuif is nie.

Absalom het die aanbidding van God as 'n "verskuiling" gebruik vir die begin van sy rebellie. Later in die geskiedenis is die Christelike godsdiens deur bose pouse as 'n "verskuiling" gebruik om hulleself te verryk en wraak op hul vyande te neem. Byvoorbeeld het Pous Bonifatius VIII (1294–1303) 'n kruisvaart teen die Italiaanse dorp Palestrina uitgeroep om wraak te neem op die uitgebreide familie van die vorige paus, Celestyn V. Bonifatius het die skuld gehad dat hy die hele "masjinerie" van die Rooms-Katolieke Kerk vir bose doeleindes gebruik het.

V: In 2 Sam 15:10, is daar ander voorbeelde waar 'n seun probeer het om die troon van sy vader af te neem?

A: Ja. In Ugarit is daar 'n gedig oor Prins Yassib wat sy vader, koning Keret, uitgedaag het vir die troon.

V: In 2 Sam 15:14, waarom het Dawid Jerusalem gevlug, aangesien Jerusalem baie sterk versterk was?

A: Dawid, as 'n ervare koning, het onmiddellik besef dat dit nie 'n geringe ontevredenheid was nie, maar 'n direkte uitdaging om sy koningskap en sy lewe te neem. Dawid het nog nooit in 'n geveg verslaan geraak nie, maar hy het geweet dat dit hierdie keer waarskynlik anders sou wees. Dawid was waarskynlik wys om hier uit Jerusalem te vlug. Op hierdie stadium het hy nie geweet wie in Jerusalem hy kon vertrou nie, en as daar net 'n paar verraderlike poortwagte is, is dit selfs moeilik om 'n goed versterkte stad te behou.

V: In 2 Sam 15:19-20, waarom het Dawid vir Ittai die Gittiet gesê dat hy nie saam met hom hoef te gaan nie?

A: Dawid wou nie hê iemand wat hom net halfhartig ondersteun het, moet saamgaan nie. Dawid het Ittai 'n verskoning gegee om te bly, en sou ook sy hart uit sy antwoord kon aflei. 'n Vergelykbare situasie was Naomi met haar skoondogters in Rut 1:11-18.

Terloops, 'n Gittiet sou van die Filistyense stad Gat afkomstig wees. Argeologie het een (of twee) goewerneurs van die Filistyense stad Askelon met die name Itiya en Witiya in die Amarna-briewe gevind, 'n paar eeue voor Dawid. Die naam Ittai is hieraan baie soortgelyk.

Vandag, wanneer ons 'n span lei wat op die punt staan om 'n taak aan te pak, is dit in orde om mense die geleentheid te gee om terug te trek. Op hierdie manier mag jy dalk nie soveel mense hê nie, maar jy sal mense hê wat aan jou verbind is.

V: In 2 Sam 15:31-34, waarom het Dawid sy wysste raadgewer, Husai die Arkiër, terug na die vyand gestuur?

A: Dawid en Joab het reeds geweet wat die beste was om te doen; en dit was beter vir Hushai om Absalom te laat glo in slegte raad as vir Hushai om hoogstens stapsgewys effens beter raad aan Dawid en Joab te gee. Soms hoef jy nie slim of briljante dinge te doen om sukses te behaal nie; jy hoef net minder dwaas dinge te doen as ander.

V: In 2 Sam 15:32-34, was Dawid reg om Hushai vir hom te laat lieg?

A: Die Bybel neem op wat Hushai in 'n tyd van oorlog gedoen het. Christene het twee sienings oor hierdie kwessie.

Sommiges sê Hushai was verkeerd om te lieg, en Dawid was verkeerd om vir Hushai te sê om te lieg.

Ander sê dat dit in orde is om in oorlogstyd vir 'n vyand te lieg om 'n lewe te red. Plekke waar misleiding in 2 Samuel gebruik is, is 2 Samuel 15:25-29,35-36 (Sadoek, Abiatar en hulle seuns), 2 Samuel 15:34 (Husai die Arkiët), 2 Samuel 17:17-18 (albei), en 2 Samuel 17:18-21 ('n man en 'n vrou in Bahurim).

V: In 2 Sam 16:5-14, wat is interessant aan die struktuur van hierdie gedeelte?

A: Dit is in 'n kiasme gerangskik.

16:5a Dawid vlug na Bahurim

- 16:5b-6 Simi vervloek en gooi klippe na Dawid en sy manne

- - 16:7-8 Hoe Semei Dawid vervloek het

- - - 16:9 Abishai wil Siméï doodmaak

- - 16:10-12 Dawid neem Simi se vloeke aan sonder om te reageer

- 16:13 Dawid verduidelik waarom hy nie op Simi se vloeke reageer nie

16:14 Dawid en sy groep kom verby Bahurim aan

V: In 2 Sam 16:5-8, waarom het Simi Dawid vervloek omdat hy Saul se seuns tereggestel het, wanneer die teregstelling eers later in die boek plaasgevind het, soos Asimov se Gids tot die Bybel op bl. 315-316 beweer?

A: Dit sê nie spesifiek dat Simi Dawid vervloek het omdat hy Saul se seuns tereggestel het nie. Inteendeel, Simi het Dawid in die algemeen vervloek weens sy bloedbevlekte huis. Daar is twee moontlike verklarings vir Simi se vervloeking.

Ander redes: Shimei het heel moontlik verwys na die lang oorlog tussen die leërs van Dawid en Ish-bosheth. Shimei het nooit regtig aanvaar dat die koningskap van Saul se familie moes weggaan nie.

Nie kronologies nie: Aangesien 2 Samuel 21:1 sê dat die teregstelling van Saul se seuns plaasgevind het "tydens die bewind van Dawid", is dit nie noodwendig kronologies nie. Dus kon Simi se vervloeking van Dawid kronologies ná die teregstelling van Saul se seuns gekom het.

Q: In 2 Sam 16:5-12, wat is betekenisvol aan Dawid se reaksie om nie te probeer vergeld nie?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Natuurlik gesproke sou 'n persoon in Dawid se posisie waarskynlik 'n vreemde mengsel van depressie, woede teen Simi en passiewe aanvaarding dat hy verdien het wat met hom gebeur het, ervaar. Ons kan diepte kry in hoe Dawid gevoel het, omdat Dawid daaroor geskryf het in Psalm 3. Psalm 3 wys vir ons dat Dawid geloof gehad het dat God hom hieruit sou haal. Op hierdie stadium het Dawid vol vertroue gevoel dat sy vyande gedood sou word. Later sou Dawid treur dat een van hierdie gedode vyande sy eie seun Absalom was.

2. Dawid het geen idee gehad watter van sy voorheen lojale vriende by hom was, neutraal was, of vir Absalom was nie. Dit het gelyk of dit die einde van die pad vir Dawid kon wees. Met die meeste van sy voorheen lojale onderdane wat teen hom gekeer het, sou dit 'n ellendige einde wees, en dalk 'n gepaste straf vir Dawid se egbreuk en moord op iemand wat lojaal aan hom was. Dawid het geweet dat sommige van wat Simi gesê het, waar was. Daar was vir 'n paar jaar 'n burgeroorlog tussen Juda en die huis van Saul. Dawid het Joab nie gestraf vir die verraadlike doodslag op Abner nie. Soos verse 10-11 wys, het Dawid gedink dat God dalk wou hê dat Simi Dawid openlik moes verdoem.

3. Aangesien Dawid skuldig gevoel het oor die doodslag op Uria, was hy nie in die bui om 'n man te laat doodmaak wat die waarheid vertel het nie.

4. Vers 12 wys dat Dawid dit in God se hande gelaat het. As Dawid Simi gedood het, en God dit nie reg geag het nie, kon God Dawid ook daarvoor straf. As Dawid Simi gespaard het, en God dit nie reg geag het nie, kon God steeds Simi straf en God kon Dawid beloon vir sy geduld.

Terloops, Simi het blykbaar vergeet dat Saul 'n bloedbevlekte huis gehad het, Ahimelek vermoor het en enigiemand wat Dawid ondersteun het, wou doodmaak.

Gevolgtrekking: Dawid het nie geweet of dit reg was dat Simi hom op daardie tydstip moes vervloek of nie. Vandag, wanneer ons nie weet of 'n onreg wat teen ons gepleeg is regverdig is nie, is geduld en afwagting op God 'n deug.

V: In 2 Sam 16:7-14, wat kan ons hier leer oor Dawid se houding?

A: Dawid het hier een goeie ding gedoen en later een slegte ding.

(goed) Sommige dinge (soos wraak) moet ons loslaat en vir God laat hanteer. Dawid het nie net geglo dat God teenwoordig was en alles kon sien nie, maar hy het ook geglo dat God aktief was. Voorheen moes Saul afgezet en gedood word, maar Dawid het geweet dat hy nie die een moes wees om dit te doen nie. Miskien moes Siméï ook gedood word, maar Dawid het geweet hy was skuldig, en daarom het Dawid gedink hy was nie die een om Siméï te dood nie. Dawid het dit dus in God se hande gelaat. Nadat Absalom gedood is, het Siméï berou getoon, of het ten minste so gelyk, en het gehelp om Dawid se familie oor te bring in 2 Samuel 19:16-23.

(sleg) Ongelukkig was Dawid se vergifnis weer nie volledig nie. Hy het vir Salomo gesê om Simeï met bloed na die graf te bring (d.w.s. hom te dood) in 1 Konings 2:8-9, en Salomo het dit gedoen in 1 Konings 2:36-46.

V: In 2 Sam 16:15-17:29, wat is die struktuur van hierdie gedeelte?

A: Dit is 'n komplekse struktuur; dit is kiasmaties, maar nie 'n kiasme nie.

16:15-19 Absalom word deur Husai bevriend

- 16:20-22 Ahitobel raadpleeg Absalom

- - 16:23 Ahitobel word beskryf as baie wys

- 17:1-4 Ahitophel gee sy raad

- - 17:5-13 Hushai gee sy raad

- - - 17:14 Hushai se raad word as beter as Ahitobel se beskou

- - 17:15-16 Hushai raadpleeg Sadoek en Abiatar

- 17:17-22 Dawid steek die Jordaanrivier oor

- - 17:23 Ahitofel pleeg selfmoord

- 17:24-25 Absalom steek die Jordaanrivier oor

17:27-30 Dawid word in Mahanaim bevriend deur Sobi, Makir en Barsillai

V: In 2 Sam 16:22, waarom het Absalom in die volle daglig met Dawid se tien byvroue geslaap?

A: Dit was nie Absalom se idee nie, maar dié van Ahitofel, Dawid se voormalige betroubare wyse man. Absalom was saam met die byvroue, een op 'n slag, in 'n tent op die dak van die paleis. Die mense kon nie alles sien nie, maar hulle kon sien wat gebeur het, en met een byvrou ná die ander. Dit is nie gedoen om Absalom se wellus te bevredig nie; dit het gegaan oor mag, om sy vader te beledig en die troon te eis. Absalom wou wys dat hy nou die regmatige koning was, en dat daar deur hierdie daad geen terugweg meer was nie. Hy het beoog om te wys dat daar geen terugweg was vir die mense se nuwe lojaliteit nie, maar dit het geblyk dat daar ook geen terugweg vir Absalom was nie. Soos Dawid "geneem" het van Uria se vrou, sou die Here "neem" van Dawid se vroue.

Dit was algemeen in die Midde-Oosterse kultuur dat 'n koning sy vader se byvroue erf. God sê egter in Levitikus 18:8 dat jy nie gemeenskap mag hê met jou vader se vrou nie—selfs al is sy nie jou moeder nie.

Onthou ook dat Ahitofel Bathseba se oupa was, so daar kon dalk 'n wraakgierige denkwyse hieraan ten grondslag gelê het. Na hierdie aanstootlike daad sou almal weet dat versoening tussen Absalom en Dawid onmoontlik sou wees. Absalom was verkeerd om dit te doen, maar hier is 'n moontlike regverdiging vir sy optrede. Baie Israeliete was gunstig teenoor beide Dawid en Absalom, die skynbaar toekomstige koning. Nadat hierdie rusie bedaar het, sou hierdie Israeliete by die wennende kant bly. Absalom se optrede het nie net beteken dat hy die koning was nie, maar dat Dawid nou nie meer koning was nie. Mense moes openlik tussen die twee kies. Aangesien Absalom destyds die oorhand gehad het, sou die veiligste roete vir baie mense gelyk het om vir Absalom te kies. Ahitobel en Absalom het waarskynlik nie onthou dat toe Ruben dit in Genesis 35:22; 49:3-4 gedoen het, hy sy erfregte verloor het nie.

Nie die antwoord nie: Alhoewel dit as motivering kon voorkom dat Absalom geen seuns gehad het nie (2 Samuel 18:18), is dit onwaarskynlik. Om in daardie tyd met die byvroue in die volle daglig te slaap, sou nie bloot vir daardie doel gewees het nie.

V: In 2 Samuel 17:1-14, waarom was Ahithophel se raad werklik beter as Hushai se raad, en hoe kon ons dit uitmaak?

A: Ahitofel het korrek gesien dat as Dawid dood was, Absalom die oorwinning sou behaal, soos Dawid se manne ook in 2 Samuel 18:3 gesien het. Die doel was nie noodwendig om Dawid se soldate te verslaan nie, maar net om Dawid te dood. Uiteindelik het dit vir Dawid beter uitgewerk dat Absalom Hushai se raad gevolg het, maar hoe sou Hushai dit geweet het? Die Skrif sê nie, maar ons kan hier spekuleer. Hier is ses punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Mens kan nie sê dit was slegs omdat Hushai meer inligting gehad het deur by Dawid te wees in 2 Samuel 15:32-37 nie, want Ahitobel het selfs geweet hierdie raad was nie goed nie in 2 Samuel 16:23; 17:1-3.

2. Tensy Dawid vermoor sou word, was die werklike stryd nie op die slagveld nie, maar om die harte en lojaliteit van die Israeliete te wen. Dit sou maklik wees vir mense wat net 'n paar jaar tevore lojaal aan Dawid was om weer lojaal aan hom te wil wees.

3. Alhoewel die doodslag van Dawid die stryd sou beëindig, en die verspreiding van Dawid se troepe steeds Abasalom sou help, sou dit 'n risiko wees, omdat enige nederlaag slegte publisiteit sou wees. Sou die risiko die potensiële wins werd wees?

4. Hushai se raad het daarvan uitgegaan dat die hele Israel rondom Absalom sou saamstaan. As mense tyd gehad het om te besin voordat hulle agter Dawid aan gegaan het, sou hulle dalk nie wou opstaan teen Dawid nie.

5. In hierdie geval was dit die risiko werd. Alhoewel Husai basies aangevoer het dat Absalom moes wag totdat hy gereed is, sou dit vir Dawid tyd gee om gereed te wees, en nóg Dawid nóg sy leër was op hierdie stadium gereed. Deur nie Ahitofel se raad te volg nie, het die inisiatief en die element van verrassing uit Absalom se greep ontsnap.

6. Daar was geen vraag of hulle Dawid se leër sou beveg nie; die enigste vraag was wanneer. Baie kere kan ons inisiatief verloor deur slegte besluite. Ons emosies kan vir ons sê om op te tree, selfs al kan ons wysheid vir ons sê dat uitstel die situasie slegter, nie beter nie, sal maak.

V: In 2 Sam 17:1-14, kan jy voorbeelde sien van wyse, ervare mense wat nie lojaal was nie?

A: Ahitofel was bekend daarvoor dat hy baie wys was, en hy het Dawid vir baie jare as 'n raadgewer en waarskynlik 'n vriend geadviseer. Maar hier het Ahitofel Absalom geadviseer oor die beste manier om Dawid te dood. Wat 'n vriend! Ahitofel het ongetwyfeld gedink dit was in sy beste belang om van kant te verander.

Vandag kan mense "kant kies" wanneer dit vir persoonlike gewin lyk. Of hulle kan dink dat die toekoms hoe ook al onvermydelik is, en hulle kan óf voor die trein wees óf op die trein. Jy kan dink aan Vichy-Frankryk, lojaal aan die Nazi's in die uitroeiing van Jode, tydens die Tweede Wêreldoorlog. Philippe Pétain was die hoogste hoof van Vichy-Frankryk. Hy was 'n Franse oorlogsheld wat in die Eerste Wêreldoorlog teen die Duitsers geveg het. In Amerika was daar Benedict Arnold, en later Aaron Burr.

V: In 2 Sam 17:7-14, was Hushai reg om vir Dawid te lieg deur Absalom slegte raad te gee?

A: Christene is dit nie eens nie. Sommige Christene sê dat dit aanvaarbaar is om vir nie-gelowiges te lieg in tye van oorlog en om 'n lewe te red. Ander Christene sê dat ons in daardie situasies op God moet vertrou en nie op misleiding nie. Almal kan egter saamstem dat stilbly nie lieg is nie; sonder om te lieg hoef 'n mens nie sensitiewe inligting vrywilliglik te verskaf of elke vraag wat gevra word te beantwoord nie.

V: In 2 Sam 17:23, waarom sou Ahitofel homself ophang as sy raad nie opgevolg is nie?

Mens kan nie anders as om op te let dat Ahitobel 'n baie hoë opinie van sy eie wysheid gehad het nie. Al sê die Skrif dit nie, kan ons hier sowel 'n rasionele rigting as 'n irrasionele uiterste sien. Ahitobel wou iemand dien wat as koning sou slaag. Hy het waarskynlik gesien dat iemand wat eerder na die maklikste ding om te volg luister as om strategiese besluite te neem, nie lank as koning sou hou nie—en sy raadgewers sou ook nie lank hou nie.

Die kernfout in Hushai se raad en Absalom se denke is dat die hele Israel onmiddellik sou omdraai en Absalom volg. In sy arrogansie kon Absalom net daarvoor hoop, maar toe hy hierdie hoop 'n noodsaaklike deel van sy plan gemaak het, het Ahithophel dalk gesien dat Absalom gedoem was solank Dawid nog geleef het.

Ira­sioneel genoeg voel mense soms, wanneer die raad van iemand wat in eie oë wys is nie opgevolg word nadat hy 'n goeie saak voorgelê het nie, dat niks anders wat hy sê, ook opgevolg sal word nie. Ahitobel kon voor God tot inkeer gekom het, na Dawid, God se gesalfde koning, gekom en om genade gesmeek het, en vertrou het dat God hom sou vergewe, ongeag of Dawid hom tereggestel het of nie. Daardie opsie het waarskynlik egter nooit eers by Ahitobel opgekom nie.

Pasop wanneer jou selfidentiteit vasgevang is in hoe slim, wys of ervare jy is, in plaas daarvan dat jou identiteit is as 'n kind van God wat gehoorsaam met Hom wandel.

V: In 2 Sam 17:25 wie was Amasa?

A: Nahash was 'n algemene naam, so dit was onwaarskynlik dat dit Nahash, koning van die Ammoniete, was. Amasa se vader was 'n Ismaäliet volgens 1 Kronieke 2:17. Amasa se moeder Abigail was die suster van Seruja, die moeder van Joab. Amasa was dus Dawid se nefie en Absalom se neef. Amasa was selfs 'n nouer familielid van Joab. Maar die Hebreeus van 2 Samuel 17:25 sê letterlik dat Amasa se vader, met die naam Itra, by Abigail "ingegaan" het, wat sommige laat impliseer dat hulle nooit getroud was nie. (Die BSB vertaal dit as "getrou het".) Nadat die rebellie verby was, het Dawid Amasa die bevelvoerder van Dawid se leër in Joab se plek gemaak in 2 Samuel 19:13. Dawid was kwaad dat Joab Absalom vermoor het nadat Dawid hom spesifiek opdrag gegee het om dit nie te doen nie. Om Amasa as bevelvoerder te hê, sou ook geneig wees om die skeuring tussen Juda en die ander stamme wat in opstand gekom het, te genees. Joab het Amasa verraadlik dodelik gesteek in 2 Samuel 20:9-10. Volgens Joab se perspektief het hy gesien dat Dawid Amasa vryelik sou kwytskeld vir die opstand teen hom, terwyl hy self lojaal gebly het, en Dawid sou hom selfs met Amasa vervang, omdat Joab 'n rebel vermoor het wat gedood moes word.

V: In 2 Sam 18:6, waar was die woud van Efraim?

A: Vandag weet ons nie seker van die ligging van die woud van Efraim nie. Daar is twee moontlikhede.

(waarskynlik nie) Wes van die Jordaanrivier: Die woud was binne die gebied van Efraim, en die slag is daar uitgeveg. Aangesien Dawid en sy manne egter reeds oos van die Jordaan gevlug het, waarom sou hulle weer oorsteek om wes toe te gaan?

(waarskynlik) Oos van die Jordaanrivier: Wat die bos van Efraim genoem is, was buite die oorspronklike gebied van Efraim, en die slag is daar uitgeveg.

V: In 2 Sam 18:6, waarom sou Dawid se soldate in die woud veg?

A: Dawid se gewapende professionele soldate was in groot getal oortref deur Absalom se leër. Die bos kon die voordeel van boogskutters en van groter getalle neutraliseer. Dit sou die sterker soldate in een-tot-een geveg help.

V: In 2 Sam 18:17, is Absalom in die woud van Efraim (ver van Jerusalem) begrawe, of het hy 'n gedenkteken in die Kidronvallei (naby Jerusalem) opgerig soos 2 Sam 18:18 sê?

A: Albei gebeure het plaasgevind. Absalom het sy eie gedenkteken in die Kidronvallei gebou, maar niks sê dat Dawid se manne hom daar begrawe het, of selfs dat hy beoog het om daar begrawe te word nie.

V: In 2 Sam 18:17, waarom het hulle 'n groot klipstapel oor Absalom opgerig?

A: 'n Groot kliphoop was nie 'n gedenkteken nie. Dit was 'n manier om iets te herdenk en aan te dui waar dit gebeur het, sonder enige eer vir die persoon wat daar begrawe is. Ander oor wie 'n groot kliphoop oor hul liggaam gegooi is, was Achan in Josua 7:26 en die koning van Ai in Josua 8:29.

V: In 2 Sam 18:7, waarom het 20 000 man gesterf as gevolg van die sondes van Dawid en Absalom?

A: Ons weet presies waarom hulle gesterf het: weens die gebrek aan respek en lojaliteit wat baie mense ná Dawid se sonde met Batseba gehad het, en weens Absalom se sonde om teen sy eie vader in opstand te kom. Die werklike vraag hier is waarom selfs godvresende mense soms sterf as gevolg van die sondes van ander.

In hierdie lewe ly mense dikwels as gevolg van die sondes van ander. Of dit nou 'n moordslachtoffer is, burgerlike slagoffers in oorlog, of babas wat met verminderde intelligensie gebore word omdat hul moeder 'n alkoholis was, baie lyding in hierdie wêreld word opgedwing aan dié wat nie direk daarvoor verantwoordelik was nie. Sedert die Val van Adam en Eva is die skepping self nie perfek nie (Romeine 8:20-22), en die hele wêreld is onder die invloed van die bose (1 Johannes 5:19). Volmaaktheid, afwesigheid van lyding of geregtigheid is nie in hierdie lewe aan ons gewaarborg nie. Ons moet almal wag tot die volgende lewe, en geregtigheid sal op die oordeelsdag geskied.

V: In 2 Samuel 18:19-22, waarom wou Joab Ahimaas verhinder om vir Dawid te sê dat Absalom dood was?

A: Joab het Dawid goed geken, en hy het Ahimaas geniet. Joab het probeer om Ahimaas 'n guns te bewys. Die laaste keer toe iemand vir Dawid gesê het Saul is dood, omdat hy hom vermoor het, het Dawid hom tereggestel in 2 Samuel 1:9-16. Joab het dalk vir Ahimaas bang gehad.

Ook het Dawid baie sentimentaliteit teenoor Absalom getoon. Dit was nie 'n deug nie, maar eerder 'n swakheid. Sy genegenheid teenoor sy seun was groter as sy liefde vir God of dat sy kinders God se wet sou gehoorsaam.

Dit wys dat Joab reeds van teëvoren vermoed het dat Dawid oor Absalom sou treur en die leër sou demoraliseer.

V: In 2 Sam 18:16-18, waarom het Joab die trompet laat blaas om die oorwinning te stop, aangesien hulle besig was om te wen?

A: Die punt was nie om die vyand, mede-Israeliete, te dood nie, maar om die opstand te stop. Toe Absalom dood was, was daar niks oor waar die opstand om kon saamstaan nie. Al wou Dawid Absalom spaar, het Joab gesien dat die dood van Absalom die geveg sou stop en die lewens van baie ander Israeliete sou spaar. Daarom het Joab genadelos die man doodgemaak wat hy gehelp het om met sy vader versoen te word.

V: In 2 Sam 18:19, hoe het Ahimaas, seun van Sadoek, die ander boodskapper oortref as hulle nie paaie gekruis het nie?

A: Ahimaas was 'n vinnige hardloper. Hy het 'n ander pad geneem, die vlakte, wat waarskynlik langer in afstand was, maar vinniger om op te hardloop. Onthou ook dat Ahimaas die een was aan wie die opdrag gegee is om nuus van Husai na Dawid te bring in 2 Samuel 17:17.

V: In 2 Sam 18:30-33, hoe was Ahimaas eintlik 'n onbetroubare boodskapper?

A: Aan die een kant was Ahimaas vinnig en het hy voor die ander boodskapper aangekom, en alles wat hy vir Koning Dawid vertel het, was waar. Maar toe Dawid vir spesifieke inligting vra, het Ahimaas gelieg en gesê hy weet nie. Een kommentator dink dat Ahimaas werklik nie geweet het nie, maar aangesien hy die trompet gehoor het en by Joab was, het Ahimaas waarskynlik geweet.

Soms kan mense vandag onbetroubare boodskappers wees, selfs al praat hulle net korrekte halwe waarhede. Wanneer hulle die waarheid praat maar belangrike punte weglat, of lieg om belangrike punte weg te hou, sal die mense hulle nie vertrou nie sodra hulle dit uitvind.

Wanneer ons God se waarheid met ander deel, moet ons versigtig wees om die volle waarheid met hulle te deel, selfs dinge waarvan ons weet dat hulle dit nie sal wil hoor nie. Alhoewel dit belangrik is vir 'n heerser om betroubare boodskappers te hê, hoeveel meer belangrik is dit nie dat ons betroubare boodskappers van God is nie.

V: In 2 Sam 19:1-7, watter maniere is daar waarop leiers die verkeerde boodskap oordra, soos Dawid amper gedoen het?

A: Dawid was van plan om te kommunikeer wat hy gevoel het, ongeag hoe enigiemand dit sou interpreteer. Joab het gesê: "Moenie dit doen nie." As Dawid dit gedoen het, sou hy gekommunikeer het dat hy die lewens van sy opofferingsgewys lojale soldate minder waardeer het as die lewe van een rebelse man, wat veroorsaak het dat sommige van hulle gesterf het. Wanneer 'n maatskappy of baas kommunikeer dat hy een persoon, wat nie veel bygedra het nie, meer waardeer as ander wat lojaal meer gedoen het, behoort hy nie verras te wees wanneer lojaliteit verlore gaan en mense weggaan nie.

V: In 2 Sam 19:3-7, wat is 'n paar maniere waarop 'n mens deur skerp gefokus te wees op net een ding blind kan raak vir groot probleme as gevolg van tonnelvisie?

A: In Dawid se geval sou dit vir almal duidelik gewees het dat hy niks omgegee het vir hulle in vergelyking met sy seun wat die dood van baie veroorsaak het nie. Hy het sy persoonlike verlies belangriker geag as die nasionale noodtoestand.

Die Lydiaanse Ryk het in 546 v.C. geëindig. Die Persiese leër het Sardis, die hoofstad van koning Kroesus se Lydiaanse Ryk, vir 14 dae beleër. Een kant van die stad hoef nie bewaak te word nie, want dit was net vertikale kranse. 'n Persiese soldaat het egter gekyk hoe 'n Lydiaanse soldaat per ongeluk sy helm van die krans af laat val het. Die Lydiese soldaat het 'n noue, kronkelende paadjie afgestap om sy helm te gaan haal en het weer opgeklim. Die Persiese soldaat het die paadjie onthou, en daardie nag het die Persiese leër geheimweg die vertikale muur opgeklim, die Lydiërs oorval en hul ryk verower. Miskien moes daardie Lydiese soldaat nie so hiperfokus op die terugkry van sy helm gewees het nie!

In Groot-Brittanje het Koning George III en die meeste van die Parlement óf die klagtes van die 13 kolonies as geringe sake beskou, óf hulle as verraders beskou wat verpletter moes word. Benjamin Franklin het op 'n stadium 'n delegasie na Engeland gelei om die sake aan te spreek en onder Brittanje te bly.

In Frankryk het Koning Lodewyk XVI, toe die Bastille op 14 Julie 1789 bestorm is, "niks" in sy joernaal geskryf omdat hy niks op sy jagtoer gevang het nie.

In Rusland was die laaste tsaar, Nikolaas II, 'n baie goeie gesinsman. Hy het meer omgegee vir sy gesin en veral vir sy hemofiliese seun as vir Rusland.

In China is keiser Xuanzong en sy hof gedwing om hul hoofstad te ontvlug tydens die An Lushan-opstand. Die leër het geweier om vir die keiser te veg, omdat hulle geglo het hy het meer omgegee vir sy gunsteling-konkubine, Yang Gui Fei, as vir die ryk. Hulle het geweier om te veg tensy hul eis ingewillig is, naamlik dat die keiser Yang Gui Fei tereggestel. So het die keiser dit baie teen sy sin gedoen, die soldate het geveg, en die opstand is neergeslaan.

In ons lewens is dit belangrik dat ons soms 'wees so besig' moet staak, en moet besin oor wat van groter en kleiner belang is, en seker maak dat ons die dinge aandag gee wat aandag verg. 'n Baie belangrike les om te leer in 2 Samuel 19:3-7 is die belangrikheid daarvan om vriende te hê wat na jou sal omsien en jou jou blinde kolle sal wys. Natuurlik is vriende wat jou nie sal vertel wanneer hulle 'n potensiële blinde kol sien nie, nie baie nuttig as vriende nie. Bring jy liefdevol by jou vriende ter sprake wanneer jy sien hulle mag 'n blinde kol hê?

V: In 2 Sam 19:6, wat is 'n paar maniere waarop jy vandag (opsetlik of onbedoeld) kan kommunikeer dat iemand byna niks vir jou beteken nie?

A: Dit is 'n vreemde vraag, maar ons moet dit beantwoord om seker te maak dat ons dit nie doen nie. Ons kan dit doen deur te wys dat ons iets onbeduidends meer waardeer as hulle. Ons kan dit doen deur nie met hulle te praat wanneer dit duidelik is dat ons dit behoort te doen nie. Ons kan dit doen deur hulle elke keer te onderbreek as hulle praat; ons wys dat ons nie meer omgee vir wat hulle sê nie. Ons kan dit doen deur hulle te bespot, veral voor ander. Hoe snaakser die kleinmaking is, hoe erger is dit.

Wanneer jy met iemand oor Christus deel, of iets deel om hulle in die geloof te laat groei, maak eers seker dat jy kommunikeer dat jy hulle respekteer, waardeer en liefhet. En jy behoort met almal oor Christus te deel, of hulle nou Christelik is of nie.

V: In 2 Sam 19:13, waarom sou Dawid Amasa se familiebande met hom as rede aanvoer om hom generaal te maak, terwyl Joab selfs nouer familiebande gehad het?

A: Dawid het die feit dat Amasa sy nefie was as 'n voorwendsel gebruik, 'n regverdiging, omdat Dawid nie die drie werklike redes wou sê nie. Dawid wou nie Joab as hoofbevelvoerder hê nie omdat Joab 'n geskiedenis gehad het van die openbare minagting van Dawid se bevele. Emosioneel was Dawid so hartseer oor Absalom, en hy wou net nie hê die man wat sy bevele oortree het en sy seun vermoor het, moes in bevel bly nie. Laastens sou dit 'n geleentheid wees om die skeuring met die rebelle te help genees deur hul bevelvoerder as sy bevelvoerder aan te stel.

V: In 2 Sam 19:18-23, waarom het Dawid Simei glad nie gestraf nie?

A: Kom ons beantwoord dit indirek deur te kyk na wat sou gebeur het as Dawid dit gedoen het. Simi het eintlik nie probeer om iemand te benadeel nie. Dawid het, ten minste die meeste van die tyd, 'n besef gehad van hoe sy optrede in die oë van ander sou lyk, anders as Abisai. As Dawid Simi tereggestel het, hoe dink jy sou al die Israeliete wat in 'n leër was wat probeer het om Dawid te vermoor, gevoel het? Hulle sou gewonder het wanneer Dawid vir hulle kom haal. Daar sou waarskynlik min hoop gewees het om diegene in Absalom se leër te versoen as hy dit gedoen het.

Toe Dawid in hierdie situasie was, waar die voor die hand liggende en mees natuurlike ding om te doen wraak was, het Dawid besef dat hy opsies gehad het. Dawid het dus gekies vir wat eintlik die beste opsie was. Dawid het dit egter dalk meer vir die skyn gedoen as met integriteit, want later het hy vir Salomo gesê om seker te maak dat hy Siméï laat tereggestel word in 1 Konings 2:8-9.

V: In 2 Sam 19:24-30 en 16:3-4, dink jy regtig dat Mefiboset gedink het hy het 'n kans om koning te word, of het Siba gelieg om te kry wat Dawid aan Mefiboset gegee het?

A: Daar is drie sienings.

Mephiboset het gedink hy kon koning word. In die chaos wat sou volg, as iets met beide Dawid en Absalom sou gebeur, wou Mephiboset teenwoordig wees, maar nie probleme veroorsaak nie, net ingeval hulle 'n kandidaat nodig gehad het wat geen vyande gemaak het nie. Mephiboset was reeds in Jerusalem en moes nêrens heen vlug nie. In werklikheid sou dit net 'n las vir Dawid wees om hom te vergesel. Miskien het Mephiboset nooit gedink dat Dawid hulp met voorrade sou nodig hê en dat hy hom kon help nie. Barsillai, wat 80 jaar oud was, kon van die dorp Rogelim afkom om by Koning Dawid te wees en voorrade vir hom te kry, maar Mephiboset, wat aansienlik jonger maar kreupel was, kon nie Jerusalem verlaat nie.

Siba het oor Mephiboset gelieg. Mephiboset sou besef dat hulle na al hierdie jare nie terug na Saul se huis sou gaan nie. 'n Ander seun van Dawid sou koning word voor Mephiboset. Mephiboset was kreupel, so hy kon nie vertrek het nie, tensy iemand wat ook op die vlug was, hom gehelp het. Wat die mense wat nie gevlug het nie betref, waarom sou hulle hom help? Of Mephiboset beoog het om alle hulp wat hy kon te verleen, of dat hy nie daaraan gedink het om 'n vinger te verroer om Dawid te help nie, is nie bekend nie.

Toe Dawid teruggekeer het, het Mephiboset nie vir sy voete gesorg (naels, ens.), sy snor getrap of sy klere gewas nie. Dit kan beteken dat Mephiboset opreg bedroef was oor Absalom se opstand, of anders dat hy net voorgegee het om te treur. Hy sou egter hierdie dinge onmiddellik moes begin het toe Dawid vertrek het, wat aandui dat dit eg was.

Maar die sterkste ondersteuning vir hierdie teorie is Siba se woord dat hy (sekerlik) geweet het dat Mephiboset in Jerusalem gebly het sodat hy koning gekroon sou word. Hoe sou Siba in elk geval hiervan geweet het as Mephiboset nie sy sienings bekendgemaak het nie? Dit is altyd belangrik om te vra hoe iemand kan weet wat hulle beweer te weet, om beter te kan raaksien wanneer dinge net uitgedink is. Maar as Siba in Jerusalem was, sou hy dalk die dienaar gewees het wat Mephiboset verraai en hom agtergelaat het.

Die veiligste manier was van die allergrootste belang. Mephiboset was verlam deur sy onaktiwiteit. Mephiboset kon 'n paar mense in Jerusalem gevind het wat hom na Dawid kon dra. Die vertraging was nie in die vind van iemand nie, maar in die besluit wat hy wou neem. Die veiligste ding vir Mephiboset om te doen sou wees om in Jerusalem te bly en laag te lê. Op dié manier kon niemand wat hierdie stryd gewen het, Mephiboset daarvan beskuldig dat hy die ander kant gehelp het nie. Natuurlik, aangesien Mephiboset nie 'n standpunt ingeneem het nie, kon Dawid nie weet of Mephiboset lojaal was of nie.

David was nie so wys soos Salomo nie. Salomo sou waarskynlik uitgevind het wie die waarheid vertel het, veral toe Mephiboset aan die einde gesê het dat Siba alles kon behou. Maar David het net dinge in twee verdeel in plaas daarvan om regtig te besluit in 2 Samuel 19:29.

Die meeste geleerdes is van die tweede siening.

V: In 2 Sam 19:29, was Dawid reg om Mephiboset en Siba die grond te laat verdeel?

A: Nee. As Siba gelieg het, het Dawid sy leuen sowel as sy hulp beloon. As Siba die waarheid vertel het, en Mephiboset gewag het om koning te word, sou Dawid 'n verrader beloon het. Dawid moes dit waarskynlik meer ondersoek het. Dawid was half-oortuig en het met 'n oplossing vorendag gekom wat niemand ten volle sou tevrede stel nie, sodat hy dit nie verder hoef te ondersoek nie.

Dit blyk waarskynlik dat dit Siba was wat hier gelieg het. Miskien het Dawid dit reeds vermoed, en sou hy in die moeilike dilemma verkeer om iemand te beloon of te straf wat hom by 'n kritieke tyd beduidende hulp verleen het, sy lojaliteit bewys het, en tog gelieg het oor die lojaliteit van 'n ander om dit te doen.

V: In 2 Sam 19:32-40, was Barzillai reg om die koning se aanbod te weier?

A: Christene verskil hieroor, en of Dawid se versoek hoofsaaklik 'n beloning of 'n werkaanbod was. As dit 'n werkaanbod vir 'n raadgewer was om die opening wat Ahitofel gelaat het, te vul, sien sommige Christene, soos J. Vernon McGee, dat Barzillai verkeerd was om hierdie geleentheid om te dien af te slaan. Die meeste sien egter dat dit hier reg was vir Barzillai om 'n mooi geskenk af te slaan aangesien dit 'n las vir hom sou wees.

V: In 2 Sam 19:41-43, waarom het hierdie twis tussen die manne van Israel en die manne van Juda plaasgevind?

A: Albei kante het hul eie belange hoër geag as om saam te werk. Ons kan drie redes sien: verlede, hede en toekoms.

Verlede tyd: Baie van beide Juda en die res van Israel het pas in opstand gekom en 'n geveg teen Dawid gevoer. Hulle was gretig om te wys dat hulle weer lojaal was, het dalk die lojaliteit van ander nie vertrou nie, maar was seker dat hulle meer lojaal was en meer reg gehad het om nader aan die koning te wees as die ander groep. Aan die positiewe kant wou hulle hul huidige lojaliteit wys ondanks hul verlede opstand. Aan die negatiewe kant wou hulle hê dat almal hul verlede, en moontlik steeds voortgaande, wankelmoedigheid moes oorsien.

Huidige tyd: In hierdie huidige ongemak wou hulle seker maak dat Dawid opmerk dat hulle weer lojaal is.

Toekoms: Albei groepe wou voortaan Dawid se gunsteling wees, en een manier om dit te bereik, sou wees om nader aan Dawid te wees en meer prominent te wees in die terugbring van die leër as die ander groep.

V: In 2 Samuel 19:41-43, hoe hanteer jy dit wanneer twee kante die skyn gee dat hulle probeer om tot 'n ooreenkoms te kom, terwyl geen van die kante werklik 'n ooreenkoms wil hê nie?

A: In hierdie geval het Dawid niks gedoen nie, en in 2 Samuel 20:1-2 het Seba die Benjaminiet en baie van die noordelike stamme 'n volwaardige opstand teen Dawid gehad.

In 2 Samuel 19:41-43 wou die noordelike stamme 'n groter rol speel in die terugbring van Dawid, terwyl die manne van Juda hulle as rebelle beskou het wat nie daardie eer moes hê nie. So in hoofstuk 20 het baie van die noordelike koninkryk vertrek. Dawid het probeer om harmonie en vergifnis vir alle kante te bring, maar die manne van Juda wou dit nie hê nie.

Onthou dat soms die enigste doel van een kant se onderhandeling niks meer is as om tyd te wen nie. Meer algemeen is 'n doel om goed voor te kom en "eer" te behou. Wanneer jy met iemand in gesprek is of onderhandel, moet jy probeer om dinge deur hul oë te sien. Dit beteken nie noodwendig dat jy met hulle saamstem of dink hulle is noodwendig reg nie, maar dat jy verstaan hoe hulle dinge sien. Jy kan eers probeer om dit optimisties te doen deur hulle die voordeel van die twyfel te gee. Dan kan jy dit agterdogtig doen, as 'n ergste-geval-scenario. Soms is niks doen presies wat een kant wil hê nie; as voorbereiding vir hul volgende skuif.

Maar wat Seba vergeet het, is dat Dawid, terwyl hy probeer het om steun in te samel onder 'n oorlogsmoeë bevolking, reeds 'n byeengehaalde leër gereed vir die stryd gehad het.

V: In 2 Sam 20:1, was Seba naby daaraan om suksesvol te wees?

A: Op hierdie punt sou diegene wat teen Dawid geveg het, opgemerk het dat Dawid versoenend was, maar hulle sou steeds vrae gehad het oor hul toekoms ná die opstand. Die tien stamme het gesien dat Juda die veronderstelling gehad het om eerste te wees, en hulle het waarskynlik Juda se houding aan Dawid toegeskryf. Seba was so 'n soort "vonk" wat hul twyfel in vlamme laat opgaan het. Seba sou waarskynlik daarin geslaag het om uiteindelik die noordelike stamme weg te lok, behalwe dat hy vir die noordelike stamme gesê het om huis toe te gaan. Hulle was waarskynlik tog onseker daaroor om 'n tweede keer teen Dawid in opstand te kom. Seba het kennelik nie daaraan gedink dat Dawid 'n goed-georganiseerde leër gereed gehad het om hom na te jaag nie.

Terloops, die naam Seba verskyn op 'n Hebreeuse seël en 'n ostrakon uit Samaria en 'n bulla (seël oor 'n kruik) in Jerusalem volgens Avigad, Hebrew Bullae bl. 111. Dit sou verskillende mense met die naam Seba wees, maar dit wys dat daardie naam nie ongewoon was nie.

V: In 2 Sam 20:9-10, wat kan jy sê oor Joab se lojaliteit teenoor Dawid?

A: Daar kan aangevoer word dat Joab glad nie lojaliteit teenoor Dawid gehad het nie; Joab was net lojaal aan homself en aan die behoud van sy posisie. Sy posisie het beteken dat hy moes veg om Dawid aan bewind te hou en om self bevelvoerder van Dawid se leër te bly, sodat dit gelyk het of hy lojaal aan Dawid was, alhoewel hy dit in werklikheid nie was nie. Toe Dawid op die punt was om openbare rousaand vir Absalom te hou, het Joab wyslik geadviseer dat Dawid eerder by die stadspoort moes sit as hy steeds die lojaliteit van sy troepe wou hê. So het Joab se meedoënlose lojaliteit aan homself Dawid in hierdie geval goed gedien.

Dit is nuuskierig dat Joab voorheen gewerk het om Absalom en Dawid te versoen; mens sou dit as 'n goeie ding kon beskou. Dieselfde man wat Absalom versoen het, het hom nou vermoor. Deur dit te doen het hy doelbewus Dawid se duidelike, direkte bevel oortree.

Joab was onscrupuleus en sou enige middele gebruik om sy posisie te behou. Joab was so lojaal dat hy niks in die pad sou laat kom nie; nie Dawid nie, nie Dawid se bevel nie, en nie eers God nie. Wanneer iemand van jou lojaliteit aan hulle of hul saak bo enigiets en enigiemand anders eis, kan jy gerus vra: "Selfs God?"

V: In 2 Sam 20:14, watter argeologiese bewyse het ons van Abel-Beth-Maagah?

A: Voor hierdie tyd het die Egiptiese Farao Thutmose III hierdie Kanaänitiese dorp as Abel gelys. Dit is ook Abel Maim genoem, en die Arameërs het dit onder Ben-Hadad I verower. Die Assiriërs het dit as 'n stad gelys wat deur Tiglath-Pileser III verower is, en dit Abilakka genoem. Argeoloë meen dit was 25 myl noord van die See van Galilea, noord van die ruïnes van Hazor en vier tot vyf myl wes van Dan. Dus het Seba so ver noord as moontlik gevlug.

V: In 2 Samuel 20:15-26, was Joab reg om te dreig om die stad Abel te verwoes?

A: Deuteronomium 20:10 sê dat as hulle teen 'n stad optrek, hulle eers 'n vredesaanbod moet maak, en Joab het dit nie gedoen nie. Alhoewel Joab dikwels oneerlike middele gebruik het, sou Joab in hierdie geval reg gewees het as hy eers vredesvoorwaardes aangebied het. Hy moes die rebel Seba vang, en die stad Abel moes nie aan Seba skuiling bied nie. As die stad Abel Seba aan hom sou oorhandig, het Joab niks teen die stad gehad nie. As die stad Abel egter beskerming aan 'n rebel gebied het, sou die stad ook aan die opstand deelgeneem het.

'n Punt wat ons vandag kan leer, is dat as ons mense help en bystaan in hul opstand teen God, deel ons ook in hul sonde.

V: In 2 Sam 20:15, hoe weet jy wanneer jy op die punt staan om iets oorhaastigs te doen, soos Joab hier?

A: Vra jouself af of jy dit met iemand bespreek het. As jy nie eers die begeerte het om dit met iemand te bespreek nie, is jy waarskynlik op die punt om iets dwaas te doen. Het jy al die gevolge en newe-effekte oorweeg? Het jy die "gevolge van die gevolge" oorweeg? Dinge kan negatiewe gevolge hê, maar steeds die moeite werd wees om te doen. Maar is die negatiewe gevolge dit werd?

V: In 2 Sam 20:15, wat veroorsaak dat iemand oorhaastig is?

A: Roekeloosheid is 'n logiese gevolgtrekking uit die verkeerde oortuiging dat dit belangriker is om iets vinnig te doen as om dit goed of sonder onreg te doen. Dit is amper asof iemand dink: "daar is nooit genoeg tyd om dit reg te doen nie, maar daar is altyd genoeg tyd om dit oor te doen." Soms tree mense roekeloos op omdat hulle dink hul baas eis dit weens 'n sperdatum, hetsy werklik of bloot selfopgeleg. Soms dink mense "die doel heil die middele".

Die teenoorgestelde van oorhaastigheid is egter "analiseverlamming". Daar is 'n verskil tussen genoeg data te bestudeer om 'n besluit met vertroue te neem en om sekerheid te hê. Soms sal iemand sonder sekerheid 'n geleentheid mis omdat hulle glad nie tot 'n besluit kom nie. Maar as jy daaroor dink, is die besluit om nie 'n besluit te neem tensy daar sekerheid is nie, tog 'n besluit op sigself.

V: In 2 Sam 20:15-26, was die raad van die vrou uit Abel reg om Seba te onthoof?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

Die Wet: Deuteronomium 20:10 sê dat 'n leër 'n vredesaanbod aan 'n vreemde stad moet maak voordat dit verwoes word. Hoeveel te meer behoort hulle dit te doen vir 'n Israelitiese stad!

Pragmatisme: Die inwoners van die dorp sou liewer hê dat Seba sterf as dat almal gedood word.

Regverdigheid: Seba was 'n rebel teen Dawid, God se gesalfde koning. Dit was nie reg dat hulle hom asiel verleen nie.

Gevolgtrekking: Soms moet gelowiges bereid wees om 'n groot koste vir geregtigheid te betaal. In sommige gevalle soos hierdie is geregtigheid egter nie net die veiligste nie, maar ook die beste manier van optrede.

V: In 2 Sam 20:16-21, wat is die beste manier om met iemand te redeneer wat op die punt staan om iets oorhaastigs te doen?

A: As dit 'n saak is waar jy weet dat God wil hê hulle moet iets anders doen, bid dan. Daarna probeer om hulle te verstaan.

Baie kere, al is dit nie altyd so nie, wil 'n persoon doen wat hulle beplan om te doen. As jy net genoeg twyfel saai dat hulle dink daar is 'n 50% kans dat jy reg is, en 'n 50% kans dat jy verkeerd is, en die gevolge min of meer dieselfde is, sal hulle steeds voortgaan en dit doen. Om hulle te laat verander, is daar 'n drieledige benadering.

Kennis: hulle moet so oortuig word as wat moontlik is dat wat jy vir hulle sê korrek is. As wat jy sê in hul oë geen geloofwaardigheid het nie, gee hulle nie regtig om wat jy sê nie.

Verlangen: Selfs al is iets verkeerd, gee 'n persoon dalk nie om nie as hulle nie 'n eie belang daarin het of dit reg of verkeerd is nie. Gee hulle dus 'n rede om van mening te verander.

a) Hoop op beloning: Miskien kan hulle 'n beloning sien van 'n baie goeie ding wat met hulle of hul geliefdes sal gebeur as hulle van mening verander.

b) Vrees vir straf: Of dalk sien hulle 'n groot verlies wat kan gebeur as hulle hul oorspronklike pad volg.

c) Om as 'n beter persoon beskou te word: Of dalk weet hulle dat ander hulle as 'n beter persoon sal beskou as hulle doen wat jy sê. Die wyse vrou het hierop ingespeel.

Vind gemeenskaplike grond. Stem saam met hulle waar jy eerlik kan. Kom met 'n gesamentlike oplossing vorendag wat hulle vanuit hul eie perspektief as 'n oorwinning sal beskou.

V: In 2 Sam 20:19, wat is interessant daaraan om die stad 'n "moeder" te noem?

A: In 'n Oud-Siriacs-akte wat by Dura gevind is, word die naam mtrpwls gebruik. Uit mater-polis (of moeder-stad) kom ons woord metropool, volgens M. O'Connor, "The Arabic Loanwords in Nabatean Aramaic," JNES 45, 3 (1986) 228 n.94.

V: In 2 Sam 21:1, was hongersnoode destyds algemeen?

E: Eerstens was eenjaar-hongersnoode algemeen, te algemeen om te noem, en mense het dikwels genoeg kos of geld opgespaar vir 'n een- of tweejaarthongersnood. Maar hierdie hongersnood was langer, so dit het begin ernstig raak. Ander hongersnoode word genoem in Genesis 12:10; 26:1; 41:54-57; Rut 1:1; 2 Konings 4:38; en Handelinge 11:28 (tydens die bewind van Klaudius). Ons weet nie of hierdie deel van 2 Samuel chronologies is of nie, so dit het dalk vroeër in Dawid se bewind gebeur.

V: In 2 Sam 21:1-9, waarom het God 'n hongersnood gestuur sodat Saul se ander seuns gedood sou word?

A: Dawid het gekies om geen haat vir Saul in sy hart te koester nie. Gevolglik het hy per ongeluk gedink dat hy die opstand van Saul se seuns nie moes straf nie, en hy was tevrede om sake te laat rus. God het 'n boodskap, duidelik en luid, gestuur, nie net aan Dawid nie, maar ook aan die mense, dat hier geregtigheid moes geskied. David het nie geregtigheid vir Amnon, Absalom, Amasa of Joab gesoek nie, maar God wou hê dat daar ten minste hier geregtigheid geskied. Tot dusver het Saul die Gibeoniete, met wie hulle 'n 400 jaar oue verdrag gehad het (Jozua 9:15-20), uitgemoord sonder enige gevolge. Wanneer 'n bose persoon iets doen sonder enige gevolge, leer dit hulle 'n belangrike les: hulle kan dit meer doen! In die geskiedenis, toe die Nazi's gesê is om nie Tsjeggo-Slowakye binne te val nie, en toe Iran gesê is om nie direkte missielaanvalle op Israel te loods nie, was daar geen onmiddellike gevolge toe hulle dit wel gedoen het nie.

V: In 2 Sam 21:1-7 het Dawid Saul se seuns laat doodmaak vir die veiligheid van sy eie bewind, en dit toe op God geblameer, soos in Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 308, gesê word?

A: Nee. As Dawid dit wou doen, sou hy lank voor hierdie tyd 'n voorwendsel bedink het en nie so lank gewag het nie. Ander konings het geheime sluipmoorde gebruik, en as Dawid kwaadwillig was, sou hy dit maklik ook kon doen. Hy het dit gedoen om geregtigheid te bring oor Saul se seuns, wat waarskynlik volwasse mans was wat hul vader ondersteun het toe hy die Gibeoniete, Israel se bondgenote, vermoor het. God het 'n droogte gebring om vir Dawid te sê dat hy dit moes doen.

V: In 2 Samuel 21:1-7 het God Saul se seuns tereggestel vir Saul se sonde, in stryd met Esegiel 18:4,17-20 en Deuteronomium 24:16?

A: Nee. Esegiël 18 was eers eeue ná 2 Samuel geopenbaar, maar dit is nie relevant vir die antwoord nie. Daar is twee punte om in die antwoord in ag te neem.

1. 2 Samuel 21:1 sê nie dat die sonde net Saul s'n was nie, maar eerder "die bloed wat deur Saul en sy familie vergiet is". Saul het nie al daardie Gibeoniete op sy eie gedood nie, en die prinse het waarskynlik 'n rol gespeel in die doodslag op die Gibeoniete.

2. In 2 Samuel 3:1-6 was daar voorheen 'n lang oorlog tussen Saul se seuns en Dawid. Dit was hierdie seuns wat lank met Dawid geveg het.

V: In 2 Samuel 21:1-9, waarom het God Dawid toegelaat om die Gibeoniete sewe van Saul se seuns te laat tereggestel, aangesien Dawid aan Saul belowe het hy sou nie sy nageslag doodmaak nie in 1 Samuel 24:21-22?

Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan twee punte in die antwoord.

Nie die antwoord nie: As ons iets sou belowe wat verkeerd is, en God beveel ons direk om nie te doen wat ons belowe het nie, moet ons God gehoorsaam. David het egter nie iets verkeerd belowe nie, en hy het ook nie sy belofte gebreek nie, soos die eerste punt van die antwoord toon.

Die antwoord:

1) Dawid het nie probeer om hulle te laat doodmaak nie, maar hy het die Gibeoniete toegelaat om te bepaal wat regverdig was, en toe het die Gibeoniete hulle tereggestel. As 'n voorbeeld, as die koning belowe om persoon A nie te dood vir enige waargenome ontrouheid aan die koning nie, maar persoon A dood die familie van persoon B, kan die koning persoon B toelaat om hulle agterna te gaan, nie vir iets wat hulle teen die koning gedoen het nie, maar omdat hulle die familie van persoon B gedood het.

2) Dit was egter nie Saul wat die Gibeoniete tereggestel het nie, maar wel Saul se seuns. Dit is waarskynlik dat die seuns volwasse was en ingestem het of selfs deelgeneem het aan die slagting van die Gibeoniete. Saul se kleinseun Mephiboset, die seun van Jonatan, wat net 'n kind was toe Saul in die stryd gedood is, is gespaard.

V: In 2 Sam 21:4-6, waarom het die Gibeoniete sewe seuns gevra?

A: Die Skrif sê nie. Saul het beslis baie meer as sewe Gibeoniete gedood, maar sewe is oor die algemeen beskou as 'n getal van volheid, en dit sou Saul se eie seuns wees. Terloops, jy lees van opstote van die stam van Benjamin, Absalom, Seba, Jerobeam, Ismael wat Gedaliah vermoor het, ensovoorts, maar jy lees nooit van enige opstand deur die Gibeoniete nie.

V: In 2 Sam 21:6, waarom het die Gibeoniete genoem dat Saul "die uitverkore van die HERE" was?

A: Hulle kon hul begeertes gekommunikeer het sonder om dit te noem as hulle wou. Maar hulle het dit doelbewus genoem, op 'n byna sarkastiese wyse, om te beklemtoon dat dit iemand was wat gesê is die uitverkore van God te wees, wat die verdrag gebreek het wat God gesê het om te eer.

V: In 2 Sam 21:8 het Merab of Michal hier kinders gehad, aangesien Michal volgens 2 Sam 6:23 geen kinders gehad het nie?

A: Merab en Michal was twee verskillende persone, en al het Michal geen kinders by Dawid gehad nie, sê 2 Samuel 6:23 spesifiek dat sy tot die dag van haar dood glad geen kinders gehad het nie. Daar is twee antwoorde:

Merab, kopiëringsfout: Twee Hebreeuse manuskripte, sommige Septuaginta en die Siriëse sê Merab, terwyl die meeste Hebreeuse manuskripte en ander Septuaginta-manuskripte Michal sê. 1 en 2 Samuel het relatief meer kopiëringsfoute as ander boeke van die Bybel. Sien The Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 476 en die Keil-Delitzsch-kommentaar op die Ou Testament, deel 2, deel 2 bl. 461–462 vir meer oor hierdie siening.

Michal, aanneming: Dit is moontlik dat dit Michal was. Michal het geen kinders gehad nie, maar sy kon die kinders van haar suster Merab en skoonswager Adriel aangeneem het. Lea en Ragel het blykbaar iets soos dit in gedagte gehad in Genesis 30:4-24. Sien 1001 Bible Questions Answered bl. 314 vir meer oor hierdie siening.

V: In 2 Sam 21:16-17, waarom is Dawid hier amper gedood?

A: Dawid was blykbaar oud aan die word. Hy het steeds die begeerte gehad om te lei, maar daar kom 'n tyd wanneer jy jonger mense moet laat lei in sommige van die gevegte.

V: In 2 Sam 21:19, waarom het die Filistyne verskeie reuse gehad?

A: As daar in die antieke tyd basketbal was, sou Filistië die plek gewees het waar jy jou konsepkeuses sou wou maak. Dit is meer waarskynlik dat die Filistyne 'n aantal reuse gehad het as net een reus. As hulle net een reus gehad het wat kinders gehad het, aangesien grootte grootliks 'n funksie van 'n persoon se gene is, sou daar van hulle verwag word om 'n aantal reuse te hê.

Argeoloë het 'n paar metaalwapens van ongewoon groot grootte gevind. Daar was draagspore daarop, asof hulle gebruik is. Sien https://www.cbrl.ac.uk/research-blog/middle-bronze-age-daggers-from-the-levant-lethal-weapons-or-symbols-of-power/ vir meer inligting.

V: In 2 Samuel 21:19 het Elhanan Goliat vermoor, of het Dawid Goliat die Gittiet vermoor soos in 1 Samuel 17:50 gesê word, of het Elhanan Lahmi, die broer van Goliat, vermoor soos in 1 Kronieke 20:5 gesê word?

A: Alhoewel dit moontlik is dat daar meer as een reus met die naam Goliat was, is dit onwaarskynlik. Ons bewaarde weergawes van 2 Samuel 21:19 het blykbaar 'n kopieerfout, waar hulle die frase "Lahmi, die broer van" weggelaat het. Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible, bl. 288, noem dit ook.

1 Kronieke 20:5 sê dat Elhanan Lahmi, die broer van Goliat, gedood het.

Hierdie kopieerfout is maklik op te spoor, volgens Hard Sayings of the Bible bl. 212-213, wat 'n volledige Hebreeuse ontleding gee.

V: In 2 Sam 21:20, was sesvingerige individue algemeen?

A: Hulle is baie skaars, soos vandag. Egter, wat baie later geskryf het, vertel Plinius die Ouere in sy Natuurgeskiedenis boek 11, hoofstuk 43, van die digter Volcatius en die dogters van Horatius, wat almal ses vingers aan elke hand gehad het.

Sien https://claudemariottini.com/2008/08/07/sedigiti/ vir meer inligting.

V: Hoekom is 2 Sam 22:1-51 byna dieselfde as Ps 18?

A: 1 Samuel bevat Hanna se danklied aan die begin en 2 Samuel bevat Dawid se danklied aan die einde. Dit is gepas dat Dawid se psalm hier ingesluit word as 'n samevatting wat Dawid van sy lewe gemaak het, wat eindig met 'n crescendo van lofprysing aan God. Hulle is byna dieselfde. Of Dawid het 'n vroeëre weergawe en 'n latere weergawe gehad, of ten minste een was 'n parafrase van die ander.

Die leer van die onfeilbaarheid beteken dat God oorspronklik die waarheid aan ons sonder enige fout oorgedra het, en dit is sonder beduidende foute bewaar. Mens kan dit in die lig van onfeilbaarheid vanuit drie perspektiewe beskou.

1. Miskien bewaar beide 2 Samuel 22 en Psalm 18 sonder fout twee verskillende weergawes van Dawid se presiese woorde.

2. Ongeag of dit nou presies dieselfde woorde is of nie, behou hulle albei dieselfde waarhede oor God en wys Dawid se hart teenoor God.

3. Alhoewel kopiistefoute moontlik 'n rol gespeel het in die verskille, was dit nie noodwendig so nie. Die oorspronklikes kon anders gewees het; akkuraat parafraseerde waarheid is steeds onfeilbare waarheid.

V: In 2 Sam 22:2-5, wat is die betekenisse van elke metafoor van God as 'n rots, vesting, verlosser, skild, horing van my heil, bolwerk en redder?

A: Hierdie lys dien as 'n kort samevatting van die res van die hoofstuk. Alhoewel hulle mekaar oorvleuel, is elkeen 'n onderskeie kenmerk van God en ons verhouding met Hom. Die eerste vier beklemtoon God se "onversetlike" eienskappe, en die laaste drie beklemtoon God se "aktiewe, bewegende" eienskappe.

Rots (en Deuteronomium 32:4; 1 Samuel 2:2): Ons kan op God staatmaak, ons kan op God se beloftes staan in plaas van op skuifende sand, en ons kan bou op God se getrouheid.

Vesting: God is ons beskerming teen bose kragte en teen wat die lewe oor ons pad stuur. Al kan 'n leër aan 'n groter leër verloor, kan 'n leër in 'n vesting 'n leër wat twee of drie keer groter is, afweer. Dit beteken nie dat God ons noodwendig uit moeilike situasies sal haal nie, alhoewel Hy dit ook kan doen, maar God sal ons deur moeilike situasies lei. Sowel die vesting in Jerusalem as die grot van Adullam is vestings genoem.

Bevryder: Wanneer ons in die stryd is, of selfs die stryd verloor, is God magtig en kan Hy ons daaruit bevry.

Skild: As deel van die wapenrusting van God beskerm 'n skild ons teen houe en die "vlammende pyle van die bose" (Efe­siërs 6:16).

Horinkie van my heil (en 1 Samuel 2:1): Horings is hard, en ter beskerming gebruik diere dit as 'n aanvalswapen. Hanna se lied in 1 Samuel 2:1,10 beklemtoon ook "horing".

Vesting: 'n Vesting is 'n verdedigbare plek of skuilplek waarna 'n groep vir beskerming kan gaan. Dit kan die top van 'n berg wees, of dit kan 'n verborge plek wees soos een van die vele grotte waarin Dawid moontlik weggekruip het.

Verlosser: As ons reeds verslaan is, reeds in die slawerny verkoop is, kan God ons daarvan red. Of die slawerny nou aan verslawing is, of aan sonde in die algemeen, kan God Sy kinders daarvan red.

Ons kan dankbaar wees vir wat God in die verlede gedoen het, op Hom in die hede vertrou, en in Hom vir die toekoms vertrou en hoop. Ons weet nie wat die toekoms inhou nie, maar ons weet Wie dit vashou.

V: In 2 Sam 22:5, waarom is die metafoor van golwe hier gepas?

A: Wanneer jy vanaf die oewer na golwe kyk, lyk dit of hulle probeer om die grense van die see te oorskry, en hulle hou nooit op om te probeer nie. Maar hulle slaag nooit daarin nie.

V: In 2 Sam 22:6, Ps 91:3, en Ps 116:3, hoe is die dood soos 'n jagter wat strikke stel?

A: Die prentjie is dat die dood dodelike lokvalle stel waarin iemand kan val. Dit kan fisiese lokvalle wees wat fisiese dood bring, of meer subtiele lokvalle wat jou geestelike lewe en getuienis vernietig.

V: In 2 Sam 22:7, sal God altyd gelowiges uit benoudheid red?

A: Kortliks, nee, nee, en ja.

Nee, Dawid was bevrees vir sy eie lewe weens die opstand van Absalom. Dawid het groot hartseer ervaar om te sien hoe sy kinders, Batseba se eerste kind, Amnon, en Absalom sterf. Dawid was in benoudheid as gevolg van sy sonde, soos Natan in 2 Samuel 12:1-14 geprofeteer het.

Nee, Dawid was in groot benoudheid terwyl hy van Saul gevlug het, al was dit nie as gevolg van enige sonde aan Dawid se kant nie.

Ja, God was deur dit alles by Dawid, en God het Dawid gered. Niks sal met 'n gelowige gebeur behalwe wat God toelaat nie. Selfs wanneer gelowiges gemartel en gemartel word, en hul kinders weggeneem word, sal God daar wees, werkend in daardie moeilike situasies.

V: In 2 Sam 22:8-16, waarom en hoe het Dawid al hierdie antropomorfe metafore hier gebruik?

A: Dawid het geweet dat dit nie letterlik was nie, maar hierdie metafore van veg en oorlogvoering het baie betekenis gehad vir Dawid en die mense in Israel in sy tyd. Dit is in orde om oor God antropomorfies te dink, solank jy besef dat God baie meer is as net 'n man. Dit is opwindend om te besef dat God net so gretig is om ons te red en te verlos as wat hierdie woordbeelde wys. Hierdie sterk vertroue in God om Dawid uit situasies te red waar dit andersins hopeloos sou wees, is 'n opwindende kontras met 'n verbintenis- en moedelose Christendom wat sommige vandag beoefen. As jy God nie nodig het om jou planne te bereik nie, en dit lyk of alles waarna jy streef suksesvol kan wees sonder dat God iets doen, dan is jou planne dalk veel te klein. Laat jou planne los, en neem God se planne vir jou aan. Sommige daarvan kan wees wat jy voorheen gehad het, en sommige mag vir jou verrassend wees.

God se donder is hier egter nie antropomorfies nie. God het wel donder gestuur teen die Filistyne in 1 Samuel 7:10-11.

V: In 2 Sam 22:21,25, doen God dinge om mense volgens hul geregtigheid te beloon?

A: Skynbaar het God Dawid nie as 'n moordenaar en 'n egbreker beskou nie. God het Dawid beskou as 'n berouvolle en vergewe voormalige moordenaar en voormalige egbreker.

As Dawid vergewe en gereinig kan word van sy groot sondes, is daar hoop vir ons. Dawid het berou gehad en sy begeerte om in daardie gebiede te sondig verloor, en deur God is daar ook hoop vir almal wat na Hom kom.

V: In 2 Sam 22:21-27, wat sê dit oor Dawid se werke?

A: Alhoewel God lank by Dawid was voordat Dawid Goliat geslaan het, het die meeste van hierdie dinge toe of daarna gebeur. Dawid vertel van God se seëninge teenoor hom nie as voorwaardes vir verlossing nie, maar as voordele van verlossing. Sodra jy gered is, ontvang jy dan die voordele van verlossing, nou op aarde? Dit is nie seker nie; dit hang af. Jy sal dit kry as jy naby God bly en Hom getrou gehoorsaam. Maar dit is aan jou om God se leiding vir jou lewe te volg, of nie. Dawid, as 'n gelowige, moes steeds in 2 Samuel 22:7 God aanroep; so moet ons ook.

V: In 2 Sam 22:22-23, waarom het Dawid gesê hy het nie van God afgewyk nie, aangesien Dawid wel daarvan afgewyk het?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

David het nooit werklik van God afgewyk nie, in die sin dat hy altyd in God geglo en Hom gedien het.

David het wel van God afvallig geraak met sy verhouding met Batseba en die moord op Uria, maar David het berou gehad en teruggekeer. God het hom vergewe, en alhoewel David nie aan dissipline en gevolge ontsnap het nie, het God hom regverdig geag en asof hy nie gesondig het nie. Op 'n soortgelyke wyse, wanneer 'n gelowige van God afvallig raak en later berou het, word hy of sy ten volle vergewe. Daar kan egter steeds dissipline en gevolge wees.

Ons moet die duur les uit Dawid se fout leer oor hoeveel kwaad 'n koning en dienaar van God kan aanrig wanneer hulle nie in kontak met God is nie. Dawid was dalk nie arrogant nie, maar hy was net trots genoeg om te dink dat God se reëls nie meer op hom van toepassing was nie.

Dawid was lojaal aan God, behalwe vir daardie een keer toe hy verraad pleeg het. In die laaste deel van Dawid se lewe, toe die meeste mense saam met Absalom teen hom in opstand gekom het, en ná Absalom doodgemaak is en die mense teruggekeer het om Dawid as koning te hê, kon Dawid ook na baie van die mense om hom en sy onderdane kyk en besef dat hulle almal ook al eens verraad teen hom gepleeg het.

V: In 2 Sam 22:26-27, waarom openbaar God Homself as beide barmhartig en slinks?

A: God is beide barmhartig en slinks. God is barmhartig teenoor dié wat hul bekeer en na Hom toe kom. Teenoor ander vang God die wyse in hul eie slinksheid, soos Job 5:13; Lukas 20:23; 1 Korintiërs 3:19 en 2 Korintiërs 12:16 toon. Ons moet "slim soos slange en onskuldig soos duiwe" wees, soos Matteus 10:16 sê.

V: In 2 Sam 22:28, waarom wil God die trotse neerbring?

A: Ons kan twee redes sien.

1. Die trots van die mens is 'n sonde (1 Joh. 2:16), en God haat sonde. Waarom sou God egter hier spesifiek op trots fokus en nie op ander sondes nie?

2. Ydelheid is nie so baie 'n enkele daad nie, maar 'n chroniese houding wat mense van God afhou. God is barmhartig wanneer Hy mense se ydelheid wegneem, omdat ydelheid mense daarvan kan weerhou om op God te vertrou, soos Spruitse 30:8-9 wys.

V: In 2 Sam 22:38-43, is dit 'n gepaste houding vir gelowiges in die Nuwe-Testamentiese tyd?

A: Op 'n persoonlike wyse nie, maar op 'n geestelike wyse wel. Dawid het byna elke woord wat hy kon in Hebreeus gebruik om te beskryf hoe hy sy vyande vernietig. Ons moet net so fel wees teenoor ons vyande; maar ons vyande is nie mense nie. Ons vyande is sonde, in onsself en in ander, en bose kragte. Wat mense betref, het Jesus ons beveel om ons vyande lief te hê en te bid vir (nie teen) dié wat ons vervolg nie.

V: In 2 Sam 22:45 en Ps 18:44, hoe behoort die volgorde van die frases te wees?

A: Albei verse het presies dieselfde twee frases, behalwe dat die volgorde omgeruil is. In Hebreeuse poësie word egter dikwels simmetrie en kiasme gebruik. Alhoewel dit moontlik is dat Dawid twee verskillende weergawes van hierdie lofpsalm gehad het, is dit meer waarskynlik dat hulle dieselfde is en dat die volgorde in Psalm 18:44 korrek is.

V: In 2 Sam 22:51, hoe sing ons ons oorwinningslied (of nie)?

A: Ons behoort ook elke dag ons oorwinningslied van ons lewe te sing. Ons sangvermoë maak nie saak nie, en selfs al is iemand stom, kan hulle steeds hul oorwinningslied net so goed sing. Ons sing ons oorwinningslied deur hoe ons ons liefde vir God uitdruk deur naby Hom te bly, Hom lief te hê en Hom te gehoorsaam. As gelowiges in die Here het God ons deur die Heilige Gees bemagtig om oorwinnaars te wees, en sonde, teleurstelling, vrees en gemenheid in ons lewens te oorwin. Ons beveg en verslaan ook bose magte wanneer ons die evangelie deel, mense na die Here bring, hulle dissipels maak en die skare bewaar.

Hoe gaan dit met jou sang?

V: In 2 Sam 23:1-7, wat is interessant aan hierdie verse?

A: Hierdie verse vorm 'n spesiale soort simmetrie in Hebreeuse poësie wat 'n kiasme genoem word.

2 Sam 23:1b-e Dawid verwys na homself as "hy"

— 2 Sam 23:2-3ab Dawid praat van homself as "ek"

— — 2 Sam 23:3cd-4 Die Here spreek

— 2 Sam 23:5 Dawid praat van homself as "ek"

2 Sam 23:6-7 Dawid praat van bose mense as "hulle"

As 'n kanttekening het Dawid ook in die derde persoon oor homself gepraat in 2 Samuel 7:20.

V: In 2 Sam 23:1-7, hoe anders sou Dawid se lewe gewees het as hy nooit koning gesalf is of nooit Goliat gedood het nie?

A: Dawid is vol verbasing oor die rigting waarin God sy lewe gelei het, en hoe God deur die jare by hom was. Dawid was 'n getroue, aanbiddende herderjongen. Hy het God gevolg, maar op 'n "minder-impak wyse". Nadat hy tot koning verhef is, het Dawid op 'n baie invloedryke, hoë-impak wyse gedien. Die goeie dinge wat hy gedoen het, is vergroot, en hy was 'n groot getuie vir God onder die mense. Maar Dawid se foute is ook vergroot; en baie mense het hul respek vir Dawid verloor nadat hy Uria se vrou geneem en Uria laat doodmaak het. God wil dalk nie hê dat sommige van Sy dienaars in hoë-impakrolle moet wees nie, omdat hul sondes en gebreke te veel probleme sou veroorsaak. Werk saam met die Heilige Gees om te probeer uitroei uit jou lewe enigiets en alles wat jou ongeskik sou maak vir God om jou meer te gebruik.

David het geweet dat 'n mens op sy lewe kon terugkyk en iemand kon sien wat gebrekkig was en groot foute gemaak het. Maar God kon terugkyk op iemand wat altyd berou gehad het en na God teruggekeer het.

V: In 2 Samuel 23:8-39, hoe kom dit dat dit Dawid se "Drie" en "Dertig" was, terwyl daar eintlik 37 was?

A: Dit is nie 'n telfout nie, want 2 Samuel 23:39 sê spesifiek dit was 37. Dertig was dalk 'n term vir Dawid se topkeuse van geëerde soldate, maar toe een in die stryd val, is 'n ander bygevoeg, soos Asahel in 2 Samuel 23:24 en Uria in 2 Samuel 23:39. Net so het die Persiërs in latere tye 10 000 "onsterflikes" gehad, infanterie wat onsterflik gelyk het omdat hulle pylbestand gelyk het toe hulle in gevegte ingegaan het, bedek met ligte tunieke. Die tunieke het die pantser daaronder verberg. Wanneer 'n onsterflike gedood is, is 'n ander gekies om sy plek in te neem.

V: In 2 Sam 23:8-39, wie ontbreek opvallend in hierdie lys en waarom?

A: Joab was afwesig; en dit was doelbewus so. Abisai was op die lys in 2 Samuel 23:18, en Asahel was op die lys in 2 Samuel 23:24, en albei is spesifiek Joab se broer genoem, wat verder beklemtoon dat Joab nie daar was nie. Selfs Eliam, die seun van Absalom se raadgewer Ahitofel, is op die lys. Maar Joab self, alhoewel hy ook baie magtige dade verrig het, is nie vereer deur in hierdie lys op te neem te word nie. Joab het Dawid direk ongehoorsaam deur Abner te dood, toe Dawid se seun Absalom, en later het hy op 'n verraderlike wyse Amasa doodgemaak. Joab het 'n goeie uitkoms bo 'n eervolle manier om hierdie uitkoms te bereik, gestel, daarom is dit gepas dat Joab hier nie vereer is nie.

V: In 2 Sam 23:8-39, is dit goed om gelowiges wat goed gedien het te eer of nie?

A: 'n Mens kan aanvoer dat dit goed is om hulle aan te moedig, en ander aan te moedig om in hulle voetspore te volg. Aan die ander kant kan 'n mens aanvoer dat dit hulle in versoeking kan lei om trots te raak; en hulle behoort dit tog nie vir die eer te doen nie. Laat elkeen dus so anoniem as moontlik wees. Daar is egter geldige punte aan beide kante, en God beantwoord hierdie vraag in Filippense 2:29, waar Paulus vir die Filippense kerk sê om mense soos Epafroditus te eer, wat byna aan siekte gesterf het terwyl hy God gedien het. Die apostel Johannes het ook Demetrius geëer in 3 Johannes 12.

V: In 2 Sam 23:8 het die Takmoniet 800 man gedood, of het die Hakmoniet 300 man in 1 Kron 11:11 gedood?

A: Hierdie eenletterverskil in die naam is waarskynlik 'n kopieerfout. Alhoewel die fout in óf 2 Samuel óf 1 Kronieke kan wees, is dit waarskynlik in 2 Samuel, aangesien dit die meeste kopieerfoute van enige boek in die Ou Testament het. Die Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 604 sê dat 300 en 800 in Hebreeus soortgelyk lyk.

V: In 2 Sam 23:11, is die Israeliete in 'n lensieveld gered, of 'n garsveld soos 1 Kronieke 11:13 sê?

A: Daar is twee moontlikhede.

1. Daar kon twee verskillende gebeure gewees het.

2. Dit is waarskynlik dat daar net een gebeurtenis was en dat dit 'n kopiis-fout is. Volgens When Critics Ask bl. 177 is die Hebreeuse woorde vir gars en lensies baie soortgelyk.

V: In 2 Sam 23:16, waarom het Dawid die water uitgegooi?

A: Dawid wou demonstreer dat hy die opofferings van sy troepe meer waardeer het as om sy eie persoonlike dors te les. Dit is 'n teken van 'n leier wat respek en lojaliteit afdwing. Eeue later, toe Alexander van Macedonië sy leër deur vandag se Iran gelei het, het hy dieselfde gedoen.

V: In 2 Sam 23:20, wie was die twee "kampioene van Moab"?

A: Die Hebreeuse woord is ariel, wat sommige vertalings as "leeuwagtige manne" weergee. Arabiere en Persiërs het dapper krygers "Ariel" genoem, of leeus van God.

V: In 2 Sam 23:25-32, is enige van hierdie name deur argeoloë gevind?

A: Ja, alhoewel dit waarskynlik ander persone met dieselfde naam was. Die name Helez in 2 Samuel 23:26 en Eliahba (wat beteken "God verberg [die pasgebore baba]") in 2 Samuel 23:32 is volgens Avigad, Hebrew Bullae bl. 53, 57 op Hebreeuse bullae gevind.

V: In 2 Sam 23:39, waarom word Uria die Hetiet hier genoem, aangesien Uria in 2 Samuel 11:17,24 gedood is?

A: Dit is 'n lys van almal wat Dawid se beamptes was, nie net dié wat destyds nog geleef het nie.

V: In 2 Samuel 24:1, wanneer is hierdie sensus geneem?

A: 2 Samuel sê nie, en sommige dele van 2 Samuel is nie in kronologiese volgorde nie. 1 Kronieke 21 dui egter aan dat die sensus baie laat in Dawid se bewind geneem is, net voordat Dawid instruksies aan Salomo gegee het oor die bou van die Tempel.

V: In 2 Samuel 24:1, hoe groot was Dawid se ryk op sy grootste?

A: Dit was ongeveer 30 000 vierkante myl, of ongeveer die grootte van die Amerikaanse staat Maine. Dit was kleiner as die Egiptiese, Hetitiese, Assiriese en Babiloniese rykke in vroeër en later tye. Tydens Dawid se lewe was al hierdie ander lande egter militair swak of verdeeld.

V: In 2 Sam 24:1, waarom was God kwaad vir Israel oor die sensus waarin die vegters getel is?

A: Die Skrif sê nie waarom God kwaad was nie; maar dit is baie waarskynlik as gevolg van die neiging tot trots en selfverheffing. Net een geslag gelede was die Israeliete 'n losse versameling stamme wat deur die Filistyne onderdruk is. Nou, vir 'n kort tydperk, was hulle een van die sterkste magte in die Midde-Ooste oos van Egipte. Soos 2 Samuel 22:28 wys, wil God die trotse neerbring. Die sensus hier kan 'n leidraad wees dat hulle trots was op hulself, hul getalle en hul militêre mag.

Let daarop dat in die antieke tyd 'n sensus gebruik is vir militêre diens en belastings. Ook merk Larry Richards in 735 Baffling Bible Questions Answered, bl. 117, op dat 'n nasionale leier nie keuses kan maak wat nie hul volk raak nie.

V: In 2 Sam 24:1, waarom het God Dawid aangevuur om Israel te tel?

A: 2 Samuel 24:1 sê dat God kwaad was vir Dawid en Israel, waarskynlik weens hul trots oor hul militêre suksesse. Daarom sou God, ter wille van Israel, hê dat hulle verneder word. Wat was die middel wat God gebruik het? God het spesifiek Satan aangevuur om Dawid te verlei om Israel te tel, alhoewel mense soos Joab besef het dat dit verkeerd was (2 Samuel 24:3; 1 Kronieke 21:3-4), wat uit trots en nie uit geloof gedoen is nie. Nadat Dawid vir die versoeking geswig het, het God vir Dawid 'n keuse van straf gegee: hongersnood, plaag, of vlug van sy vyande (1 Kronieke 21:12). Ons kan sien dat dit nie so nuttig sou wees vir God om hulle vir hul trots in hulself te straf as hulle nie geweet het waarvoor hulle gestraf is nie. Dawid se optrede, wat waarskynlik die nasionale selfvertroue van baie van die Israeliete verteenwoordig het, het aan almal getoon waarvoor die straf was.

Vandag kan Christene wat aan God gehoorsaam is soms steeds sondig deur trots op hulself te wees in plaas van dankbaarheid vir God se barmhartigheid en genade. Ons het geen goeie ding, vermoë of talent nie, behalwe wat God aan ons gegee het.

V: In 2 Sam 24:1 het God Dawid beweeg om Israel in 'n sensus te tel, of het Satan Dawid beweeg soos 1 Kronieke 21:1 sê?

A: Albei is korrek. Satan was die onmiddellike oorsaak, en God het Satan toegelaat om Dawid op hierdie manier te verlei om die trots wat Dawid en die nasie gehad het, te wys. God kon vir Dawid gesê het om dit nie te begin nie; maar God het dit nie gedoen nie; Hy het getoets wat Dawid sou doen. Dawid het blykbaar nie gebid om God om leiding te vra nie.

Sommige mense dink dat demone jou nie meer kan beïnvloed nie sodra jy 'n Christen word. Dit is nie waar nie. Demone kan gelowiges nie besit nie, maar hulle kan gelowiges steeds verlei en verdruk. – Vra maar vir Job.

Die Hebreeuse woord vir "beweeg" in albei verse is dieselfde. God en Satan het hier in samewerking opgetree. Om dit te verstaan, moet 'n mens die leer van gelyktydige werking verstaan. Eerstens sal ons die leer in die algemeen bespreek, en dan hoe dit in hierdie geval van toepassing is.

Vyf Punte van die Leer van Gelyktydige Handeling

1. God weef alle dinge saam as deel van Sy plan (Efe­siërs 1:11; Spreuke 16:4).

2. Sommige dinge, soos sondige dinge, begeer God nie. (Jeremia 7:31; 19:5; Matteus 23:37).

3. Selfs die kwaad wat mense beplan en doen, laat God dikwels nie net toe nie, maar Hy beoog selfs dat dit vir die goed gebruik sal word (Genesis 50:18-20; Romeine 8:28), en tot Sy heerlikheid (Romeine 9:17-18).

4. Boonop speel God selfs 'n aktiewe rol deur mense in staat te stel om die kwaad te doen wat hulle graag wil doen. Byvoorbeeld, wanneer iemand doelbewus God ongehoorsaam is en hulle hart verhard, verhard God soms hulle hart verder, soos Hy met Farao gedoen het (Eksodus 7:13; 8:19; 9:7, 9:34-35; 10:20,27; 14:8).

5. God doen nooit kwaad of verlei mense nie (Jakobus 1:13), maar God gebruik verskeie middele, selfs Satan self, om Sy doeleindes te bereik (2 Kronieke 18:18-22).

In 2 Samuel 24:1 en 1 Kronieke 21:1 het God besluit om Dawid en die Israeliete hul trots te laat openbaar, sodat God daarmee kon handel dryf. God was uiteindelik verantwoordelik daarvoor om Dawid te "beweeg" om Israel te tel, deur aan Satan die onmiddellike verantwoordelikheid te delegeer om Dawid te beweeg. Aangesien God alle dinge volgens Sy plan werk, soos een Christen opgemerk het, is Satan uiteindelik net die onwillige dienaar van die Allerhoogste God.

Laastens, as jy nie daarvan hou dat God alle middele gebruik, nie net goeie middele nie, om Sy doelwitte te bereik, kan jy daardie saak met God gaan bespreek. Die punt van hierdie bespreking is nie om te sê hoe God "moet optree" volgens ons eie denke nie. Dit is eerder om bondig uit te lê wat God gekies het om vir ons van Homself in Sy Woord te wys.

V: In 2 Samuel 24:1-10 het Dawid blykbaar nie besef dat hy gesondig het en aan sy trots toegegee het voordat hy die sensus in vers 10 voltooi het nie, selfs al het Joab hom vooraf gewaarsku. Waarom kan mense dinge uit trots of arrogansie doen en tog heeltemal onbewus wees daarvan dat hulle dit doen?

A: Dit kom neer op een woord: rationalisering. Dawid kon maklik die behoefte aan 'n sensus regverdig, beide vir belasting en om 'n gelyke persentasie vegters van elke plek te kry. Natuurlik was dit 'n tyd van vrede, so daar was op daardie stadium geen oorloë nie. Dit was 'n tyd van voorspoed, met ander nasies wat hulde gebring het; waarom moes Dawid dan mense meer belas?

Maar die feit dat goeie redes aangevoer kon word om dit te doen, ontken nie die feit dat dit sy trots kon voed nie. Onthou dit altyd: sonder God is ons hart van nature kwaad en gewoonlik vol trots. Wanneer ons daardie aangename "opkikker" kan voel wanneer ons trots gevoed word, oorweeg of jy dit heeltemal kan vermy.

Onthou, ons hoogste aspirasie is om 'n kind en dienaar van God te wees, Hom vir ewig in die hemel te aanbid. Ons behoort altyd te verlang dat alle heerlikheid aan Hom gaan, en nie aan onsself nie.

V: In 2 Sam 24:9, was die resultaat van die sensus 800 000 in Israel en 500 000 in Juda, of was dit 1 100 000 in Israel en 470 000 in Juda soos in 1 Kron 21:5-6 gesê word?

A: Daar is twee verskillende antwoorde, en enigeen kan waar wees.

Kopieerfout: Een vers kan 'n kopieerfout hê.

Albei is korrek: Alternatiewelik is albei korrek, omdat die totale na verskillende groepe verwys het. Die getalle in 1 Kronieke 21:5-6 sluit nie die Leviete en Benjaminiete in nie. Die getalle in 2 Samuel 24:9 kan ook die 288 000 in die staande leër wat in 1 Kronieke 27:1-15 genoem word, en die 12 000 in Jerusalem en die wa-stede (2 Kronieke 1:14) insluit. Verder noem 2 Samuel 6:1 30 000 uitverkore manne. Een oplossing is dat 1 100 000 - 288 000 - 12 000 = 800 000, en 500 000 - 30 000 = 470 000.

V: In 2 Samuel 24:10-12, waarom het God die Israeliete vir Dawid se sonde gedood, in plaas daarvan om Dawid te dood?

A: Dawid het blykbaar dieselfde gedink in 2 Samuel 24:17. Al sê die Skrif dit nie, is daar 'n aantal moontlike redes wat gekombineer kan word.

Davids moes steeds die gevolge van sy trots in sy aardse mag leer, alhoewel hy reeds berou gehad het.

Die mense het 'n soortgelyke trots gehad, en hulle moes ook leer.

Toekomstige geslagte sou die geleentheid hê om hieruit te leer hoe ernstig God die sonde van hoogmoed beskou.

Miskien was sommige van Dawid se soldate eintlik engele in vermomming, en Satan wou hê hulle moes getel word om óf te openbaar dat hulle nie gewone mense was nie, óf God te dwing om hulle uit te wis. God het hulle uitgewis deur hulle in die plaag te laat "sterf".

As 'n kanttekening duur 'n epidemie van siekte in 'n gebied nooit net drie dae nie, as dit net 'n natuurlike plaag is.

'n Les wat ons hieruit kan leer, is dat God kan straf soos Hy wil, en nie verplig is om vir ons te sê waarom Hy een vorm van straf bo 'n ander gekies het nie.

V: In 2 Sam 24:13, was daar sewe jaar hongersnood, of was daar drie jaar hongersnood volgens 1 Kron 21?

A: Daar is twee moontlike antwoorde.

God het Hom laat beweeg: Eerstens het God nooit gesê daar sou sewe jaar hongersnood wees nie. God het eerder eers vir Dawid oor die opsie van sewe jaar hongersnood gevra. Later het God vir Dawid die opsie gegee om dit tot drie jaar te verkort.

Kopieerfout: 'n Meer waarskynlike antwoord is dat daar 'n kopieerfout was. Sommige manuskripte het drie jaar in 2 Samuel 24:13. Die BSB volg hier die Septuaginta en lees "drie jaar," met die opmerking in 'n voetnoot dat die Hebreeus sewe het.

V: In 2 Sam 24:14, waarom sou Dawid kies om in God se hande te val, aangesien Heb 10:31 sê dit is 'n baie vreeslike ding?

A: Dawid, 'n gelowige, het God se straf van plaag gekies eerder as swaard of hongersnood. Hebreërs 10:31 verwys na 'n ander situasie, dié van die finale oordeel, en dit sal baie vreeslik wees vir ongelowiges.

V: In 2 Sam 24:16, hoe het God berou gehad?

A: God se geopenbaarde wil teenoor ons kan anders lyk wanneer ons verander en berou. Sien die bespreking oor Genesis 6:6 en Genesis 20:3-6 vir die antwoord.

V: In 2 Sam 24:16-17, was die vernietigende engel sigbaar?

A: 2 Samuel 24:17 sê spesifiek dat Dawid die engel van die HERE by die dorsvloer van Araunah gesien het. In 2 Samuel 24:20 het Araunah egter Dawid en sy amptenare gesien en verbysterd gevra waarom hulle na sy dorsvloer gekom het. Dus moes Araunah nie in staat gewees het om die Engel van die Here te sien nie. Die Skrif sê nie wie anders die engel van die Here kon sien of nie.

V: In 2 Sam 24:24 het Dawid vir Araunah 50 sikkels silwer vir die osse en die dorsvloer betaal, of het Dawid vir Araunah 600 sikkels goud vir die hele plek betaal?

A: Albei is waar. Die 600 goue shekels was vir die eiendom (nie ingesluit die osse en die dorsvloer nie), en die 50 shekels was vir die osse en die dorsvloer. Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 190 wys daarop dat 'n dorsvloer gewoonlik nie groot was nie, en 'n dorsvloer en die osse nie veel meer as 50 sikkels silwer werd sou wees nie. Terloops, 'n sikkel goud was ongeveer twaalf keer meer werd as 'n sikkel silwer.

V: Watter verse uit 2 Samuel kom voor in die Doodsee-rolle?

A: Oor die algemeen is die volgende 294 verse uit die 695 verse van 2 Samuel (42,3%) in die Doodsee-rolle bewaar.

2 Sam 2:5-16,25-27,29-32; 3:1-8,23-29; 4:1-4,9-12; 5:1-16 (sonder 5:4-5); 6:2-9,12-18; 7:23-29; 8:2-8; 10:4-7,18-19; 11:2-12,16-20; 12:4-5,8-9,13-20,30-31; 13:1-6,13-34,36-39; 14:1-3; 7-33; 15:1-15,27-31; 16:1-2,11-13,17-18,21-23; 18:2-7,9-11; 19:7-12; 20:2-14,23-26; 21:1-2,4-6,15-18; 22:30-51; 23:1-6,7,9-12; 24:16-20.

Q: Watter vroeë skrywers het na 2 Samuel verwys?

A: Hier is vroeë kerklikes voor die Konsilie van Nicea wat na verse in 2 Samuel verwys of daarop alludeer het. 1 en 2 Samuel is destyds 1 en 2 Konings genoem.

Justin Martelaar (c.138-165 n.C.) haal 2 Samuel 7:14 aan wanneer Natan met Dawid praat. Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 118, bl. 258.

Meleto/Melito van Sardis (170-177/180 n.C.) verwys na die "Vier boeke van Konings" [1 en 2 Samuel, 1 en 2 Konings] onder die boeke van die Ou Testament in sy brief aan Onesimus. Op Pascha bl.72. Bewaar in Eusebius se Kerkgeskiedenis boek 4 hfst.26.

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) haal 2 Samuel 11:27 en 2 Samuel 12:1 aan. Irenaeus teen die Hereسيes boek 4 hoofstuk 27 bl. 498.

Tertullianus (198-220 n.C.) verwys na 2 Samuel 11 en 12 oor Uria. Oor Beskeidenheid hfst. 6 bl. 79

Tertullianus (198-220 n.C.) verwys na Natan in 2 Samuel 7:22 as "in die eerste Konings" Vyf Boeke teen Marcion boek 3 hfst. 20 bl. 339

Origen (240 n.C.) verwys na 2 Konings (wat 2 Samuel sou wees). Kommentaar op die Hooglied proloog bl.49

Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) bespreek 2 Samuel 7:4,5,12-16 as 2 Konings. Verhandelings van Cyprianus Verhandeling 12 eerste deel hoofstuk 15 bl. 511.

Laktantius (c.303–c.325 n.C.) noem "2 Konings" en verwys na 2 Samuel 7:4,5,12-14,16. Die Goddelike Institute boek 4 hfst.13 bl.113.

Van Nicea na Efese (325–431 n.C.)

Aphrahat die Siriese (337-345 n.C.) verwys na 2 Samuel.

Lewe van Antonius (356-362 n.C.) verwys na 2 Samuel.

Athanasius (367 n.C.) noem "Die vier boeke van konings" wanneer hy die boeke van die Ou Testament lys. Paasbrief 39 hfst. 4 bl. 552.

Synopsis Scripturae Sacrae (350-370 n.C.)

Efraim die Siriese (350–378 n.C.)

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) (impliseer)

Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.) haal aan uit 2 Samuel.

Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.) verwys na 2 Samuel.

Pasiën van Barcelona (342-379/392 n.C.) verwys na 2 Samuel 12:15-16. Oor Boetelinge, hfst. 9.2, bl. 80

Gregorius van Nyssa (c.356-397 n.C.) verwys na 2 Samuel.

Rufinus (374-406) Kommentaar op die Apostoliese Geloofsbelydenis

Jerome (373-420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numere, Deuteronomium, die Pentateug, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel Konings (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia. Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.

Epiphanius van Salamis (373-420 n.C.)

Johannes Chrysostomos (-407 n.C.) haal 2 Samuel 12:7-9 aan as deur God in Homilieë oor Matteus Homilie 75.5 bl. 455

Orosius/Hosius van Braga (414-418 n.C.) verwys na 2 Samuel 15:16-17. Verdediging teen die Pelagianers hfst. 2 bl. 117

Raad van Karthago (393-419 n.C.)

Sulpicius/Sulpitius Severus (363–420 n.C.) verwys na 2 Samuel as Konings in Geskiedenis boek 1 hoofstuk 46 bl. 93

Augustinus van Hippo (338-430 n.C.) haal 2 Samuel 7:14,15 aan as uit die Boek van Samuel in Die Stad van God boek 17 hfst. 9 bl. 349

Augustinus van Hippo (338-430 n.C.) verwys na 2 Samuel as Skrif in Kommentaar op die Psalms bl. 412

Johannes Cassianus (419-430 n.C.) (impliseer)

Onder ketels en vervalste boeke

pseudo-Methodius (270-311/312 n.C.) verwys na 2 Samuel 7:7. Toespraak van Simeon en Anna hfst. 1 bl. 383

Theodorus van Mopsuestia (392-423/429 n.C.)

Na Nicea is daar ook ander skrywers.

V: In 2 Sam, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse en Griekse Septuaginta?

A: 1 en 2 Samuel en 1 en 2 Konings word in die Septuaginta 1, 2, 3 en 4 Konings genoem. Met primêre fokus op hoofstuk 23 en 'n deel van hoofstuk 24, is die eerste alternatief die Masoretiese teks en die tweede die Septuaginta, tensy anders vermeld.

2 Sam 1:12 "die HERE" (Masoreties) vs. "Juda" (Septuaginta)

2 Sam 1:18 "boek van Jashar" (Masoreties) vs. "boek van die lied" (Septuaginta. Dit kom waarskynlik van die Hebreeuse woord vir lied hsyr in plaas van Jashar hysr).

2 Sam 3:18 "Hy het gespreek" (Masoreties) vs. "Want die HERE het gespreek" (baie Hebreeuse manuskripte, Septuaginta, Siries, Targum)

2 Sam 3:3 [naam van 'n seun van Dawid] "Kileab" (Masoreties) vs. "Dileab" (4QSam(a) en die Septuaginta)

2 Sam 3:7 "En hy [Ish-bosheth] het vir Abner gesê" (Masoreties) vs. "En Ish-bosheth het vir Abner gesê" ('n paar Hebreeuse manuskripte, 4QSam(a), Septuaginta, Siries)

2 Sam 3:12 "Boodskappers in sy plek" (Masoreties) vs. "boodskappers onmiddellik" (Simmachus, Chaldeeus).

2 Sam 3:12 "waar hy was" vs. "by Hebron"

2 Sam 3:29 "sy vader se huis" (Masoreties, Septuaginta), vs. "Joab se huis" (4QSam(a))

2 Sam 5:4-5 ontbreek in die Doodsee-rol 4Q51 (=4QSam(a)).

2 Sam 5:25 "Geba" (Masoreties) vs. "Gibeon" (Septuaginta, 1 Kronieke 14:16) (Geba maak geografies hier nie sin nie.)

2 Sam 6:2 "Baale-Judah" vs. "na Ballah, dit is Kir[ath-Jerim, wat aan] Juda behoort" (4Q51)

2 Sam 6:2 "die Naam, die naam van die Here Almagtig" (Masoreties) vs. "die naam van die HERE Almagtig" (Septuaginta, Targum, Vulgaat)

2 Sam 6:5 "vierend voor die HERE met [allerhande instrumente gemaak van] denne/vurk en harpe" (Masoreties) vs. "vierend met sang en harpe" (Doodsee-rolle, Septuaginta)

2 Sam 6:3-4 "En het dit gebring uit die huis van Abinadab, wat op die heuwel was" word per ongeluk twee keer herhaal in die Masoretiese teks.

2 Sam 7:15 "Ek sal nie wegtrek nie" (Masoreties) vs. "Ek sal nie neem nie" (Septuaginta, Siries, Vulgaat)

2 Sam 6:16 "en dit sal wees" (Masoreties) vs. "en dit was" (4QSam(a) en 1 Kronieke 15:29, wat grammatikaal meer sin maak)

2 Sam 7:16 "voor u" (meeste Masoreties) vs. "voor my" (sekere Masoretiese, Septuaginta. "Voor my" maak meer sin in die konteks)

2 Sam 7:21 "woord" (Masoreties) vs. "dienaar" (sekere Septuaginta, 1 Kronieke 17:19)

2 Sam 7:23 "Is daar 'n nasie" (Masoreties) vs. "Is daar 'n ander nasie" (Septuaginta) (betekenis is in wese identies)

2 Sam 7:23 "wonders vir jou land en voor jou volk, wat jy uit Egipte verlos het, van die nasies en hulle gode" (Masoreties) vs. "wonders deur nasies en hulle gode uit te dryf voor jou volk, wat jy uit Egipte verlos het" (Septuaginta)

2 Sam 8:4 "gevang 1700 van sy waenspaners" (Masoreties) vs. "gevang 1000 van sy waens, 7000 waenspaners" (Septuaginta, waarskynlik 'n lezing van 4QSam(a))

2 Sam 8:8 "Betah" vs. "Tebah" (Septuaginta)

2 Sam 8:8 "Toi" vs. "Tou" (sekere Septuaginta)

2 Sam 8:12 "Aram [Sirië]" (Masoreties) vs. "Edom" (sekere Hebreeuse manuskripte) vs. "Idumea [latere naam vir Edom]" (Septuaginta, Siries, sekere Hebreeus)

2 Sam 8:13 "Aramese [Siriese]" (Masoreties) vs. "Edomiete" (sekere Hebreeuse manuskripte) vs. "Idumea [later naam vir Edom]" (Septuaginta, Siriies, sekere Hebreeus)

2 Sam 8:18 "Benaia, die seun van Jehojada, die Kretiërs en die Peletiërs" (Masoreties) vs. "Benaia, die seun van Jehojada, was oor die Kretiërs en die Peletiërs" (Siriies, Targum, Vulgaat) (Dit het duidelik uit die Hebreeus ontsnap.)

2 Sam 9:11 "het by my tafel geëet" (Masoreties) vs. "het by Dawid se tafel geëet" (Septuaginta, dit is waarskynlik die korrekte lezing in die konteks)

2 Sam 10:18 "ruiters" (Masoreties) vs. "voetsoldate" (sekere Septuaginta)

2 Sam 11:1 "bodes" (Masoreties) vs. "konings" (verskeie Hebreeuse manuskripte, Doodsee-rolle)

2 Sam 11:3 [afwesig] (Masoreties, Septuaginta) vs. "Uria was Joab se wapen draer" (Doodsee-rolle 4Q51 (=4QSam(a)) en Josefus)

2 Sam 12:6 "vier keer" (Masoreties, Josefus, Joodse Oudhede boek 7 hoofstuk 150 vii.3, Lucianiese hersiening van die Septuaginta, sommige Targums) vs. "sewe keer" (Septuaginta)

2 Sam 12:16 "op die grond" (Masoreties) vs. "liggend in sakdoek" (LXX, LXX Lucianus-herziening, een OL-handskrif, en Josefus in Joodse oudhede boek 7 154 vii.4)

2 Sam 12:14 "het die vyande van die HERE uiterste veragting getoon" (Masoreties) vs. "jy het uiterste veragting vir die HERE getoon" ('n antieke Hebreeuse skrifgeleerde-tradisie)

2 Sam 12:24 "hy het geroep" (Ketubim, Septuaginta, Vulgaat) vs. "sy het geroep" (Doodsee-rolle, 'n paar Hebreeuse manuskripte, Siries, Targum)

2 Sam 13:3 "Jonadab" (Masoreties, Septuaginta) vs. "Jonathan" (4QSam(a), Lucianiese hersiening van die Septuaginta)

2 Sam 13:21 [afwesig] (Masoreties) vs. "maar hy [Dawid] sou sy seun Amnon nie straf nie, want hy het hom liefgehad, want hy was sy eerstgeborene." (4QSam(a), Septuaginta, Josefus Joodse Oudhede boek 7 hoofstuk 173 viii.2)

2 Sam 13:34 [ontbreek] (Masoreties) vs. "Die wag het gegaan en die koning vertel: 'Ek sien manne in die rigting van Horonaim, aan die kant van die heuwel.'" (Septuaginta)

2 Sam 13:39 "Maar die gees/hart van koning Dawid" (Masoreties, Siriies, Vulgaat) vs. "en die gees/hart van die koning" (Doodsee-rolle, sommige Septuaginta) vs. "die siel van koning Dawid" (Targum)

2 Sam 13:39 "getroos oor Amnon" (Masoreties, Targum) vs. "opgehou om Amnon na te jaag" (Septuaginta, Vulgaat)

2 Sam 14:4 "gesê/gespreek" (meeste Masoretiese tekste) vs. "gegaan/gekom" (sommige Masoretiese, sommige Septuaginta, Siriëse, Vulgaat) vs. "ingegaan" (sommige Septuaginta)

2 Sam 14:27 "Tamar" (Masoreties) vs. "Tamar en sy het die vrou van Rehabeam, die seun van Salomo, geword, en het vir hom 'n seun gebaar met die naam Abia." (Septuaginta)

2 Sam 14:30 "en hy het" (Masoreties) vs. "maar daar was geen" (4QSam(c)). Dit sou verander of die garsland gars gehad het, of dit net stoppels ná die oes was.

2 Sam 15:7 "veertig" (Masoreties, sommige Septuaginta) (Dit is onwaarskynlik in hierdie konteks.) vs. "vier" (sommige Septuaginta, Siries, Josefus)

2 Sam 15:8 "Here" (Masoreties) vs. "Here in Hebron" (sekere Septuaginta)

2 Sam 15:12 "sameswering" (Masoreties, Septuaginta) vs. "koalisie" (Alexandrinus)

2 Sam 15:20 "getroude liefde" (Masoreties) vs. "en mag die HERE getroude liefde betoon en" (Septuaginta) (Hierdie woorde blyk uit die Hebreeus weggelaat te wees)

2 Sam 15:27 "Is jy 'n siener, sien jy my? Gaan terug" (Masoreties) vs. "Kyk, sien jy my? Gaan terug" (Septuaginta)

2 Sam 17:28 "en geroosterde graan" is per ongeluk twee keer in die Masoretiese teks geskryf.

2 Sam 14:30 [afwesig] (Masoreties) vs. "Joab se jong manne het na hom toe gekom met geskeurde klere en gesê: 'Absalom se dienaars het die veld in brand gesteek.'" (4QSam(c) en Septuaginta)

2 Sam 16:12 "my oë" (Doodsee-rolle) vs. "trane van my oë" (Targum) vs. "my benoudheid" (Ketubim, Septuaginta, Siries, Vulgaat)

2 Sam 16:12 "my ongeregtigheid" vs. "my benoudheid" (Septuaginta, Vulgaat) (Die Hebreeus maak hier nie sin in die konteks nie)

2 Sam 16:14 "moeg was" (Masoreties) vs. "moeg was by die Jordaan" (Septuaginta)

2 Sam 16:15 "die hele volk, die manne van Israel" (Masoreties) vs. "al die Israeliete" (Septuaginta)

2 Sam 17:3 "soos die terugkeer van die hele [is] die man wat jy soek" (Masoreties) vs. "Jy soek die lewe van net een man" (Septuaginta)

2 Sam 17:9 "sommiges van hulle" (Masoreties) vs. "sommiges van ons troepe" (Septuaginta)

2 Sam 17:25 "Ithra" (waarskynlik 'n variasie van Jether) (Masoreties) vs. "Jether" (Septuaginta)

2 Sam 17:25 "'n Israeliet" (Masoreties, sommige Septuaginta, Targum) vs. "'n Ismaäliet" (sommige Septuaginta) vs. "'n Jisreëliet" (sommige Septuaginta)

2 Sam 17:28 "linsies en geroosterde graan" (Masoreties) vs. "bone en linsies" (meeste Septuaginta en Siriies)

2 Sam 18:2 "die leër uitgestuur" (Masoreties) vs. "die leër in drie groepe verdeel" (Septuaginta)

2 Sam 18:4 "gee om; want nou is daar tien duisend soos ons" (meeste Masoreties) vs. "gee om vir ons. Selfs al sterf die helfte van ons, sal hulle nie omgee nie; maar jy is werd tien duisend van ons." (twee Hebreeuse manuskripte, sommige Septuaginta, Vulgaat, Symmachus)

2 Sam 18:9 "en hy is neergesit" (Masoreties) vs. "en hy is laat hang" (Septuaginta, Siriies, Targum)

2 Sam 18:12 kan vertaal word as "Absalom, wie jy ook al mag wees" volgens die NIV (meeste Masoreties) teenoor "Absalom om myentwil" ('n paar Hebreeuse manuskripte, Septuaginta, Vulgaat, Siriësch)

2 Sam 19:11 "na die koning, na sy huis" (Masoreties) vs. "na die koning" (Septuaginta)

2 Sam 20:24 "Adoram" (Masoreties) vs. "Adinoram" (sekere Septuaginta)

2 Sam 20:26 "die Jaïriet" (Masoreties) vs. "seun van Iarin" (Septuaginta, hulle het dikwels I vir J gebruik) vs. "die Itteriet" (Lukianiese hersiening van die Septuaginta)

2 Sam 21:8 "Michal" (meeste Masoreties en Septuaginta) vs. "Merab" (twee Hebreeuse manuskripte, sommige Septuaginta, Siriies)

2 Sam 22:8a "aarde" vs. "berge" (Vulgata, Siriësch)

2 Sam 22:8 "fondamente van die hemele" (Masoreties, Targum) vs. "fondamente van die hemel" (Septuaginta) vs. "fondamente van die berge" (Vulgata, Siriies, Septuaginta)

2 Sam 22:11 "verskyn" (meeste Masoreties, Septuaginta) vs. "opgevlieg" (baie Masoreties, Siriies, Vulgaat) vs. "gespreek met krag" (Targum)

2 Sam 22:12 "reënwolke saamgepak" (Masoreties) vs. "donker reënwolke" (Septuaginta en Vulgaat)

2 Sam 22:25 "volgens my reinheid in Sy oë/aanskouing" (Masoreties) vs. "volgens die reinheid van my hande in Sy oë/aanskouing" (Septuaginta, Vulgaat, Psalm 18:24) vs. "volgens my reinheid voor Sy woord" (Targum)

2 Sam 22:2 [afwesig] vs. "Ek het U lief, HERE, my krag" (Siriies, Lukianiese hersiening van die Septuaginta, en Psalm 18:1)

2 Sam 22:33 "wat my sterk toevlug is" (Masoreties) vs. "wat my met krag bewapen" (Doodsee-rolle, sommige Septuaginta, Siriies, Vulgaat, Ps 18:32) vs. "wat my met krag onderhou" (Targum)

2 Sam 22:33 "my weg volmaak" (Doodsee-rolle, Septuaginta, Siriies, Targum, Vulgaat) vs. "Sy weg volmaak" (Ketubim)

2 Sam 22:36 "jou antwoord" (Masoreties) vs. "jou hulp" (Doodsee-rolle)

2 Sam 22:44 "van twis met my volk" (Masoreties) vs. "van twis met die volke" (Septuaginta)

2 Sam 22:46 "hulle wapens" (Masoreties) vs. "kom bewingend" (sekere Septuaginta, Vulgaat, Ps 18:45)

2 Sam 23:1a "Die woord van" (Masoreties) vs. "Getrou is" (Septuaginta)

2 Sam 23:1b "wat opgetel is" (Masoreties) vs. "wie God verhef het / opgewek het" (Doodsee-rolle, Septuaginta)

2 Sam 23:1c "en die lieflike sangeres van Israel" vs. "pragtig [is] die psalms van Israel."

2 Sam 23:3 "het tot my gespreek" vs. "het vir my 'n gelykenis gespreek"

2 Sam 23:3 "wat regeer in die vrees van God" vs. "Hoe sal u die vrees van die gesalfde versterk"

2 Sam 23:4 "'n oggend sonder wolke" vs. "van die lig waarvan die Here oorgegaan het"

2 Sam 23:5 "Want is my huis nie so nie" vs. "Want my huis is nie so nie"

2 Sam 23:5 "in alle dinge geordend en seker." vs. "te alle tye bewaak"

2 Sam 23:5 "sal Hy dit nie laat groei nie?" vs. "sodat die goddelose nie sal floreer nie."

2 Sam 23:6 "Wat die goddelose betref" vs. "Al hierdie"

2 Sam 23:6 "deur die hand" vs. "met die hand"

2 Sam 23:7 "Maar die man wat hulle aanraak, moet gewapen wees met yster en die skaft van 'n spies; hulle sal heeltemal met vuur verbrand word in hul plek." vs. "en 'n man sal nie onder hulle arbeid nie; en met yster, en die skaft van 'n spies, en hy sal hulle met vuur verbrand, en hulle sal verbrand word in hul skaamte."

2 Sam 23:8 "Bashebeth" (Masoreties) vs. "Ish-Bosheth" (sekere Septuaginta)

2 Sam 23:8 "Tachmoniet" vs. "Chananiet"

2 Sam 23:8 "die kapteins" (Masoreties, Targum) vs. "die Drie" (Septuaginta, Vulgaat)

2 Sam 23:8 "drie – hy [is genoem] Adino die Eznit, weens die agt honderd [wat hy] in een slag gedood het." vs. "derde deel : Adino die Asonit, hy het sy swaard teen agt honderd soldate gelyktydig getrek."

2 Sam 23:9 "Eleasar, die seun van Dodog, die seun van Agogi." vs. "Eleanan, die seun van sy oom, seun van Dudi"

2 Sam 23:10 "teruggekeer agter hom aan" vs. "rus agter hom".

2 Sam 23:11 "versamel in 'n groep" vs. "versamel by Theria"

2 Sam 23:13 "dertig bevelvoerders" vs. "dertig"

2 Sam 23:13 "na die oes" vs. "na Kason"

2 Sam 23:15 "poort?" vs. "poort? Nou was die leër van die Filistyne toe in Betlehem"

2 Sam 23:18 "Drie" (meeste Hebreeus, Septuaginta, Vulgaat) vs. "Dertig" (twee Hebreeuse tekste, Siriies) vs. "die helde" (Targum)

2 Sam 23:20 "seun van Jehojada van Kabzeël, 'n seun van 'n held" vs. "seun van Jodae, hy was vol dapper dade, van Kabeseël"

2 Sam 23:20 "Ariel/Leeu-agtige manne" vs. "sons van Ariel" (Die woord Ariel beteken leeu)

2 Sam 23:23 "meer geëer as die dertig" vs. "eervol onder die tweede drie"

2 Sam 23:23 "En Dawid stel hom oor sy wag" vs. "en Dawid maak hom sy verslaggewer."

2 Sam 23:24 "Asahel" vs. "En hierdie is die name van koning Dawid se kragtige manne. Asael"

2 Sam 23:24 "Doddo" vs. "Dudi sy oom"

2 Sam 23:25-26 "Samma die Harodiet; Elika die Harodiet; Helez die Paltiet; Ira, die seun van Ikes, die Tekoëliet" vs. "Saema die Rudaeër. Selles die Kelotiet; Iras, die seun van Iska die Tekoëliet."

2 Sam 23:27 "Mebunnai" (Masoreties) vs. "Sibbekai" (sekere Septuaginta; 1 Kronieke 11:29)

2 Sam 23:27 "Anathotiet" vs. "Anotiet, van die seuns van die Anotiet."

2 Sam 23:27-37, die name en plekke in Hebreeus vs. Grieks klink nie baie na mekaar nie.

2 Sam 23:39 "Urija die Hetiet" vs. "Urias die Chettiet"

2 Sam 24:1 "En weer het die toorn van die HERE ontvlam teen Israel, en Hy het Dawid teen hulle opgewek" vs. "En die Here het sy toorn weer laat ontvlam in Israel, en het Dawid teen hulle opgewek"

2 Sam 24:2 "Joab, die leërbevelvoerder" (Masoreties) vs. "Joab en die leërbevelvoerders" (Septuaginta)

2 Sam 24:5 "laer opgeslaan in Aroer suid van" (Masoreties) vs. "begin vanaf Aroer" (Septuaginta)

2 Sam 24:6 "na die land van Tahtim-hodshi" vs. "na die land van die Hetiete" (Septuaginta)

2 Sam 24:9 "In Israel 800 000 … in Juda 500 000" (sowel die Masoretiese teks as die Septuaginta) vs. "in Israel 900 000 … in Juda 400 000" (Josefus en die Lucianiese familie van die Septuaginta)

2 Sam 24:10 "En nadat hy die volk getel het, het Dawid se hart hom geklop." vs. "En Dawid se hart het hom geklop nadat hy die volk getel het"

2 Sam 24:13 "sewe jaar" (Masoreties) vs. "drie jaar" (Septuaginta, 1 Kronieke 21:12; dit maak meer sin in hierdie konteks)

2 Sam 24:17 "Ek het verkeerd gedoen" (Masoreties, meeste Septuaginta) vs. "Ek, die herder, het goddeloos gedoen" (4QSam(a), Alexandrinus) (1 Kronieke 21:17 sê "Ek het goddeloos gedoen")

Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van The Septuagint: Greek and English. The Expositor's Bible Commentary en die voetnote in die NASB, NIV, NKJV, NRSV en JPS Bybels is ook gebruik.

Tensy anders vermeld, is Skrifaanhalings geneem uit The Holy Bible, Berean Standard Bible (BSB), wat aan die publieke domein toegewy is: https://berean.bible